Lucky iron fishLucky iron fish are

Lucky iron fish
Lucky iron fish are fish-shaped cast iron ingots used to provide dietary supplementation of iron to individuals living in poverty affected by iron-deficiency anaemia. The ingots are placed in a pot of boiling water to leach elemental iron into the water and food. They were developed in 2008 by Canadian health workers in Cambodia, and in 2012 a company, The Lucky Iron Fish Project, was formed to develop the iron fish on a larger scale, promote them among rural areas, and distribute them to non-governmental organization partners.
Contents [hide]
• 1 History 2 Research 3 Production 4 Use 5 Notes 6 References 7 Further reading 8 External links
History[edit]
About 60% of pregnant Cambodian women are anemic as a result of dietary iron deficiency, resulting in premature labour and childbirth hemorrhaging.[1][2] Babies have an increased incidence of brain development problems.[3] Iron deficiency is the "most widespread nutritional disorder" in Cambodia,[4] affecting 44% of the population and resulting in a GDP loss of about $70 billion annually.[5]
In May 2008, University of Guelph student Christopher Charles had completed his undergraduate degree in biomedical science.[1] He received a grant from the Canadian International Development Agency (CIDA) to conduct epidemiological health research in Cambodia, a location he chose because he had known of a need for volunteers and assistants for a dietary iron deficiency program.[1] The group with which he worked was based in Praek Russei and collected blood samples from villagers in Kandal Province.[1]
Although cast-iron cookware is known to transmit iron to food during cooking, the cost to obtain it is prohibitive for most of the individuals living in poverty in rural Cambodia,[6] who earn less than $1 per day.[7] So too were iron-rich foods such as red meat, legumes and iron supplements.[5][8][6] The research group distributed an iron disc to women in the village, asking them to place the disc in their pot while making soup or boiling water. The women were reluctant to use the chunk of iron while cooking, and "almost no one used it".[7] Charles stated that it was a "challenge in social marketing".[8]
Several weeks before returning to Canada to start his Master's program, Charles called his doctoral advisor Alastair Summerlee to postpone his hormone research project.[8][1] Summerlee told him to focus his research on preventing iron deficiency anemia, which eventually "spiralled into a PhD project".[1]
Research[edit]
Charles and others distributed iron ingots in the shape of a lotus flower, but that was also rejected by the villagers.[8] During discussions with village elders, Charles learned about a fish species deemed a symbol of good luck, health, and happiness in local folklore.[6] The group created fish-shaped iron ingots, which were received more positively by the villagers and led to immediate increases in blood iron levels amongst the villagers,[8] and anemia was virtually eliminated.[6] Charles would later state that "You can have the best treatment in the world, but if people won’t use it, it won't matter."[8]
