offences while he was on his second

offences while he was on his second probation and he was sentenced to a total imprisonment term of 13 months on 22 March 2013.
Mitigation

13 The Counsel for the accused referred this Court to the psychiatric assessment report by Doctor Derrick Yeo, dated 20th January 2014 where Dr Derrick Yeo opined that the accused offending behaviour does have a causal link to his psychiatric condition of Fetishism and suggested that should the accused be imprisoned he should still be reviewed regularly by a psychiatrist in prison. In his written submission, the Counsel for the accused referred to the case of Ng So Kuen [2003] 3 SLR 178 and urged this Court not to impose a deterrent imprisonment sentence but to consider the unique circumstances of this case and grant the accused a means of rehabilitation, that is, a custodial sentence of 3 years, where he can continue his treatment while he is in prison.
Prosecution’s Submission on Sentence

14 The Prosecution indicated that they are not pressing for preventive detention but asking for a substantial custodial term to be imposed in view of the accused lengthy antecedents, his lack of remorse and total disregard for the authorities. While there was a causal link between his offending behaviour and his psychiatric condition, this first report was made prior to the accused’s re-offending on 5th and 12th August 2014.
Sentence

15 In Ng Soo Kuen Connie at [57], Yong Pung How CJ enunciated the relevant principles of sentencing in cases of psychiatric disorders, citing the case of R v Wiskich [2000] SASC 64 at [62] (a decision of the Supreme Court of South Australia) as follows:
“The starting point for the consideration of the appropriate sentence in this case ought to be the fact that the appellant was belabouring under a serious psychiatric condition at the time of the incident..... An assessment of the severity of the disorder is required. A sentencing court must determine the impact of the disorder upon both the offender's thought processes and the capacity of the offender to appreciate the gravity and significance of the criminal conduct. ... It is not difficult to understand that the element of general deterrence can readily be given considerably less weight in the case of an offender suffering from a significant mental disorder who commits a minor crime, particularly if a causal relationship exists between the mental disorder and the commission of such an offence. In some circumstances, however, the mental disorder may not be serious or causally related to the commission of the crime, and the circumstances of the crime so grave, that very little weight in mitigation can be given to the existence of the mental disorder and full weight must be afforded to the element of general deterrence. In between those extremes, an infinite variety of circumstances will arise in which competing considerations must be balanced. [emphasis added]
16 I note that in the second psychiatric report dated 2 September 2014, Dr. Subhash Gupta opined that accused had no depressive symptoms in spite of not being on any antidepressants, and the accused’s records indicated that his Fetishistic urges had significantly reduced of which he attributed to the counselling sessions and therapeutic input from the psychologist at Institute of Mental Health. The accused said that none of his index offences were an intention of or led him to deriving sexual gratification from the stolen objects.
17 I note that the circumstances of this case indicated that accused committed the offences with pre-mediation and deliberate planning in targeting unsuspecting victims who left their belongings in the shopping trolleys unattended. He had shown scant regard to the victims by disposing their personal belongings and stealing their mobile phones thus causing severe inconvenience and distress to the victims. His second psychiatric assessment report indicated, by his own admission, that his Fetishism disorder is not so serious as he did not use any of the stolen objects to fulfil his sexual gratification. Dr Subhash Gupta interviewed the accused’s wife who informed him that the accused did not express or exhibit any fetishistic urges or behaviour and that she had a normal sexual life with the accused.
18 I agree with the Prosecution that preventive detention is not warranted in view of his Fetishism disorder but a substantial custodial sentence is called for in view of his utter lack of remorse notwithstanding that the Learned District Judge in Court 11 had on two occasions granted him probation for him to reform. Having considered the facts and circumstances and the mitigation by the Counsel for the accused, I was of the view that a global sentence of three years’ imprisonment as requested by the Counsel to enable the accused to receive treatment whilst he is in prison would serve the ends of justice and help in his rehabilitation.
