Usingoperant conditioning and a pro

Using
operant conditioning and a progressive ratio schedule of food reward, it was found that,
from 8 to 20 weeks, motivation to eat in R and 2R birds was as great after their daily meal
as before it, and was 3.6 and 1.9 times greater than that of maximally (72 h) deprived AL
birds. Another measure of feeding motivation, rate of eating, produced a similar index of
hunger in 2R birds, but not in R birds, whose food intake was probably constrained by
smaller crop capacity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยใช้operant ปรับและกำหนดการก้าวหน้าอัตราส่วนของอาหารสะสม พบว่าจาก 8 สัปดาห์ที่ 20 เพื่อทานในนก R และ 2R มีดีที่หลังจากอาหารประจำวันของพวกเขาเป็นก่อน และ 3.6 และ 1.9 ครั้งมากกว่าว่า ของ maximally (72 h) ปราศจาก ALนก ดัชนีคล้ายของผลิตอื่นวัดแรงจูงใจ ของกิน อาหารหิว ในนก 2R แต่ไม่ใช่ ใน R นก รับประทานอาหารอาจถูกจำกัดโดยพืชขนาดเล็กกำลังการผลิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การใช้
เครื่องผ่าตัดและกำหนดการอัตราส่วนความก้าวหน้าของรางวัลอาหารมันก็พบว่า
8-20 สัปดาห์, แรงจูงใจที่จะกินในการวิจัยและนก 2R เป็นดีหลังรับประทานอาหารในชีวิตประจำวันของพวกเขา
ก่อนที่จะเป็นและเป็น 3.6 และ 1.9 ครั้งยิ่งใหญ่กว่า ของที่สุด (72 ชั่วโมง) ปราศจากอัล
นก วัดแรงจูงใจของการให้อาหารอีกอัตราของการรับประทานอาหารที่ผลิตดัชนีที่คล้ายกันของ
ความหิวในนก 2R แต่ไม่ได้อยู่ในนก R ที่มีการบริโภคอาหารที่ถูก จำกัด อาจจะโดย
กำลังการผลิตพืชที่มีขนาดเล็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใช้
การเรียนรู้กลุ่มพฤติกรรมนิยมและตารางอัตราก้าวหน้ารางวัลอาหาร พบว่า
8 20 สัปดาห์ แรงจูงใจที่จะกิน R และ 2R นกเป็นดีหลังจาก
อาหารทุกวัน เช่นเดิม และเป็น 3.6 และ 1.9 เท่าของสูงสุด ( 72 ชั่วโมง ) เปลื้อง
นกอัล . มาตรการการให้แรงจูงใจ อัตราการกินผลิตดัชนีที่คล้ายกัน
หิวนก 2R ,แต่ใน R นกที่มีการบริโภคอาหารอาจจะถูกกำหนดโดย
ความจุพืชขนาดเล็ก