The trial conducted from September 2008 to February 2009 increased blood iron levels in individuals for at least three months, but continued use was found to have negligible long-term effects on blood iron levels.[9] The research spanned the late monsoon season and a dry season that began in December. The villagers relied on harvested monsoon water during the former period, and tube well water during the latter.[10] In the study area, tube well water has high concentrations of arsenic and manganese ions, which act as complexing agents in the presence of iron. [10] This may have resulted in the sequestration of the iron released by the ingot as well as that normally available from the food.[10] The researchers interpreted the difference in water quality as a confounding variable, and conducted a second study to control for it.[11]
The subsequent trial found that, compared to the base blood iron rate at the beginning of the trial, individuals using the iron fish had increased levels of blood iron after 12 months, and the rate of anemia decreased by 43%.[5]
Production[edit]
In December 2012, University of Guelph biomedical science doctoral student Gavin Armstrong established The Lucky Iron Fish Project, a company founded to commercialize the concept.[5][12] The company employs "hard-to-employ Cambodians" to manufacture the fish-shaped iron ingots using recycled scrap iron from a nearby factory.[1][12] The company began promoting the product in a few rural villages in October 2013, and began a full marketing campaign in Kandal Province in January 2014.[12]
In 2011, each iron fish cost about CA$1.50 to produce.[1] In May 2014, the company announced that it had obtained CA$860,000 in financing, including CA$500,000 from Grand Challenges Canada, for scale production of 60,000 iron fish at a cost of about CA$5 per fish.[13][14] It also received $1.1 million from private investors.[5] The company had delivered about 11,000 units to non-governmental organization partners in the first five months of 2014.[2][5] It sells the units when possible, as it is more likely that individuals will use it if it is purchased, but will also distribute if for free where needed.[5] It also planned to sell units in Canada for $25, each purchase accompanied by the donation of three units in Cambodia.[5] As of September 2015, the company donates one unit for each unit purchased.[15]
On 28 April 2014, the company announced in a press release that it had obtained certification with the US-based private certification not-for profit company B Corporation.[16]
Use[edit]
The smiling iron fish is 3 inches (7.6 cm) long and weighs about 200 grams (7.1 oz).[2] It is placed in a cooking vessel with some lemon juice for about 10 minutes in 1 litre of boiling water.[1][3][11] The lemon juice improves intestinal iron absorption.[1] The iron fish is also used while cooking rice or stews.[2] Approximately 92% of villagers who have the iron fish use it regularly, and many of them recommend it to friends and family as a symbol of luck.[7]
The flattened ingot was designed to maximize the exposed surface area during cooking, thus maximizing the amount of iron leached from the ingot to the food or water in the pot.[10] Its use results in the average villager obtaining about 75% of the daily recommended dietary iron.[5]
