3) Expansion of tourism industry in

3) Expansion of tourism industry increased the abandoned agricultural land:
During the last decade, the increase in abandoned agricultural land has become
evident. Agricultural land, particularly represented by rice field was seen as an
important part of traditional landscape of Shirakawa-mura. In 1976, Ogi-machi had
23 hectors of agricultural land, but it was decreased to 9 hectors total in 2000.
Among 9 hectors, an estimated 3 hectors of agricultural land are left uncultivated８.
Document analysis and interviews find that boost in tourism industry has changed the
attitude of local people toward agriculture. In 1980, population engaged in
agriculture occupied 17.7 % of total work force but it was decreased to only 1.3% in
2002９. Many households own agricultural land for its additional income. Thus, it
is often the case that with increased business in tourism, many could not afford to
spend time and labor in cultivating agricultural land. Income from parking business
and souvenir shops give more profit than selling agricultural products and this reduces
people’s motivation to keep rice field cultivated. Other analysis includes: an average
size of traditional rice field in Ogi-machi is too small to introduce advanced machines,
and thus, rice production is considered rather inefficient. However, World Heritage
Shirakawa-mura Foundation considers this problem serious and started to introduce
experimental methods to cope with this current situation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3) การขยายตัวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเกษตรละทิ้ง:ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา การเพิ่มขึ้นของเกษตรละทิ้งได้กลายเป็นเห็นได้ชัด เกษตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งแสดง โดยนาข้าวที่เห็นเป็นการส่วนสำคัญของภูมิทัศน์ดั้งเดิมของชิราคาวามู ในปี 1976, Ogi กลางได้hectors 23 ของเกษตร แต่ถูกลดลงไปรวมใน 2000 hectors 9ระหว่าง 9 hectors, hectors 3 การประเมินการเกษตรอยู่ซ้าย uncultivated8เอกสารการสัมภาษณ์และวิเคราะห์ค้นหาที่เพิ่มในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวมีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของประชาชนต่อการเกษตร ในปี 1980 ประชากรหมั้นในเกษตรครอบครอง 17.7% ของแรงงานทั้งหมด แต่จะถูกลดลงเพียง 1.3% ใน20029 หลายครัวเรือนเป็นเจ้าของที่ดินทางการเกษตรเป็นรายได้เพิ่มเติม ดังนั้น จึงและในกรณีนี้ให้กับธุรกิจเพิ่มขึ้นในการท่องเที่ยว จำนวนมากอาจไม่สามารถใช้เวลาและแรงงานในการเพาะปลูกการเกษตร รายได้จากธุรกิจที่จอดรถร้านค้าของที่ระลึกให้กำไรมากขึ้นกว่าการขายสินค้าเกษตร และนี้ลดแรงจูงใจประชาชนให้นาข้าว cultivated วิเคราะห์อื่น ๆ รวมถึง: ค่าเฉลี่ยมีขนาดเล็กเกินไปที่จะแนะนำเครื่องจักรขั้นสูง ขนาด Ogi กลางนาข้าวแบบดั้งเดิมและดัง ผลิตข้าวถือว่าค่อนข้างต่ำ อย่างไรก็ตาม มรดกโลกชิราคาวามูพิจารณาปัญหานี้อย่างจริงจัง และเริ่มแนะนำวิธีการทดลองเพื่อรับมือกับสถานการณ์ในปัจจุบันนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3) การขยายตัวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นที่ดินเพื่อการเกษตรที่ถูกทิ้งร้าง:
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาเพิ่มขึ้นในพื้นที่ทางการเกษตรที่ถูกทอดทิ้งได้กลายเป็นที่
เห็นได้ชัด ที่ดินเพื่อการเกษตรเป็นตัวแทนโดยเฉพาะอย่างยิ่งนาข้าวถูกมองว่าเป็น
ส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์แบบดั้งเดิมของ Shirakawa-mura ในปี 1976, Ogi ชิมี
23 รังแกที่ดินเพื่อเกษตรกรรม แต่มันก็ลดลงถึง 9 รังแกรวมในปี 2000.
