'Don't call me your good woman,' sa

'Don't call me your good woman,' said Mrs Hall. 'I've told you my money hasn't come.' 'Money indeed!' said Mrs Hall. 'Still, in my pocket—' 'You told me three days ago that you hadn't anything but a pound's worth of silver on you.' 'Well, I've found some more.' 'And where did you find that?' said Mrs Hall. He stamped his foot. 'What do you mean?' he said. 'I mean where did you find it?' said Mrs Hall. 'And before I take any money, or get any breakfasts, or do any such things, you must tell me one or two things that I don't understand, and that nobody understands, and that everybody is very anxious to understand. I want to know what you have been doing to my chair upstairs, and I want to know why you went out of your bedroom and how you got in again. Those who stay here come in by the doors — that's the rule of this house, and you didn't do that, and what I want to know is how you did come in. And I want to know—' Suddenly the stranger raised his gloved hands, stamped his foot, and said 'Stop!' so loudly that he silenced her at once. 'You don't understand,' he said, 'who I am or what I am. I'll show you. By heaven! I'll show you.' He put his open hand over his face and then took it away. His face became a black hole. 'Here,' he said. He stepped forward and handed Mrs Hall something which she, staring at his face, took without thinking. Then, when she saw what it was, she screamed loudly and dropped it. The nose — it was the stranger's nose, pink and shining! — rolled on the floor. Then he removed his glasses, and everyone in the bar breathed deeply. He took off his hat, and tore at his beard and bandages. It was worse than anything they had ever seen. Mrs Hall, open-mouthed with terror, ran to the door of the house.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

'อย่าเรียกฉันของคุณผู้หญิงที่ดี กล่าวว่า นางฮอลล์ 'ฉันเคยบอกคุณเงินไม่มา' 'เงินจริง ' กล่าวว่า หอนาง ' ยังคง ในกระเป๋าของฉัน —' ' คุณบอกผมเมื่อสามวันที่ผ่านมาว่า คุณไม่ได้อะไรแต่มูลค่าของปอนด์เงินคุณ ' 'ดี ฉันได้พบบางอย่าง' 'และที่คุณพบที่ ' กล่าวว่า นางฮอลล์ เขาประทับฝ่าเท้าของเขา "ไม่คุณหมายถึงอะไร" เขากล่าวว่า "ผมหมายถึง ที่คุณเจอมัน ' กล่าวว่า หอนาง ' และก่อนที่ฉันใช้เงิน ได้รับอาหารเช้าใด ๆ หรือทำสิ่งต่าง ๆ คุณต้องบอกหนึ่ง หรือสองสิ่ง ที่ฉันไม่ เข้าใจ ไม่มีใครเข้าใจ และที่ทุกคนกังวลมากในการที่จะเข้าใจ อยากทราบว่าคุณมีการทำให้เก้าอี้ของฉันอยู่ชั้นบน และอยากทราบว่าทำไมคุณออกจากห้องนอนของคุณและวิธีที่คุณได้ในอีก คนที่เดินมาจากประตู — นั่นคือกฎของบ้าน และคุณไม่ได้ทำที่ และสิ่งที่ฉันต้องการทราบ ว่าคุณไม่ได้มาในการ และอยากรู้ —' ก็คนแปลกหน้าที่ยกมือ gloved ประทับฝ่าเท้าของเขา และกล่าวว่า 'หยุด ' ดังว่า เขา silenced เธอครั้ง 'คุณไม่เข้าใจ เขากล่าวว่า, "ฉันคือใครหรืออะไรที่ผม ฉันจะแสดงขึ้น โดยสวรรค์ ฉันจะแสดงให้คุณ ' เขาวางฝ่ามือของเขาบนใบหน้าของเขาแล้ว เอาไป ใบหน้าของเขากลายเป็น หลุมดำ 'นี่ เขากล่าวว่า เขาก้าวไปข้างหน้า และมอบนางหอสิ่งซึ่งเธอ จ้องหน้า ได้โดยไม่คิด จาก นั้น เมื่อเธอเห็นสิ่งที่มันเป็น เธอกรีดร้องดัง และมัน จมูก – ของคนแปลกหน้าจมูก สีชมพู และส่องแสง ซึ่งสะสมบนชั้น แล้ว เขาเอาแว่นตาของเขา และทุกคนในแถบหายใจลึก เขาเอาออกจากหมวกของเขา และฉีกที่ใช้ผ้าพันแผลและเคราของเขา มันเลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาเคยเห็น นางฮอลล์ open-mouthed ด้วยความหวาดกลัว วิ่งไปที่ประตูบ้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

'อย่าเรียกฉันว่าผู้หญิงที่ดีของคุณ' นางฮอลล์กล่าวว่า "ผมเคยบอกคุณเงินของฉันไม่ได้มา. 'เงินแน่นอน!' นางฮอลล์กล่าวว่า 'ยังคงอยู่ใน pocket- ฉัน' 'คุณบอกฉันสามวันที่ผ่านมาที่คุณไม่ได้อะไร แต่คุ้มค่าเงินปอนด์ของคุณ. ของดีที่ฉันได้พบบางมากขึ้น. 'และสถานที่ที่คุณไม่พบว่า? นางฮอลล์กล่าวว่า เขาประทับเท้าของเขา 'คุณหมายถึงอะไร? เขาพูดว่า. 'ผมหมายถึงที่คุณไม่พบมันได้หรือไม่' นางฮอลล์กล่าวว่า 'และก่อนที่ผมจะใช้เงินใด ๆ หรือได้รับอาหารเช้าแบบใด ๆ หรือทำสิ่งใด ๆ ดังกล่าวคุณต้องบอกฉันหนึ่งหรือสองสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจและไม่มีใครที่เข้าใจและให้ทุกคนมีความสุขมากที่จะเข้าใจ ฉันต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่คุณได้รับการทำเพื่อเก้าอี้ของฉันชั้นบนและฉันต้องการที่จะรู้ว่าทำไมคุณเดินออกไปจากห้องนอนของคุณและวิธีที่คุณได้อีกครั้ง บรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่มาโดยประตู -. ที่กฎของบ้านหลังนี้และคุณไม่ได้ทำและสิ่งที่ฉันต้องการที่จะรู้ว่าเป็นวิธีที่คุณไม่มาและฉันต้องการที่จะรู้ 'ทันใดนั้นคนแปลกหน้าของเขาที่เกิดขึ้น มือที่สวมถุงมือประทับเท้าของเขาและบอกว่า "หยุด! ดังที่เขาเงียบของเธอในครั้งเดียว 'คุณไม่เข้าใจ' เขากล่าวว่า 'ฉันเป็นใครหรือสิ่งที่ฉัน ฉันจะแสดงให้คุณเห็น สวรรค์! ฉันจะแสดง. เขาเอามือเปิดของเขามากกว่าใบหน้าของเขาแล้วเอามันออกไป ใบหน้าของเขากลายเป็นหลุมดำ 'ที่นี่ "เขากล่าว เขาก้าวไปข้างหน้าและมอบสิ่งที่นางฮอลล์ซึ่งเธอจ้องมองไปที่ใบหน้าของเขาเอาโดยไม่ต้องคิด จากนั้นเมื่อเธอเห็นว่ามันคืออะไรเธอกรีดร้องเสียงดังและลดลง จมูก - มันเป็นจมูกของคนแปลกหน้า, สีชมพูและส่องแสง! - รีดบนพื้น จากนั้นเขาก็เอาออกแว่นตาของเขาและทุกคนในบาร์สูดลมหายใจลึก ๆ เขาถอดหมวกของเขาและฉีกที่เคราและผ้าพันแผลของเขา มันก็เลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาเคยเห็น นางฮอลล์เปิดปากด้วยความหวาดกลัววิ่งไปที่ประตูบ้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' อย่าเรียกฉันว่าผู้หญิงที่ดีของคุณ ' ' คุณนายฮอลล์ ผมเคยบอกคุณว่าเงินของผมยังไม่มา ' ' เงินจริง ' ! บอกคุณนายฮอลล์’ แต่ในกระเป๋าของฉัน - ' ' เธอบอกฉันว่าสามวันที่ผ่านมาเธอยังไม่ได้อะไร แต่ปอนด์มูลค่าของเงินที่คุณ ' ' อืม ฉันได้พบบางมากขึ้น ' ' และนายเจอมันที่ไหน ? บอกว่าคุณฮอลล์ เขากระทืบเท้าของเขา’ คุณหมายถึงอะไร ? ' เขาบอกว่า . . . ผมหมายความว่า คุณเจอมันที่ไหน ?' ' คุณนายฮอลล์ และก่อนจะรับเงิน หรือรับอาหาร หรือทำสิ่งต่าง ๆคุณต้องบอกว่าหนึ่งหรือสองสิ่ง ที่ ฉัน ไม่ เข้าใจ และไม่มีใครเข้าใจ และทุกคนที่เป็นกังวลมากที่จะเข้าใจ ฉันต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่คุณได้รับการทำเพื่อเก้าอี้ข้างบน , และฉันต้องการที่จะรู้ว่าทำไมคุณเดินออกจากห้องนอนของคุณและวิธีการที่คุณได้อีกแล้วคนที่อยู่ที่นี่มา โดยประตู - นั่นเป็นกฎของบ้านนี้ และคุณก็ไม่ได้ทำ และสิ่งที่ฉันต้องการรู้ ว่าคุณทำอะไรมา และฉันต้องการรู้ - ' อยู่ดีๆ คนแปลกหน้ายก gloved มือ เท้าของเขาประทับและบอกว่า ' หยุด ' ! เสียงดัง เขาปิดปากเธอทันที . . . คุณไม่เข้าใจ , ' เขากล่าวว่า ' ฉันเป็นใครหรืออะไร ฉัน ผมจะแสดงให้คุณดู โดยสวรรค์ ผมจะแสดงให้คุณดู' เขาเอามือเปิดของเขาให้ทั่วใบหน้าของเขา แล้วเอาไป ใบหน้าของเขากลายเป็นหลุมดำ . ที่นี่ " เขากล่าว เขาก้าวไปข้างหน้าและส่งคุณนายฮอลล์บางอย่างที่เธอจ้องหน้าเขาไปโดยไม่คิด จากนั้น , เมื่อเธอได้เห็นมัน เธอกรีดร้องเสียงดัง และทำมัน จมูกเป็นจมูกของคนแปลกหน้า สีชมพูประกาย - กลิ้งบนพื้น แล้วเขาเอาแว่นตาของเขาและทุกคนในบาร์สูดลมหายใจลึกๆ เขาถอดหมวกของเขาและดึงเคราของเขา และผ้าพันแผล มันแย่ยิ่งกว่าที่พวกเขาเคยเห็น คุณนายฮอล เปิดปากด้วยความหวาดกลัว วิ่งไปที่ประตูบ้าน