The term “disorder” is used cautiou

The term “disorder” is used cautiously in this age group,
with some skepticism about its validity (Campbell, 2002).
Evidence for stability and prognostic significance of preschool
problems is not particularly strong, especially in the underthrees.
Comorbidity is very high, and there are also concerns
about distinguishing normal from abnormal behavior in this
period of rapid developmental change, and about labeling very
young children with disorders. However, there may also be disadvantages
of not defining disorders in young children, including
failure to recognize distress and provide appropriate help
(Carter, Briggs-Gowan, & Davis, 2004; Egger & Angold, 2006).
The latter is particularly important, given that there is a good
deal of evidence about effective interventions for this age group,
particularly for disruptive behavior problems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำ "ผิดปกติ" ถูกใช้ด้วยความระมัดระวังในวัยนี้ด้วยความสงสัยบางอย่างเกี่ยวกับบัตร (Campbell, 2002)หลักฐานสำคัญเสถียรภาพและ prognostic ก่อนวัยเรียนปัญหาไม่แข็งแรงโดยเฉพาะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการ underthreesComorbidity สูงมาก และมีความกังวลเกี่ยวกับเด่นปกติจากพฤติกรรมผิดปกติในที่นี้ระยะเวลา ของการเปลี่ยนแปลงพัฒนาอย่างรวดเร็ว และการติดฉลากมากเด็ก มีความผิดปกติ อย่างไรก็ตาม อาจมีข้อเสียการไม่กำหนดความผิดปกติในเด็ก รวมทั้งการรู้จักความทุกข์ และให้ความช่วยเหลือที่เหมาะสม(คาร์เตอร์ บริกส์ Gowan, & Davis, 2004 Egger & Angold, 2006)หลังมีความสำคัญ ระบุว่าเป็นสิ่งดีมีของหลักฐานเกี่ยวกับการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพสำหรับกลุ่มนี้อายุโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับปัญหาลักษณะการทำงานอย่างสิ้นเชิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำว่า "ความผิดปกติ" จะใช้ความระมัดระวังในกลุ่มอายุนี้
ด้วยความสงสัยบางอย่างเกี่ยวกับความถูกต้อง (แคมป์เบล, 2002).
หลักฐานเพื่อความมั่นคงและความสำคัญของการพยากรณ์โรคของเด็กก่อนวัยเรียน
ปัญหาไม่แข็งแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยเฉพาะใน underthrees ได้.
comorbidity สูงมากและ นอกจากนี้ยังมีความกังวล
เกี่ยวกับความแตกต่างตามปกติจากพฤติกรรมที่ผิดปกติในเรื่องนี้
ช่วงของการเปลี่ยนแปลงการพัฒนาอย่างรวดเร็วและเกี่ยวกับการติดฉลากมาก
เด็กหนุ่มที่มีความผิดปกติ แต่อาจมีข้อเสีย
ของการไม่กำหนดความผิดปกติในเด็กเล็กรวมทั้ง
ความล้มเหลวที่จะยอมรับความทุกข์และให้ความช่วยเหลือที่เหมาะสม
. (คาร์เตอร์บริกส์-Gowan และเดวิส 2004; Egger & Angold 2006)
หลังเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ได้รับ ว่ามีความดี
การจัดการของหลักฐานเกี่ยวกับการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพสำหรับกลุ่มอายุนี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับปัญหาพฤติกรรมก่อกวน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำว่า " โรค " ใช้ความระมัดระวังในนี้อายุมีความสงสัยเกี่ยวกับความถูกต้องของมัน ( Campbell , 2002 )หลักฐานสำหรับเสถียรภาพและความสำคัญของผู้ป่วยของปฐมวัยปัญหาคือไม่แข็งแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ใน underthrees .กฤษณา มีสูงมาก และยังมีความกังวลเกี่ยวกับการแยกปกติจากพฤติกรรมผิดปกตินี้ระยะเวลาของการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างรวดเร็ว เกี่ยวกับการติดฉลากมากเด็กที่มีความผิดปกติ แต่อาจยังมีข้อเสียไม่กำหนดความผิดปกติในเด็กเล็ก รวมทั้งความล้มเหลวที่จะจำความทุกข์และให้การช่วยเหลือที่เหมาะสม( คาร์เตอร์ บริกก์สเกาเอิน และ เดวิส , 2004 ; เอเกอร์ & angold , 2006 )หลังเป็นสำคัญ โดยระบุว่า มี ดีหลักฐานเกี่ยวกับประสิทธิภาพการจัดการของผู้ป่วยกลุ่มนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปัญหาพฤติกรรมก้าวร้าว