While evaluating the axial strain i

While evaluating the axial strain in a pipe, as a general rule, the velocity of shear wave is used for
the sites within the epicentral distance of 5 times the focal depth, otherwise the velocity of
Rayleigh wave is used (GSDMA, 2007). However, ALA Guideline (2001) states that while peak
ground velocity is usually associated with shear waves, particularly for locations close to the
earthquake source, several studies of basin response effects and well-instrumented earthquakes
concluded a dominance of surface waves at some locations in past earthquakes, mostly at
locations greater than 20 km from the earthquake source.
Whatever the dominant seismic wave, body or surface, apparent propagation velocity of the wave
is of interest, since the pipelines are typically buried at shallow depths (1 – 3 m) below ground
surface (GSDMA, 2007). For the shear waves, apparent propagation velocity is the horizontal
propagation velocity with respect to ground (O’Rourke, 2003) and ground strain coefficient (α) is
taken as 2, due to the study of Yeh (1974), in Equation 3.1. Examining some past earthquakes,
O’Rourke (2003) reports that the apparent propagation velocity for shear waves range from 2.1 to
5.3 km/sec with an average of about 3.4 km/sec. As a result he and ALA recommend shear wave
velocity to be 2.0 km/sec in Equation 3.1.
On the other hand, for the Rayleigh wave, the phase velocity is of interest and is defined as the
velocity at which a transient vertical disturbance at a given frequency, originating at the ground
surface and propagating across the surface of the medium (O’Rourke, 2003). That is why the
apparent propagation velocity is equal to the phase velocity. O’Rourke et al. (1999) describe how
to estimate the phase velocity of a specific soil medium, which can also be obtained from a
geophysical expert. O’Rourke (2003) reported that ASCE/ASME task force has recently
recommended using 500 m/sec for the phase velocity of a Rayleigh wave conservatively.
For the accuracy of the estimates of axial strain of a pipeline subject to seismic wave propagation,
ASCE Guideline (1984) stresses an important point which is stated as “Comparison of results
from the Newmark method with the results obtained from more rigorous time history approaches
involving pipelines restrained by soil springs indicates agreement within several percent, provided
there is no slippage between the pipeline and the surrounding soil. If slipping occurs, the simple
method may become very conservative.”
As a result, it can be said that maximum axial strain in the pipeline is equal to the maximum
ground strain provided no slippage of the pipeline with respect to surrounding soil occurs (ASCE,
1984). Besides, not common for small to moderate ground motion, slippage typically occurs
between the pipe and the soil, resulting in pipe strain somewhat less than the ground strain for
large ground motion (O’Rourke, 2003).
Although estimating pipe strains using Equation 3.1 may be conservative, due to higher likelihood
of the slippage, the degree of conservatism may not be acceptable for soft soils (ASCE, 1984). In
order to overcome this unacceptable conservatism, the interaction force due to friction needs to be
set forth. For this purpose, it is assumed that the seismic wave is sinusoidal in form, horizontally
incident, and that the soil strain needs to be transferred in one-quarter of the wave length (ASCE,
1984). Slippage is considered over the whole pipeline length. As can be seen from Figure 3.3, for
a wave with wavelength λ, the points of A and B having zero ground strain are apart from each
other with a horizontal distance of λ /2. And assuming a uniform frictional force per unit length tu,
maximum ground strain takes place at the point C, which is apart of a separation distance of λ /4
from the zero ground strain point, due to this frictional force (O’Rourke, 2003).