ในหมู่ 9 รังแกประมาณ 3 รังแกที่ดินเพื่อเกษตรกรรมที่เหลือ uncultivated8.
การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์พบว่าเพิ่มว่าในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวมี เปลี่ยน
ทัศนคติของคนในท้องถิ่นที่มีต่อการเกษตร ในปี 1980 ประชากรส่วนร่วมในการ
ครอบครองการเกษตร 17.7% ของแรงงานทั้งหมด แต่มันก็ลดลงเหลือเพียง 1.3% ใน
20029 ผู้ประกอบการหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินเพื่อการเกษตรสำหรับรายได้ที่เพิ่มขึ้น ดังนั้นจึง
มักจะเป็นกรณีที่ว่าด้วยธุรกิจที่เพิ่มขึ้นในการท่องเที่ยวจำนวนมากไม่สามารถที่จะ
ใช้เวลาและแรงงานในการเพาะปลูกที่ดินเพื่อเกษตรกรรม รายได้จากธุรกิจบริการที่จอดรถ
ร้านค้าและร้านขายของที่ระลึกให้ผลกำไรมากขึ้นกว่าการขายสินค้าเกษตรและผลิตภัณฑ์นี้จะช่วยลด
แรงจูงใจของผู้คนที่จะทำให้นาข้าวที่ปลูก การวิเคราะห์อื่น ๆ รวมถึง: เฉลี่ย
ขนาดของนาข้าวแบบดั้งเดิมใน Ogi ชิมีขนาดเล็กเกินไปที่จะแนะนำเครื่องจักรที่ทันสมัย,
และทำให้การผลิตข้าวถือว่าค่อนข้างไม่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามมรดกโลก
Shirakawa-mura มูลนิธิพิจารณาปัญหานี้อย่างจริงจังและเริ่มต้นที่จะแนะนำ
วิธีการทดลองที่จะรับมือกับสถานการณ์ในปัจจุบันนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 ) การขยายตัวของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพิ่มทิ้งที่ดินเพื่อการเกษตร :
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา การเพิ่มทิ้งที่ดินเพื่อการเกษตรได้กลายเป็น
ประจักษ์ ที่ดินเพื่อการเกษตร โดยเฉพาะนาข้าวซึ่งถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์แบบดั้งเดิมของ
ชิราคาวะมูระ ในปี 1976 โองิมาจิได้
23 hectors ที่ดินเกษตรแต่มันก็ลดลงถึง 9 hectors รวมในปี 2000
หมู่ 9 hectors , ประมาณ 3 hectors ที่ดินทางการเกษตรที่เหลือ uncultivated8 .
การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์พบว่าเพิ่มในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวมีการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของประชาชนที่มีต่อการเกษตร
. ในปี 1980 ประชากรร่วมใน
เกษตรกรรมครอบครอง 17.7% ของแรงงานทั้งหมด แต่จะลดลงเพียง 1.3% ใน
20029 .หลายครอบครัวที่เป็นเจ้าของที่ดินทางการเกษตรเพื่อเพิ่มรายได้ของ ดังนั้นจึง
มักจะเป็นกรณีที่เพิ่มขึ้นในธุรกิจการท่องเที่ยว หลายคนอาจไม่สามารถ
ใช้เวลาและแรงงานในการเพาะปลูก ที่ดินเพื่อการเกษตร รายได้จากธุรกิจ ที่จอดรถ และร้านค้าของที่ระลึก
ให้กำไรมากกว่าการขายผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรและลด
คนเป็นแรงจูงใจเพื่อให้นาข้าวเพาะปลูกการวิเคราะห์อื่น ๆรวมถึง : เฉลี่ย
ขนาดของนาข้าวแบบดั้งเดิมในโองิมาจิมีขนาดเล็กเกินไปที่จะแนะนำเครื่องขั้นสูง
ดังนั้น การผลิตข้าว ถือว่าค่อนข้างไม่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม มูลนิธิมรดกโลกชิราคาวามุระ จะพิจารณาปัญหานี้จริงจัง

และเริ่มแนะนำวิธีการทดลอง เพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้