What defines a good doctor? On the

What defines a good doctor?

On the basis of sources such as the British Medical Council and interviews with patients it is possible to divide the qualities needed to be a good doctor in to two categories. The first of these categories involves qualities associated with creating a good doctor-patient relationship. The attributes required for this include good communication skills as well as a caring and polite manner towards patients. The second category involves the doctor’s clinical competence and includes factors such as knowing the limits of their professional abilities. A good doctor should be able to show a high aptitude in both of these categories.

A good doctor is one that has a doctor-patient relationship such that the patient feels comfortable whilst staying in hospital. To promote this type of relationship a doctor must have good communication skills. The significance of this ability is emphasized by the B.M.C dictating that the the “duties” of a doctor are to “....listen to patients and give information to patients in a way they can understand.” The importance of good communication skills is two fold. Firstly, it is necessary for a doctor when trying to make a diagnosis to be able to extract information about the patients' injuries or illness and their clinical history. The importance of this listening ability is closely related to a doctor’s clinical competency and is discussed later.

The second significance of good communication skills is to find out any worries or apprehensions a patient might have. Many patients (including those interviewed during the C.L.S ward visit) feel uncomfortable in hospitals. Consequently, they feel nervous and worried about whatever illness they are suffering from as well as the medical treatment they receive. A good doctor is one that takes the time to listen to the patient’s questions and worries and then tries to answer those questions with the effect that the patient’s worries are relieved. This is a good quality for a doctor to have as it makes the patient feel more comfortable.



However, it should be noted that taking time to explain medical conditions and treatments to patients is becoming increasingly more difficult and time exhausting. This is because the public has become more aware of medical conditions and developments in medicine through the media. Consequently they put greater demands on the doctor’s time by wanting to know more and more details about their condition. The result of this is that it decreases the amount off time doctors have for their other responsibilities and so reduces their professional competency. Thus, a further distinction between a good and bad doctor is that a good doctor is able to satisfy a patient’s needs and curiosity in a time period such that he or she is able to fulfill all their other clinical responsibilities. The ability to do this is founded in good communication skills.

Another characteristic needed by a doctor to maintain a good doctor-patient relationship is (as the B.M.C states ) “to act in a polite and considerate manner.” This might seem like an obvious attribute and one that would be easy to accommodate by both good and bad doctors. However the distinction between the two types of doctor becomes clearer when dealing with a difficult patient. An example of a difficult patient was illustrated on one ward visit with a patient who had been confined in isolation because he had contracted M.R.A.S ( an illness contracted from stating in the hospital). Due to the irony of the situation the patient was clearly frustrated and orally abusive to both doctors and patients. It is easy for a doctor to reflect back some of the hostile by a decrease in the level of care he or she provides for the patient. However, a good doctor must be able to feel empathy for the patient and so try to understand the frustration felt by the patient. Under no situation should a doctor decrease the level of care he or she is providing.

If a caring and sympathetic nature as well as good communication skills were all that were needed to be a good doctor, then there would be no need for medical students to study anatomy or any of the other academic subjects. One of the most important qualities of a good doctor is that he or she is clinically competent. This is best illustrated in that every patient interviewed in the ward visit stated that the most important ability of a doctor is to be able to cure them. This is the sole reason patients come to hospital and thus they judge doctors on their ability to diagnose their illness as well as provide suitable treatment.




Another important attribute of a good doctor related to their professional competence is the ability to realize the limits of their clinical capabilities. A poor doctor is one that has too much confidence in his abilities whereas a good doctor will always rely on a senior colleague/consultant when he or she is in doubt over a particular diagnosis or treatment. This is crucial distinction between a good, responsible doctor and a poor one as it could directly lead to the patient’s life being put to risk.