This force can be applied to buried pipelines over a quarter wavelength separation distance both
compressive and tensile, and in this regard high compression regions, which are more serious than
tensile forces, are a wavelength apart (O’Rourke, 2003).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่การประเมินสายพันธุ์แกนในท่อ เป็นกฎทั่วไป ใช้ความเร็วของคลื่นเฉือนสำหรับเว็บไซต์ในระยะ epicentral ของ 5 ครั้งโฟกัสลึก มิฉะนั้นความเร็วของใช้คลื่นราคาย่อมเยา (GSDMA, 2007) อย่างไรก็ตาม อลาผลงาน (2001) ระบุว่า ในขณะที่สูงสุดความเร็วภาคพื้นดินมีมักเกี่ยวข้องกับคลื่นแรงเฉือน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสถานแผ่นดินไหวแหล่ง ศึกษาผลตอบสนองของอ่างและเกิดแผ่นดินไหว instrumented ดีหลายสรุปการปกครองของคลื่นพื้นผิวที่บางสถานที่ในการเกิดแผ่นดินไหวที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ที่สถานมากกว่า 20 กิโลเมตรจากแหล่งเกิดแผ่นดินไหวเพียงคลื่นไหวสะเทือนหลัก ร่างกาย หรือเผยแพร่ชัดเจน พื้นผิวความเร็วของคลื่นไม่น่าสนใจ เนื่องจากปกติจะฝังที่ตื้นลึก (1-3 เมตร) ท่อส่งใต้ดินพื้นผิว (GSDMA, 2007) คลื่นแรงเฉือน ความเร็วเผยแพร่ชัดเจนเป็นแนวความเร็วในการเผยแพร่เกี่ยวกับดิน (O'Rourke, 2003) และดินต้องใช้สัมประสิทธิ์ (ด้วยกองทัพ)มาเป็น 2 จากการศึกษาของ Yeh (1974), ในสมการ 3.1 บางช่วงเกิดแผ่นดินไหว การตรวจสอบรายงาน O'Rourke (2003) ที่ความเร็วเผยแพร่ชัดเจนสำหรับแรงเฉือนคลื่นตั้งแต่ 2.1 การ5.3 km/sec โดยเฉลี่ยประมาณ 3.4 กิโลเมตร/วินาที ดังนั้น เขาและอลาแนะนำคลื่นแรงเฉือนความเร็วจะเป็น 2.0 km/sec ในสมการ 3.1บนมืออื่น ๆ คลื่นราคาย่อมเยา ความเร็วเฟสจะน่าสนใจ และถูกกำหนดให้เป็นvelocity at which a transient vertical disturbance at a given frequency, originating at the groundsurface and propagating across the surface of the medium (O’Rourke, 2003). That is why theapparent propagation velocity is equal to the phase velocity. O’Rourke et al. (1999) describe howto estimate the phase velocity of a specific soil medium, which can also be obtained from ageophysical expert. O’Rourke (2003) reported that ASCE/ASME task force has recentlyrecommended using 500 m/sec for the phase velocity of a Rayleigh wave conservatively.For the accuracy of the estimates of axial strain of a pipeline subject to seismic wave propagation,ASCE Guideline (1984) stresses an important point which is stated as “Comparison of resultsfrom the Newmark method with the results obtained from more rigorous time history approachesinvolving pipelines restrained by soil springs indicates agreement within several percent, providedthere is no slippage between the pipeline and the surrounding soil. If slipping occurs, the