Background: The function of the hyp

Background: The function of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis is known to be
altered during pregnancy, but it has not been tested with a natural stressor.
Methods: A group of pregnant women (n = 10) were tested towards the end of pregnancy (mean
36.8 ± 2.5 weeks gestation) and about 8 weeks postpartum (mean 7.8 ± 1.5 weeks), together with
a matched control group, with a one minute cold hand stressor test. Saliva samples were collected
before and 10 and 20 minutes after the test, and stored for later radioimmunoassay of cortisol.
Results: The control group showed a highly significant response to the test. The pregnant group
showed no response, and the postpartum group a variable but non significant one
Conclusions: This shows that the HPA axis becomes hypofunctional to a natural stressor at the
end of pregnancy. It is suggested that one possible evolutionary function for this is to protect the
fetus from the stress responses of the mother.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลัง: เรียกว่าเป็นการทำงานของแกน (HPA) hypothalamic-ต่อมใต้สมองหมวกไตการเปลี่ยนแปลงในระหว่างตั้งครรภ์ แต่ไม่ได้ถูกทดสอบกับ stressor ธรรมชาติวิธีการ: กลุ่มหญิงตั้งครรภ์ (n = 10) ทดสอบในตอนท้ายของการตั้งครรภ์ (ค่าเฉลี่ย36.8 ± 2.5 สัปดาห์ครรภ์) ประมาณ 8 สัปดาห์และหลังคลอด (ค่าเฉลี่ย 7.8 ± 1.5 สัปดาห์), พร้อมกับกลุ่มควบคุมตรงกัน กับ stressor มือเย็นเป็นเพียงทดสอบ มีเก็บตัวอย่างน้ำลายก่อน และ 10 ถึง 20 นาทีหลังการทดสอบ และจัดเก็บสำหรับ radioimmunoassay ของ cortisol ในภายหลังผลลัพธ์: กลุ่มควบคุมแสดงให้เห็นว่าการตอบสนองสูงอย่างมีนัยสำคัญกับการทดสอบ กลุ่มการตั้งครรภ์แสดงให้เห็นว่าไม่มีคำตอบ และการหลังคลอดกลุ่มหนึ่งตัวแปร แต่ไม่สำคัญบทสรุป: นี่แสดงว่า แกน HPA กลายเป็น hypofunctional ไป stressor ธรรมชาติในการสิ้นสุดของการตั้งครรภ์ แนะนำว่า หนึ่งได้วิวัฒนาการฟังก์ชันนี้คือการ ป้องกันการอ่อนจากการตอบสนองความเครียดของแม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นหลัง: การทำงานของต่อมใต้สมอง hypothalamic--ต่อมหมวกไต (HPA) แกนเป็นที่รู้จักกันที่จะ
เปลี่ยนแปลงในระหว่างตั้งครรภ์ แต่มันก็ยังไม่ได้รับการทดสอบกับแรงกดดันธรรมชาติ.
วิธีการ: กลุ่มของหญิงตั้งครรภ์ (n = 10) ได้มีการทดสอบต่อ ในตอนท้ายของการตั้งครรภ์ (ค่าเฉลี่ย
36.8 ± 2.5 สัปดาห์การตั้งครรภ์) และประมาณ 8 สัปดาห์หลังคลอด (ค่าเฉลี่ย 7.8 ± 1.5 สัปดาห์) ร่วมกับ
กลุ่มควบคุมที่จับคู่กับหนึ่งนาทีมือเย็นทดสอบความเครียด ตัวอย่างน้ำลายถูกเก็บ
ก่อนและ 10 และ 20 นาทีหลังจากการทดสอบและเก็บไว้สำหรับ radioimmunoassay หลังของ cortisol.
ผลการศึกษา: กลุ่มควบคุมพบว่ามีการตอบสนองอย่างมีนัยสำคัญอย่างมากที่จะทดสอบ กลุ่มตั้งครรภ์
แสดงให้เห็นว่าไม่มีการตอบสนองและกลุ่มหลังคลอด แต่ไม่ใช่ตัวแปรที่สำคัญหนึ่ง
สรุปนี้แสดงให้เห็นว่าแกน HPA กลายเป็น hypofunctional เพื่อกดดันธรรมชาติที่
สิ้นสุดของการตั้งครรภ์ มันบอกว่าฟังก์ชั่นหนึ่งที่เป็นไปได้สำหรับการวิวัฒนาการนี้คือการปกป้อง
ทารกในครรภ์จากการตอบสนองความเครียดของแม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติ : การทำงานของต่อมใต้สมอง ต่อมหมวกไตของสแกน ( HPA ) เป็นที่รู้จักกันเป็น
การเปลี่ยนแปลงในระหว่างตั้งครรภ์ แต่ยังไม่ได้ทดสอบกับความเครียดธรรมชาติ .
วิธีการ : กลุ่มของหญิงตั้งครรภ์ ( N = 10 ) ถูกทดสอบในตอนท้ายของการตั้งครรภ์ ( หมายถึง
36.8 ± 2.5 สัปดาห์อายุครรภ์ ) และ 8 สัปดาห์หลังคลอด ( หมายถึง 7.8 ± 1.5 สัปดาห์ ) ร่วมกับ
คู่กลุ่มควบคุมกับนาทีความเย็นมือทดสอบ น้ำลายจำนวน
10 และ 20 นาทีก่อนและหลังการทดสอบ และเก็บไว้สำหรับ radioimmunoassay ต่อมาของ cortisol
ผลการวิจัย : กลุ่มควบคุมมีการตอบสนองอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติเพื่อการทดสอบ กลุ่มตั้งครรภ์
พบว่าไม่มีการตอบสนอง และหลังคลอด กลุ่มตัวแปรแต่ไม่แตกต่างกันหนึ่ง
สรุปนี้แสดงให้เห็นว่า HPA แกนกลายเป็น hypofunctional ที่จะเป็นแรงกระตุ้นทางธรรมชาติที่
สิ้นสุดการตั้งครรภ์ มันชี้ให้เห็นว่า หนึ่งที่สุดวิวัฒนาการฟังก์ชันนี้คือการปกป้อง
ทารกในครรภ์จากความเครียดการตอบสนองของแม่