In conclusion there are a wide range of qualities that define a good doctor which can be divided in two groups of attributes. The first group includes communication skills and the ability to feel empathy for a patient which create a good doctor-patient relationship and so make the patients stay in hospital more comfortable. There are also clinically relevant qualities such as the knowing the limits of one’s clinical competence. A good doctor should be fluent in both types of quality and use them both in conjunction to provide better care for the patient. For example a good doctor should use his communication skills (quality of the first group) to develop a competent diagnosis ( a clinical skill).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แพทย์ดีกำหนดอะไร ตามแหล่งเช่นแพทย์สภาอังกฤษและสัมภาษณ์กับผู้ป่วย จะสามารถแบ่งคุณสมบัติที่ต้องเป็นแพทย์ดีในประเภทที่สอง ครั้งแรกของประเภทนี้เกี่ยวข้องกับคุณภาพที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความสัมพันธ์แพทย์ผู้ป่วย แอตทริบิวต์ที่จำเป็นสำหรับการนี้รวมถึงทักษะการสื่อสารที่ดีรวมทั้งลักษณะที่เป็นเสน่ห์ และสุภาพต่อผู้ป่วย ประเภทสองเกี่ยวข้องกับความสามารถทางคลินิกของแพทย์ และรวมถึงปัจจัยต่าง ๆ เช่นรู้ขีดจำกัดของความสามารถในระดับมืออาชีพ หมอที่ดีควรจะสามารถแสดงความสามารถสูงในทั้งสองประเภทเหล่านี้ แพทย์ที่ดีจะมีความสัมพันธ์แพทย์ผู้ป่วยให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายในขณะเข้าพักในโรงพยาบาล เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ชนิดนี้ แพทย์ต้องมีทักษะการสื่อสารที่ดี ความสำคัญของความสามารถนี้จะถูกเน้น ด้วย B.M.C บอกที่มี "หน้าที่" ของแพทย์ "... .listen ผู้ป่วยและให้ข้อมูลผู้ป่วยในวิธีพวกเขาสามารถเข้าใจ" ความสำคัญของทักษะการสื่อสารที่ดีเป็นสองเท่า ประการแรก จำเป็นสำหรับแพทย์เมื่อพยายามที่จะทำการวินิจฉัยเพื่อให้สามารถดึงข้อมูลเกี่ยวกับผู้ป่วยบาดเจ็บ หรือเจ็บป่วย และประวัติของทางคลินิก ความสำคัญของความสามารถในการฟังนี้เกี่ยวข้องกับความสามารถทางคลินิกของแพทย์อย่างใกล้ชิด และกล่าวถึงในภายหลัง 2 ความสำคัญของทักษะการสื่อสารที่ดีจะหากังวลใด ๆ หรืออาจมีผู้ป่วย apprehensions (รวมทั้งสัมภาษณ์ในระหว่างการเยือนผู้ป่วย C.L.S) ผู้ป่วยรู้สึกอึดอัดในโรงพยาบาล ดังนั้น พวกเขารู้สึกประสาท และกังวลเกี่ยวกับการเจ็บป่วยสิ่งที่พวกเขากำลังทุกข์ทรมานจากและการรักษาทางการแพทย์ที่ได้รับ แพทย์ที่ดีเป็นหนึ่งที่ใช้เวลาในการฟังคำถามของผู้ป่วยและความกังวล และพยายามตอบคำถามเหล่านี้ มีลักษณะพิเศษที่จะปลดปล่อยความกังวลของผู้ป่วย นี้คือคุณภาพดีสำหรับแพทย์ต้องการให้ผู้ป่วยรู้สึกสบายขึ้น อย่างไรก็ตาม มันควรจดบันทึกว่า สละเวลาอธิบายโรคและบำบัดผู้ป่วยจะกลายเป็นยากขึ้นเรื่อย ๆ และน่าเหนื่อยเวลา ทั้งนี้เนื่องจากประชาชนได้กลายเป็นที่ตระหนักถึงเงื่อนไขทางการแพทย์และการพัฒนาในการแพทย์ผ่านสื่อมวลชน ดังนั้น พวกเขาใส่ความต้องการมากขึ้นในเวลาแพทย์ โดยต้องการทราบรายละเอียดมาก ขึ้นเกี่ยวกับสภาพของพวกเขา