19 I therefore sentenced him to two years’ imprisonment for the first charge and one year’s imprisonment each for the other two charges and ordered the first and second sentences to be consecutive by virtue of Section 307(1) of the Criminal Procedure Code 2010, giving a total of three years’ imprisonment. The accused being dissatisfied with the sentence has lodged an appeal. He is now serving the sentence which was backdated to 16 August 2014.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คดีความผิดในขณะที่เขาอยู่ทดลองงานที่สองของเขา และเขาถูกพิพากษาให้จำคุกรวมระยะเวลา 13 เดือนใน 22 2013 มีนาคมบรรเทาสาธารณภัย13 ปรึกษาสำหรับผู้ถูกกล่าวหาอ้างศาลนี้จิตแพทย์ประเมินรายงานแพทย์ Derrick Yeo ลง 20 2014 มกราคมที่ Dr Derrick Yeo opined ว่า ผู้ถูกกล่าวหาโกรธพฤติกรรมมีการเชื่อมโยงเชิงสาเหตุไปสภาพของเขาทางจิตเวชของ Fetishism และแนะนำว่า ควรหาที่ติดเขาควรยังมีทบทวนเป็นประจำ โดยจิตแพทย์ในคุก เขาส่งเป็นลายลักษณ์อักษร คำแนะนำสำหรับผู้ถูกกล่าวหาอ้างถึงกรณีของ Ng ให้ Kuen [2003] 3 SLR 178 และเรียกร้องให้ศาลนี้ไม่จะกำหนดโทษจำคุกเกิดประโยคเพื่อพิจารณาสถานการณ์เฉพาะกรณีนี้ และให้ผู้ถูกกล่าวหาวิธีฟื้นฟู คือ ประโยค custodial 3 ปี ที่เขาสามารถยังคงรักษาของเขาขณะที่เขาอยู่ในคุกส่งของดำเนินคดีในประโยค14 โจทก์ระบุว่า พวกเขาจะไม่กดสำหรับขังป้องกัน แต่ขอพบ custodial คำเพื่อสามารถกำหนดมุมมองยาว antecedents ผู้ ขาดเลือดเย็นและไม่สนใจผลรวมสำหรับหน่วยงาน ในขณะที่มีการเชื่อมโยงเชิงสาเหตุระหว่างพฤติกรรมรุกรานของเขาและสภาพของเขาทางจิตเวช รายงานนี้แรกทำก่อนของผู้ถูกกล่าวหาอีกโกรธบน 5 และ 12 2557 สิงหาคมประโยค15 ใน Ng ให้ Kuen Connie ที่ [57] Yong ผึ้งว่า CJ enunciated หลักเกี่ยวข้อง sentencing ในกรณีของโรคทางจิตเวช การอ้างถึงกรณีของ R v Wiskich [2000] SASC 64 ที่ [62] (ตัดสินของศาลฎีกาของเซาท์ออสเตรเลีย) เป็นดังนี้:"จุดเริ่มต้นของการพิจารณาประโยคที่เหมาะสมในกรณีนี้ควรจะเป็นความจริงที่ว่า appellant ถูก belabouring ภายใต้เงื่อนไขทางจิตเวชอย่างจริงจังในเวลาของปัญหา... การประเมินความรุนแรงของโรคที่จำเป็น โทษประหารศาลต้องพิจารณาผลกระทบของโรคตามทั้งกระบวนความคิดของผู้กระทำผิดและความจุของระวางแรงโน้มถ่วงที่ชื่นชมและความสำคัญของการดำเนินการทางอาญา ... ไม่ยากที่จะเข้าใจว่า องค์ประกอบของคนทั่วไปพร้อมจะน้ำหนักน้อยมากในกรณีของผู้ที่ทุกข์ทรมานจากความผิดปกติทางจิตใจสำคัญที่ทำอาชญากรรมรอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างโรคจิตและคณะเช่นคดีความผิด ในบางกรณี ไร โรคจิตไม่ได้รุนแรง หรือ causally ที่เกี่ยวข้องกับคณะอาชญากรรม และสถานการณ์อาชญากรรมดังนั้นภัย ที่สามารถรับน้ำหนักน้อยมากในการลดปัญหาการดำรงอยู่ของโรคจิต และต้องนี่เต็มน้ำหนักองค์ประกอบของคนทั่วไป ระหว่างที่สุด สถานการณ์ที่อนันต์หลากหลายจะเกิดขึ้นต้องสมดุลพิจารณาแข่งขัน [เน้นเพิ่ม]ผมสังเกตว่า ในทางจิตเวชรายงานสองวัน 2 2014 กันยายน 16 ดร.