Introduction The measurement and an

Introduction The measurement and analysis of poverty have traditionally relied on reported income or consumption and expenditure as the preferred indicators of poverty and living standards. Income is generally the measure of choice in developed countries while the preferred metric in developing countries is an aggregate of a household's consumption expenditures, Sahn and Stifel (2003). The choice of expenditures over income is influenced by the difficulties involved in the measuring income in the developing countries. Similarly with the expenditure data the limitation is the extensive data collection which is time- consuming and costly as stated by Vyas and Kumaranayake (2006). In this paper, we construct an asset index using Principal Component Analysis (PCA) from asset ownership variables in the Kenya Demographic and Health Survey (2003) and use logistic regression to identify key determinants of poverty in Kenya. The use of demographic and health survey data to the measure of poverty is not unique. Filmer and Pritchett (2001) used Demographi c and Healthy Survey data to show that the relationship between wealth and enrollment in school can be estimated without income or expenditure data, by using household asset variables. PCA provided acceptable and reliable weights for an index of asset to serve as a measure for wealth. In the four countries examined; India, Indonesia, Nepal and Pakistan this

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำการวัดและการวิเคราะห์ความยากจนได้ซึ่งอาศัยในรายงานรายได้ หรือปริมาณ และรายจ่ายเป็นตัวบ่งชี้ที่ต้องการความยากจนและคุณภาพชีวิต รายได้โดยทั่วไปจะวัดทางเลือกในประเทศพัฒนาแล้วในขณะที่การวัดที่ต้องการในประเทศกำลังพัฒนา โดยรวมของครัวเรือนการใช้จ่าย Sahn และ Stifel (2003) เลือกค่าใช้จ่ายมากกว่ารายได้มีผลต่อปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการวัดรายได้ในประเทศกำลังพัฒนา ในทำนองเดียวกัน กับข้อมูลค่าใช้จ่าย มีเก็บรวบรวมข้อมูลอย่างละเอียดซึ่งเป็นเวลานาน และค่าใช้จ่ายตามที่ระบุ โดย Vyas และ Kumaranayake (2006) - การ ในเอกสารนี้ เราสร้างดัชนีสินทรัพย์ที่ใช้การวิเคราะห์ส่วนประกอบหลัก (PCA) จากตัวแปรความเป็นเจ้าของสินทรัพย์ในประชากรเคนยาและสำรวจสุขภาพ (2003) และการถดถอยโลจิสติกที่ระบุคีย์ดีเทอร์มิแนนต์ของความยากจนในประเทศเคนยา ใช้ประชากรและสุขภาพแบบสำรวจข้อมูลการวัดความยากจนไม่ใช่เฉพาะการ Filmer และ Pritchett (2001) ใช้ Demographi c และข้อมูลสำรวจสุขภาพแสดงว่า ความสัมพันธ์ระหว่างสมบัติและลงทะเบียนเรียนสามารถประเมิน โดยไม่มีรายได้หรือค่าใช้จ่ายข้อมูล โดยใช้ตัวแปรสินทรัพย์ในครัวเรือน PCA มีน้ำหนักน่าเชื่อถือ และยอมรับได้สำหรับดัชนีของสินทรัพย์เป็นวัดสำหรับให้เลือกมากมาย ในสี่ประเทศตรวจสอบ อินเดีย อินโดนีเซีย เนปาล และปากีสถานนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำการวัดและการวิเคราะห์จากความยากจนได้อาศัยแบบดั้งเดิมในรายงานรายได้หรือการบริโภคและค่าใช้จ่ายเป็นตัวชี้วัดที่ดีของความยากจนและมาตรฐานการดำรงชีวิต รายได้โดยทั่วไปเป็นตัวชี้วัดของทางเลือกในประเทศที่พัฒนาแล้วในขณะที่ตัวชี้วัดที่ต้องการในประเทศที่กำลังพัฒนาคือการรวมของค่าใช้จ่ายในการบริโภคในครัวเรือนของซาห์นและ Stifel (2003) ทางเลือกของการใช้จ่ายมากกว่ารายได้ที่ได้รับอิทธิพลจากความยากลำบากที่เกี่ยวข้องกับรายได้ที่วัดอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา ในทำนองเดียวกันกับข้อมูลค่าใช้จ่ายข้อ จำกัด คือการเก็บรวบรวมข้อมูลที่กว้างขวางซึ่งเป็นเวลานานและค่าใช้จ่ายดังกล่าวโดย Vyas และ Kumaranayake (2006) ในบทความนี้เราสร้างดัชนีสินทรัพย์โดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก (PCA) จากตัวแปรเป็นเจ้าของสินทรัพย์ในเคนยาประชากรและการสำรวจสุขภาพ (2003) และใช้การถดถอยโลจิสติกในการระบุปัจจัยสำคัญของความยากจนในประเทศเคนยา การใช้ข้อมูลการสำรวจประชากรและสุขภาพให้กับตัวชี้วัดของความยากจนไม่ได้เป็นที่ไม่ซ้ำกัน Filmer และทท์ (2001) ที่ใช้ Demographi คและข้อมูลการสำรวจสุขภาพแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างความมั่งคั่งและการลงทะเบียนในโรงเรียนสามารถประมาณโดยไม่มีรายได้หรือค่าใช้จ่ายข้อมูลโดยใช้ตัวแปรสินทรัพย์ที่ใช้ในครัวเรือน PCA ให้น้ำหนักที่ยอมรับและเชื่อถือได้สำหรับดัชนีของสินทรัพย์ที่จะทำหน้าที่เป็นตัวชี้วัดความมั่งคั่งแห่งหนึ่ง ในสี่ประเทศตรวจสอบ; อินเดีย, อินโดนีเซีย, เนปาลและปากีสถานนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำการวัดและการวิเคราะห์ความยากจนได้โดยอาศัยรายงานรายได้และค่าใช้จ่ายหรือการเป็นที่ต้องการตัวชี้วัดความยากจน และมาตรฐานความเป็นอยู่ รายได้ โดยทั่วไปวัดของทางเลือกในการพัฒนาประเทศ ขณะที่ตัวชี้วัดที่ต้องการในการพัฒนาประเทศจะรวมค่าใช้จ่ายเพื่อการบริโภคของครัวเรือน และ sahn สตีเฟิล ( 2003 )ทางเลือกของการใช้จ่ายเกินรายได้ที่เป็นผลกระทบจากปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการหารายได้ในการพัฒนาประเทศ ในทํานองเดียวกันกับค่าใช้จ่ายข้อมูล ข้อจำกัดคือ การเก็บข้อมูลอย่างละเอียด ซึ่งเป็นเวลานาน และค่าใช้จ่ายตามที่ระบุไว้โดย Vyas และ kumaranayake ( 2006 ) ในกระดาษนี้เราสร้างดัชนีสินทรัพย์โดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก ( PCA ) จากการเป็นเจ้าของสินทรัพย์ ตัวแปรในการสำรวจประชากรและสุขภาพในเคนยา ( 2003 ) และใช้ Logistic Regression เพื่อระบุปัจจัยที่สำคัญของความยากจนในเคนยา การใช้ข้อมูลจากการสำรวจประชากรและสุขภาพในการวัดความยากจนจะไม่ซ้ำกันภาพยนตร์ และ พริตเชตต์ ( 2001 ) ใช้ข้อมูลการสำรวจสุขภาพ demographi C และเพื่อแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างความมั่งคั่งและการลงทะเบียนในโรงเรียน สามารถประเมินโดยไม่มีรายได้หรือรายจ่ายข้อมูลโดยใช้ตัวแปรสินทรัพย์ของใช้ในครัวเรือน PCA ให้ยอมรับและเชื่อถือได้น้ำหนักดัชนีสินทรัพย์เพื่อใช้เป็นวัดสำหรับความมั่งคั่ง ใน 4 ประเทศ ตรวจสอบ อินเดีย อินโดนีเซียเนปาลและปากีสถานนี้