Armstrong states that the iron does not change the taste of the water or food into which it is leached.[3] The project targets youth in Cambodia to promote the project because of the high level of adult illiteracy in its rural areas.[12]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปลาโชคดีเหล็กเหล็กโชคดีปลาจะใช้อาหารแห้งเสริมเหล็กให้บุคคลที่อยู่ในความยากจนที่ได้รับผลกระทบจากโรคโลหิตจางขาดเหล็กหลอมเหล็กหล่อรูปปลา การหลอมจะถูกวางในหม้อน้ำเดือดเพื่อ leach ธาตุเหล็กในน้ำและอาหาร พวกเขาได้รับการพัฒนาในปี 2008 โดยผู้ปฏิบัติงานสุขภาพแคนาดาในกัมพูชา และในปี 2012 บริษัท เดอะลัคกี้เหล็กปลาโครงการ ถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อพัฒนาปลาเหล็กในวงกว้าง ติดอันดับในหมู่ชนบท และไปคู่ค้าองค์กรเอกชนเนื้อหา [ซ่อน] • 1 ประวัติศาสตร์ 2 3 วิจัยผลิต 4 ใช้ 5 หมายเหตุต่ออ้างอิง 7 6 อ่านเชื่อมโยงภายนอก 8[แก้ไข] ประวัติศาสตร์ประมาณ 60% ของหญิงตั้งครรภ์กัมพูชาเป็นโรคโลหิตจางจากการขาดเหล็กอาหาร เกิดแรงงานก่อนวัยอันควรและ hemorrhaging คลอด [1] [2] ทารกมีอุบัติการณ์การเพิ่มขึ้นของปัญหาการพัฒนาสมอง [3] ขาดเหล็กเป็นการ "แพร่หลายมากที่สุดทางโภชนาการโรค" ในกัมพูชา, [4] ผล 44% ของประชากร และผลขาดทุน GDP ของประมาณ $70 ล้านปี [5]พฤษภาคม 2551 นักศึกษามหาวิทยาลัย Guelph ชาร์ลส์คริสโตเฟอร์ได้เสร็จสมบูรณ์ของปริญญาตรีวิทยาศาสตร์ทางชีวการแพทย์ [1] เขาได้รับเป็นเงินช่วยเหลือจากแคนาดาอินเตอร์เนชั่นแนลพัฒนาหน่วยงาน (CIDA) เพื่อดำเนินการวิจัยสุขภาพความในกัมพูชา สถานที่เขาเลือก เพราะว่าเขารู้จักต้องการอาสาสมัครและผู้ช่วยสำหรับโปรแกรมขาดอาหารเหล็ก [1] กลุ่มที่เขาทำขึ้นใน Praek Russei และเก็บตัวอย่างเลือดจากชาวบ้านในจังหวัด Kandal [1]แม้ว่า cast-iron หม้อเป็นที่รู้จักกันส่งเหล็กอาหารระหว่างอาหาร ต้นทุนในการขอรับเป็นห้ามปรามสำหรับส่วนใหญ่ของบุคคลที่อยู่ในความยากจนในชนบทกัมพูชา, [6] ที่ได้รับน้อยกว่า $1 ต่อวัน [7] เพื่อให้ได้อาหารที่อุดมไปด้วยเหล็ก เช่นเนื้อแดง กินอาหารเสริมเหล็กเกินไป [5] [8] [6] กลุ่มวิจัยการกระจายการแผ่นเหล็กกับผู้หญิงในหมู่บ้าน ขอให้ทำแผ่นดิสก์ในหม้อของพวกเขาขณะทำน้ำซุป หรือน้ำเดือด ผู้หญิงไม่ใช้ท่อเหล็กในขณะปรุงอาหาร และ "เกือบไม่มีใครใช้มัน" [7] ชาร์ลส์ระบุว่า เป็น "ความท้าทายการตลาดเพื่อสังคม" [8]หลายสัปดาห์ก่อนเดินทางกลับประเทศแคนาดาเพื่อเริ่มต้นโปรแกรมของนาย ชาร์ลส์เรียกเขาที่ปรึกษาเอกอลาสแตร์อันโต Summerlee การเลื่อนโครงการวิจัยฮอร์โมนของเขา [8] [1] Summerlee บอกว่า เขาเน้นการวิจัยของเขาป้องกันเหล็กขาดโรคโลหิตจาง ซึ่งในที่สุด "spiralled โครงการปริญญาเอก" [1]งานวิจัย [แก้ไข]ชาร์ลส์และอื่น ๆ กระจายหลอมเหล็กในรูปร่างของดอกบัว แต่ที่ถูกปฏิเสธ โดยชาวบ้าน [8] ในระหว่างสนทนากับหัวหน้าหมู่บ้าน ชาร์ลส์เรียนรู้เกี่ยวกับพันธุ์ปลาที่ถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของโชคดี สุขภาพ และความสุขในชีวิตพื้นบ้านท้องถิ่น [6] สร้างกลุ่มการหลอมเหล็กรูปปลา ที่ได้รับเชิงบวกมากขึ้น โดยชาวบ้าน และนำไปสู่การเพิ่มขึ้นทันทีในระดับเหล็กเลือดท่ามกลางชาวบ้าน, [8] และโรคโลหิตจางถูกตัดจริง [6] ชาร์ลส์จะระบุในภายหลังว่า "คุณสามารถให้การรักษาที่ดีที่สุดในโลก แต่ถ้าคนไม่ใช้ มันไม่ได้เรื่อง" [8]The trial conducted from September 2008 to February 2009 increased blood iron levels in individuals for at least three months, but continued use was found to have negligible long-term effects on blood iron levels.[9] The research spanned the late monsoon season and a dry season that began in December. The villagers relied on harvested monsoon water during the former period, and tube well water during the latter.