กุปตา Subhash opined ว่า ผู้ถูกกล่าวหามีอาการ depressive แม้ไม่บน antidepressants ใด ๆ และระเบียนของผู้ต้องหาระบุว่า Fetishistic เขาขอก่อนส่งกลับได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญซึ่งเขาบันทึกรอบเวลาให้คำปรึกษาและเข้าบำบัดจากจิตวิทยาที่สถาบันการสุขภาพจิต ผู้ถูกกล่าวหากล่าวว่า ไม่มีของของเขาคือดัชนีถูกมั่นหมาย หรือนำเขาไปสู่บริษัทฯ พึงพอใจทางเพศจากวัตถุถูกขโมย17 ผมทราบว่า สถานการณ์ของกรณีนี้ระบุที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดกับกาชาดก่อน และใช้เวลาวางแผนในการกำหนดเป้าหมายเหยื่อ unsuspecting ที่ทิ้งสัมภาระใน trolleys ช้อปปิ้งแบบอัตโนมัติ เขาได้แสดงสัมมาคารวะงส่วนเพื่อให้เหยื่อ ด้วยการทิ้งสัมภาระส่วนตัว และขโมยโทรศัพท์มือถือของพวกเขาจึง เกิดความไม่สะดวกอย่างรุนแรงและความทุกข์ผู้ประสบภัย รายงานของจิตแพทย์ประเมินสองตาม รับสมัครเอง โรคของเขา Fetishism ไม่ใช่จังเขาไม่ได้ใช้ใด ๆ ของวัตถุถูกขโมยเพื่อสนองความต้องการของเขาพึงพอใจทางเพศ กุปตา Subhash Dr สัมภาษณ์ภรรยาของผู้ถูกกล่าวหาทราบเขาว่า ผู้ถูกกล่าวหาไม่ไม่แสดง หรือแสดงขอก่อนส่งกลับ fetishistic หรือพฤติกรรมใด ๆ และเธอมีชีวิตทางเพศปกติกับผู้ถูกกล่าวหา18 ที่ผมตกลงกับโจทก์ว่า ขังป้องกันจะไม่ warranted มุมมองโรค Fetishism ของเขา แต่ประโยค custodial พบเรียกว่าสำหรับมุมมองของเขาขาดสุดเลือดเย็นอย่างไรก็ตามที่เรียนรู้อำเภอผู้พิพากษาในศาล 11 มีครั้งที่สองให้เขาทดลองงานสำหรับเขาที่จะปฏิรูป ไม่ถือว่าข้อเท็จจริง และสถานการณ์ และบรรเทาสาธารณภัยตามแผนการผู้ถูกกล่าวหา ผมของดูว่า ประโยคส่วนกลางจำคุก 3 ปีตามคำแนะนำการร้องขอให้ผู้ถูกกล่าวหาได้รับการรักษาในขณะที่เขาอยู่ในคุกจะให้ปลายของความยุติธรรม และช่วยในการฟื้นฟูของเขา19 ฉันจึงพิพากษาเขาจำคุกสองปีค่าแรกและ 1 ปีโทษจำคุกแต่ละสำหรับค่าสองอื่น ๆ และสั่งประโยคแรก และสองต้องอาศัยส่วน 307(1) ของอาญาขั้นตอนรหัส 2010 ให้รวมจำคุก 3 ปีติดต่อกัน ผู้ถูกกล่าวหาถูกไม่พอใจกับประโยคมีต่อศาลการอุทธรณ์ เขาพร้อมจะให้บริการประโยคซึ่งมีความไป 16 2014 สิงหาคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความผิดในขณะที่เขาอยู่ในขั้นทดลองที่สองของเขาและเขาถูกตัดสินให้จำคุกเป็นระยะเวลารวม 13 เดือนในวันที่ 22 มีนาคม 2013.
