The Effectiveness of Thai Exercise

The Effectiveness of Thai Exercise with Traditional Massage on the Pain, Walking Ability and QOL of Older People with Knee Osteoarthritis: A Randomized Controlled Trial in the Community
Punnee Peungsuwan,1,2,* Phawinee Sermcheep,1,2 Papatsara Harnmontree,1,2 Wichai Eungpinichpong,1,2 Rungthip Puntumetakul,1,2 Uraiwan Chatchawan,1,2 and Junichiro Yamauchi3,4
Author information ► Article notes ► Copyright and License information ►
This article has been cited by other articles in PMC.
Go to:
Abstract
[Purpose] This study investigated the effectiveness of a class- and home-based exercise with massage between Thai traditional and standardized physical therapy (TPT and SPT) in older people with knee osteoarthritis (KOA). [Subjects and Methods] Thirty-one subjects with KOA (aged 50–85 years) in two selected villages were randomly assigned into the TPT or SPT programs. Seventeen TPT subjects received Thai exercise with traditional massage, and 14 SPT individuals performed strengthening exercise with Swedish massage. Both programs consisted of a class with supervision plus home self-care for 8 weeks; the subjects then managed home self-care for 1 year. [Results] After 2 months, the six-minute walk test (6MWT), Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index (WOMAC), and SF-36 testing showed significant improvement in both groups, but the improvement of the TPT group was greater. After 1year, only the score for the 6MWT was greater in the TPT group than in the SPT group. [Conclusion] The TPT program yielded better results for the 6MWT, but, both programs had beneficial effects on the pain, function, and QOL of middle-aged and older patients with KOA in the community setting.

Key words: Knee osteoarthritis, Six-minute walk test, Bodyweight-based exercise training
Go to:
INTRODUCTION
Knee osteoarthritis (KOA) is the most common joint disease in middle-aged and older people. Pain is the main symptom that leads to limitation in the patients’ abilities such as the ability to walk, stand up, and climb stairs, and dependency in daily living activities1). This disease leads to poor quality of life (QOL) and is a significant burden on health-care services2). The primary goal of treatment in KOA is reducing pain and improving functional capacity3). Non-pharmacological treatment, physical therapy (PT), and complementary and alternative medicine (CAM), which includes massage4), alternative exercise5), thermotherapy6), and acupuncture7), play an important role in health care for patients with KOA. The use of CAM in developed countries appears to be increasing as awareness increases. It may have been that use of CAM increased with socioeconomic status8). Currently, alternative exercises including yoga, Tai Chi, and aquatic programs are models of exercise therapy for patients with KOA5, 9, 10). Strengthening and aerobic exercise are beneficial for improving KOA-related symptoms in terms of pain11) and physical function12).

In Thailand, a form of Thai exercise that utilizes a wand is popular among elderly people and is a body weight-based form of resistance exercise; however, the intensity of this exercise can be increased by lifting the wand in upper limb exercise or can be decreased by using the wand to support the body. Our previous study shows that Thai exercise with a wand can improve QOL13). This exercise with a wand tends to increase muscle strength, which can be beneficial for pain improvement; however, the evidence regarding this is not clear. This exercise might be a better therapeutic form for reducing pain in KOA patients when combined with Thai massage because it has been shown to reduce the pain in patients with back pain14) and scapulocostal syndrome15).

Home- and class-based programs are some of the most suitable treatments for elderly people in the community16). Nonetheless, a previous study found that patients carried out a home-based program just for the initial phase and subsequently did not maintain a self-care program17). Thereby, a home-based program along with a class-based program supervised by physical therapists might provide confidence for patients to help in management of knee symptoms by themselves. However, there is no evidence concerning whether or not Thai exercise with traditional massage can effect the pain, walking ability, and QOL in patients with KOA. Thus, the aim of this study was to investigate the effectiveness of a class- and home-based program using Thai exercise with traditional massage and the long-term follow-up in the form of a home program on pain, walking ability, and QOL in middle-aged and older patients with KOA in a suburban community.

Go to:
SUBJECTS AND METHODS
This study was a randomized controlled trial with a field-based assignment. The subjects were patients with KOA aged 50–85 years from two selected villages with similar socioeconomic statuses in a suburban community of Khon Kaen Province, Thailand. These two villages are small, and travel within them is difficult. Additionally, they were found to be in need of health promotion for people with KOA. A simple randomization was used to allocate each village into either the TPT or SPT program. The protocol and informed consent form were approved by the Khon Kaen University Ethics Committee for Human Research.

The diagnosis of KOA was confirmed for each patient based on their medical history report and a physical examination performed by physical therapists based on the clinical criteria of the American College of Rheumatology (1986)18). The inclusion criteria consisted of pain in the knee and three of the following conditions: 1) aged at least 50 years of age, 2) less than 30 min of morning stiffness, 3) crepitus on active motion, 4) bony tenderness, 5) bony enlargement, and 6) no palpable warmth of the synovium. The subjects who met the inclusion criteria were asked to join and had to sign an informed consent form before participation. All individuals were able to walk and were assessed for all measurements. Each of them received standard medical management of KOA from a local primary care unit.

The exclusion criteria consisted of diagnosis of KOA caused by other diseases, such as rheumatoid arthritis, or gouty arthritis or any accident/sports, contagious diseases, uncontrolled hypertension or diabetes mellitus, neurological deficits, or psychological symptoms. Subjects who were unable to perform standing and walking, or had received a knee replacement and those whose doctors advised against massage and exercise due to an underlying disease were also excluded. Twenty-four patients in the Thai physical therapy (TPT) group and 20 patients in standard physical therapy (SPT) group were assessed for their eligibility to participate in the study. Thirteen subjects were excluded for failing to meet the inclusion criteria. The remaining subjects, 17 in the TPT group and 14 in the SPT group, fulfilled the above criteria and agreed to participate in the study.

