The first movement, Allegro, begins

The first movement, Allegro, begins in the tonic major with a repetitive and monotone bass line sometimes described as "timpanic." This droning theme continues in various forms throughout the sonata. On top is the simple primary theme of the movement. It is very simple and quiet, yet cunning. Eventually, the work introduces a second, more tense melody in F-sharp minor, which builds up into a passage of constant quavers, on which is laid a rather simple, yet elegant melody. The development of the movement runs through various minor keys, ever becoming more dramatic and angst-filled as it compresses the main theme into a repeated one-bar rhythm, which gradually fades away. It then recapitulates back into the sweet and easy-going themes of the beginning.
bass line sometimes described as "timpanic." This droning theme continues in various forms throughout the sonata. On top is the simple primary theme of the movement. It is very simple and quiet, yet cunning. Eventually, the work introduces a second, more tense melody in F-sharp minor, which builds up into a passage of constant quavers, on which is laid a rather simple, yet elegant melody. The development of the movement runs through various minor keys, ever becoming more dramatic and angst-filled as it compresses the main theme into a repeated one-bar rhythm, which gradually fades away. It then recapitulates back into the sweet and easy-going themes of the beginning.

The Andante movement is more forlorn and subdued. It is in D minor. The primary feature is the staccato semiquaver bass, giving the sense of a march. There is a slight diversion in the tonic major involving dialogue between a dotted, staccato rhythm and a gentle, rather playful set of semiquaver triplets. It then returns to the sombre tune with graceful harmonisation and variations of the primary melody. There is a sense of quiet solitude to it, but it is never menacing or overemotional.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเคลื่อนไหวแรก Allegro เริ่มในสรรพคุณ ด้วยซ้ำ และทางเดียวเบสเส้นบางครั้งอธิบายว่า "timpanic" รูปนี้ droning ยังคงอยู่ในรูปแบบต่าง ๆ ตลอดทั้ง sonata ด้านบนเป็นธีมหลักง่าย ๆ ของการเคลื่อนไหว ง่ายมาก และเงียบสงบ ไหวพริบยังได้ ในที่สุด งานแนะนำเมโลดี้สอง ตึงเครียดขึ้นใน F ชาร์ปวิชารอง ซึ่งสร้างขึ้นในเส้นทางของ quavers คง ซึ่งจะวางเมโลดี้ค่อนข้าง ตกแต่งเรียบง่าย การพัฒนาขบวนการทำงานผ่านคีย์วิชารองต่าง ๆ เคยเป็นมากขึ้นอย่างมาก และ เติม angst เป็นมันบีบรูปหลักเป็นแบบซ้ำหนึ่งแถบจังหวะ ซึ่งค่อย ๆ ค่อย ๆ ปรากฏจาก แล้วสรุปกลับเข้ารูปหวาน และจราจรของต้นเบสบรรทัดอาจอธิบายเป็น "timpanic" รูปนี้ droning ยังคงอยู่ในรูปแบบต่าง ๆ ตลอดทั้ง sonata ด้านบนเป็นธีมหลักง่าย ๆ ของการเคลื่อนไหว ง่ายมาก และเงียบสงบ ไหวพริบยังได้ ในที่สุด งานแนะนำเมโลดี้สอง ตึงเครียดขึ้นใน F ชาร์ปวิชารอง ซึ่งสร้างขึ้นในเส้นทางของ quavers คง ซึ่งจะวางเมโลดี้ค่อนข้าง ตกแต่งเรียบง่าย การพัฒนาขบวนการทำงานผ่านคีย์วิชารองต่าง ๆ เคยเป็นมากขึ้นอย่างมาก และ เติม angst เป็นมันบีบรูปหลักเป็นแบบซ้ำหนึ่งแถบจังหวะ ซึ่งค่อย ๆ ค่อย ๆ ปรากฏจาก แล้วสรุปกลับเข้ารูปหวาน และจราจรของต้นการเคลื่อนไหว Andante เป็น forlorn มากขึ้น และทำให้ จึงอยู่ใน ลักษณะการทำงานหลักคือ เบส staccato semiquaver ให้ความรู้สึกที่มีนาคม มีการเปลี่ยนเส้นทางเล็กน้อยในโทสำคัญเกี่ยวข้องกับบทสนทนาระหว่างจังหวะจุด staccato และชุด semiquaver triplets อ่อนโยน ค่อนข้างขี้เล่น แล้วมันกลับไปจูน sombre harmonisation สง่าและรูปแบบของทำนองหลัก มีความรู้สึกของความสันโดษเงียบไป แต่มันไม่ menacing หรือ overemotional

