Cambodia is known as one of the wor

Cambodia is known as one of the world poorest countries. According to the UNDP, Human Development Index Report in 2009; Cambodia ranks 137th out of 182 countries over the world. Annual per capita income is 256$ in 1999. It is estimated to be around 300$ today. An approximately 36% of the population lives below the basic needs poverty line. In addition, poverty rate in the rural areas is 40%, four times as high as Phnom Penh, which is only 10%.
Among other factors prolonged civil conflict during three past decades, internal displacement and discriminatory development processes are the main causes of poverty in Cambodia. It is now widely recognized that poverty is a multidimensional problem and should be viewed in a broader context than merely in terms of low levels of consumption and income. Lack of food, uncertainties about access to natural resources, powerlessness and hopelessness, social exclusion, lack of education, etc. are all dimensions of poverty. Within Cambodia these were encapsulated in the Cambodia Participatory Poverty Assessment published by the Asian Development Bank in 2001

Poverty in Cambodia is widespread with some 36 percent of the Cambodian population living below the poverty line of US$0.46-0.63 at the current exchange rate. Generally, people move in and out of poverty, which makes definition of poverty lines and better knowledge about cyclical, seasonal and unexpected shocks important. Current level of poverty largely results from high population growth, inadequate opportunities, low capabilities, insecurity, exclusion, and vulnerability. Therefore, before we technically measure poverty we should first and foremost understand the multidimensional nature of poverty. For the moment we focus in turn on lack of opportunities, lack of capabilities, social exclusion, and vulnerability in the sections that follow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กัมพูชาเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก ตาม UNDP, การรายงานการพัฒนามนุษย์ดัชนีในปี 2009; กัมพูชาอันดับ 137 จาก 182 ประเทศทั่วโลก รายได้ต่อหัวต่อปี 256 $ ในปี 1999 มันเป็นที่คาดว่าจะประมาณ 300 $ วันนี้ ประมาณ 36% ของประชากรที่อาศัยอยู่ด้านล่างเส้นความยากจนขั้นพื้นฐานความต้องการ นอกจากนี้อัตราความยากจนในพื้นที่ชนบทเป็น 40%,สี่ครั้งที่สูงที่สุดเท่าที่พนมเปญซึ่งเป็นเพียง 10%.
ท่ามกลางปัจจัยอื่น ๆ ความขัดแย้งเป็นเวลานานในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมาการกำจัดภายในและการพัฒนากระบวนการพินิจพิเคราะห์เป็นสาเหตุหลักของความยากจนในประเทศกัมพูชามันจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าปัญหาความยากจนเป็นปัญหาที่หลายมิติและควรจะมองในบริบทที่กว้างกว่าเพียงในแง่ของระดับต่ำของการบริโภคและรายได้ การขาดอาหาร, ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติอ่อนแอและสิ้นหวังการยกเว้นสังคมขาดการศึกษา ฯลฯ ทุกมิติของความยากจนภายในกัมพูชาเหล่านี้ถูกห่อหุ้มในการประเมินความยากจนกัมพูชามีส่วนร่วมในการตีพิมพ์โดยธนาคารพัฒนาเอเชียในปี 2001

ความยากจนในประเทศกัมพูชาเป็นที่แพร่หลายกับร้อยละ 36 บางส่วนของประชากรที่อาศัยอยู่ในประเทศกัมพูชาที่ต่ำกว่าเส้นความยากจนของเรา $ 0.46-0.63 ที่อัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน โดยทั่วไปคนย้ายเข้าและออกจากความยากจนซึ่งทำให้ความหมายของเส้นความยากจนและความรู้ที่ดีเกี่ยวกับการกระแทกวงจรตามฤดูกาลและที่สำคัญที่ไม่คาดคิด ระดับปัจจุบันของความยากจนส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการเติบโตของประชากรสูงโอกาสที่ไม่เพียงพอความสามารถต่ำความไม่มั่นคง, การยกเว้นและช่องโหว่ ดังนั้นก่อนที่เราจะวัดความยากจนในทางเทคนิคเราแรกและสำคัญที่สุดควรจะเข้าใจธรรมชาติหลายมิติของความยากจน สำหรับในขณะที่เรามุ่งเน้นในทางกลับกันเมื่อขาดโอกาสขาดความสามารถในการยกเว้นทางสังคมและช่องโหว่ในส่วนที่เป็นไปตาม.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กัมพูชาเรียกว่าเป็นหนึ่งในประเทศยากจนที่สุดของโลก ตาม UNDP รายงานดัชนีการพัฒนามนุษย์ปี 2552 กัมพูชาอันดับ 137th จาก 182 ประเทศทั่วโลก รายได้ต่อหัวต่อปีคือ 256$ ในปี 1999 คาดมี ประมาณ 300$ วันนี้ มีประมาณ 36% ของประชากรที่อยู่ต่ำกว่าเส้นความยากจนความต้องการพื้นฐาน นอกจากนี้ อัตราความยากจนในชนบทเป็น 40% สี่ครั้งสูงถึงพนมเปญพนมเปญ ซึ่งเป็นเพียง 10%.
Among อื่น ๆ ปัจจัยที่ขัดแย้งแพ่งนานระหว่างสามผ่านทศวรรษ เคลื่อนย้ายภายใน และกระบวนการพัฒนาประมงทะเลเป็นสาเหตุหลักของความยากจนในประเทศกัมพูชา มันเป็นตอนนี้อย่างกว้างขวางรู้จักว่า ความยากจนปัญหาหลายมิติ และควรดูในบริบทกว้างกว่าแค่ในระดับต่ำของรายได้และปริมาณการใช้ ขาดอาหาร ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติ powerlessness และสิ้นหวัง สังคม แยก ขาดการศึกษา ฯลฯ มีขนาดทั้งหมดของความยากจน ภายในกัมพูชา เหล่านี้ถูกนึ้ในกัมพูชามีส่วนร่วมความยากจนประเมินเผยแพร่ โดย ธนาคารพัฒนาเอเชียในปีค.ศ. 2001