The TPT and SPT programs consisted of two phases. The first phase include class-based TPT and SPT group intervention programs at an appointed public indoor area in each village, and these programs were also associated with a home program. All subjects were asked to attend their group class, which was supervised by a researcher, three days/week. Additionally, they were recommended to follow their program at home at least two days/week for eight weeks. The second phase was performing the actual home self-care program with TPT or SPT alone, at least three times/week for twelve months. To extend the benefits of the home program, subjects received the booster session once a month during the first three months. Researchers incorporated content into each booster session to stimulate subject education and awareness regarding self-management, which included physical activity and exercise planning, and discussion of other related problems.

In the TPT group, exercise with a wand consisted of six exercises that were based on a past study13) that emphasized exercise in the muscle of the quadriceps and hamstrings. Concentric and eccentric isotonic contraction are applied with different positions (Fig. 1). These exercises are suitable for the knee joints and low impact. Each exercise was performed five times/session, two sets/day, and this was increased every two weeks until reaching 40 times/session. In the Thai massage session, the massage method used pressure on muscle lines of the quadriceps, hamstrings, tibialis anticus, and calves. To apply deep pressure, one or two thumb pads or the side of an elbow tip was used in some cases. Superficial heating with Thai herbs, containing 10 ingredients consisting of camphor, Kurkumin, lemon grass, and turmeric leaves, in a bag was applied to various areas of both upper and lower leg muscles and to cover the knees. In the SPT group, six progressive strengthening exercises for the quadriceps and hamstring muscles based on a past study were used19). Each exercise was performed 10 times/session, 2 sets/day, and the resistance was increased every two weeks (0.5 to 2 kg). The increase in load was flexible and depended on the subject’s requirements. Swedish massage consisted of superficial and deep stroking, and kneading or stroking various muscles of both the upper and lower leg. Additionally, a superficial heating bag filled with hot water was placed on the same areas. All subjects were suggested to perform the 30-minute exercise program, receive the 30-minute massage, and receive the 15-minute superficial heat/cold care whenever they might normally use an ice pack for acute or subacute knee pain. All outcomes were measured at baseline and at 2, 5, 8, and 14months. The primary outcome was the six-minute walk test (6MWT). The secondary outcomes included functional capacity evaluated by the Thai versions of the Western Ontario and McMaster Osteoarthritis Index (WOMAC) and quality of life (Thai Short Form-36, SF-36). The 6MWT was u

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประสิทธิภาพของไทยออกกำลังกายด้วยการนวดบนความเจ็บปวด QOL ของคนสูงอายุกับโรคข้อเข่าเสื่อมข้อเข่าสามารถเดิน: A Randomized ทดลองควบคุมชุมชนพรรณี Peungsuwan, 1, 2, * Phawinee Sermcheep, 1, 2 Papatsara Harnmontree, 1, 2 วิชัย Eungpinichpong, 1, 2 รุ่ง Puntumetakul, 1, 2 อุไรวรรณชัชวาลย์ 1, 2 และช่วง Yamauchi3, 4เขียนข้อมูล►บทความบันทึก►ลิขสิทธิ์และสิทธิ์การใช้งานข้อมูล►บทความนี้ได้ถูกอ้างถึง โดยบทความอื่น ๆ ในเอ็มลุยเลย:บทคัดย่อ[วัตถุประสงค์] การศึกษานี้ตรวจสอบประสิทธิผลของการใช้คลาส และบ้านออกกำลังกายด้วยการนวดไทยแบบดั้งเดิม และมาตรฐานกายภาพบำบัด (TPT และ SPT) ในคนสูงอายุกับโรคข้อเข่าเสื่อมเข่า (คัว) ระหว่าง [หัวเรื่องและวิธี] เรื่องสามสิบหนึ่งกับคัว (อายุ 50-85 ปี) ในหมู่บ้านเลือกสองถูกสุ่มกำหนดในโปรแกรม TPT หรือ SPT เรื่อง TPT 17 ไทยออกกำลังกาย ด้วยการนวดที่ได้รับ และ 14 SPT บุคคลดำเนินการออกกำลังกายที่เข้มแข็ง ด้วยการนวดสวีดิช ทั้งสองโปรแกรมประกอบด้วยคลาสพร้อมดูแลสุขภาพที่บ้านในสัปดาห์ที่ 8 เรื่องการจัดการสุขภาพบ้าน 1 ปีแล้ว [ผลลัพธ์] หลังจาก 2 เดือน ทดสอบ 6 นาที (6MWT), เวสเทิร์นออนตาริโอ และดัชนีในโรคไขข้ออักเสบมหาวิทยาลัย McMaster (WOMAC), การทดสอบ SF-36 แสดงให้เห็นว่าปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มทั้ง แต่การพัฒนาของกลุ่ม TPT ได้มากขึ้น หลังจาก 1 ปี เฉพาะคะแนนสำหรับ 6MWT มีมากขึ้นในกลุ่ม TPT กว่าในกลุ่ม SPT [สรุป] ผลดีสำหรับ 6MWT การหาโปรแกรม TPT ได้ ทั้งสองโปรแกรมมีผลประโยชน์ บนความเจ็บปวด ฟังก์ชัน QOL ของผู้ป่วยวัยกลางคน และสูงอายุ ด้วยคัวในชุมชนการคำสำคัญ: ข้อเข่าโรคข้อเข่าเสื่อม การทดสอบ 6 นาทีเดิน ฝึกออกกำลังกายตาม Bodyweightลุยเลย:แนะนำข้อเข่าโรคข้อเข่าเสื่อม (คัว) เป็นโรคร่วมกันทั่วไปในคนวัยกลางคน และสูงอายุ อาการปวดเป็นอาการหลักที่นำไปสู่ข้อจำกัดในความสามารถของผู้ป่วยเช่นความสามารถใน การเดิน ยืน ปีนบันได และอ้างอิงในทุกวันนั่งเล่น activities1) โรคนี้ให้ดีคุณภาพชีวิต (QOL) และเป็นภาระสำคัญในการดูแลสุขภาพ services2) เป้าหมายหลักของการรักษาในคัวลดอาการปวด และ capacity3 ฟังก์ชันการปรับปรุง) Non-pharmacological รักษา กายภาพบำบัด (PT), และเพิ่มเติม และสำรองยา (CAM), ซึ่งรวมถึง massage4), exercise5 ที่อื่น), thermotherapy6), และ acupuncture7), มีบทบาทสำคัญในการดูแลสุขภาพสำหรับผู้ป่วยที่มีคัว การใช้ CAM ในประเทศพัฒนาแล้วจะ ปรับขึ้นเป็นความรู้เพิ่มขึ้นแล้ว มันอาจได้ที่ใช้ CAM เพิ่มกับประชากร status8) ปัจจุบัน โยคะ ไทชิ และโปรแกรมน้ำทดแทนการออกกำลังกายได้รูปแบบของการออกกำลังกายบำบัดสำหรับผู้ป่วยที่มี KOA5, 9, 10) ออกกำลังกายเต้นแอโรบิก และเข้มแข็งเป็นประโยชน์ต่อการปรับปรุงที่เกี่ยวข้องกับคัวอาการใน pain11) และ function12 ทางกายภาพ)ในประเทศไทย แบบไทยออกกำลังกายใช้เข้าใจเป็นที่นิยมในหมู่ผู้สูงอายุ และฟอร์มการตามน้ำหนักร่างกายออกกำลังกายต้านทาน อย่างไรก็ตาม ความเข้มของการออกกำลังกายนี้สามารถเพิ่มได้ โดยการยกเข้าใจในแบบฝึกหัดของรยางค์บน หรือสามารถลดลงได้ โดยใช้ไม้เรียวที่ค้ำจุนร่างกาย เราศึกษาก่อนหน้านี้แสดงว่า ออกกำลังกายไทยกับเข้าใจสามารถปรับปรุง QOL13) การออกกำลังกาย ด้วยเข้าใจมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นกล้ามเนื้อแข็งแรง ซึ่งสามารถเป็นประโยชน์ต่อการปรับปรุงเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม หลักฐานเรื่องนี้ไม่ชัดเจน แบบฝึกหัดนี้อาจฟอร์มการบำบัดเพื่อลดปวดในผู้ป่วยที่คัวเมื่อรวมเข้ากับการนวดแผนไทยเนื่องจากการแสดงเพื่อลดอาการปวดในผู้ป่วยที่มี pain14 หลัง) และ scapulocostal syndrome15)ตามบ้าน และระดับโปรแกรมมีการรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้สูงอายุใน community16) กระนั้น การศึกษาก่อนหน้านี้พบว่า ผู้ป่วยดำเนินโปรแกรมตามบ้านสำหรับระยะเริ่มต้น และต่อมาได้รักษา program17 สุขภาพ) จึง โปรแกรมตามบ้านพร้อมกับการเรียนโปรแกรมดูแลโดยนักกายภาพบำบัดอาจให้ความมั่นใจสำหรับผู้ป่วยเพื่อช่วยในการจัดการอาการเข่าเอง อย่างไรก็ตาม มีหลักฐานไม่เกี่ยวกับว่าไทยออกกำลังกาย ด้วยการนวดสามารถลักษณะพิเศษความเจ็บปวดหรือไม่ เดินความสามารถ QOL ในผู้ป่วยที่มีคัว ดังนั้น จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ ตรวจสอบประสิทธิภาพของโปรแกรมตามชั้น และบ้านที่ใช้แบบฝึกหัดไทยนวดแผนโบราณและการติดตามผลระยะยาวในรูปแบบของโปรแกรมบ้านบนความเจ็บปวด การเดินสามารถ QOL ในวัยกลางคน และมากกว่าผู้ป่วยที่มีคัวในชุมชนชานเมืองลุยเลย:หัวเรื่องและวิธีการการศึกษานี้ได้ทดลองควบคุม randomized ด้วยการกำหนด เรื่องมีผู้ป่วยที่ มีคัวอายุ 50 – 85 ปีจากหมู่บ้านที่เลือกสองมีสถานะเหมือนประชากรในชุมชนชานเมืองของจังหวัดขอนแก่น ไทย หมู่บ้านสองเหล่านี้มีขนาดเล็ก และเดินทางภายในนั้นเป็นเรื่องยาก นอกจากนี้ พวกเขาพบเพื่อต้องการสร้างเสริมสุขภาพคนกับคัว ใช้ randomization ง่ายแต่ละหมู่บ้านจัดสรรลงในโปรแกรม TPT หรือ SPT โพรโทคอลและแบบฟอร์มแจ้งความยินยอมได้รับการอนุมัติ โดยกรรมการจรรยาบรรณมหาวิทยาลัยขอนแก่นขอนแก่นสำหรับการวิจัยในมนุษย์การวินิจฉัยของคัวได้รับการยืนยันแต่ละตามรายงานประวัติการรักษาของผู้ป่วยและการตรวจร่างกายโดยนักกายภาพบำบัดตามเกณฑ์ทางคลินิกอเมริกันวิทยาลัยของ Rheumatology (1986) 18) เกณฑ์รวมประกอบด้วยอาการปวดเข่าและสามเงื่อนไขต่อไปนี้: 1) aged น้อยอายุ 50 ปี 2) น้อยกว่า 30 นาทีตอนเช้าตึง 3) crepitus เคลื่อนไหวที่ใช้งานอยู่ เจ็บ 4 bony ขยาย 5) bony และ 6) ไม่อบอุ่น synovium เห็นได้ชัด หัวข้อที่ตรงตามเงื่อนไขการรวมถูกต้องเข้าร่วม และได้ลงแบบฟอร์มแจ้งความยินยอมก่อนที่จะเข้าร่วม บุคคลทั้งหมดสามารถเดิน และถูกประเมินสำหรับการประเมิน แต่ละของพวกเขาได้รับมาตรฐานการจัดการทางการแพทย์ของคัวจากหน่วยดูแลท้องถิ่นเกณฑ์แยกประกอบด้วยการวินิจฉัยของคัวที่เกิดจาก โรคอื่น ๆ เช่นยังคงอักเสบ หรือโรคไขข้ออักเสบ gouty หรือใด ๆ อุบัติเหตุ/กีฬา โรคติดต่อ เดชแพงกว่า หรือเบาหวาน ขาดดุลกลาง หรืออาการทางจิตใจ ยังไม่รวมเรื่องที่ไม่สามารถทำการยืนและเดิน หรือได้รับการแทนที่ข้อเข่าและผู้แพทย์แนะนำให้นวดและออกกำลังกายเนื่องจากโรคเป็นต้น ยี่สิบสี่ในกลุ่มไทยกายภาพบำบัด (TPT) ผู้ป่วยในและผู้ป่วย 20 ในกลุ่มมาตรฐานกายภาพบำบัด (SPT) ได้ประเมินสิทธิการมีส่วนร่วมในการศึกษา เรื่องที่สิบสามลักษณะมีแยกสำหรับการตอบสนองเงื่อนไขรวม หัวข้อที่เหลือ กลุ่ม TPT 17 และ 14 ในกลุ่ม SPT ปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว และตกลงที่จะเข้าร่วมในการศึกษาTPT และ SPT โปรแกรมประกอบด้วย 2 ขั้นตอน เฟสแรกรวมคลาส TPT และ SPT กลุ่มแทรกแซงโปรแกรมที่ตกแต่งพื้นที่ภายในอาคารสาธารณะในแต่ละหมู่บ้าน และโปรแกรมเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับโปรแกรมที่บ้าน เรื่องทั้งหมดได้ขอเข้าร่วมการเรียนกลุ่ม ซึ่งมีพาสปอร์ตนักวิจัย สามวัน นอกจากนี้ พวกเขาได้แนะนำไปตามโปรแกรมของพวกเขาที่บ้านน้อยสองวันต่อสัปดาห์ในสัปดาห์ที่แปด ระยะที่สองได้ดำเนินโปรแกรมสุขภาพจริงบ้าน TPT หรือ SPT คนเดียว น้อย 3 ครั้ง / สัปดาห์สำหรับสิบสองเดือน ขยายประโยชน์ของโปรแกรมที่บ้าน เรื่องรอบบูสเตอร์ที่ได้รับเดือนละครั้งในช่วงสามเดือนแรก นักวิจัยรวมเนื้อหาในแต่ละเซสชันบูสเตอร์เพื่อกระตุ้นเรื่องการศึกษาและความรู้เกี่ยวกับการจัดการตนเอง ซึ่งรวมกิจกรรมทางกายภาพและการวางแผน และการสนทนาของปัญหาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องIn the TPT group, exercise with a wand consisted of six exercises that were based on a past study13) that emphasized exercise in the muscle of the quadriceps and hamstrings. Concentric and eccentric isotonic contraction are applied with different positions (Fig. 1). These exercises are suitable for the knee joints and low impact. Each exercise was performed five times/session, two sets/day, and this was increased every two weeks until reaching 40 times/session. In the Thai massage session, the massage method used pressure on muscle lines of the quadriceps, hamstrings, tibialis anticus, and calves. To apply deep pressure, one or two thumb pads or the side of an elbow tip was used in some cases. Superficial heating with Thai herbs, containing 10 ingredients consisting of camphor, Kurkumin, lemon grass, and turmeric leaves, in a bag was applied to various areas of both upper and lower leg muscles and to cover the knees. In the SPT group, six progressive strengthening exercises for the quadriceps and hamstring muscles based on a past study were used19). Each exercise was performed 10 times/session, 2 sets/day, and the resistance was increased every two weeks (0.5 to 2 kg). The increase in load was flexible and depended on the subject’s requirements. Swedish massage consisted of superficial and deep stroking, and kneading or stroking various muscles of both the upper and lower leg. Additionally, a superficial heating bag filled with hot water was placed on the same areas. All subjects were suggested to perform the 30-minute exercise program, receive the 30-minute massage, and receive the 15-minute superficial heat/cold care whenever they might normally use an ice pack for acute or subacute knee pain. All outcomes were measured at baseline and at 2, 5, 8, and 14months. The primary outcome was the six-minute walk test (6MWT). The secondary outcomes included functional capacity evaluated by the Thai versions of the Western Ontario and McMaster Osteoarthritis Index (WOMAC) and quality of life (Thai Short Form-36, SF-36). The 6MWT was u

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประสิทธิผลของการออกกำลังกายไทยนวดแผนในความเจ็บปวด, ความสามารถในการเดินและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่มีโรคข้อเข่าเสื่อม: การทดลองสุ่มในชุมชน
พรรณี Peungsuwan, 1,2, * Phawinee Sermcheep, 1,2 Papatsara Harnmontree, 1,2 วิชัย Eungpinichpong, 1,2 รุ่งทิพย์ Puntumetakul, อุไรวรรณชัชวาล 1,2, 1,2 และจุนอิชิโร Yamauchi3,4
ข้อมูลผู้เขียนบทความ►►บันทึกข้อมูลลิขสิทธิ์และใบอนุญาต►
บทความนี้ได้รับการอ้างโดยสิ่งของอื่น ๆ ในพีเอ็มซี.
ไปที่:
บทคัดย่อ
[ วัตถุประสงค์] การศึกษานี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพของการออกกำลังกายและ class- บ้านตามด้วยการนวดระหว่างการรักษาทางกายภาพแบบดั้งเดิมและมาตรฐานไทย (ทีพีทีและ SPT) ในผู้สูงอายุที่มีโรคข้อเข่าเสื่อม (KOA) [วิชาและวิธีการ] สามสิบหนึ่งวิชาที่มี KOA (อายุ 50-85 ปี) ในสองหมู่บ้านที่เลือกสุ่มเข้าไปในทีพีทีหรือโปรแกรม SPT เจ็ดวิชาทีพีทีได้รับการออกกำลังกายด้วยการนวดไทยแบบดั้งเดิมและ 14 บุคคล SPT ดำเนินการเสริมสร้างความเข้มแข็งการออกกำลังกายด้วยการนวดสวีดิช โปรแกรมทั้งสองประกอบด้วยชั้นกับการดูแลบ้านบวกการดูแลตนเองเป็นเวลา 8 สัปดาห์; วิชาที่บ้านแล้วมีการจัดการดูแลตนเองเป็นเวลา 1 ปี [ผล] หลังจาก 2 เดือนการทดสอบใช้เวลาเดินเพียงหกนาที (6MWT), Western Ontario และมหาวิทยาลัย McMaster โรคข้ออักเสบดัชนี (WOMAC) และ SF-36 การทดสอบแสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงที่สำคัญในทั้งสองกลุ่ม แต่การพัฒนาของกลุ่มทีพีทีสูง หลังจาก 1 ปีเพียงคะแนนสำหรับ 6MWT สูงในกลุ่มทีพีทีกว่าในกลุ่ม SPT [สรุป] โปรแกรมทีพีทีให้ผลที่ดีกว่าสำหรับ 6MWT แต่โปรแกรมทั้งสองมีผลประโยชน์ในความเจ็บปวด, ฟังก์ชั่นและคุณภาพชีวิตของวัยกลางคนและผู้ป่วยสูงอายุที่มี KOA ในการตั้งค่าชุมชน. คำสำคัญ: โรคข้อเข่าเสื่อมเข่าหก ทดสอบนาทีเดินการฝึกอบรมการออกกำลังกายน้ำหนักตามไปที่: บทนำโรคข้อเข่าเสื่อมเข่า (KOA) เป็นโรคร่วมที่พบมากที่สุดในคนวัยกลางคนและผู้สูงอายุ ปวดเป็นอาการหลักที่นำไปสู่ข้อ จำกัด ในความสามารถของผู้ป่วยเช่นความสามารถในการเดินยืนขึ้นและปีนบันไดและการพึ่งพาใน activities1 ชีวิตประจำวัน) โรคนี้นำไปสู่การมีคุณภาพไม่ดีของชีวิต (คุณภาพชีวิต) และเป็นภาระสำคัญในการ services2 การดูแลสุขภาพ) เป้าหมายหลักของการรักษาใน KOA คือการลดความเจ็บปวดและการปรับปรุงการทำงาน capacity3) การรักษาที่ไม่ใช่ยากายภาพบำบัด (PT) และแพทย์ทางเลือก (CAM) ซึ่งรวมถึง massage4) exercise5 ทางเลือก) thermotherapy6) และ acupuncture7) มีบทบาทสำคัญในการดูแลสุขภาพสำหรับผู้ป่วยที่มี KOA ใช้ CAM ในประเทศที่พัฒนาแล้วดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มขึ้นของการรับรู้ มันอาจจะเป็นว่าการใช้ CAM เพิ่มขึ้นด้วย status8 ทางสังคมและเศรษฐกิจ) ปัจจุบันการออกกำลังกายทางเลือกรวมถึงการฝึกโยคะ, ไทชิและโปรแกรมน้ำมีรูปแบบของการรักษาด้วยการออกกำลังกายสำหรับผู้ป่วยที่มี KOA5, 9, 10) เสริมสร้างความเข้มแข็งและการออกกำลังกายแอโรบิกจะเป็นประโยชน์สำหรับการปรับปรุงอาการ KOA ที่เกี่ยวข้องในแง่ของ pain11) และ function12 ทางกายภาพ). ในประเทศไทยในรูปแบบของการออกกำลังกายไทยที่ใช้ไม้กายสิทธิ์เป็นที่นิยมในหมู่ผู้สูงอายุและเป็นรูปแบบตามน้ำหนักตัวของการออกกำลังกายที่มีความต้านทาน ; แต่ความรุนแรงของการออกกำลังกายนี้จะเพิ่มขึ้นโดยการยกไม้กายสิทธิ์ในการออกกำลังกายแขนหรือสามารถลดลงได้โดยการใช้ไม้กายสิทธิ์ที่จะสนับสนุนร่างกาย ศึกษาก่อนหน้านี้เราแสดงให้เห็นว่าการออกกำลังกายไทยที่มีไม้กายสิทธิ์สามารถปรับปรุง QOL13) การออกกำลังกายด้วยไม้กายสิทธิ์นี้มีแนวโน้มที่จะเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อซึ่งจะเป็นประโยชน์ในการปรับปรุงความเจ็บปวด; แต่หลักฐานที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไม่ชัดเจน การออกกำลังกายนี้อาจจะมีรูปแบบการรักษาที่ดีกว่าสำหรับการลดอาการปวดในผู้ป่วย KOA เมื่อรวมกับการนวดแผนไทยเพราะมันได้รับการแสดงเพื่อลดอาการปวดในผู้ป่วยหลัง pain14) และ scapulocostal syndrome15). หน้าแรกและโปรแกรมระดับพื้นฐานคือบางส่วนของ การรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้สูงอายุใน community16) อย่างไรก็ตามการศึกษาก่อนหน้าพบว่าผู้ป่วยดำเนินการโปรแกรมตามบ้านเพียงสำหรับช่วงแรกและต่อมาไม่ได้รักษา program17 การดูแลตนเอง) ดังนั้นโปรแกรมตามบ้านพร้อมกับโปรแกรมที่ใช้ระดับการกำกับดูแลโดยนักกายภาพบำบัดที่อาจให้ความเชื่อมั่นสำหรับผู้ป่วยที่จะช่วยในการบริหารจัดการของอาการที่หัวเข่าด้วยตัวเอง แต่มีหลักฐานเกี่ยวกับการไม่มีหรือไม่ว่าการออกกำลังกายด้วยการนวดไทยแบบดั้งเดิมมีผลกระทบต่อความเจ็บปวด, ความสามารถในการเดินและคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยที่มี KOA ดังนั้นจุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรม class- และตามบ้านโดยใช้การออกกำลังกายด้วยการนวดไทยแบบดั้งเดิมและในระยะยาวการติดตามผลในรูปแบบของโปรแกรมที่บ้านต่อความเจ็บปวด, ความสามารถในการเดินและคุณภาพชีวิต ในผู้ป่วยวัยกลางคนและผู้สูงอายุที่มี KOA ในชุมชนชานเมือง. ไปที่: วิชาและวิธีการศึกษาครั้งนี้เป็นการสุ่มทดลองมีการกำหนดเขตตาม กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยที่มี KOA อายุ 50-85 