Here we have two sets of stereotype

Here we have two sets of stereotypes. Stereotypes can be negative, like the first three stereotypes; or it can be positive, like the last two stereotypes.

With these examples given, it might be easier to explain what stereotypes really are.
Because the world is too big, too dynamic, and too complex for us as human being to understand it in all its detail, we have an urge to classify and categorize everything into compartments or pigeonholes. It is easier to handle and accept smaller groups, and it makes sense. The problem does not lie with this compartmentalizing or pigeonholing, it lies with the fact that we tend to overgeneralize these compartments. These overgeneralizations are often negative evaluations of these members of these compartments. For example, we know that all Africans are not black, and that there are rich and civilized black people. We also know that professors do make mistakes and that of their students are average, and that most foreigners in Thailand are not rich.

Stereotypes are learnt, just like culture. We learn stereotypes through socializing and observation, starting at home, with our parents and siblings, peer groups, community, religious groups, social groups, advertisements, the media, movies, etc. Some of these stereotypes are directly and consciously learnt, while other stereotypes are indirectly and unconsciously learnt.
Stereotypes can have its origin because people that look different, dress different, unknown religions, act and behave different to one’s own group.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่นี่เรามีสองชุดของมัก มักสามารถเป็นค่าลบ เช่นมักสามก่อน หรือเป็นบวก เช่นมักสองล่าสุดตัวอย่างเหล่านี้ให้ มันอาจง่ายต่อการอธิบายมักจริง ๆ คืออะไร เนื่องจากโลกมีขนาดใหญ่เกินไป เกินไปแบบไดนามิก และซับซ้อนเกินกว่าที่เราเป็นมนุษย์เพื่อให้เข้าใจในรายละเอียดทั้งหมดของ เรามีการกระตุ้นการจัดประเภท และจัดทุกประเภทเป็นช่องหรือ pigeonholes ง่ายต่อการจัดการ และการยอมรับกลุ่มเล็ก และมันทำให้รู้สึก ปัญหาไม่ได้อยู่นี้ compartmentalizing หรือ pigeonholing อยู่กับความจริงที่เรามักจะ overgeneralize ช่องเหล่านี้ Overgeneralizations เหล่านี้มักประเมินค่าลบของช่องเหล่านี้สมาชิกเหล่านี้ ตัวอย่าง เรารู้ว่า ไม่ดำแอฟริกาทั้งหมด และที่มีหลากหลาย และอารยคน เรายังทราบว่า อาจารย์ทำผิดพลาด และเด็กนักเรียนค่าเฉลี่ย และชาวต่างชาติส่วนใหญ่ในประเทศไทยไม่รวย มักจะเรียนรู้ เช่นเดียวกับวัฒนธรรม เราเรียนรู้มักชอบและสังเกต เริ่มต้นที่บ้าน กับพ่อแม่ของเรา และพี่น้อง กลุ่มเพื่อน ชุมชน กลุ่มศาสนา กลุ่มสังคม โฆษณา การสื่อ ภาพยนตร์ ฯลฯ บางเหล่านี้มักจะตรง และสติเรียนรู้ ในขณะที่อื่น ๆ มักจะอ้อม และรับเรียนรู้มักได้มา เพราะคนที่มีลักษณะแตกต่างกัน ศาสนาต่าง ๆ ไม่รู้จักการแต่งตัว ดำเนินการ และทำงานแตกต่างกันกลุ่มหนึ่งของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่นี่เรามีสองชุดของแบบแผน แบบแผนสามารถเป็นค่าลบเช่นเดียวกับครั้งแรกที่สามแบบแผน; หรืออาจจะบวกเช่นเดียวกับที่ผ่านมาสองแบบแผน. ด้วยตัวอย่างเหล่านี้ได้รับก็อาจจะง่ายกว่าที่จะอธิบายสิ่งที่แบบแผนเป็นจริง. เพราะโลกมีขนาดใหญ่เกินไปแบบไดนามิกเกินไปและซับซ้อนเกินไปสำหรับเราในฐานะมนุษย์ที่จะเข้าใจมันใน รายละเอียดทั้งหมดของเรามีแรงกระตุ้นในการจำแนกและจัดหมวดหมู่ทุกอย่างลงในช่องหรือ pigeonholes มันเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการและยอมรับกลุ่มเล็ก ๆ และมันทำให้รู้สึก ปัญหาไม่ได้อยู่กับ compartmentalizing นี้หรือ pigeonholing ก็อยู่กับความจริงที่ว่าเรามีแนวโน้มที่จะ overgeneralize ช่องเหล่านี้ overgeneralizations เหล่านี้มักจะประเมินผลเชิงลบของสมาชิกเหล่านี้ของช่องเหล่านี้ ตัวอย่างเช่นเรารู้ว่าแอฟริกันทั้งหมดไม่ได้สีดำและว่ามีคนผิวดำที่อุดมสมบูรณ์และอารยะ นอกจากนี้เรายังรู้ว่าอาจารย์ไม่ทำผิดพลาดและนักเรียนของพวกเขาโดยเฉลี่ยและว่าชาวต่างชาติมากที่สุดในประเทศไทยไม่ได้อุดมไปด้วย. แบบแผนจะเรียนรู้เช่นเดียวกับวัฒนธรรม เราเรียนรู้แบบแผนผ่านสังคมและการสังเกตเริ่มต้นที่บ้านกับพ่อแม่และพี่น้องของเรากลุ่มเพื่อนชุมชนกลุ่มศาสนากลุ่มสังคม, โฆษณา, สื่อ, ภาพยนตร์ ฯลฯ บางส่วนของแบบแผนเหล่านี้โดยตรงและเรียนรู้อย่างมีสติในขณะที่คนอื่น ๆ แบบแผนทางอ้อมจะได้เรียนรู้และไม่รู้ตัว. แบบแผนสามารถมีต้นกำเนิดของมันเพราะคนที่มีลักษณะที่แตกต่างกัน, แต่งตัวที่แตกต่างศาสนาที่ไม่รู้จักหน้าที่และประพฤติที่แตกต่างกันในกลุ่มของตัวเองหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่นี่เรามีสองชุดของแบบแผน พวกเขาสามารถเป็นค่าลบ เช่นสามแบบแผนก่อน หรืออาจจะบวกเหมือนช่วงสองแบบแผน

กับตัวอย่างเหล่านี้ให้ มันอาจจะง่ายที่จะอธิบายสิ่งที่พวกเขาจริงๆมี
เพราะโลกมันใหญ่ด้วย ไดนามิก และซับซ้อนเกินไปสำหรับเราในฐานะมนุษย์ที่จะเข้าใจในรายละเอียดของเราอยากที่จะจำแนกและจัดประเภททุกอย่างเข้าไปในช่องหรือ pigeonholes . มันเป็นเรื่องง่ายที่จะจัดการกับและยอมรับกลุ่มเล็ก และมันสมเหตุสมผล ปัญหาไม่ได้อยู่กับนี้ compartmentalizing หรือ pigeonholing มันอยู่ที่ว่า เรามักจะ overgeneralize ช่องเหล่านี้ overgeneralizations เหล่านี้มักจะมีการประเมินผลเชิงลบของเหล่าสมาชิกในช่องเหล่านี้ตัวอย่างเช่น เรารู้ว่าชาวแอฟริกันจะไม่ดำ และ มี มากมาย และมีวัฒนธรรมคนผิวดำ นอกจากนี้เรายังทราบว่า อาจารย์ทำให้ความผิดพลาดและนักเรียนที่พวกเขามีและที่ชาวต่างชาติส่วนใหญ่ในไทยจะไม่ได้รวย

ส่วนใหญ่จะเรียนรู้ เหมือนวัฒนธรรม เราเรียนรู้ผ่านการสังเกตและภาพลักษณ์สังคมเริ่มต้นที่บ้านกับพ่อแม่และพี่น้องของเรากลุ่มเพื่อน ชุมชน กลุ่ม , กลุ่ม , โฆษณา , สังคม ศาสนา สื่อมวลชน ภาพยนตร์ ฯลฯ บางส่วนของพวกเขาเหล่านี้ได้โดยตรงและตั้งใจเรียนขณะที่แบบแผนอื่น ๆและเรียนรู้ทางอ้อมโดยไม่รู้ตัว พวกเขาสามารถมีที่มาของมัน .
เพราะคนที่ดูแตกต่างกัน แต่งตัวต่างกัน ศาสนาที่ไม่รู้จักกระทำและประพฤติที่แตกต่างกันเพื่อกลุ่มของตัวเองหนึ่ง .