IntroductionCancer is still one of

Introduction
Cancer is still one of the most devastating diseases in the world. According to the Centers for Disease Control and Prevention (CDC), cancer incidence in the U.S.A. was 7,178,172 from 2006 to 2010, with mortality reaching 2,830,559 (http://www.cdc.gov/cancer/dcpc/data/). The existing therapeutic approaches, such as surgery, thermotherapy, chemotherapy, and radiotherapy, often have severe side effects, such as cytotoxicity to normal cells and strong host immune responses. Most critically, some cancers barely respond to these therapies [1] and [2] and so alternative therapeutic approaches are needed. Gene therapy is one such attempt.

Gene therapy consists of three basic steps: (i) constructing a gene-carrying vector, (ii) transferring genes into target cancer cells with the vector, and (iii) expressing gene products to kill cancer cells. Constructing an effective vector for carrying therapeutic genes is essential for successful gene therapy. Gene-carrying vectors can be divided into two categories: non-viral vectors and viral vectors. Non-viral vectors, such as naked plasmids, microbubbles, nanoparticles, liposomes, and polymers, are safe, low-cost, and offer large insert size of genes; however, in vivo gene transfection and expression is inefficient and transient, despite low immunogenicity [3]. Viral vectors, such as adenoviral vectors, retroviral vectors, and lentiviral vectors, provide effective gene transduction and expression; however, they have several disadvantages, including high immunorejection, possible tumorigenicity, uncertain insertional mutagenesis, and limited constructive sizes for gene insertion. These disadvantages have prevented translation into clinical practice. Thus, it is imperative that gene-carrying vectors have (1) high transferring ability, (2) low immunorejection, and (3) long-term gene expression [4]. Adeno-associated virus (AAV) gene-carrying vectors meet these requirements.

AAVs for cancer gene therapy are superior to other gene vectors, with relatively low host immune response, weak toxicity, and long-term gene expression. AAVs have been successfully used to deliver and transfer a variety of therapeutic genes to cancer cells, including suicide genes, anti-angiogenic genes, and immune-related genes, to inhibit tumor initiation, growth, and metastasis. Herein, we review the development and recent advances of AAV-mediated cancer gene therapy, aiming to provide up-to-date information on the clinical application of AAV-based gene therapy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับโรคมะเร็งยังคงเป็นหนึ่งในโรคที่ร้ายแรงที่สุดในโลก ตามที่ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) อุบัติการณ์โรคมะเร็งในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็น 7,178,172 2006-2010 มีอัตราการเสียชีวิตถึง 2,830,559 (http://www.cdc.gov/cancer/dcpc/data/) วิธีการรักษาที่มีอยู่เช่นการผ่าตัด, อุณหภูมิ, ยาเคมีบำบัดและรังสีบำบัดมักจะมีผลข้างเคียงที่รุนแรงเช่นความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติและการตอบสนองภูมิคุ้มกันโฮสต์ที่แข็งแกร่ง ส่วนใหญ่วิกฤตมะเร็งบางชนิดแทบจะไม่ตอบสนองต่อการรักษาเหล่านี้ [1] และ [2] และทางเลือกเพื่อให้วิธีการรักษาที่มีความจำเป็น ยีนบำบัดเป็นหนึ่งในความพยายามดังกล่าว. ยีนบำบัดประกอบด้วยสามขั้นตอนพื้นฐาน (i) การสร้างเวกเตอร์ยีนถือ (ii) การถ่ายโอนยีนเข้าสู่เซลล์มะเร็งเป้าหมายเวกเตอร์, และ (iii) แสดงผลิตภัณฑ์ยีนเพื่อฆ่าเซลล์มะเร็ง สร้างเวกเตอร์ที่มีประสิทธิภาพสำหรับการดำเนินการในการรักษายีนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการรักษาด้วยยีนที่ประสบความสำเร็จ พาหะยีนตามบัญชีสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภท: เวกเตอร์ที่ไม่ใช่ไวรัสและพาหะของเชื้อไวรัส เวกเตอร์ที่ไม่ใช่ไวรัสเช่นพลาสมิดเปล่า microbubbles อนุภาคนาโน, ไลโปโซมและโพลิเมอร์มีความปลอดภัยที่มีต้นทุนต่ำและมีขนาดใหญ่แทรกของยีน; อย่างไรก็ตามใน transfection ยีนร่างกายและการแสดงออกจะไม่มีประสิทธิภาพและชั่วคราวแม้จะมีภูมิคุ้มกันต่ำ [3] พาหะของเชื้อไวรัสเช่นเวกเตอร์ adenoviral พาหะไวรัสและพาหะ lentiviral ให้พลังงานยีนที่มีประสิทธิภาพและการแสดงออก แต่พวกเขามีหลายข้อเสียรวมทั้ง immunorejection สูง tumorigenicity เป็นไปได้แทรก mutagenesis มีความไม่แน่นอนและขนาดที่สร้างสรรค์ จำกัด สำหรับการแทรกยีน ข้อเสียเหล่านี้มีการป้องกันการแปลเป็นปฏิบัติทางคลินิก ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่เป็นพาหะของยีนแบกมี (1) ความสามารถในการถ่ายโอนสูง (2) immunorejection ต่ำและ (3) การแสดงออกของยีนในระยะยาว [4] ไวรัส adeno ที่เกี่ยวข้อง (AAV) พาหะของยีนแบกตอบสนองความต้องการเหล่านี้. AAVs สำหรับยีนบำบัดโรคมะเร็งจะดีกว่าที่จะเป็นพาหะของยีนอื่น ๆ ที่มีโฮสต์ที่ค่อนข้างต่ำตอบสนองของภูมิคุ้มกันพิษอ่อนแอและการแสดงออกของยีนในระยะยาว AAVs ได้รับการใช้ประสบความสำเร็จในการส่งมอบและการถ่ายโอนความหลากหลายของยีนบำบัดเซลล์มะเร็งรวมทั้งการฆ่าตัวตายยีนยีนป้องกันเส้นเลือดและภูมิคุ้มกันยีนที่เกี่ยวข้องกับการเริ่มต้นในการยับยั้งเนื้องอกเจริญเติบโตและการแพร่กระจาย ที่นี้เราตรวจสอบการพัฒนาและความก้าวหน้าล่าสุดของโรคมะเร็ง AAV พึ่งการรักษาด้วยยีนที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลที่ทันสมัยเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ทางคลินิกของการรักษาด้วยยีน AAV ตาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มะเร็งเบื้องต้น
ยังคงเป็นหนึ่งในโรคที่ร้ายแรงที่สุดในโลก ตามที่ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค ( CDC ) , อุบัติการณ์โรคมะเร็งในสหรัฐอเมริกา คือ 7178172 จาก 2549 ถึง 2553 มีอัตราการตายถึง 2830559 ( http : / / www.cdc . gov / มะเร็ง / dcpc / data / ) วิธีการรักษาที่มีอยู่ เช่น การผ่าตัด เทอร์โมเทอราพี , เคมีบำบัดและรังสีรักษามักจะมีผลข้างเคียงที่รุนแรง เช่น ความเป็นพิษต่อเซลล์ปกติ และแข็งแรงเป็นภูมิคุ้มกันการตอบสนอง สุดท้าย , มะเร็งบางชนิดแทบจะไม่ตอบสนองต่อการบำบัดพวกนี้ [ 1 ] และ [ 2 ] และเพื่อให้แนวทางการรักษาทางเลือกที่จำเป็น ยีนบำบัดคือ พยายามเช่น .