ปีจากสองเลือกหมู่บ้านที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมที่คล้ายกันในชุมชนชานเมืองของจังหวัดขอนแก่นประเทศไทย ทั้งสองหมู่บ้านที่มีขนาดเล็กและการเดินทางภายในพวกเขาเป็นเรื่องยาก นอกจากนี้พวกเขาพบว่ามีในความต้องการของการส่งเสริมสุขภาพสำหรับผู้ที่มี KOA การสุ่มอย่างง่ายถูกใช้ในการจัดสรรในแต่ละหมู่บ้านทั้ง TPT หรือโปรแกรม SPT โปรโตคอลและการยินยอมรูปแบบที่ได้รับอนุมัติจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยมนุษย์. วินิจฉัย KOA ได้รับการยืนยันสำหรับผู้ป่วยแต่ละรายขึ้นอยู่กับประวัติศาสตร์ของพวกเขารายงานทางการแพทย์และการตรวจร่างกายที่ดำเนินการโดยนักกายภาพบำบัดขึ้นอยู่กับเกณฑ์ทางคลินิกของอเมริกัน วิทยาลัยของโรค (1986) 18) เกณฑ์การคัดเลือกประกอบด้วยอาการปวดเข่าและสามเงื่อนไขต่อไปนี้: 1) ที่มีอายุอย่างน้อย 50 ปี 2) น้อยกว่า 30 นาทีตึงเช้า 3) crepitus ในการเคลื่อนไหวที่ใช้งาน 4) ความอ่อนโยนกระดูก 5) ขยายกระดูกและ 6) ไม่มีความอบอุ่นที่เห็นได้ชัดของเยื่อบุข้อ อาสาสมัครที่ได้พบกับเกณฑ์การคัดเลือกได้รับเชิญให้เข้าร่วมและมีการลงนามในใบยินยอมทราบก่อนที่จะมีส่วนร่วม ประชาชนทุกคนก็สามารถที่จะเดินและได้รับการประเมินสำหรับการตรวจวัดทั้งหมด แต่ละคนได้รับการจัดการทางการแพทย์มาตรฐานของ KOA จากหน่วยบริการปฐมภูมิในท้องถิ่น. ยกเว้นเกณฑ์ประกอบการวินิจฉัยของ KOA ที่เกิดจากโรคอื่น ๆ เช่นโรคไขข้ออักเสบหรือโรคข้ออักเสบเกาต์หรืออุบัติเหตุใด ๆ / กีฬา, โรคติดต่อ, ความดันโลหิตสูงหรือโรคเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้ เบาหวานขาดดุลทางระบบประสาทหรืออาการทางจิต วิชาที่ไม่สามารถที่จะดำเนินการยืนและเดินหรือได้รับการเปลี่ยนข้อเข่าและผู้ที่มีแพทย์ให้คำแนะนำกับการนวดและการออกกำลังกายเนื่องจากโรคนี้ยังได้รับการยกเว้น ยี่สิบสี่ผู้ป่วยในการรักษาทางกายภาพไทย (ทีพีที) กลุ่ม 20 และผู้ป่วยในการรักษาทางกายภาพมาตรฐาน (SPT) กลุ่มที่ถูกประเมินสำหรับการมีสิทธิ์ของพวกเขาจะมีส่วนร่วมในการศึกษา สิบสามวิชาที่ได้รับการยกเว้นสำหรับความล้มเหลวเพื่อให้ตรงกับเกณฑ์การคัดเลือก วิชาที่เหลือ 17 ในกลุ่มทีพีทีและ 14 ในกลุ่ม SPT, ตามเกณฑ์ข้างต้นและเห็นด้วยที่จะมีส่วนร่วมในการศึกษา. ทีพีทีโปรแกรมและ SPT ประกอบด้วยสองขั้นตอน เฟสแรกรวมถึงระดับตามทีพีทีและ SPT โปรแกรมการแทรกแซงของกลุ่มที่ได้รับการแต่งตั้งในร่มพื้นที่ของประชาชนในแต่ละหมู่บ้านและโปรแกรมเหล่านี้ยังเกี่ยวข้องกับโปรแกรมที่บ้าน ทุกวิชาที่ถูกถามในการเข้าเรียนกลุ่มของพวกเขาซึ่งได้รับการดูแลโดยนักวิจัยสามวัน / สัปดาห์ นอกจากนี้พวกเขาได้รับการแนะนำให้ทำตามโปรแกรมของพวกเขาที่บ้านอย่างน้อยสองวัน / สัปดาห์เป็นเวลาแปดสัปดาห์ ขั้นที่สองได้ดำเนินการที่บ้านโปรแกรมการดูแลตนเองที่เกิดขึ้นจริงกับทีพีทีหรือ SPT เพียงอย่างเดียวอย่างน้อยสามครั้ง / สัปดาห์เป็นเวลาสิบสองเดือน เพื่อขยายผลประโยชน์ของโครงการบ้านอาสาสมัครที่ได้รับการสนับสนุนเซสชั่นเดือนละครั้งในช่วงสามเดือนแรก นักวิจัยที่จดทะเบียนเนื้อหาลงในเซสชั่นสนับสนุนในแต่ละที่จะกระตุ้นให้เกิดการศึกษาและการรับรู้เรื่องเกี่ยวกับการจัดการตนเองซึ่งรวมถึงการออกกำลังกายและการวางแผนการออกกำลังกายและการอภิปรายของปัญหาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง. ในกลุ่มทีพีทีออกกำลังกายด้วยไม้กายสิทธิ์ประกอบด้วยหกการออกกำลังกายที่อยู่บนพื้นฐานของ study13 ที่ผ่านมา) ที่เน้นการออกกำลังกายในกล้ามเนื้อ quadriceps และ hamstrings หด isotonic ศูนย์กลางและพิสดารถูกนำมาใช้กับตำแหน่งที่แตกต่าง (รูปที่ 1). การออกกำลังกายเหล่านี้เหมาะสำหรับข้อต่อหัวเข่าและผลกระทบต่ำ การออกกำลังกายแต่ละที่ได้ดำเนินการห้าครั้ง / ครั้งสองชุด / วันและเพิ่มขึ้นทุกสองสัปดาห์จนกว่าจะถึง 40 ครั้ง / ครั้ง ในเซสชั่นการนวดแผนไทย, วิธีการนวดที่ใช้ความดันในเส้นกล้ามเนื้อ quadriceps, hamstrings, tibialis anticus และน่อง จะใช้ความดันลึกหนึ่งหรือสองแผ่นนิ้วหัวแม่มือหรือด้านข้างของปลายข้อศอกถูกนำมาใช้ในบางกรณี ความร้อนตื้นด้วยสมุนไพรไทยที่มีส่วนผสม 10 ประกอบด้วยการบูร Kurkumin ตะไคร้และใบขมิ้นในถุงถูกนำไปใช้ในด้านต่าง ๆ ทั้งด้านบนและกล้ามเนื้อขาและหัวเข่าเพื่อให้ครอบคลุม ในกลุ่ม SPT หกการออกกำลังกายเสริมสร้างความเข้มแข็งก้าวหน้า quadriceps และกล้ามเนื้อเอ็นร้อยหวายอยู่บนพื้นฐานของการศึกษาที่ผ่านมามี used19) การออกกำลังกายแต่ละที่ได้ดำเนินการ 10 ครั้ง / ครั้งจำนวน 2 ชุด / วันและความต้านทานที่เพิ่มขึ้นทุกสองสัปดาห์ (0.5-2 กิโลกรัม) เพิ่มขึ้นในการโหลดเป็นความยืดหยุ่นและขึ้นอยู่กับความต้องการของเรื่อง นวดสวีดิชประกอบด้วยลูบตื้นและลึกและการนวดหรือลูบกล้ามเนื้อต่างๆของทั้งสองขาบนและล่าง นอกจากนี้ถุงร้อนตื้นที่เต็มไปด้วยน้ำร้อนถูกวางลงบนพื้นที่เดียวกัน อาสาสมัครทั้งหมดได้รับการแนะนำให้ดำเนินการโปรแกรมการออกกำลังกาย 30 นาทีได้รับการนวด 30 นาทีและได้รับความร้อนตื้น 15 นาที / การดูแลความเย็นเมื่อใดก็ตามที่พวกเขามักจะใช้แพ็คน้ำแข็งสำหรับเฉียบพลันหรือกึ่งเฉียบพลันอาการปวดเข่า ผลทั้งหมดได้รับการวัดที่ baseline และที่ 2, 5, 8 และ 14months ผลหลักคือการทดสอบใช้เวลาเดินเพียงหกนาที (6MWT) ผลรองรวมถึงความสามารถในการประเมินโดยเวอร์ชั่นไทยการทำงานของออนตาริตะวันตกและ McMaster ดัชนีโรคข้อเข่าเสื่อม (WOMAC) และคุณภาพชีวิต (ไทยสั้นแบบฟอร์ม 36, SF-36) 6MWT เป็นยู

