Soil quality assessment including c

Soil quality assessment including chemical, physical and
biological properties has become a model to determine
soil function. According to Doran and Parkin (1994) soil
quality is defined as the capacity of the soil to function
within ecosystem boundaries to sustain biological
productivity, maintain environmental productivity and
promote plant and animal health. So far, Sharma et al.
(2008) reported that in the past soil quality is understood
as inherent soil capacity to supply essential plant
nutrients.
Combining use of mineral and organic fertilisers
(recycling rice straw, crop residues, compost and
manure) are recommended to improve soil function
(Fenning et al., 2005; Hasegawa et al., 2005; Khai et al.,
2007; Yang et al., 2007; Sukristiyonubowo and Tuherkih,
*Corresponding author. E-mail: [e-mail].
2009).
In Indonesia over two third of total population depend
on agricultural sector within which wetland rice play an
important role in sustaining food security and building
rural livelihood like providing job and income. However,
agricultural practices particularly in rice farming,
application of fertilizers rate and crop residue
management differ among farmers within sub district,
resulting variability in production and soil fertility
properties.
Furthermore, the shrinking of agricultural land and
harvest areas in Indonesia as well as in the countries
producing rice due to; (a) increasing agricultural land
conversion to non-agricultural purposes, (b) increasing
water competition among agricultural sector and
industrial as well as domestic purposes and (c) water
pollution reducing total harvest areas leading to rice
production (Anonymous, 2002; Bhagat et al., 1996;
Bouman and Tuong, 2001; Sukristiyonub

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การประเมินคุณภาพของดินรวมทั้งสารเคมีทางกายภาพและ
คุณสมบัติทางชีวภาพได้กลายเป็นรูปแบบในการตรวจสอบ
การทำงานของดิน ตาม Doran และ Parkin (1994) ดิน
ที่มีคุณภาพถูกกำหนดให้เป็นความจุของดินในการทำงาน
ภายในขอบเขตที่จะรักษาระบบนิเวศทางชีวภาพ
การผลิต, การรักษาผลผลิตด้านสิ่งแวดล้อมและ
ส่งเสริมพืชและสุขภาพสัตว์ เพื่อให้ห่างไกล Sharma et al.
(2008) รายงานว่าในคุณภาพดินที่ผ่านมาเป็นที่เข้าใจ
ถึงความสามารถของดินโดยธรรมชาติที่จะจัดหาพืชที่สำคัญ
สารอาหาร.
รวมการใช้แร่ธาตุและปุ๋ยอินทรีย์
(รีไซเคิลฟางข้าวเศษซากพืชปุ๋ยหมักและ
ปุ๋ย) มีการแนะนำ เพื่อปรับปรุงการทำงานของดิน
(Fenning et al, 2005; เซกาวา, et al, 2005; หนองคาย, et al,...
2007; Yang et al, 2007; Sukristiyonubowo และ Tuherkih.
* ​​ผู้รับผิดชอบทาง E-mail:. [e-mail] .
2009).
ในประเทศอินโดนีเซียกว่าสองในสามของประชากรทั้งหมดขึ้นอยู่
ในภาคการเกษตรภายในซึ่งข้าวในพื้นที่ชุ่มน้ำเล่น
บทบาทสำคัญในการสนับสนุนความมั่นคงทางอาหารและการสร้าง
การดำรงชีวิตในชนบทเช่นการให้การงานและรายได้ อย่างไรก็ตาม
การปฏิบัติทางการเกษตรโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการปลูกข้าว,
การประยุกต์ใช้อัตราปุ๋ยและสารตกค้างพืช
การจัดการที่แตกต่างกันในหมู่เกษตรกรภายในอำเภอย่อย
ที่เกิดความแปรปรวนในการผลิตและดินอุดมสมบูรณ์ของ
คุณสมบัติ.
นอกจากนี้การหดตัวของที่ดินเพื่อการเกษตรและ
พื้นที่เก็บเกี่ยวในอินโดนีเซียเช่นเดียวกับใน ประเทศที่
ผลิตข้าวเนื่องจาก; (ก) การเพิ่มพื้นที่ทางการเกษตร
แปลงวัตถุประสงค์นอกภาคเกษตร (ข) การเพิ่ม
การแข่งขันในหมู่น้ำภาคเกษตรและ
อุตสาหกรรมรวมทั้งวัตถุประสงค์ในประเทศและ (ค) น้ำ
ลดมลพิษพื้นที่เก็บเกี่ยวทั้งหมดที่นำไปสู่ข้าว
ผลิต (Anonymous, 2002; Bhagat และ อัล, 1996;.
Bouman และ Tuong 2001; Sukristiyonub

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การประเมินคุณภาพดินรวมทั้งทางกายภาพเคมีและคุณสมบัติทางชีวภาพได้เป็นนางแบบ

ฟังก์ชันการตรวจสอบดิน ตามโดแรน พาร์กิน ( 1994 ) และคุณภาพดิน
หมายถึงสมรรถนะของดินเพื่อฟังก์ชัน
ภายในขอบเขตของระบบนิเวศเพื่อรักษาผลผลิตชีวภาพ

รักษาผลผลิต พืชและสัตว์ สิ่งแวดล้อม และส่งเสริมสุขภาพ ดังนั้นไกล , Sharma et al .
( 2008 ) รายงานว่าในคุณภาพดินที่ผ่านมาคือการเข้าใจความสามารถในการจัดหาที่ดินที่แท้จริง


รวมธาตุอาหารพืชที่จำเป็น การใช้แร่ธาตุและปุ๋ยอินทรีย์
( รีไซเคิล ฟางข้าว เศษพืชตกค้าง ปุ๋ยหมัก และปุ๋ย
) ควรปรับปรุง
หน้าที่ดิน ( fenning et al . , 2005 ; ฮาเซกาว่า et al , . , 2005 ; หนองคาย et al . ,
2007 ; ยาง et al . , 2007 ; sukristiyonubowo และ tuherkih
,* ผู้ที่สอดคล้องกัน อีเมล : sukristiyonubowo @ yahoo com .
2009 ) .
ในอินโดนีเซียกว่าสองในสามของจำนวนประชากรในภาคเกษตรภายใน ซึ่งขึ้นอยู่กับ
นาข้าวเล่นบทบาทสำคัญในการสนับสนุนความมั่นคงด้านอาหารและความเป็นอยู่ เช่น อาคาร
ชนบทให้งาน และรายได้ อย่างไรก็ตาม ทางการเกษตร โดยเฉพาะนาข้าว

, การให้ปุ๋ยและอัตรา
กากพืชการจัดการที่แตกต่างกัน ของเกษตรกรภายในตำบล
ที่เกิดความแปรปรวนใน , การผลิตและสมบัติของดินอุดมสมบูรณ์
.
นอกจากนี้ การหดตัวของที่ดินเพื่อการเกษตรและการเก็บเกี่ยว
พื้นที่ในอินโดนีเซีย รวมทั้งประเทศในการผลิตข้าวเนื่องจาก

; ( ) เพิ่มที่ดินเกษตรแปลงวัตถุประสงค์นอกภาคเกษตร ( B )
น้ำเพิ่มการแข่งขัน ในภาคเกษตรและ
อุตสาหกรรมรวมทั้งวัตถุประสงค์ภายในประเทศ และ ( ค ) น้ำ
มลพิษลดรวมเก็บเกี่ยวพื้นที่นำไปสู่การผลิตข้าว
( นิรนาม , 2002 ; ภากัต et al . , 1996 ;
บูแมน และเสียง , 2001 ; sukristiyonub