ผลลัพธ์นี้คือ จะลดยอดปิดเวลาแพทย์มีหน้าที่ของเขา และเพื่อ ลดความสามารถของมืออาชีพ ดังนั้น ความแตกต่างเพิ่มเติมระหว่างแพทย์ที่ดี และไม่ดีเป็นว่าแพทย์ที่ดีสามารถตอบสนองความต้องการและความอยากรู้ของผู้ป่วยในระยะเวลาที่เขาหรือเธอจะสามารถตอบสนองทั้งหมดของพวกเขาอื่น ๆ ทางคลินิกรับผิดชอบ ความสามารถในการทำเช่นนี้ได้ก่อตั้งขึ้นในทักษะการสื่อสารที่ดี ลักษณะอื่นที่จำเป็น โดยแพทย์ในการรักษาความสัมพันธ์แพทย์ผู้ป่วยเป็น (อเมริกา B.M.C) "การ ทำในลักษณะที่สุภาพ และมีน้ำใจ" นี้อาจดูเหมือนเช่นแอตทริบิวต์ที่ชัดเจนและที่จะต้องรองรับ โดยแพทย์ทั้งดี และไม่ดี อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างระหว่างสองชนิดแพทย์จะชัดเจนเมื่อจัดการกับผู้ป่วยยาก ตัวอย่างของผู้ป่วยยากถูกแสดงในการเยี่ยมผู้ป่วยหนึ่งกับผู้ป่วยที่มีการขังแยกเนื่องจากเขามีสัญญา M.R.A.S (การเจ็บป่วยจากการระบุในโรงพยาบาล) เนื่องจากประชดสถานการณ์ของ ผู้ป่วยผิดหวังอย่างชัดเจน และเนื้อหาผิดกับแพทย์และผู้ป่วย มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับแพทย์เพื่อสะท้อนกลับของศัตรูโดยการลดลงในระดับดูแลเขา หรือเธอให้สำหรับผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม เป็นหมอที่ดีต้องสามารถคลำเอาใจใส่ผู้ป่วย และเพื่อ พยายามเข้าใจแห้วรู้สึก โดยผู้ป่วย ภายใต้สถานการณ์ไม่ ควรแพทย์ลดระดับของเขาหรือเธอให้ ถ้าธรรมชาติแห่งนี้ และเห็นอกเห็นใจรวมทั้งทักษะการสื่อสารที่ดีได้ทั้งหมดที่จำเป็นต้อง เป็นหมอที่ดี แล้วมีจะไม่จำเป็นสำหรับนักศึกษาแพทย์ศึกษากายวิภาคศาสตร์หรืออื่น ๆ วิชาใด ๆ หนึ่งในคุณสมบัติที่สำคัญของแพทย์ที่ดีได้ว่า เขาหรือเธอจะเชี่ยวชาญทางคลินิก ส่วนนี้จะแสดงในที่ผู้ป่วยทุกสัมภาษณ์ในการเยี่ยมผู้ป่วยระบุว่า ความสำคัญของแพทย์จะสามารถรักษาพวกเขา โดยเลือกเหตุผลผู้ป่วยมาโรงพยาบาล และดังนั้น พวกเขาตัดสินแพทย์ที่ความสามารถในการวินิจฉัยการเจ็บป่วย ตลอดจนให้การรักษาที่เหมาะสม แอตทริบิวต์ที่สำคัญอื่นของหมอดีเกี่ยวข้องกับความสามารถของมืออาชีพมีความสามารถในการตระหนักถึงขีดจำกัดของความสามารถทางคลินิก แพทย์ที่ดีคือมีความเชื่อมั่นมากเกินไปในความสามารถของเขาในขณะที่หมอดีจะเสมออาศัยเป็นเพื่อนร่วมงาน/ที่ปรึกษาอาวุโสเมื่อเขาหรือเธอจะสงสัยในการวินิจฉัยหรือรักษา นี่คือความแตกต่างที่สำคัญระหว่างแพทย์ดี รับผิดชอบและคนไม่ดีกับมันโดยตรงอาจทำให้ชีวิตของผู้ป่วยที่ถูกใส่ความ เบียดเบียน มีความหลากหลายของคุณสมบัติที่กำหนดแพทย์ดีซึ่งสามารถแบ่งเป็น 2 กลุ่มของแอททริบิวต์ กลุ่มแรกประกอบด้วยทักษะการสื่อสารและความรู้สึกเอาใจใส่ผู้ป่วยที่สร้างความสัมพันธ์แพทย์ผู้ป่วยและทำให้ผู้ป่วยพักในโรงพยาบาลที่สะดวกสบายมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีคุณภาพทางคลินิกที่เกี่ยวข้องเช่นการรู้ข้อจำกัดของทางคลินิกสายงาน เป็นหมอที่ดีควรจะพูดคล่องทั้งสองชนิดมีคุณภาพ และใช้พวกเขาทั้งสองร่วมให้การดูแลที่ดีสำหรับผู้ป่วย ตัวอย่าง แพทย์ที่ดีควรใช้ทักษะการสื่อสารของเขา (คุณภาพของกลุ่มแรก) พัฒนาวินิจฉัยอำนาจ (ทักษะทางคลินิก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งที่กำหนดเป็นหมอที่ดี