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประสิทธิผลของการออกกำลังกาย นวดไทยแบบดั้งเดิมบนความเจ็บปวดเดินความสามารถและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุข้อเข่าเสื่อม : การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมในชุมชน
พรรณี peungsuwan 1 , 2 , 1 , 2 papatsara harnmontree phawinee sermcheep * , , รุ้งทิพย์พันธุเมธากุลมลิทอง 2 2 , 2 2 , อุไรวรรณ ชัชวาลย์ จุนอิชิโร yamauchi3,4
,ข้อมูลผู้เขียน►หมายเหตุบทความ►ลิขสิทธิ์และใบอนุญาตข้อมูล►
บทความนี้ได้รับการอ้างจากบทความอื่น ๆใน PMC .
ไป :

[ บทคัดย่อ ] นี้เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการเรียนและใช้ออกกำลังกายและนวดระหว่างไทยและมาตรฐานกายภาพบำบัด ( เกิดขึ้น SPT ) ในผู้สูงอายุโรคข้อเข่าเสื่อมเข่า ( ข้าว )[ วิธีการ ] สามสิบหนึ่งวิชา และวิชากับโคอา ( อายุ 50 – 85 ปี ) ใน 2 หมู่บ้านสุ่มแบ่งออกเป็นโปรแกรมที่บริษัทฯ หรือระบบ บริษัทไทย 17 วิชาได้รับการออกกำลังกายด้วยการนวดแบบดั้งเดิมและ 14 SPT บุคคลแสดงการออกกำลังกับนวดสวีเดน โปรแกรมทั้งสองมีชั้นกับการดูแลบ้านดูแลตนเองและ 8 สัปดาห์วิชาแล้วจัดการตนเอง บ้าน 1 ปี [ ผล ] หลังจาก 2 เดือน การทดสอบเดินหกนาที ( 6mwt ) Ontario ตะวันตกและมหาวิทยาลัย McMaster โรคข้ออักเสบดัชนี ( womac ) และทดสอบคุณภาพชีวิตมีการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญทั้ง 2 กลุ่ม แต่การพัฒนาของกลุ่มบริษัทฯ ได้มากขึ้น หลังจาก 1 ปี เพียงคะแนนสำหรับ 6mwt ได้มากขึ้นในกลุ่มบริษัทฯ ในกลุ่มระบบ[ สรุป ] ่โปรแกรมให้ผลผลลัพธ์ที่ดีสำหรับ 6mwt แต่ โปรแกรมทั้งสองมีลักษณะพิเศษที่เป็นประโยชน์ต่อความเจ็บปวด ฟังก์ชัน และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยวัยกลางคนและผู้สูงอายุในชุมชน การโค