simplemethod may become very conservative.”As a result, it can be said that maximum axial strain in the pipeline is equal to the maximumground strain provided no slippage of the pipeline with respect to surrounding soil occurs (ASCE,1984). Besides, not common for small to moderate ground motion, slippage typically occursbetween the pipe and the soil, resulting in pipe strain somewhat less than the ground strain forพื้นดินขนาดใหญ่เคลื่อนไหว (O'Rourke, 2003)แม้ว่าการประเมินสายพันธุ์ท่อใช้ 3.1 สมการอาจจะหัวเก่า เนื่องจากความเป็นไปได้สูงของภาวะ ระดับการอนุรักษนิยมไม่อาจยอมรับได้ในดินเนื้อปูนนุ่ม (ASCE, 1984) ในสั่งนี้ไม่สามารถยอมรับอนุรักษนิยม แรงโต้ตอบเนื่องจากแรงเสียดทานต้องเอาชนะกำหนดไว้ สำหรับวัตถุประสงค์นี้ มันสันนิษฐานว่า คลื่นไหวสะเทือนเป็น sinusoidal ในฟอร์ม แนวนอนเหตุการณ์ และว่า พันธุ์ดินต้องถ่ายโอนในไตรมาส 1 ที่ความยาวคลื่น (ASCE1984) ถือว่าภาวะช่วงขั้นตอนทั้งหมด เป็นสามารถดูได้จากรูปที่ 3.3 สำหรับคลื่น มีความยาวคลื่นλ จุด A และ B มีศูนย์ต้องใช้ดินจากแต่ละอื่น ๆ ด้วยระยะห่างแนวนอนของλ /2 และสมมติว่าแรง frictional สม่ำเสมอต่อหน่วยความยาวทูต้องใช้พื้นดินสูงสุดเกิดขึ้นที่จุด C ซึ่งแยกห้องแยกของλ /4จากศูนย์เราต้องใช้จุด เนื่องจากแรงนี้ frictional (O'Rourke, 2003)แรงนี้สามารถใช้กับท่อที่ฝังอยู่มากกว่าความยาวคลื่นสี่แยกระยะห่างทั้งสองภูมิภาค บีบอัด compressive และแรงดึง และในการนี้สูงซึ่งจะรุนแรงมากขึ้นกว่าแรงดึง กำลังความแร (O'Rourke, 2003)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่การประเมินสายพันธุ์แกนในท่อเป็นกฎทั่วไปความเร็วของคลื่นแรงเฉือนที่ใช้สำหรับเว็บไซต์ภายในระยะ epicentral 5 ครั้งความลึกโฟกัสมิฉะนั้นความเร็วของคลื่นเรย์ลีถูกนำมาใช้(GSDMA 2007) แต่ ALA แนวทาง (2001) กล่าวว่าในขณะที่จุดสูงสุดความเร็วพื้นดินมักจะเกี่ยวข้องกับคลื่นแรงเฉือนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสถานที่ใกล้กับแหล่งที่มาของการเกิดแผ่นดินไหว, การศึกษาหลายแห่งของผลตอบสนองลุ่มน้ำและการเกิดแผ่นดินไหวที่ดี instrumented สรุปการปกครองของคลื่นพื้นผิวในสถานที่บางอย่างใน การเกิดแผ่นดินไหวที่ผ่านมาส่วนใหญ่ในสถานที่มากกว่า20 กิโลเมตรจากแหล่งแผ่นดินไหว. ไม่ว่าคลื่นแผ่นดินไหวที่โดดเด่นของร่างกายหรือพื้นผิวความเร็วการบริหารจัดการที่ชัดเจนของคลื่นเป็นที่น่าสนใจเนื่องจากท่อถูกฝังอยู่โดยทั่วไปที่ระดับความลึกตื้น (1-3 เมตร) ด้านล่างพื้นผิว(GSDMA 2007) สำหรับคลื่นเฉือนความเร็วการขยายพันธุ์ที่เห็นได้ชัดคือแนวนอนความเร็วการบริหารจัดการที่เกี่ยวกับพื้นดิน (โรคส์, 2003) และค่าสัมประสิทธิ์สายพันธุ์พื้นดิน (α) จะถูกนำมาเป็นที่2 เนื่องจากการศึกษาของ Yeh นี้ (1974) ในสมการ 3.1 การตรวจสอบการเกิดแผ่นดินไหวบางส่วนที่ผ่านมาโรคส์ (2003) รายงานว่าความเร็วการบริหารจัดการที่ชัดเจนสำหรับคลื่นเฉือนช่วงที่จะ 2.1 จาก 5.3 km / วินาทีมีค่าเฉลี่ยประมาณ 3.4 กม. / วินาที เป็นผลให้เขาและ ALA แนะนำคลื่นเฉือนความเร็วจะเป็น2.0 กิโลเมตร / วินาทีในสมการ 3.1. ในทางกลับกันสำหรับคลื่นเรย์ลีความเร็วระยะที่เป็นที่สนใจและถูกกำหนดให้เป็นความเร็วที่รบกวนแนวตั้งชั่วคราวที่รับความถี่ที่เกิดขึ้นที่พื้นผิวและการแพร่กระจายทั่วพื้นผิวของกลาง (โรคส์, 2003) นั่นคือเหตุผลที่ความเร็วการบริหารจัดการที่ชัดเจนเท่ากับความเร็วเฟส โรคส์ et al, (1999) อธิบายถึงวิธีการที่จะประเมินความเร็วเฟสของกลางดินที่เฉพาะเจาะจงซึ่งยังสามารถได้รับจากผู้เชี่ยวชาญด้านธรณีฟิสิกส์ โรคส์ (2003) รายงานว่า ASCE / ASME กำลังงานเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีการแนะนำให้ใช้500 เมตร / วินาทีสำหรับความเร็วเฟสของคลื่นเรย์ลีอนุรักษ์นิยม. สำหรับความถูกต้องของการประมาณการของสายพันธุ์แกนของเรื่องท่อเพื่อการบริหารจัดการคลื่นแผ่นดินไหวที่ASCE แนวทาง (1984) เน้นจุดสำคัญที่ระบุว่า "การเปรียบเทียบผลจากวิธีการNewmark กับผลที่ได้รับจากแนวทางประวัติศาสตร์เวลาที่เข้มงวดมากขึ้นที่เกี่ยวข้องกับท่อยับยั้งโดยน้ำพุดินบ่งชี้ข้อตกลงภายในร้อยละหลายให้มีการเลื่อนหลุดระหว่างท่อไม่มีและดินโดยรอบ ถ้าลื่นไถลเกิดขึ้นง่ายวิธีการอาจกลายเป็นอนุรักษ์นิยมมาก. "เป็นผลให้มันอาจกล่าวได้ว่าสายพันธุ์แกนสูงสุดในท่อเท่ากับสูงสุดสายพันธุ์พื้นดินให้เลื่อนหลุดของท่อไม่มีที่เกี่ยวกับรอบดินเกิดขึ้น(ASCE, 1984) นอกจากนี้ไม่ธรรมดาสำหรับขนาดเล็กถึงปานกลางเคลื่อนไหวพื้นลื่นไถลมักจะเกิดขึ้นระหว่างท่อและดินส่งผลให้ท่อความเครียดค่อนข้างน้อยกว่าสายพันธุ์ดินสำหรับการเคลื่อนไหวพื้นดินขนาดใหญ่(โรคส์, 2003). แม้ว่าการประเมินสายพันธุ์ท่อโดยใช้สมการ 3.1 อาจจะเป็นอนุรักษ์นิยมเนื่องจากโอกาสที่สูงขึ้นของการลื่นไถล, ระดับของการอนุรักษ์อาจจะไม่เป็นที่ยอมรับสำหรับดินที่อ่อนนุ่ม (ASCE, 1984) ในการสั่งซื้อที่จะเอาชนะนี้นักอนุรักษ์ที่ยอมรับไม่ได้แรงปฏิสัมพันธ์เนื่องจากแรงเสียดทานจะต้องมีการกำหนดไว้ เพื่อจุดประสงค์นี้มันจะสันนิษฐานว่าคลื่นแผ่นดินไหวเป็นซายน์ในรูปแบบแนวนอนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและที่สายพันธุ์ดินจะต้องมีการโอนในหนึ่งในสี่ของความยาวคลื่น (ASCE, 1984) เลื่อนหลุดถือว่าเป็นมากกว่าความยาวท่อทั้งหมด ที่สามารถเห็นได้จากรูปที่ 3.3 สำหรับคลื่นที่มีความยาวคลื่นλที่จุดA และ B มีความเครียดศูนย์พื้นดินที่มีนอกเหนือจากแต่ละอื่นๆ ที่มีระยะทางแนวนอนของλ / 2 และสมมติว่าแรงเสียดทานแรงเครื่องแบบต่อหน่วยความยาวเฉิงตู, สายพันธุ์พื้นดินสูงสุดจะเกิดขึ้นที่จุด C ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระยะทางที่แยกλ / 4 จากจุดสายพันธุ์พื้นดินเป็นศูนย์เนื่องจากแรงเสียดทานนี้ (โรคส์ 2003 ). พลังนี้สามารถนำไปใช้ท่อฝังอยู่ในระยะทางแยกความยาวคลื่นไตรมาสทั้งอัดและแรงดึงและในเรื่องนี้ภูมิภาคการบีบอัดสูงซึ่งมีความร้ายแรงมากกว่าแรงดึงมีความยาวคลื่นออกจากกัน(โรคส์, 2003)