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครั้งแรกที่ขบวนการ Allegro เริ่มต้นที่สำคัญในยาชูกำลังที่มีซ้ำ ๆ และสายเบสเสียงเดียวบางครั้งอธิบายว่า "timpanic." ธีมหึ่งนี้ยังคงอยู่ในรูปแบบต่าง ๆ ทั่วโซนาต้า ด้านบนเป็นรูปแบบหลักของการเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย มันง่ายมากและเงียบสงบ แต่ฉลาดแกมโกง ในที่สุดงานแนะนำสองทำนองตึงเครียดมากขึ้นในมาตรฐาน F-คมซึ่งสร้างขึ้นเป็นทางเดินของ quavers คงที่ซึ่งจะวางค่อนข้างง่าย แต่สง่างามทำนอง การพัฒนาของการเคลื่อนไหวไหลผ่านคีย์ไมเนอร์ต่างๆที่เคยกลายเป็นอย่างมากและเต็มไปด้วยความทุกข์ที่มันบีบอัดธีมหลักเป็นซ้ำแล้วซ้ำอีกจังหวะหนึ่งบาร์ซึ่งค่อย ๆ จางหายไป จากนั้นก็กลับเข้ามาใน recapitulates รูปแบบหวานและกำลังง่ายของการเริ่มต้น.
เบสบางครั้งอธิบายว่า "timpanic." ธีมหึ่งนี้ยังคงอยู่ในรูปแบบต่าง ๆ ทั่วโซนาต้า ด้านบนเป็นรูปแบบหลักของการเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย มันง่ายมากและเงียบสงบ แต่ฉลาดแกมโกง ในที่สุดงานแนะนำสองทำนองตึงเครียดมากขึ้นในมาตรฐาน F-คมซึ่งสร้างขึ้นเป็นทางเดินของ quavers คงที่ซึ่งจะวางค่อนข้างง่าย แต่สง่างามทำนอง การพัฒนาของการเคลื่อนไหวไหลผ่านคีย์ไมเนอร์ต่างๆที่เคยกลายเป็นอย่างมากและเต็มไปด้วยความทุกข์ที่มันบีบอัดธีมหลักเป็นซ้ำแล้วซ้ำอีกจังหวะหนึ่งบาร์ซึ่งค่อย ๆ จางหายไป จากนั้นก็กลับเข้ามาใน recapitulates รูปแบบหวานและกำลังง่ายของการเริ่มต้น. Andante การเคลื่อนไหวมากขึ้นสิ้นหวังและถูกทำให้อ่อนลง มันเป็นเรื่องที่ดีกว่า คุณสมบัติหลักคือเสียงเบสที่ผับ semiquaver ให้ความรู้สึกของเดือนมีนาคม มีการเบี่ยงเบนเล็กน้อยในการที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับยาชูกำลังเจรจาระหว่างประจังหวะผับและอ่อนโยนขี้เล่นชุดที่ค่อนข้างเป็นแฝดสาม semiquaver จากนั้นก็กลับไปที่การปรับแต่งมืดกับการประสานกันที่สง่างามและรูปแบบของทำนองหลัก มีความรู้สึกของความเหงาที่เงียบสงบกับมัน แต่มันจะไม่เป็นอันตรายหรือ overemotional

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครั้งแรกที่การเคลื่อนไหวที่เริ่มต้นในยาบำรุงหลักด้วยซ้ำและรูปสายเบสบางครั้งอธิบายว่า " timpanic . " นี้ droning กระทู้อย่างต่อเนื่อง ในรูปแบบต่าง ๆ ตลอด โซนาต้า . ด้านบนเป็นธีมหลักง่าย ๆของการเคลื่อนไหว มันง่ายมากและเงียบ เจ้าเล่ห์เลย ในที่สุด งานเปิดตัวที่สอง ตึงเครียดมากขึ้นทำนองในบันไดเสียง เอฟ ชาร์ป ไมเนอร์ ,ซึ่งสร้างขึ้นในเนื้อเรื่องของ quavers คงที่ ซึ่งจะวางค่อนข้างเรียบง่าย แต่หรูหรา เมโลดี้ พัฒนาการของการเคลื่อนไหวต่าง ๆวิ่งผ่านปุ่มเล็กๆ ที่เคยเป็นละครแบบเต็มและมันอัดธีมหลักเป็นซ้ำแถบหนึ่งจังหวะ ซึ่งค่อย ๆ จางหายไป มันก็ recapitulates กลับมาเป็นธีมหวานและเรียบง่ายของการเริ่มต้น
สายเบสบางครั้งอธิบายว่า " timpanic . " นี้ droning กระทู้อย่างต่อเนื่อง ในรูปแบบต่าง ๆ ตลอด โซนาต้า . ด้านบนเป็นธีมหลักง่าย ๆของการเคลื่อนไหว มันง่ายมากและเงียบ เจ้าเล่ห์เลย ในที่สุด งานเปิดตัวที่สอง ตึงเครียดมากขึ้นทำนองในบันไดเสียง เอฟ ชาร์ป ไมเนอร์ ซึ่งสร้างเป็นทางเดินของ quavers คงที่ ซึ่งจะวางค่อนข้างเรียบง่าย แต่หรูหรา เมโลดี้พัฒนาการของการเคลื่อนไหวต่าง ๆวิ่งผ่านปุ่มเล็กๆ ที่เคยเป็นละครแบบเต็มและมันอัดธีมหลักเป็นซ้ำแถบหนึ่งจังหวะ ซึ่งค่อย ๆ จางหายไป มันก็ recapitulates กลับมาเป็นธีมหวานและเรียบง่ายของต้น

การเคลื่อนไหวแอนดันเต้จะถูกทอดทิ้งมากขึ้น และพ่ายแพ้ มันอยู่ใน D เล็กน้อยคุณสมบัติหลักคือ เบส เซมิเควเว่ ์ซึ่งขาดตอน , ให้ความรู้สึกของเดือนมีนาคม มีการเบี่ยงเบนน้อยในโทนิคสาขาที่เกี่ยวข้องกับบทสนทนาระหว่างจุด จังหวะ ซึ่งขาดตอนและอ่อนโยน ค่อนข้างขี้เล่น ชุดของเซมิเควเว่ ์แฝดสาม แล้วกลับไปปรับมืด ด้วยการประสานกันที่สง่างามและรูปแบบของเพลงหลัก นั่นคือความรู้สึกของความเงียบนั้นแต่มันก็ไม่ได้น่ากลัว หรือ overemotional .