A gust of wind passed by: did the v

A gust of wind passed by: did the voice of the boy standing quietly beside her summon it, or was his voice the gust itself? A single phrase that passed by with a cold breeze in heated air. Rajas must have heard it as well.


“A... magician.”


Rajas frowned and repeated Suimei’s words. He didn’t recognize Suimei for a moment due to his different clothes, but soon made an expression of recognition.


“Yes, you’re that…. annoying mage kid from that time.”


Suimei remained silent, leaned sideways and stared down at Rajas. Rajas spoke in bemused tone as if he was pleasantly surprised.


“So, a mere mage managed to get here past all my subordinates. There should have been quite a lot of them, hmmm?”


“Yea, needlessly many. You seem to have scrapped all kinds of trash together. I almost threw up.”


“Seems like you had quite the fun with those trash. Considering your state, I can feel the genuineness of your words. Kuhahahaha!!”


Rajas smiled mockingly while twisting his words. But Suimei’s appearance was indeed pitiful. There were no visible wounds, but his black clothes were torn everywhere. Neither his stance nor movement felt spritely, his rough breathing felt somewhat laboured and there were even faint sword marks on his face. It showed that getting here must have been quite a chore.


Rajas looked at Suimei and asked as if he was still interested.


“― So? How did you get here? Did you go through them all or did you try to run?”


“I simply removed the ones blocking my path.”


“Hoo.. Talking big when you look like that.”


Rajas laughed mockingly again. Perhaps he saw Suimei and thought of it only as a bluff of a wounded person. The way Suimei talked confidently only appeared as a bluff from someone who did not like losing.


“So tell me. Why did you go through all that to come here?”


“I don’t think now’s the time to be nitpicky about a small detail like that.”


“... You’re not going to say you came to rescue that girl over there, are you?”


“What if that’s the truth?”


Suimei replied to Rajas’ question. He came to rescue her. To be her strength. Even though she refused his hand for help. Even though she didn’t need to do that. It was too late now.


Rajas noticed Suimei’s will and exploded into laughter a beat later.


“What?! HAHAHAHAA!! You really said something like that!! You came to save a girl in this situation?! You must be out of your mind!”