ความยากจนในประเทศกัมพูชาเป็นที่แพร่หลายกับบางร้อยละ 36 ของประชากรกัมพูชาที่อยู่ต่ำกว่าเส้นความยากจนของสหรัฐอเมริกา $0.46-0.63 ที่อัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน ทั่วไป คนที่ย้ายเข้าและออกจากความยากจน ซึ่งทำให้นิยามของเส้นความยากจนและความรู้ดีเกี่ยวกับวัฏจักร ตามฤดูกาล และไม่คาดคิดสำคัญ ระดับปัจจุบันของความยากจนส่วนใหญ่ผลจากการเจริญเติบโตของประชากรสูง โอกาสไม่เพียงพอ ความสามารถต่ำ ความไม่มั่นคง แยก และช่องโหว่ ดังนั้น ก่อนเราวัดความยากจนในทางเทคนิคแล้ว เราควรแรก และสำคัญเข้าใจลักษณะหลายมิติของความยากจน ตอนนี้ เรามุ่งเน้นในการเปิดโอกาสขาด ขาดความสามารถ แยกทางสังคม และช่องโหว่ในส่วนต่อจากนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กัมพูชามีชื่อเสียงในด้านของการเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดโลก บัตรสมาร์ทการ์ดตามการรายงานดัชนีการพัฒนาบุคคลใน 2009 ประเทศกัมพูชาเป็นอันดับ 137th ออกจาก 182 ประเทศทั่วโลก รายได้ต่อหัวต่อปีเป็น 256 เหรียญสหรัฐในปี 1999 มีการประมาณการว่าจะอยู่ที่ประมาณ 300 เหรียญสหรัฐในวันนี้ ประมาณ 36% ของจำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ด้านล่างเส้นความยากจนความต้องการพื้นฐาน ในการเพิ่มอัตราความยากจนในพื้นที่ชนบทที่มี 40%สี่ครั้งที่สูงพนมเปญซึ่งเป็นเพียงความขัดแย้งพลเรือน 10% .
ท่ามกลางปัจจัยอื่นๆเป็นเวลานานในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมากระบวนการการแทนที่ ภายใน และการพัฒนาการเลือกปฏิบัติมีสาเหตุหลักมาจากความยากจนในประเทศกัมพูชาโรงแรมได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางได้รับการยอมรับว่าปัญหาความยากจนเป็นปัญหาที่ประเด็นและไม่ควรจะสามารถดูได้ในบริบทที่กว้างกว่าเป็นเพียงเงื่อนไขในระดับต่ำมีรายได้และการ บริโภค การขาดอาหารความไม่แน่นอนเกี่ยวกับการเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติและความสิ้นหวังไม่สามารถแยกทางสังคมการขาดการศึกษาเป็นต้นมีขนาดทั้งหมดของความยากจนภายใน ประเทศกัมพูชาเหล่านี้เป็นแบบห่อหุ้มในประเทศกัมพูชามีความยากจนการประเมินผลการปฏิบัติงานที่เผยแพร่โดยธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชียที่ในปี 2001

ความยากจนในประเทศกัมพูชาเป็นที่แพร่หลายพร้อมด้วย 36% ของประชากรชาวกัมพูชาที่อาศัยอยู่ด้านล่างเส้นความยากจนของสหรัฐฯ 0.46-0.63 ที่อัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน โดยทั่วไปแล้วผู้เคลื่อนไหวในและออกจากความยากจนซึ่งทำให้ความละเอียดของเส้นความยากจนและความรู้ที่ดีขึ้นเกี่ยวกับลูกอัณฑะตามฤดูกาลและที่ไม่คาดคิดว่าวัฏจักรสิ่งสำคัญ ระดับของความยากจนซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลจากการขยายตัวของประชากรสูงโอกาสไม่เพียงพอความสามารถในระดับต่ำและการยกเว้นความไม่มั่นคงจุดอ่อน ดังนั้นก่อนที่เราจะรู้ทางด้านเทคนิคการวัดความยากจนเราควรจะทำความเข้าใจธรรมชาติประเด็นของความยากจนเป็นอันดับแรกและมาก่อน สำหรับช่วงเวลาที่เราให้ความสำคัญในการเปิดการขาดโอกาสทางการขายการขาดความสามารถในการแยกทางสังคมและความเสี่ยงในส่วนต่างๆที่ปฏิบัติตาม.