Safety is the overriding requiremen

Safety is the overriding requirement in aviation. Standardisation is one of the means to achieve it. In the case of airports, it is standardisation of facilities, ground equipment and procedures. The only justification for differences is to match the types of aircraft that may be expected to use the airports. It is, of course, necessary for the standards to be appropriate and to be agreed by the aviation community.
Although attempts to reach agreement had been made much earlier, the need to agree common requirements for airports used by air carriers became more pressing after World War II. In compliance with Article 37 of the Convention on International Civil Aviation in Chicago in1944, the International Civil Aviation Organisation (ICAO) adopted Annex 14-Aerodromes to the Convention on 29th May 1951. Annex 14 provides the required set of standards for aerodromes used by international air transport. The Annex contains information for planning, designing and operating airports. With the developments in aircraft technology described in the previous section, together with the consequent changes to airports, Annex 14 has been regularly amended and supplemented. Particular Amendments were in the majority of cases approved at sessions of the respective specialist ICAO conference on Aerodromes, Air Routes and Ground Aids (AGA). Each of the ICAO member states may propose a supplement or amendment to an Annex through its aviation authority. The proposal is usually assessed or further examined by a panel of experts. Each of the member states may nominate its experts to the panel. Within ICAO there are panels that have been dedicated to several specific issues for a long time, e.g.:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความปลอดภัยเป็นความต้องการที่เกิดในการบิน กอปรหมายถึงการประสบความสำเร็จอย่างใดอย่างหนึ่งได้ ในกรณีที่สนามบิน มันเป็นกอปรสิ่งอำนวยความสะดวก อุปกรณ์พื้นดิน และกระบวนการ เหตุผลเดียวสำหรับความแตกต่างจะตรงกับชนิดของเครื่องบินที่อาจต้องใช้สนามบิน แน่นอน จำเป็นสำหรับมาตรฐานที่เหมาะสม และได้การยอมรับจากชุมชนการบินแม้ว่าความพยายามที่จะบรรลุข้อตกลงได้ถูกทำมากก่อนหน้านี้ ต้องยอมรับ ข้อกำหนดทั่วไปสำหรับสนามที่ใช้อากาศกลายเป็น กดเพิ่มเติมหลังจากสงครามโลก ตามบทความ 37 อนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศในชิคาโก in1944 นานาประชาบินองค์กร (ICAO) นำแอนเน็กซ์ 14-ท่าเรือเพื่อการประชุมในวันที่ 29 1951 พฤษภาคม แอนเน็กซ์ 14 ให้การตั้งค่าที่จำเป็นมาตรฐานสำหรับท่าเรือที่ใช้ขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ภาคผนวกประกอบด้วยข้อมูลสำหรับการวางแผน ออกแบบ และการดำเนินงานสนามบิน การพัฒนาในเทคโนโลยีเครื่องบินที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้านี้ พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไปสนามบิน 14 แอนเน็กซ์ได้สม่ำเสมอแก้ไข และเสริม แก้ไขเพิ่มเติมเฉพาะในส่วนของกรณีที่ประชุมผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องประชุม ICAO บนท่าเรือ เส้น ทางอากาศ และพื้นดินโรคเอดส์ (เอ) ได้ แต่ละรัฐสมาชิก ICAO อาจเสนอข้อมูลเพิ่มเติมหรือแก้ไขเล็กผ่านหน่วยงานการบิน ข้อเสนอที่เป็นมักจะประเมิน หรือการ ตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญ แต่ละประเทศสมาชิกอาจเสนอชื่อผู้เชี่ยวชาญของที่แผง ภายใน ICAO มีแผงที่ได้รับการอุทิศเพื่อปัญหาเฉพาะต่าง ๆ เป็นเวลานาน เช่น:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความปลอดภัยเป็นความต้องการที่สำคัญในการบิน Standardisation เป็นหนึ่งในวิธีการที่จะประสบความสำเร็จ ในกรณีที่สนามบินก็เป็นมาตรฐานของสิ่งอำนวยความสะดวกอุปกรณ์ภาคพื้นดินและวิธีการ เหตุผลเดียวที่แตกต่างคือเพื่อให้ตรงกับชนิดของเครื่องบินที่อาจจะคาดว่าจะใช้สนามบิน มันเป็นของหลักสูตรที่จำเป็นสำหรับมาตรฐานที่มีความเหมาะสมและได้รับการเห็นชอบจากชุมชนการบิน.
แม้ว่าความพยายามที่จะบรรลุข้อตกลงได้รับการทำมากก่อนหน้านี้จำเป็นที่จะต้องยอมรับข้อกำหนดทั่วไปสำหรับสนามบินที่ใช้โดยให้บริการทางอากาศกลายเป็นเร่งด่วนมากขึ้นหลังจากที่โลก สงครามโลกครั้งที่สอง ในการปฏิบัติตามข้อ 37 ของอนุสัญญาว่าด้วยการบินพลเรือนระหว่างประเทศในชิคาโก in1944 การบินพลเรือนระหว่างประเทศองค์การระหว่างประเทศ (ICAO) ที่นำมาใช้ในภาคผนวก 14 ท่าเรือที่จะอนุสัญญา 29 พฤษภาคม 1951 ภาคผนวก 14 ให้ชุดของมาตรฐานที่จำเป็นสำหรับการใช้งานโดยท่าเรือระหว่างประเทศ การขนส่งทางอากาศ. ภาคผนวกมีข้อมูลสำหรับการวางแผนการออกแบบและการดำเนินงานสนามบิน ที่มีการพัฒนาในด้านเทคโนโลยีอากาศยานที่อธิบายไว้ในส่วนก่อนหน้านี้ร่วมกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไปยังสนามบินภาคผนวกที่ 14 ได้รับการแก้ไขอย่างสม่ำเสมอและตบท้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแก้ไขเป็นในส่วนของกรณีที่ได้รับการอนุมัติในการประชุมของผู้เชี่ยวชาญด้านการประชุมที่เกี่ยวข้องในเคาท่าเรือเส้นทางอากาศและพื้นดินเอดส์ (AGA) แต่ละประเทศสมาชิก ICAO อาจเสนอเป็นอาหารเสริมหรือแก้ไขเพิ่มเติมภาคผนวกผ่านอำนาจการบิน ข้อเสนอมักจะมีการประเมินหรือการตรวจสอบต่อไปโดยผู้ทรงคุณวุฒิ แต่ละประเทศสมาชิกอาจเสนอชื่อผู้เชี่ยวชาญในการแผง เคาภายในมีการติดตั้งที่ได้รับการทุ่มเทให้กับปัญหาเฉพาะหลายเป็นเวลานานเช่น: