Certainly, some of the work reviewe

Certainly, some of the work reviewed in this article
has embraced this perspective. Luk et al. (2008)
and Parikh et al. (2003) offer notable examples.
However, we argue that further innovation in evaluation
is appropriate. Quantitative “time and errors”
evaluations are especially dubious when the ultimate
goal of development is so far removed from the
goal of greater workplace efªciency out of which
those approaches were born

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แน่นอน บางงานทบทวนในบทความนี้มีกอดมุมมองนี้ ลูก et al. (2008)และ Parikh et al. (2003) เสนอตัวอย่างอย่างไรก็ตาม โต้เถียงที่นวัตกรรมเพิ่มเติมในการประเมินเหมาะสม เชิงปริมาณ "เวลาและข้อผิดพลาด"ประเมินจะไม่แน่นอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสุดยอดเป้าหมายของการพัฒนาจนได้ถูกเอาออกจากการเป้าหมายของ efªciency ที่ทำงานหลังจากที่แนวทางที่เกิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แน่นอนว่าบางส่วนของงานการตรวจสอบในบทความนี้
ได้นำเอามุมมองนี้ ลูก et al, (2008)
และ Parikh et al, (2003) นำเสนอตัวอย่างที่โดดเด่น.
แต่เรายืนยันว่านวัตกรรมเพิ่มเติมในการประเมินผล
มีความเหมาะสม เชิงปริมาณ "เวลาและข้อผิดพลาด"
การประเมินผลเป็นที่น่าสงสัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสุดยอด
เป้าหมายของการพัฒนาเพื่อให้ห่างไกลจาก
เป้าหมายของการทำงานมากขึ้นefªciencyการที่
วิธีการเหล่านั้นเกิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แน่นอน , บางส่วนของงานตรวจสอบในบทความนี้
ได้สวมกอดมุมมองนี้ ลูก et al . ( 2008 )
และ parikh et al . ( 2003 ) เสนอ ตัวอย่างเด่น .
แต่เราเถียงต่อไปว่านวัตกรรมในการประเมิน
เหมาะสม ปริมาณเวลาและข้อผิดพลาด "
การประเมินโดยเฉพาะอย่างยิ่งพิรุธเมื่อเป้าหมายสูงสุดของการพัฒนาคือเพื่อให้ห่างไกล

เอาออกจากเป้าหมายใหญ่ของสถานที่ทำงาน EF ªประสิทธิภาพอัน
วิธีการเหล่านั้นเกิด