คำสำคัญ : ข้อเข่าเสื่อม , ทดสอบการเดิน 6 นาทีการออกกำลังกาย Bodyweight
ตามไป :

แนะนำข้อเข่าเสื่อม ( โคอา ) เป็นโรคข้อที่พบบ่อยที่สุดในวัยกลางคนและผู้สูงอายุ . ความเจ็บปวดคืออาการหลักที่นำไปสู่ข้อจำกัดในความสามารถของผู้ป่วย เช่น ความสามารถในการ เดิน ยืน และ ปีนบันได และพึ่งพาใน activities1 อยู่ทุกวัน ) โรคนี้ทำให้ยากจนคุณภาพชีวิต ( QOL ) และมีภาระสำคัญในการดูแลสุขภาพ services2 )เป้าหมายหลักของการรักษา ใน เกาะช้าง คือ ลดความเจ็บปวด และปรับปรุงการทำงาน capacity3 ) ไม่ใช้รักษา กายภาพบำบัด ( PT ) และ ยาเสริมและทางเลือก ( CAM ) , ซึ่งรวมถึง massage4 ) , ทางเลือก exercise5 ) thermotherapy6 ) และ acupuncture7 ) มีบทบาทสำคัญในการดูแลสุขภาพสำหรับผู้ป่วยที่เกาะช้างการใช้กล้องในประเทศพัฒนาจะเพิ่มตามการเพิ่มความตระหนัก มันอาจต้องใช้แคมเพิ่มขึ้นกับสังคมเศรษฐกิจ status8 ) ในปัจจุบันทางเลือกการออกกำลังกายรวมถึงโยคะ , Tai Chi และน้ำเป็นรูปแบบของการรักษาโปรแกรมการออกกำลังกายสำหรับผู้ป่วย koa5 , 9 , 10 )และการเพิ่มการออกกำลังกายเป็นประโยชน์ต่อการปรับปรุงข้าว อาการที่เกี่ยวข้องในแง่ของ pain11 ) และ function12 ทางกายภาพ )

ในไทย แบบไทย การออกกำลังกายที่ใช้ไม้เท้า เป็นที่นิยมในหมู่ผู้สูงอายุและมีน้ำหนักตามรูปแบบของการออกกำลังกายต้านทาน อย่างไรก็ตามความเข้มของการออกกำลังกายนี้สามารถเพิ่มขึ้นได้โดยการยกไม้กายสิทธิ์ในแขนออกกำลังกายหรือลดลงได้โดยการใช้ไม้เพื่อสนับสนุนร่าง การศึกษาของเราแสดงให้เห็นว่าคนไทยออกกำลังกายด้วยไม้สามารถปรับปรุง qol13 ) นี้การออกกำลังกายด้วยไม้มีแนวโน้มที่จะเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ซึ่งจะเป็นประโยชน์สำหรับการปรับปรุงความเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม หลักฐานเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไม่ชัดการออกกำลังกายนี้จะเป็นรูปแบบการรักษาที่ดีสำหรับการลดความเจ็บปวดในผู้ป่วย ป่าสน เมื่อรวมกับนวดไทย เพราะมันได้ถูกแสดงเพื่อลดความเจ็บปวดในผู้ป่วยหลัง pain14 ) และ scapulocostal syndrome15 )

บ้าน - และเรียนตามโปรแกรมคือบางส่วนของการรักษาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้สูงอายุใน community16 ) อย่างไรก็ตาม