The scale does seem to be effective

The scale does seem to be effective in discriminating nonpatients who were re-
quested to present themselves in an extremely favorable light (pretending they were applying for a highly desired job) from those who were requested to respond in an honest manner (R. Baer, Wetter, Nichols, et al., 1995). It may also add to the validity of K and L in identifying persons who are faking good. R. Baer, Wetter, and Berry (1995) reported that a raw cutting score of 29 (T = 55) was able to correctly identify 91 % of a group of students who were asked to take the MMPI-2 honestly and 92% of those who were requested to respond to the items in an extremely favorable (fake good) manner. However, they also reported that it was not as effective as the L scale in distinguishing psychiatric patients who were faking good from patients who were responding honestly (R. Baer, Wetter, & Berry, 1995). In summary, the S scale shows some promise in in- creasing the detection rate of persons faking good beyond merely using K and L among normal populations (but not among psychiatric patients). At this point, it should be considered an experimental scale and any decisions made on it should be done with considerable caution.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มาตราส่วนดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพใน nonpatients รับการจำแนกคนใหม่-quested นำเสนอตัวเองในไฟเป็นอันมาก (อ้างพวกเขาถูกใช้งานต้องสูง) จากผู้ที่ร้องขอการตอบสนองในลักษณะซื่อสัตย์ (R. รัซเซลเบเออร์ หนัก นิโคล et al., 1995) มันยังอาจเพิ่มให้มีผลบังคับใช้ของ K และ L ในการระบุบุคคลที่จะ faking ดี R. รัซเซลเบเออร์ หนัก และเบอร์รี่ (1995) รายงานว่า คะแนนดิบตัด 29 (T = 55) ได้อย่างถูกต้องระบุ 91% ของกลุ่มผู้เรียนที่ถูกต้องใช้ MMPI 2 สุจริตอย่าง และ 92% ของผู้ที่ร้องขอการตอบสนองในเป็นอันมาก (ปลอมดี) ลักษณะการ อย่างไรก็ตาม พวกเขายังรายงานว่า ไม่มีประสิทธิภาพที่ระดับ L ในการแยกผู้ป่วยจิตเวชที่ถูก faking อย่างดีจากผู้ป่วยที่ไม่ตอบสนองให้สุจริตอย่าง (R. รัซเซลเบเออร์ หนัก และเบอร์ รี่ 1995) ในสรุป ขนาด S แสดงสัญญาบางในใน creasing อัตราการตรวจจับคน faking ดีเกินเพียงใช้ K และ L ในประชากรปกติ (แต่ไม่ อยู่ผู้ป่วยจิตเวช) จุดนี้ จึงควรพิจารณาระดับการทดลอง และทำการตัดสินใจใด ๆ ควรทำ ด้วยความระมัดระวังมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขนาดดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพสามารถจำแนก nonpatients ที่ re -
quested ที่จะนำเสนอตัวเองในแสนมงคลแสง ( แกล้งพวกเขาถูกใช้สำหรับงานที่ต้องการสูง ) จากผู้ที่ถูกร้องขอให้ตอบสนองในลักษณะที่เที่ยงตรง ( R . แบร์ เปียก นิโคล , et al . , 1995 ) มันอาจจะเพิ่มความถูกต้องของ K และ L ในการระบุบุคคลที่จะแกล้งทำดี อาร์ แบร์เปียก และ แบรี่ ( 1995 ) รายงานว่า คะแนนดิบตัด 29 ( t = 55 ) ก็สามารถที่จะได้อย่างถูกต้องระบุ 91% ของนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ต้องทำ mmpi-2 โดยสุจริต และ 92% ของผู้ร้องขอเพื่อตอบสนองต่อรายการในที่ดีมาก ( ปลอม ) ลักษณะ อย่างไรก็ตามพวกเขายังกล่าวว่ามันไม่ได้มีประสิทธิภาพเป็น L ขนาดแยกผู้ป่วยจิตเวชที่แกล้งทำดีจากผู้ป่วยที่ตอบสนองเถรตรง ( R . แบร์ เปียก& , เบอร์รี่ , 1995 ) ในการสรุป , S ขนาดแสดงสัญญาในบาง - creasing ตรวจหาอัตราคนแกล้งทำดีเกินกว่าเพียงการใช้ K และ L ในประชากรปกติ ( แต่ไม่ใช่ของผู้ป่วยจิตเวช )ณจุดนี้ ก็ควรพิจารณาขนาดทดลองและการตัดสินใจใด ๆที่ควรกระทำด้วยความระมัดระวังมาก