[10] In the study area, tube well water has high concentrations of arsenic and manganese ions, which act as complexing agents in the presence of iron. [10] This may have resulted in the sequestration of the iron released by the ingot as well as that normally available from the food.[10] The researchers interpreted the difference in water quality as a confounding variable, and conducted a second study to control for it.[11]The subsequent trial found that, compared to the base blood iron rate at the beginning of the trial, individuals using the iron fish had increased levels of blood iron after 12 months, and the rate of anemia decreased by 43%.[5]Production[edit]In December 2012, University of Guelph biomedical science doctoral student Gavin Armstrong established The Lucky Iron Fish Project, a company founded to commercialize the concept.[5][12] The company employs "hard-to-employ Cambodians" to manufacture the fish-shaped iron ingots using recycled scrap iron from a nearby factory.[1][12] The company began promoting the product in a few rural villages in October 2013, and began a full marketing campaign in Kandal Province in January 2014.[12]ใน 2011 เหล็กแต่ละปลาเกี่ยวกับ CA$ 1.50 ผลิต [1] ใน 2014 พฤษภาคม บริษัทประกาศว่า มันได้รับ CA$ 860,000 ในเงิน CA$ 500000 จากแกรนด์แคนาดาความท้าทาย รวมถึงของปลาเหล็ก 60000 ต้นทุนเกี่ยวกับ CA$ 5 ต่อปลา [13] [14] ได้ยังรับ 1.1 ล้านดอลลาร์จากนักลงทุนส่วนตัว [5] บริษัทได้จัดส่งหน่วยประมาณ 11000 ต่อองค์กรเอกชนคู่ใน 5 เดือนแรกปี 2557 [2] [5] จะขายหน่วยเมื่อได้ ก็มีแนวโน้มที่บุคคลจะใช้ถ้าซื้อ แต่ยังจะกระจายถ้าฟรีที่ต้อง [5] มันยังวางแผนจะขายในแคนาดา $ 25 ซื้อละพร้อม ด้วยเงินบริจาคของหน่วยสามในกัมพูชา [5] ณ 2015 กันยายน บริษัทได้หนึ่งหน่วยสำหรับแต่ละหน่วยซื้อ [15]บน 28 2014 เมษายน บริษัทประกาศในข่าวประชาสัมพันธ์ว่า มันได้รับใบรับรองกับที่สหรัฐอเมริกาส่วนตัวรับรองไม่-สำหรับกำไรบริษัท บริษัท B [16]ใช้ [แก้ไข]ปลายิ้มเหล็กเป็น 3 นิ้ว (7.6 ซม.) ยาว และน้ำหนัก ประมาณ 200 กรัม (7.1 oz) [2] มันถูกวางไว้ในเรือกับบางน้ำมะนาวปรุงอาหารสำหรับ 1 ลิตรของน้ำเดือดประมาณ 10 นาที [1] [3] [11] น้ำมะนาวช่วยเพิ่มการดูดซึมเหล็กในลำไส้ [1] ยังมีใช้ปลาเหล็กในขณะที่ทำอาหารข้าวหรือสตูว์ซึ่งช่วยคลาย [2] ประมาณ 92% ของชาวบ้านที่มีปลาเหล็กใช้เป็นประจำ และหลายคำแนะนำเกี่ยวกับเพื่อนและครอบครัวเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดี [7]ลิ่มล...ถูกออกแบบมาเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างการทำอาหาร จึง เพิ่มจำนวนเหล็ก leached จากลิ่มในอาหารหรือน้ำในหม้อ [10] ผลของใช้ในชาวบ้านเฉลี่ยที่ประมาณ 75% ของทุกวันได้รับแนะนำอาหารเหล็ก [5]อาร์มสตรองระบุว่า เหล็กไม่เปลี่ยนรสชาติของน้ำหรืออาหารที่มันเป็น leached [3] โครงการเป้าหมายเยาวชนในกัมพูชาเพื่อส่งเสริมโครงการเนื่องจากระดับสูงของ illiteracy ผู้ใหญ่ในชนบทของ [12]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปลาเหล็กโชคดีปลาเหล็กโชคดีจะได้ปลาที่มีรูปทรงที่หล่อหลอมเหล็กใช้ในการให้อาหารเสริมธาตุเหล็กให้กับประชาชนที่อาศัยอยู่ในความยากจนได้รับผลกระทบจากโรคโลหิตจางขาดธาตุเหล็ก แท่งจะอยู่ในหม้อต้มน้ำที่จะชะธาตุเหล็กลงไปในน้ำและอาหาร พวกเขาได้รับการพัฒนาในปี 2008 โดยเจ้าหน้าที่สาธารณสุขแคนาดาในประเทศกัมพูชาและในปี 2012 บริษัท โชคดีเหล็กโครงการปลาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อพัฒนาปลาเหล็กขนาดใหญ่, ส่งเสริมพวกเขาในพื้นที่ชนบทและแจกจ่ายให้กับองค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐ คู่ค้า.
เนื้อหา [ซ่อน]
• 1 ประวัติ 2 การวิจัยที่ 3 การผลิต 4 ใช้ 5 หมายเหตุ 6 7 อ่านเพิ่มเติม 8
ลิงค์ภายนอกประวัติศาสตร์[แก้ไข]
ประมาณ 60% ของผู้หญิงที่กัมพูชาตั้งครรภ์เป็นโรคโลหิตจางเป็นผลมาจากการขาดธาตุเหล็กในอาหารส่งผลให้แรงงานก่อนวัยอันควร และทยอยคลอดบุตร. [1] [2] ทารกมีอุบัติการณ์ที่เพิ่มขึ้นของปัญหาการพัฒนาสมอง. [3] การขาดธาตุเหล็กคือ "ความผิดปกติทางโภชนาการที่แพร่หลายมากที่สุด" ในประเทศกัมพูชา [4] ส่งผลกระทบต่อ 44% ของประชากรและส่งผลให้จีดีพี การสูญเสียประมาณ $ 70000000000 ประจำทุกปี. [5]
ในเดือนพฤษภาคม 2008 นักศึกษามหาวิทยาลัยริชาร์ลส์กูเพิ่งเสร็จสิ้นการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์. [1] เขาได้รับการยอมรับจากหน่วยงานพัฒนาประเทศแคนาดา (CIDA) เพื่อดำเนินการวิจัยสุขภาพระบาดวิทยา ในประเทศกัมพูชาเป็นสถานที่ที่เขาเลือกเพราะเขาเป็นที่รู้จักกันของความจำเป็นในอาสาสมัครและผู้ช่วยสำหรับโปรแกรมการขาดธาตุเหล็กในอาหาร. [1] กลุ่มที่เขาทำงานได้อยู่ใน Praek Russei และเก็บตัวอย่างเลือดจากชาวบ้านในจังหวัดกันดาล. [ 1]
ถึงแม้ว่าเครื่องครัวเหล็กหล่อเป็นที่รู้จักกันในการส่งเหล็กอาหารระหว่างการปรุงอาหาร, ค่าใช้จ่ายที่จะได้รับมันเป็นที่ต้องห้ามสำหรับส่วนมากของบุคคลที่อาศัยอยู่ในความยากจนในชนบทของประเทศกัมพูชา [6] ที่มีรายได้น้อยกว่า $ 1 ต่อวัน. [7] ดังนั้นเกินไปอาหารที่อุดมด้วยธาตุเหล็กเช่นเนื้อแดง, ถั่วและอาหารเสริมเหล็ก. [5] [8] [6] กลุ่มวิจัยการกระจายแผ่นเหล็กให้กับผู้หญิงในหมู่บ้านขอให้พวกเขาที่จะวางแผ่นดิสก์ในหม้อของพวกเขาในขณะที่การ น้ำซุปหรือน้ำเดือด ผู้หญิงไม่เต็มใจที่จะใช้ก้อนเหล็กในขณะที่การปรุงอาหารและ "เกือบจะไม่มีใครใช้มัน". [7] ชาร์ลส์กล่าวว่ามันเป็น "ความท้าทายในการตลาดเพื่อสังคม". [8]
หลายสัปดาห์ก่อนที่จะกลับไปยังประเทศแคนาดาที่จะเริ่มต้นของเขา โปรแกรมโทชาร์ลส์ที่เรียกว่าที่ปรึกษาแลสแตร์ Summerlee เอกของเขาที่จะเลื่อนการโครงการวิจัยของเขาฮอร์โมน. [8] [1] Summerlee บอกว่าเขาจะมุ่งเน้นการวิจัยของเขาในการป้องกันโรคโลหิตจางขาดธาตุเหล็กซึ่งในที่สุด "ลุกลามในโครงการปริญญาเอก". [1]
การวิจัย [แก้ไข]