บนพื้นฐานของแหล่งที่มาเช่นแพทย์สภาอังกฤษ และแบบสัมภาษณ์ผู้ป่วยที่เป็นไปได้ในการแบ่งคุณภาพที่จำเป็นในการเป็นหมอที่ดีในสองประเภท ครั้งแรกของประเภทเหล่านี้เกี่ยวข้องกับคุณภาพที่เกี่ยวข้องกับการสร้าง ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับคนไข้ที่ดีคุณลักษณะที่จำเป็นสำหรับนี้มีทักษะการสื่อสารที่ดี รวมทั้งดูแลและสุภาพต่อผู้ป่วย ประเภทที่สองเกี่ยวข้องกับแพทย์คลินิกและความสามารถ รวมถึงปัจจัยต่างๆ เช่น รู้ขอบเขตของความสามารถระดับมืออาชีพของพวกเขา หมอที่ดีควรจะสามารถแสดงศักยภาพสูงทั้งในประเภทเหล่านี้

หมอที่ดีเป็นหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับคนไข้ เช่น คนไข้รู้สึกสบายขณะอยู่ในโรงพยาบาล เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์แพทย์ต้องมีทักษะในการสื่อสารที่ดี ชนิดนี้ ความสำคัญของความสามารถนี้จะเน้นโดย b.m.c บอกว่า " หน้าที่ " ของหมอ " . . . . . . .ฟังเพลงผู้ป่วย และให้ข้อมูลแก่ผู้ป่วยในวิธีที่พวกเขาสามารถเข้าใจ " ความสำคัญของทักษะการสื่อสารที่ดีเป็นสองพับ ประการแรกมันเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับแพทย์เมื่อพยายามที่จะทำให้การวินิจฉัยที่สามารถดึงข้อมูลเกี่ยวกับผู้ป่วยบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยและประวัติทางคลินิกของพวกเขาความสำคัญของความสามารถในการฟังนี้เกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดของแพทย์คลินิกสมรรถนะและกล่าวถึงในภายหลัง

สำคัญที่สองของทักษะการสื่อสารที่ดีคือการค้นหาใด ๆ ความกังวล หรือความหวั่นกลัว ผู้ป่วยอาจมี ผู้ป่วยหลายคน ( รวมทั้งผู้ที่ให้สัมภาษณ์ในช่วง c.l.s วอร์ดเยี่ยม ) รู้สึกอึดอัดในโรงพยาบาล จากนั้นพวกเขารู้สึกตื่นเต้นและกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขากำลังทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วย ตลอดจนการรักษาทางการแพทย์ที่พวกเขาได้รับ หมอที่ดีเป็นหนึ่งที่ต้องใช้เวลาเพื่อฟังปัญหาของผู้ป่วยและกังวลและพยายามตอบคำถามเหล่านี้กับผลที่ความกังวลของคนไข้ก็โล่งอกนี้เป็นคุณภาพที่ดีสำหรับแพทย์ที่จะทำให้ผู้ป่วยรู้สึกสะดวกสบายมากขึ้น



แต่มันควรจะสังเกตว่าเอาเวลาที่จะอธิบายเงื่อนไขทางการแพทย์และการรักษาผู้ป่วยเป็นมากขึ้นยากและเวลาเหนื่อย นี้เป็นเพราะประชาชนมีมากขึ้นตระหนักถึงเงื่อนไขทางการแพทย์และการพัฒนายาผ่านสื่อดังนั้นพวกเขาวางความต้องการมากขึ้นในเวลาของหมอ โดยต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมและรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเงื่อนไขของพวกเขา ผลก็คือจะลดปริมาณลง เวลาหมอมีความรับผิดชอบอื่น ๆของพวกเขาและเพื่อลดสมรรถนะวิชาชีพของตน ดังนั้นความแตกต่างระหว่างดีและไม่ดีอีกหมอคือหมอที่ดีสามารถตอบสนองความต้องการของผู้ป่วยและความอยากรู้ในช่วงเวลาดังกล่าวว่าเขาหรือเธอจะสามารถที่จะตอบสนองความรับผิดชอบอื่น ๆ ในทางคลินิก ความสามารถในการทำเช่นนี้คือการก่อตั้งขึ้นในทักษะการสื่อสารดี