That was right. Just like Rajas said, he was out of his mind. He couldn’t have been thinking rationally to go through an army of mazokus to walk into the jaws of death. There was nothing he could gain by coming here. There was nothing a human could want. He would only have things to lose by coming here. But why?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Gust ของลมที่ผ่าน: ก็เสียงของเด็กชายที่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างเธอเรียกมัน หรือเป็นเสียงของเขา gust เอง เดียววลีที่ผ่านกับสายลมเย็นในอากาศร้อน Rajas ต้องเคยได้ยินมันเป็นอย่างดี"ว่าง ๆ ... นักมายากล"Rajas frowned และซ้ำคำของ Suimei เขาไม่รู้จัก Suimei ครู่เนื่องจากเสื้อผ้าของเขาแตกต่างกัน แต่เร็ว ๆ นี้ ทำนิพจน์ของการรับรู้ "ใช่ คุณกำลังที่...น่ารำคาญเด็ก mage ต่อจากนั้น"Suimei ยังคงเงียบ พิงด้านข้าง และจ้องลงที่ Rajas พูด rajas ใน bemused เสียงเป็นถ้าเขาก็ประหลาดใจ"ดังนั้น mage เพียงจัดการที่จะได้รับที่นี่อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของฉัน ควรมีค่อนข้างมากของพวกเขา อืม""ใช่ โดยไม่จำเป็นมาก คุณดูเหมือนจะมีของเสียถังขยะทุกชนิดด้วยกัน ฉันเกือบโยนขึ้น""ดูเหมือนคุณได้ค่อนข้างสนุกกับขยะเหล่านั้น พิจารณาสถานะของคุณ ฉันสามารถรู้สึก genuineness คำของคุณ Kuhahahaha !!"Rajas ป่ายิ้มขณะบิดคำพูดของเขา แต่ลักษณะของ Suimei แน่นอนน่าสงสาร มีแผลไม่เห็น แต่เสื้อผ้าสีดำของเขาถูกทุบทุกที่ ไม่ยืนหรือเคลื่อนไหวรู้สึก spritely เขาหยาบหายใจเขารู้สึกค่อนข้าง laboured และมีเครื่องหมายดาบแม้จาง ๆ บนใบหน้าของเขา แสดงให้เห็นว่า ได้รับที่นี่ได้ค่อนข้างน่าเบื่อ Rajas มอง Suimei และถามว่า เขาก็ยังสนใจ"―ดังนั้น วิธีที่คุณได้ที่นี่ ไปผ่านทั้งหมด หรือไม่ที่คุณพยายามเรียกใช้""ผมก็ออกที่ปิดกั้นเส้นทางของฉัน""ฮู... พูดคุยใหญ่เมื่อคุณค้นหาเช่นนั้น"Rajas หัวเราะป่าอีกครั้ง บางทีเขาเห็น Suimei และคิดว่า มันเป็นการหลอกลวงของบุคคลผู้ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น ทาง Suimei ได้พูดคุยอย่างมั่นใจเพียงปรากฏเป็นการหลอกลวงจากคนที่ไม่ชอบสูญเสีย"ดังนั้นบอกฉัน ทำไมคุณไม่ไปถึงที่มาที่นี่""ผมไม่คิดว่า ตอนนี้ เป็นเวลาที่จะ nitpicky เกี่ยวกับรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นนั้น"“... คุณไม่ได้กำลังจะบอกคุณมาช่วยเหลือสาวที่นั่น คุณ""ถ้าเป็นความจริง? "Suimei ที่ตอบคำถามของ Rajas เขามาช่วยเหลือเธอ จะเป็นความแข็งแรงของเธอ แม้ว่าเธอปฏิเสธมือสำหรับความช่วยเหลือ แม้ว่าเธอไม่ต้องทำ ก็สายเกินไปเดี๋ยวนี้Rajas ของ Suimei จะสังเกตเห็น และกระจายลงในเสียงหัวเราะภายหลังการเต้น"อะไร HAHAHAHAA !! คุณจริง ๆ พูดอะไรบางอย่างเช่นนั้น!! ท่านได้มาบันทึกสาวในสถานการณ์เช่นนี้ คุณต้องเป็นบ้า"ที่ถูกต้อง เหมือน Rajas กล่าว เขาเป็นจากจิตใจของเขา เขาไม่ได้รับความคิด rationally ไปผ่านกองทัพของ mazokus ในปากของตาย ได้อะไรเขาสามารถได้รับ โดยมาที่นี่ ก็ไม่มีอะไรที่มนุษย์จะต้อง เขาจะมีสิ่งที่ต้องสูญเสีย โดยการมาที่นี่เท่านั้น แต่ทำไม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลมพัดผ่านโดย: ไม่เสียงร้องของเด็กที่ยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ อยู่ข้างเธอเรียกมันหรือเป็นเสียงของเขามีลมกระโชกแรงตัวเองหรือไม่ วลีเดียวที่เดินผ่านไปมากับสายลมหนาวเย็นในอากาศร้อน Rajas ต้องเคยได้ยินเป็นอย่างดี. "เป็นนักมายากล ... ." Rajas ขมวดคิ้วและทำซ้ำคำ Suimei ของ เขาไม่รู้จัก Suimei สักครู่เนื่องจากเสื้อผ้าที่แตกต่างของเขา แต่ในไม่ช้าทำให้การแสดงออกของการรับรู้. "ใช่คุณว่า ... เด็ก Mage ที่น่ารำคาญจากเวลานั้น. " Suimei ยังคงเงียบโน้มตัวไปด้านข้างและจ้องมองลงที่ Rajas Rajas พูดในโทนตะลึงราวกับว่าเขาประหลาดใจ. "ดังนั้นผู้วิเศษเพียงการจัดการที่จะได้รับที่นี่ที่ผ่านมาผู้ใต้บังคับบัญชาของฉันทั้งหมด ควรได้รับค่อนข้างมากของพวกเขา, อืมม? " " เออจำเป็นจำนวนมาก คุณดูเหมือนจะมีการทิ้งทุกชนิดของถังขยะร่วมกัน ฉันเกือบจะโยนขึ้น. " " ดูเหมือนว่าคุณก็ค่อนข้างสนุกกับถังขยะเหล่านั้น พิจารณาสถานะของคุณผมสามารถรู้สึกความจริงแท้ของคำพูดของท่าน Kuhahahaha !! " Rajas ยิ้มเย้ยหยันในขณะที่บิดคำพูดของเขา แต่ลักษณะ Suimei เป็นที่น่าสงสารจริง ไม่มีแผลที่มองเห็น แต่เสื้อผ้าสีดำของเขาถูกฉีกทุกที่ ทั้งท่าทางหรือการเคลื่อนไหวของเขารู้สึก spritely หายใจหยาบของเขารู้สึกค่อนข้างลำบากและมีแม้กระทั่งเครื่องหมายดาบลมบนใบหน้าของเขา มันแสดงให้เห็นว่าได้รับที่นี่ต้องได้รับค่อนข้างงานบ้าน. Rajas มองที่ Suimei และถามว่าถ้าเขายังคงสนใจ. "- ดังนั้น? คุณมาที่นี่ได้อย่างไร? คุณไม่ได้ผ่านไปพวกเขาทั้งหมดหรือไม่คุณพยายามที่จะเรียก? " " ผมก็เอาออกคนที่ปิดกั้นเส้นทางของฉัน. " " ฮู .. พูดคุยใหญ่เมื่อคุณมีลักษณะเหมือนว่า. " Rajas หัวเราะเย้ยหยันอีกครั้ง บางทีเขาอาจจะเห็น Suimei และคิดว่ามันเป็นเพียงป้านของบุคคลที่ได้รับบาดเจ็บ วิธีการพูดคุย Suimei มั่นใจเท่านั้นที่ดูเหมือนจะเป็นป้านจากคนที่ไม่ชอบการสูญเสีย. "ดังนั้นบอกฉัน คุณไปทำไมผ่านทั้งหมดที่จะมาที่นี่? " " ผมไม่คิดว่าตอนนี้ถึงเวลาที่จะ nitpicky เกี่ยวกับรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นว่า. " " ... คุณไม่ได้จะบอกว่าคุณมาเพื่อช่วยเหลือผู้หญิงคนนั้นมากกว่า มีแล้วคุณล่ะ? " " ถ้านั่นเป็นความจริง? " Suimei ตอบคำถาม Rajas ' เขามาช่วยเธอ เพื่อให้เกิดความเข้มแข็งของเธอ แม้ว่าเธอปฏิเสธที่มือของเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ ถึงแม้ว่าเธอไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น มันก็สายเกินไปในขณะนี้. Rajas สังเกตเห็น Suimei จะและระเบิดเสียงหัวเราะออกมาจังหวะต่อมา. "สิ่งที่ ?! HAHAHAHAA !! จริงๆคุณกล่าวว่าสิ่งที่ต้องการที่ !! คุณมาบันทึกสาวในสถานการณ์เช่นนี้ ?! คุณจะต้องออกมาจากใจของคุณ! " ที่ถูกต้อง เช่นเดียวกับ Rajas กล่าวว่าเขาก็ออกมาจากใจของเขา เขาอาจจะไม่ได้รับการคิดอย่างมีเหตุผลที่จะไปผ่านของกองทัพ mazokus ที่จะเดินเข้าไปในปากของตาย ไม่มีอะไรที่เขาจะได้รับจากการมาที่นี่เป็น ไม่มีอะไรที่มนุษย์อาจต้องการเป็น เขาจะมีเพียงสิ่งที่จะสูญเสียโดยการมาที่นี่ แต่ทำไม?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กระโชกของลมผ่านไม่ได้ เสียงของเด็กชายที่ยืนเงียบๆอยู่ข้างๆเธอ เรียก หรือเป็นเสียงหอบของตัวเองของเขา วลีเดียวที่ผ่านไปกับสายลมเย็นในอากาศร้อน ราจัสต้องได้ยินมันเหมือนกัน" . . . . . . . นักมายากล .ราจัสขมวดคิ้ว และ suimei ซ้ำของคำ เขาจำฉันไม่ได้ suimei สักครู่เนื่องจากเสื้อผ้าที่แตกต่างกัน แต่เร็ว ๆนี้ ทำให้การแสดงออกของการรับรู้" ใช่ เจ้านั่น . . . . . เด็ก Mage น่ารำคาญจากเวลาที่ " .suimei ยังคงเงียบ พิงไปด้านข้างและจ้องมองลงมาที่ราจัส . ราจัสพูดด้วยน้ำเสียงตะลึง ราวกับว่าเขากำลังประหลาดใจ" ดังนั้น เวทย์ที่ได้รับมาทั้งหมดเพียงอดีตลูกน้อง . มีควรจะได้รับค่อนข้างมากของพวกเขา , หืม ? "" เออ ถ้าไม่จำเป็นมาก ดูเหมือนคุณจะทำลายทุกประเภทของขยะกัน ฉันเกือบจะอ้วก "" ดูเหมือนว่าคุณได้สนุกกับพวกขยะ พิจารณาสถานะของคุณ ผมรู้สึกได้ถึงความจริงใจในคำพูดของคุณ kuhahahaha ! ! "ราจัสยิ้มเย้ยหยัน ในขณะที่คำพูดของเขาบิดไปบิดมา แต่ suimei ลักษณะจริงๆ น่าสงสาร ไม่มีแผลที่มองเห็นแต่เสื้อผ้าของเขาถูกฉีกขาด สีดำเต็มไปหมด ทั้งท่าทางและการเคลื่อนไหวของเขารู้สึก spritely การหายใจของเขารู้สึกค่อนข้างหยาบและลงแรงมีเป็นลมดาบเครื่องหมายบนใบหน้าของเขา พบว่า การมาที่นี่จะต้องได้รับค่อนข้างน่าเบื้อราจัสมอง suimei และถามว่าเขายังสนใจ" ผมอยากให้ ? คุณมาที่นี่ได้ยังไง คุณไปผ่านพวกเขาทั้งหมด หรือคุณพยายามจะหนี ? "" ผมเพียงแค่ออกที่ปิดกั้นเส้นทางของฉัน " ." ฮู้ . . . . . . . คุยใหญ่เลยเมื่อคุณมองอย่างนั้น "ราจัสหัวเราะเย้ยหยันอีกครั้ง บางทีเขาอาจจะเห็น suimei และคิดว่ามันเป็นเพียงคำขู่ของคนบาดเจ็บ วิธี suimei พูดอย่างมั่นใจ แต่ปรากฏเป็นคำขู่จากคนที่ไม่ได้ชอบแพ้" งั้นบอกข้า ทำไมคุณถึงผ่านเรื่องแบบนั้นมา "" ผมไม่คิดว่าตอนนี้คือเวลาที่จะ nitpicky เกี่ยวกับรายละเอียดเล็กๆแบบนี้ ." . . . . . . . คุณกำลังบอกว่าคุณมาเพื่อช่วยผู้หญิงที่นั่นใช่มั้ย "" ถ้ามันเป็นความจริง ? "suimei ตอบกลับราจัส " ถาม เขามาช่วยเธอ เป็นพลังของเธอ แม้ว่าเธอจะปฏิเสธมือช่วย แม้ว่าเธอไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น มันสายเกินไปแล้วราจัสสังเกตเห็น suimei จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา และจังหวะต่อมา" อะไร ? ! hahahahaa ! ! เธอพูดแบบนั้น ! คุณมาเพื่อช่วยผู้หญิงในสถานการณ์แบบนี้ ! คุณต้องบ้าไปแล้ว ! "ที่ถูก เหมือนราจัสพูด เขาเสียสติไปแล้ว เขาไม่ได้คิดอย่างมีเหตุผลที่จะไปผ่านกองทัพของ mazokus เดินเข้าไปหาความตาย ไม่มีอะไรที่เขาจะได้รับ โดยการมาที่นี่ มีอะไรที่มนุษย์ต้องการ เขาจะต้องสูญเสียโดยการมาที่นี่ แต่ทำไม ?