ชาร์ลส์และคนอื่น ๆ กระจายแท่งเหล็กในรูปของดอกบัว แต่ที่ยังถูกปฏิเสธโดยชาวบ้าน. [8] ในระหว่างการหารือกับผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านชาร์ลส์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับพันธุ์ปลาถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดีสุขภาพ และความสุขชาวบ้านในท้องถิ่น. [6] กลุ่มที่สร้างแท่งเหล็กปลาที่มีรูปทรงที่ได้รับมากขึ้นในแง่บวกโดยชาวบ้านและนำไปสู่การเพิ่มขึ้นทันทีในระดับของธาตุเหล็กในเลือดในหมู่ชาวบ้าน [8] และโรคโลหิตจางได้รับกรอบความจริง. [6 ] ชาร์ลส์หลังจากนั้นก็จะระบุว่า "คุณสามารถมีการรักษาที่ดีที่สุดในโลก แต่ถ้าคนจะไม่ใช้มันก็จะไม่สำคัญ." [8]
การพิจารณาคดีดำเนินการตั้งแต่เดือนกันยายน 2008 ถึงกุมภาพันธ์ 2009 เพิ่มขึ้นระดับของธาตุเหล็กในเลือด บุคคลอย่างน้อยสามเดือน แต่ยังคงใช้ก็พบว่ามีผลกระทบระยะยาวเล็กน้อยในระดับของธาตุเหล็กในเลือด. [9] การวิจัยทอดฤดูมรสุมปลายฤดูแล้งที่เริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคม ชาวบ้านที่อาศัยในน้ำมรสุมเก็บเกี่ยวในช่วงระยะเวลาในอดีตและน้ำดีท่อในช่วงหลัง. [10] ในพื้นที่ศึกษาน้ำดีท่อมีความเข้มข้นสูงของสารหนูและไอออนแมงกานีสซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทน complexing ในการปรากฏตัวของเหล็ก . [10] ซึ่งอาจมีผลในการอายัดเหล็กที่ออกโดยโลหะเช่นเดียวกับที่ปกติพร้อมใช้งานจากอาหาร. [10] นักวิจัยตีความแตกต่างในคุณภาพน้ำเป็นตัวแปรรบกวนและดำเนินการศึกษาที่สองที่จะควบคุม สำหรับมัน. [11]
การพิจารณาคดีต่อมาพบว่าเมื่อเทียบกับอัตราเหล็กเลือดฐานที่จุดเริ่มต้นของการพิจารณาคดีที่บุคคลที่ใช้ปลาเหล็กได้เพิ่มระดับของธาตุเหล็กในเลือดหลัง 12 เดือนและอัตราของโรคโลหิตจางลดลง 43% . [5]
ผลิต [แก้ไข]
ในเดือนธันวาคม 2012, มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ชีวการแพทย์กูนักศึกษาปริญญาเอกกาวินอาร์มสตรองที่จัดตั้งขึ้นโชคดีโครงการเหล็กปลาซึ่งเป็น บริษัท ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเชิงพาณิชย์แนวคิด. [5] [12] บริษัท มีพนักงาน "ยาก-to- จ้างชาวกัมพูชา "ในการผลิตแท่งเหล็กปลาที่มีรูปทรงโดยใช้เศษเหล็กรีไซเคิลจากโรงงานใกล้เคียง. [1] [12] บริษัท เริ่มส่งเสริมผลิตภัณฑ์ในหมู่บ้านชนบทในไม่กี่เดือนตุลาคม 2013 และเริ่มแคมเปญการตลาดเต็มรูปแบบในจังหวัดกันดาล ในเดือนมกราคมปี 2014 [12]
ในปี 2011 ค่าใช้จ่ายแต่ละปลาเหล็กเกี่ยวกับ CA $ 1.50 ในการผลิต. [1] ในเดือนพฤษภาคม 2014 บริษัท ประกาศว่าได้รับ CA $ 860,000 ในการจัดหาเงินทุนรวมทั้ง CA $ 500,000 จากแกรนด์ท้าทายแคนาดาสำหรับการผลิต 60,000 ปลาเหล็กต้นทุนประมาณ CA $ 5 ต่อปลา. [13] [14] นอกจากนี้ยังได้รับ $ 1,100,000 จากการลงทุนภาคเอกชน. [5] บริษัท ได้ส่งมอบประมาณ 11,000 หน่วยให้แก่คู่ค้าขององค์กรที่ไม่ใช่ภาครัฐในช่วงห้าเดือนแรก ของปี 2014 [2] [5] จะขายหน่วยเมื่อเป็นไปตามที่มันเป็นไปได้มากว่าบุคคลที่จะใช้มันถ้ามันจะซื้อ แต่ยังจะแจกจ่ายถ้าฟรีที่จำเป็น. [5] นอกจากนี้ยังวางแผนที่จะขายหน่วย ในประเทศแคนาดา $ 25, การซื้อแต่ละครั้งมาพร้อมกับการบริจาคของสามหน่วยในประเทศกัมพูชา. [5] ณ เดือนกันยายน 2015 บริษัท ฯ ได้บริจาคเงินหนึ่งหน่วยแต่ละหน่วยซื้อ. [15]
เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2014 บริษัท ประกาศในการแถลงข่าว ว่าได้รับการรับรองกับ US-based รับรองเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไร บริษัท B คอร์ปอเรชั่น. [16]
ใช้ [แก้ไข]
ปลาเหล็กยิ้มคือ 3 นิ้ว (7.6 ซม.) ยาวและน้ำหนักประมาณ 200 กรัม (7.1 ออนซ์). [ 2] มันถูกวางไว้ในภาชนะปรุงอาหารด้วยน้ำมะนาวบางส่วนประมาณ 10 นาทีในน้ำ 1 ลิตรต้ม. [1] [3] [11] น้ำมะนาวช่วยเพิ่มการดูดซึมธาตุเหล็กในลำไส้. [1] ปลาเหล็กที่ใช้ ในขณะที่การปรุงอาหารข้าวหรือต้ม. [2] ประมาณ 92% ของชาวบ้านที่มีปลาเหล็กใช้เป็นประจำและหลายคนแนะนำให้เพื่อน ๆ และครอบครัวเป็นสัญลักษณ์ของโชค. [7]
แท่งแบนได้รับการออกแบบเพื่อเพิ่ม พื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างการปรุงอาหารจึงเพิ่มปริมาณของเหล็กชะล้างจากโลหะกับอาหารหรือน้ำในหม้อ. [10] ผลการใช้งานในชาวบ้านเฉลี่ยได้รับประมาณ 75% ของเหล็กในชีวิตประจำวันที่แนะนำอาหาร. [5]
อาร์มสตรอง ระบุว่าเหล็กจะไม่เปลี่ยนรสชาติของน้ำหรืออาหารให้เป็นที่มันจะถูกชะล้างได้. [3] โครงการเป้าหมายเยาวชนในประเทศกัมพูชาเพื่อส่งเสริมโครงการเนื่องจากระดับสูงของการไม่รู้หนังสือของผู้ใหญ่ในพื้นที่ชนบทของ. [12]