Twenty-four hours later, all the Br

Twenty-four hours later, all the British dancers are at Moscow airport. "Now I'm never going to see Nikolai again," thinks April. "And I can't write to him. I don't know his add ... "
Then someone says her name. She turns. It's Nikolai! "The plane's leaving," says Maria Grant. April looks at Nikolai. He gives her a parcel and walks away.
On the plane. April sits next to Laura. Her eyes are wet. She opens the parcel. "Oh, look," says Laura. "It's one of those music boxes - the ones in the market. And there's a letter, too! What does it say?"
But April is too happy to speak. She looks at the letter.
"Can I come and see you in England?"
"Oh, Nikolai, yes," she thinks. "Yes, you can!"

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อมา นักเต้นชาวอังกฤษทั้งหมดอยู่ที่มอสโคว "ตอนนี้ฉันไม่เคยจะเห็นนิโคไลอีก คิดเมษายน "และฉันไม่สามารถเขียนให้เขา ไม่รู้เขาเพิ่ม... "แล้วมีคนว่า เธอชื่อ เธอเป็น นิโคไลเป็น "เครื่องบินของทิ้ง มาเรีย Grant กล่าว เมษายนมีลักษณะที่นิโคไล เขาช่วยพัสดุ และเดินออกไปบนเครื่องบิน เมษายนอยู่ใกล้กับลอร่า ดวงตาของเธอจะเปียก เธอเปิดพัสดุ "โอ้ ดู ลอร่ากล่าว "มันเป็นกล่องดนตรีเหล่านั้น - คนในตลาดอย่างใดอย่างหนึ่ง และมีจดหมาย เกินไป ไม่ได้พูดอะไร"แต่เมษายนมีความสุขเกินไปที่จะพูด เธอมองไปที่ตัวอักษร"ฉันจะมา และในอังกฤษ""โอ้ นิโคไล ใช่, " เธอคิด "ใช่ คุณสามารถ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อมาทั้งหมดนักเต้นอังกฤษที่สนามบินมอสโก "ตอนนี้ฉันไม่เคยไปดูนิโคไลอีกครั้ง" คิดเมษายน "และฉันไม่สามารถเขียนกับเขา. ผมไม่ทราบว่าการเพิ่มของเขา ... "
แล้วมีคนบอกว่าชื่อของเธอ เธอหัน มันเป็นวลาดิ! "ทิ้งเครื่องบิน," มาเรียแกรนท์กล่าวว่า เมษายนลักษณะที่นิโคไล เขาทำให้เธอพัสดุและเดินออกไป.
บนเครื่องบิน เมษายนนั่งถัดจากลอร่า ดวงตาของเธอเปียก เธอเปิดพัสดุ "โอ้ดู" ลอร่ากล่าวว่า "มันเป็นหนึ่งของกล่องเพลงเหล่านั้น -.! คนในตลาดและมีตัวอักษรมากเกินไปก็ไม่พูดอะไร?"
แต่เมษายนเป็นความสุขมากเกินไปที่จะพูด เธอมองไปที่ตัวอักษร.
"ผมสามารถมาและเห็นคุณอยู่ในประเทศอังกฤษ?"
"โอ้วลาดิใช่" เธอคิดว่า "ใช่คุณสามารถ!"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อมา ทั้งอังกฤษมีนักเต้นที่สนามบินมอสโก " ตอนนี้ ฉันจะไม่มีวันเห็นนิโคไลอีกครั้ง " คิดว่าเมษายน " . และผมจะไม่เขียนถึงเขา ฉันไม่รู้ว่าเขาเพิ่ม . . . . . . . "แล้วมีใครพูดชื่อเธอ เธอเปลี่ยน มันคือนิโคไล ! ของเครื่องบินกลับกล่าวว่า " มาเรีย แกรนท์ เอพริลมองนิโคไล . เขาจะให้พัสดุและเดินออกไปบนเครื่องบิน เมษานั่งถัดไปจากลอร่า ตาของเธอเปียก เธอเปิดกล่องพัสดุ " โอ้ ดูสิ , กล่าวว่า " ลอร่า " เป็นหนึ่งในบรรดาเพลงกล่อง - อยู่ในตลาด และมีจดหมายด้วย มันบอกว่าอะไร ?แต่เมื่อเป็นความสุขที่จะพูด เธอมองไปที่จดหมาย" ผมจะไปหาคุณในอังกฤษ ?" โอ้ นิโคไล ค่ะ " เธอว่า " ใช่คุณสามารถ !