อีกลักษณะที่จำเป็นโดยแพทย์เพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างหมอกับคนไข้ ( เป็น b.m.ซีสหรัฐอเมริกา ) " จะกระทำในลักษณะที่สุภาพและเอื้อเฟื้อ นี้อาจดูเหมือนชัดเจนและคุณลักษณะที่ง่ายที่จะรองรับได้ โดยแพทย์ ทั้งดีและไม่ดี อย่างไรก็ตามความแตกต่างระหว่างสองประเภทของหมอจะชัดขึ้นเมื่อจัดการกับผู้ป่วยที่ยากตัวอย่างของผู้ป่วยที่ยากแสดงหนึ่งวอร์ดเยี่ยมผู้ป่วยที่ถูกกักขังอยู่ในความโดดเดี่ยว เพราะเขามีสัญญา m.r.a.s ( ป่วยหดตัวจากที่ระบุในโรงพยาบาล ) เนื่องจากด้วยสถานการณ์ผู้ป่วยอย่างชัดเจน ผิดหวัง และด้วยวาจาที่ไม่เหมาะสมกับทั้งหมอและคนไข้มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับแพทย์ที่จะสะท้อนกลับมาบางส่วนของศัตรูโดยการลดลงในระดับของการดูแลที่เขาหรือเธอ ให้ ผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม แพทย์ที่ดีต้องสามารถเข้าใจความรู้สึกสำหรับผู้ป่วย และพยายามเข้าใจความรู้สึกของผู้ป่วย ภายใต้สถานการณ์ที่หมอควรที่จะลดระดับของการดูแลที่เขาหรือเธอจะให้

ถ้าห่วงใยและเห็นใจธรรมชาติ ตลอดจนมีทักษะในการสื่อสารที่ดี ทั้งหมดที่ต้องเป็นหมอที่ดี ก็ไม่ต้องให้นักศึกษาแพทย์ศึกษากายวิภาคศาสตร์หรือของอื่น ๆ การศึกษาวิชา หนึ่งในคุณภาพที่สำคัญที่สุดของการเป็นหมอที่ดีที่เขาหรือเธอมีความสามารถทางคลินิก .นี่เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดในผู้ป่วยทุกคนในห้องชม ระบุว่า ความสามารถที่สำคัญที่สุดของแพทย์ที่จะรักษาพวกเขา นี่คือเหตุผล แต่เพียงผู้เดียวที่ผู้ป่วยมาโรงพยาบาล และดังนั้น พวกเขาตัดสินความสามารถในการวินิจฉัยของแพทย์ ผู้ป่วย รวมทั้งให้เหมาะสม การรักษา




อื่นคุณลักษณะที่สำคัญของหมอเก่งที่เกี่ยวข้องกับความสามารถของพวกเขาเป็นมืออาชีพมีความสามารถในการตระหนักถึงข้อจำกัดของความสามารถทางคลินิก หมอไม่ดีเป็นหนึ่งที่มีความมั่นใจในความสามารถของเขามาก และเป็นหมอที่ดีเสมอจะพึ่งพาเพื่อนร่วมงานอาวุโส / ที่ปรึกษา เมื่อเขาหรือเธอจะสงสัยมากกว่า โดยเฉพาะการวินิจฉัยหรือการรักษานี่คือความแตกต่างที่สำคัญระหว่างดี คุณหมอรับผิดชอบและหนึ่งยากจนเป็นอาจ โดยตรง ทำให้คนไข้ ชีวิตต้องเสี่ยง . . .

สรุป มีหลากหลายคุณสมบัติที่กำหนดเป็นหมอที่ดีซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นสองกลุ่มของแอตทริบิวต์กลุ่มแรก ประกอบด้วย ทักษะการสื่อสาร และความสามารถในการเข้าใจความรู้สึกสำหรับผู้ป่วยที่สร้างความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับคนไข้ดี และเพื่อให้ผู้ป่วยพักในโรงพยาบาลที่สะดวกสบายมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีคุณภาพทางคลินิกที่เกี่ยวข้อง เช่น รู้ขอบเขตของความสามารถของคลินิก .หมอที่ดีควรจะคล่องแคล่วในทั้งสองประเภทของที่มีคุณภาพ และใช้พวกเขาทั้งสองเพื่อให้การดูแลที่ดีกว่าสำหรับผู้ป่วย ตัวอย่างเช่นแพทย์ที่ดีควรใช้ทักษะในการสื่อสารของเขา ( คุณภาพของกลุ่มแรก ) เพื่อพัฒนาการวินิจฉัยความสามารถ ( ทักษะทางคลินิก )