บรรเทาสาธารณภัย13 ที่ปรึกษาสำหรับผู้ถูกกล่าวหาอ้างศาลนี้เพื่อรายงานการประเมินจิตเวชโดยหมอปั้นจั่น Yeo ลงวันที่ 20 มกราคม 2014 ที่ ดรปั้นจั่นยีโอเห็นว่าพฤติกรรมที่กระทำผิดที่ถูกกล่าวหาว่าจะมีการเชื่อมโยงสาเหตุกับสภาพจิตเวชของเขาในความเชื่อทางไสยศาสตร์และบอกว่าควรกล่าวหาว่าถูกกักขังเขายังควรมีการทบทวนอย่างสม่ำเสมอโดยจิตแพทย์ในคุก ในการยื่นเป็นลายลักษณ์อักษรของเขาให้เป็นที่ปรึกษาสำหรับผู้ถูกกล่าวหาอ้างถึงกรณีของ Ng ดังนั้น Kuen [2003] 3 SLR 178 และขอให้ศาลนี้ไม่ได้ที่จะกำหนดจำคุก แต่อุปสรรคที่จะต้องพิจารณาสถานการณ์ที่ไม่ซ้ำกันของคดีนี้และให้ผู้ถูกกล่าวหาหมายถึง การฟื้นฟูที่เป็นประโยคคุ้มครอง 3 ปีที่เขาสามารถดำเนินการต่อการรักษาของเขาขณะที่เขาอยู่ในคุก. ส่งอัยการในประโยคที่14 อัยการระบุว่าพวกเขาจะไม่ได้รับการกดเพื่อป้องกันการกักกัน แต่ขอคำคุ้มครองอย่างมีนัยสำคัญที่จะเป็น กำหนดในมุมมองของบุคคลที่ถูกกล่าวหาว่ามีความยาว, เขาขาดความสำนึกผิดและไม่สนใจรวมสำหรับเจ้าหน้าที่ ในขณะที่มีการเชื่อมโยงสาเหตุระหว่างพฤติกรรมการกระทำผิดกฎหมายของเขาและสภาพจิตเวชของเขานี้รายงานครั้งแรกที่ถูกสร้างขึ้นก่อนที่จะถูกกล่าวหาว่าเป็นของใหม่ที่กระทำผิดในวันที่ 5 และ 12 สิงหาคม 2014. ประโยคที่15 ใน Ng Soo Kuen คอนนีที่ [57] ยงผึ้งวิธี CJ ที่กำหนดหลักการที่เกี่ยวข้องของการพิจารณาคดีในกรณีที่มีความผิดปกติทางจิตเวชอ้างกรณีของอาร์วี Wiskich [2000] SASC ที่ 64 [62] (การตัดสินใจของศาลฎีกาใต้ของประเทศออสเตรเลีย) ดังต่อไปนี้: "จุดเริ่มต้นสำหรับการพิจารณาของ ประโยคที่เหมาะสมในกรณีนี้ควรจะเป็นความจริงที่ว่าผู้อุทธรณ์ถูก belabouring ภายใต้เงื่อนไขจิตเวชร้ายแรงในช่วงเวลาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ..... การประเมินความรุนแรงของโรคที่จำเป็น ศาลพิจารณาคดีต้องพิจารณาผลกระทบของความผิดปกติเมื่อกระบวนการคิดทั้งผู้กระทำความผิดและความจุของผู้กระทำผิดที่จะชื่นชมแรงโน้มถ่วงและความสำคัญของการดำเนินการทางอาญา ... มันไม่ยากที่จะเข้าใจว่าองค์ประกอบของการป้องปรามทั่วไปพร้อมที่จะได้รับน้ำหนักมากน้อยในกรณีของความทุกข์ทรมานของผู้กระทำผิดจากความผิดปกติทางจิตอย่างมีนัยสำคัญที่กระทำอาชญากรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าความสัมพันธ์เชิงสาเหตุอยู่ระหว่างความผิดปกติทางจิต และการกระทำความผิดดังกล่าว ในบางสถานการณ์ แต่โรคทางจิตอาจจะไม่ร้ายแรงหรือเหตุผลที่เกี่ยวข้องกับคณะกรรมการของอาชญากรรมและสถานการณ์ของอาชญากรรมที่หลุมฝังศพเพื่อที่น้ำหนักน้อยมากในการบรรเทาผลกระทบที่จะได้รับการดำรงอยู่ของความผิดปกติทางจิตและเต็มรูปแบบ น้ำหนักจะต้องอึดเป็นองค์ประกอบของการป้องปรามทั่วไป ในระหว่างขั้วเหล่านั้นหลากหลายไร้ขีด จำกัด ของสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในการพิจารณาซึ่งการแข่งขันจะต้องมีความสมดุล [เน้นเพิ่ม] 16 ผมทราบว่าในรายงานจิตเวชที่สองเมื่อวันที่ 2 กันยายน 2014, ดร. ภั Gupta มีความเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้มีอาการซึมเศร้าทั้งๆที่ไม่ได้อยู่บนซึมเศร้าใด ๆ และมีการบันทึกของผู้ถูกกล่าวหาที่ระบุว่าขอเรียกร้องให้ fetishistic ของเขาได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งเขามาประกอบกับการให้คำปรึกษาและการป้อนข้อมูลการรักษาจากนักจิตวิทยาที่สถาบันสุขภาพจิต ที่ถูกกล่าวหาว่ากล่าวว่าไม่มีความผิดดัชนีของเขาเป็นความตั้งใจหรือพาเขาไปที่ได้รับความพึงพอใจทางเพศจากวัตถุที่ถูกขโมย. 17 ผมทราบว่าสถานการณ์ของกรณีนี้ชี้ให้เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิดด้วยการไกล่เกลี่ยก่อนและวางแผนไตร่ตรองในการกำหนดเป้าหมายที่ไว้วางใจ เหยื่อที่เหลือข้าวของในรถเข็นช้อปปิ้งแบบอัตโนมัติ เขาได้แสดงให้เห็นเรื่องขาดแคลนแก่ผู้ประสบภัยโดยการขายทรัพย์สินส่วนตัวของพวกเขาและการขโมยโทรศัพท์มือถือของพวกเขาจึงก่อให้เกิดความไม่สะดวกที่รุนแรงและความทุกข์แก่ผู้ประสบภัย รายงานการประเมินจิตเวชที่สองของเขาแสดงให้เห็นโดยเขาเองก็ยอมรับว่าความผิดปกติของความเชื่อทางไสยศาสตร์ของเขาไม่ได้ร้ายแรงดังนั้นในขณะที่เขาไม่ได้ใช้ใด ๆ ของวัตถุที่ถูกขโมยไปเพื่อตอบสนองความพึงพอใจทางเพศของเขา ดรภั Gupta สัมภาษณ์ภรรยาถูกกล่าวหาว่าเป็นของผู้ที่บอกเขาว่าจำเลยไม่ได้แสดงหรือแสดงเรียกร้อง fetishistic ใด ๆ หรือพฤติกรรมและว่าเธอมีชีวิตทางเพศปกติที่มีการกล่าวหาว่า. 18 ผมเห็นด้วยกับอัยการที่ป้องกันการกักกันจะไม่รับประกันในมุมมองของ ความผิดปกติของความเชื่อทางไสยศาสตร์ของเขา แต่ประโยคคุมขังมากเรียกว่าสำหรับในมุมมองของการขาดที่สุดของเขาแม้จะมีความสำนึกผิดที่ได้เรียนรู้อำเภอผู้พิพากษาในศาล 11 มีครั้งที่สองเขาได้รับการทดลองสำหรับเขาที่จะปฏิรูป ได้พิจารณาข้อเท็จจริงและสถานการณ์และการบรรเทาผลกระทบจากคำแนะนำสำหรับผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าผมเห็นว่าประโยคทั่วโลกจำคุกสามปีตามที่ที่ปรึกษาเพื่อให้ผู้ถูกกล่าวหาได้รับการรักษาในขณะที่เขาอยู่ในคุกจะทำหน้าที่ สิ้นสุดของความยุติธรรมและช่วยในการฟื้นฟูของเขา. 19 ฉันจึงตัดสินให้จำคุกสองปีสำหรับค่าใช้จ่ายครั้งแรกและจำคุกหนึ่งปีของแต่ละคนสำหรับอีกสองค่าใช้จ่ายและสั่งประโยคแรกและครั้งที่สองจะเป็นติดต่อกันโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 307 (1 ) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาปี 2010 ให้รวมจำคุกสามปี ' ที่ถูกกล่าวหาว่าถูกไม่พอใจกับประโยคที่มีการยื่นอุทธรณ์ ตอนนี้เขากำลังประโยคซึ่งได้รับย้อนหลังไป 16 สิงหาคม 2014

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความผิดในขณะที่เขาโดนภาคทัณฑ์ที่สองของเขาและเขาถูกตัดสินให้จำคุกรวมระยะเวลา 13 เดือน วันที่ 22 มีนาคม 2013 .

13 การเป็นที่ปรึกษาให้กับผู้ต้องหา อ้าง ศาลนี้เพื่อรายงานการประเมินโดยแพทย์จิตเวช เดอริค โยลงวันที่ 20 มกราคม 2014 ที่ดร เดอริค ยอ เห็นว่าผู้ต้องหา ไม่พอใจพฤติกรรมมีการเชื่อมโยงสาเหตุอาการทางจิตของเขาเฟติชซึ่ม และเห็นว่าควรถูกกล่าวหาว่าถูกเขายังควรตรวจสอบเป็นประจำโดยจิตแพทย์ในเรือนจำ ในการส่งของเขาเขียนคำปรึกษาแก่จำเลยอ้างถึงกรณีของดังนั้น เขิน [ 2003 ] 3 SLR และเรียกร้องให้ศาลไม่กำหนดยับยั้งคุกประโยค แต่ต้องพิจารณาสถานการณ์เฉพาะของคดีนี้และให้จำเลย หมายถึง การฟื้นฟูสมรรถภาพที่เป็นประโยค custodial 3 ปี ที่เขายังคงสามารถรักษาเขา ในขณะที่เขาอยู่ในคุก อัยการยื่นต่อประโยค

14 อัยการระบุว่า พวกเขาจะไม่กดเพื่อกักกันป้องกันแต่ขอระยะเวลาคุมขังอย่างมากที่จะกำหนดในมุมมองของผู้ต้องหาที่บรรพบุรุษ การขาดของการสำนึกผิดและไม่รวมเจ้าหน้าที่ ในขณะที่มีการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมและอาการทางจิตของเขารุกราน ,รายงานแรกนี้ทำก่อนที่จะกล่าวหาว่าเป็นการกระทำผิดใน Re 5 และ 12 สิงหาคม 2014

15 ในประโยคของซู กึน คอนนี่ที่ [ 57 ] ยงผึ้งว่า CJ enunciated หลักการที่เกี่ยวข้องพิจารณาในกรณีของโรคทางจิตเวช โดยกรณีของอาร์วี wiskich [ 2000 ] [ 64 ที่เมื่อเร็ว 62 ] ( การตัดสินใจศาลฎีกาแห่งทางใต้ของประเทศออสเตรเลีย ) ดังนี้
" จุดเริ่มต้นเพื่อประกอบการพิจารณาของประโยคที่เหมาะสมในกรณีนี้ควรจะเป็นความจริงที่ว่าผู้อุทธรณ์เป็น belabouring ภายใต้เงื่อนไขร้ายแรงทางจิตในเวลาที่เกิดเหตุ . . . . . การประเมินความรุนแรงของโรคเป็นสิ่งจำเป็นเป็นโทษที่ศาลจะต้องพิจารณาผลกระทบของโรคเมื่อทั้งกระบวนการคิดของผู้กระทำความผิด และความจุของผู้กระทำผิดที่จะชื่นชมกับแรงโน้มถ่วงและความสำคัญของพฤติกรรมทางอาญา . . . . . . .มันไม่ยากที่จะเข้าใจองค์ประกอบของการป้องปรามทั่วไปพร้อมสามารถได้รับน้ำหนักน้อยมากในกรณีของผู้ที่ทุกข์ทรมานจากความผิดปกติทางจิตอย่างที่ทำความผิดเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างความผิดปกติทางจิตใจและคณะกรรมการดังกล่าวเป็นการกระทำผิด ในบางสถานการณ์ อย่างไรก็ตามโรคจิตอาจจะไม่ร้ายแรง หรือตามลำพัง เกี่ยวข้องกับการก่ออาชญากรรม และในกรณีของอาชญากรรมแล้วหลุมศพที่น้ำหนักน้อยมากในการจะได้รับการดำรงอยู่ของความผิดปกติทางจิตใจและน้ำหนักเต็ม ต้องให้เจ้าตัวไป องค์ประกอบของการป้องปรามทั่วไป ระหว่างสุดขั้วเหล่านั้นมีหลากหลายไม่มีที่สิ้นสุดของสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในการแข่งขัน ซึ่งการพิจารณาจะต้องมีความสมดุลกัน [ เน้นที่เพิ่ม ]