ยีนบำบัดประกอบด้วยสามขั้นตอนพื้นฐาน : ( i ) การสร้างยีนขนเวกเตอร์( 2 ) การถ่ายโอนยีนเข้าสู่เซลล์เป้าหมายมะเร็งที่มีเวกเตอร์และ ( 3 ) แสดงสินค้าจีน เพื่อฆ่าเซลล์มะเร็ง เวกเตอร์สำหรับการแบกยีนบำบัดที่มีประสิทธิภาพเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับยีนบำบัดที่ประสบความสำเร็จ ยีนแบกเวกเตอร์สามารถแบ่งออกเป็นสองประเภท : ปลอดไวรัสเวกเตอร์และเวกเตอร์ไวรัส ปลอดไวรัสเป็นพาหะ เช่น พลาส เปลือย microbubbles นาโน , ,ไลโปโซม และโพลิเมอร์ ปลอดภัย ต้นทุนต่ำ และมีขนาดแทรกขนาดใหญ่ของยีน อย่างไรก็ตาม ในร่างกายและการแสดงออกยีนคจะไม่มีประสิทธิภาพ และชั่วคราว แม้สามารถต่ำ [ 3 ] เวกเตอร์ไวรัส เช่นเวกเตอร์ adenoviral retroviral เวกเตอร์และเวกเตอร์ lentiviral ให้พลังงานที่มีประสิทธิภาพและการแสดงออกของยีน อย่างไรก็ตาม พวกเขามีหลายข้อเสียรวม immunorejection สูงที่สุด tumorigenicity ไม่แน่ใจ insertional การสร้างสรรค์และขนาดจำกัดสำหรับการแทรกยีน ข้อเสียเหล่านี้จะป้องกันการแปลลงในการปฏิบัติทางคลินิก ดังนั้นจึงเป็นความจำเป็นที่จีนต้องแบกเวกเตอร์ ( 1 ) การถ่ายโอนความสามารถสูง ( 2 ) immunorejection ต่ำ และ ( 3 ) การแสดงออกของยีนระยะยาว [ 4 ]ดิโนไวรัส ( aav ) ยีนที่เกี่ยวข้องถือเวกเตอร์ตอบสนองความต้องการเหล่านี้

aavs มะเร็งยีนบำบัดยีนที่เหนือกว่าอื่น ๆเวกเตอร์ที่มีค่อนข้างต่ำเป็นภูมิคุ้มกันพิษอ่อนแอ และการแสดงออกของยีนยาว aavs ได้ใช้ประสบความสำเร็จในการส่งมอบและโอน ความหลากหลายของยีนบำบัดเซลล์มะเร็ง ได้แก่ ยีน ยีนต้าน angiogenic ฆ่าตัวตาย ,ของยีนที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันและไปยับยั้งการงอก การเจริญเติบโต และการแพร่กระจาย . ในที่นี้ เราทบทวนการพัฒนาและก้าวหน้าของ aav โดยโรคมะเร็งยีนบำบัด , มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ข้อมูลที่ทันสมัยในการรักษาผู้ป่วยของ aav ยีนบำบัดตาม