ผมทราบว่าในรายงานจิตเวช 2 ลงวันที่ 2 กันยายน 2014 , ดร. Subhash Gupta เห็นว่าผู้ต้องหาไม่มีอาการซึมเศร้าทั้งๆที่ไม่ได้บน antidepressants ,และกล่าวหาว่าเป็นประวัติ พบว่า ขอเรียกร้องให้ fetishistic ของเขาได้ลดลงอย่างมาก ซึ่งตนประกอบกับการให้คำปรึกษาการประชุมและการรักษาข้อมูลจากนักจิตวิทยาที่สถาบันสุขภาพจิต ผู้ต้องหา กล่าวว่า ไม่มีการกระทำของเขามีเจตนาหรือดัชนีทำให้เขาได้รับความพึงพอใจจาก
ขโมยวัตถุผมทราบว่าสถานการณ์ของกรณีนี้ชี้ให้เห็นว่าผู้ต้องหากระทำผิดด้วยก่อนการไกล่เกลี่ยและวางแผนรอบคอบในเป้าหมายลวงเหยื่อที่ทิ้งข้าวของในรถเข็นชอปปิ้งแบบอัตโนมัติเขาได้แสดงให้ขาดแคลนเกี่ยวกับ เหยื่อ โดยทิ้งข้าวของส่วนตัวของพวกเขาและขโมยโทรศัพท์มือถือของพวกเขาจึงก่อให้เกิดความไม่สะดวก รุนแรง และความทุกข์ให้กับเหยื่อ 2 การประเมินทางจิตของเขารายงานระบุ โดยการรับเข้าของตัวเองว่าโรคเฟติชซึ่มของเขาไม่ร้ายแรงดังนั้น เขาไม่ได้ใช้ใด ๆของวัตถุที่ถูกขโมยเพื่อตอบสนองความพึงพอใจทางเพศของเขาดร Subhash Gupta สัมภาษณ์ภรรยาของผู้ถูกกล่าวหาที่แจ้งเค้าว่า ผู้ต้องหาไม่ได้แสดงหรือแสดงให้ fetishistic หรือพฤติกรรม และว่าเธอได้เป็นปกติชีวิตทางเพศกับผู้ต้องหา
ผมเห็นด้วยกับอัยการว่า การกักขังผู้กระทำผิดไม่มีการรับประกันในมุมมองของโรคเฟติชซึ่มของเขาแต่เป็นรูปธรรมคุมขังประโยคที่เรียกว่าสำหรับในมุมมองของการขาดของเขาสำนึกผิดแต่ที่เรียนผู้พิพากษาในศาลเขต 11 ได้ 2 ครั้ง ตนได้รับการคุมประพฤติสำหรับเขาที่จะปฏิรูปมีการพิจารณาข้อเท็จจริงและสถานการณ์และบรรเทาสาธารณภัย โดยทนายฝ่ายจำเลย ผมของมุมมองที่เป็นสากลตัดสินจำคุกสามปีตามที่ร้องขอ โดยทนายความให้ผู้ต้องหาได้รับการรักษาในขณะที่เขาอยู่ในคุกจะใช้ปลายของความยุติธรรมและช่วยในการฟื้นฟูของเขา .
ผมจึงตัดสินจำคุกสองปีสำหรับค่าใช้จ่ายครั้งแรก หนึ่งปีเป็นจำคุกกันอีกสองข้อหา และสั่งให้ประโยคแรก และตัวที่สองจะติดต่อกันโดยอาศัย มาตรา 35 ( 1 ) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ( ให้รวมจำคุก 3 ปี ผู้ที่ไม่พอใจกับประโยคที่ได้ยื่นการอุทธรณ์เขาอยู่ในขณะนี้ให้บริการประโยคซึ่งทำย้อนหลังไปถึง 16 สิงหาคม 2014