At first blush this claim may seems

At first blush this claim may seems surprising, because the harm done to political officials by a
breach of promise in the WTO is no doubt difficult to measure precisely, and when “damages”
are hard to calculate, that fact is usually thought to be a heavy thumb on the scale favoring a
property rule over a liability rule. But there is a countervailing consideration here that is
compelling. Under the most-favored-nation principle of the WTO, 25 trade concessions must
extend equally to all WTO Members (WTO membership includes 144 countries at this
writing26). Hence, under a property rule, a nation seeking to depart from a prior concession
would have to secure the permission of potentially dozens of other nations. It would then face
an acute hold-out problem as each of the many promisees tried to capture as much as possible
of the gain that the promisor could realize from avoiding the concession. Such strategic
behavior might prevent agreement from being reached at all, or at least delay it uneconomically
while negotiation and posturing dragged along. The liability rule approach of Article XXVIII
averts this problem.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่อายแรกเรียกร้องนี้อาจดูเหมือนน่าแปลกใจเพราะเป็นอันตรายต่อการดำเนินการเพื่อให้เจ้าหน้าที่ทางการเมืองโดย
ละเมิดสัญญาในองค์การการค้าโลกไม่ต้องสงสัยเลยยากที่จะวัดได้อย่างแม่นยำและเมื่อ "ความเสียหาย"
มีความยากในการคำนวณความเป็นจริงที่มักจะคิดว่า จะเป็นนิ้วหัวแม่มือหนักในระดับที่นิยมกฎแห่ง
กว่ากฎรับผิด แต่มีการพิจารณาตอบโต้ที่นี่ที่เป็นที่น่าสนใจ
ภายใต้หลักการที่ชื่นชอบมากที่สุดประเทศขององค์การการค้าโลก, 25 สัมปทานการค้าต้องขยาย
เท่าเทียมกันเพื่อสมาชิกทุกคนในองค์การการค้าโลก (WTO มีสมาชิก 144 ประเทศที่นี้
writing26) ดังนั้นสถานที่ให้บริการภายใต้การปกครองของประเทศพยายามที่จะออกจากสัมปทานก่อน
จะมีการรักษาความปลอดภัยที่อาจได้รับอนุญาตจากหลายสิบประเทศอื่น ๆ มันก็จะต้องเผชิญ
ปัญหาถือออกเฉียบพลันเป็นแต่ละ promisees มากพยายามที่จะจับภาพได้มากเท่าที่เป็นไปได้
กำไรที่ promisor ได้ตระหนักถึงการหลีกเลี่ยงจากสัมปทาน ยุทธศาสตร์
พฤติกรรมดังกล่าวอาจป้องกันไม่ให้ข้อตกลงจากการถูกเข้าถึงได้ที่ทั้งหมดหรืออย่างน้อยชะลอมัน uneconomically
ในขณะที่การเจรจาต่อรองและบุญลากไป วิธีการกฎรับผิดของบทความ XXVIII
averts ปัญหานี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ blush แรกเรียกร้องนี้อาจดูน่าแปลกใจ เนื่องจากอันตรายที่ทำให้เจ้าหน้าที่ทางการเมืองโดยการ
ละเมิดสัญญาของในองค์การจะต้องสงสัยไม่ยากที่จะวัดได้แม่นยำ และเมื่อ "ความเสียหาย"
ยากต่อการคำนวณ การว่า ความจริงเป็นความคิดมักจะให้ นิ้วหัวแม่มือหนักบนสเกลนความเป็น
คุณสมบัติกฎเหนือกฎความรับผิดชอบได้ แต่มีปัจจัย countervailing นี่คือ
น่าสนใจ ภายใต้หลักการ most-favored-nation ขององค์การ 25 ค้าสัมปทานต้อง
ขยายสมาชิกองค์การทั้งหมดอย่างเท่าเทียมกัน (สมาชิกองค์การรวม 144 ประเทศที่
writing26) ด้วยเหตุนี้ ภายใต้กฎแห่ง ประเทศกำลังออกจากสัมปทานทราบ
จะต้องจองห้องพักที่ได้รับอนุญาตอาจหลายสิบประเทศอื่น ๆ มันจะหน้าแล้ว
มีปัญหาค้างออกเฉียบพลันเป็น promisees หลายแห่งพยายามที่จะจับได้มากที่สุด
ของกำไรที่ promisor สามารถทราบจากสัมปทานที่หลีกเลี่ยง เช่นกลยุทธ์
พฤติกรรมอาจทำให้ข้อตกลงจากการเข้าถึงที่ หรือน้อยเลื่อนมัน uneconomically
ขณะเจรจาและ posturing ลากตามได้ วิธีการกฎความรับผิดของบทความ XXVIII
averts ปัญหานี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่อ้างว่าเห็นครั้งแรกนี้อาจดูเหมือนจะสร้างความประหลาดใจเพราะความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเจ้าหน้าที่ทางการเมืองโดย
ซึ่งจะช่วยการละเมิดที่ของสัญญาใน WTO ที่ไม่เป็นที่สงสัยเลยยากที่จะวัดได้อย่างแม่นยำและเมื่อ"ความเสียหาย"
เป็นเรื่องยากที่จะคำนวณตามข้อเท็จจริงที่มีความคิดในการเป็นนิ้วหัวแม่มือหนักที่อยู่เชิดชูกฎข้อที่
ซึ่งจะช่วยเป็นที่พักที่เหนือกฎข้อที่ความรับผิดโดยทั่วไป แต่มีการพิจารณามาคานอำนาจได้ที่นี่ที่มี
ซึ่งจะช่วยกระตุ้นความสนใจตามหลักการที่ชาติของ WTO 25 สัมปทานการค้าจะต้อง
ซึ่งจะช่วยขยายอย่างเท่าเทียมกันในการเป็นสมาชิกขององค์การสมาชิกทั้งหมด(การเป็นสมาชิก WTO รวมถึง 144 ประเทศที่
การเขียน 26 นี้) ดังนั้นตามกฎข้อที่เป็นที่พักที่ประเทศชาติที่กำลังมองหาการออกเดินทางจากผู้รับสัมปทานก่อน
ซึ่งจะช่วยจะมีการรักษาความ ปลอดภัย ไม่ได้รับอนุญาตอาจทำให้เกิดความเสียหายมากกว่าสิบสองแห่งของประเทศอื่นๆ มันจะเป็นการเผชิญหน้ากับแล้ว
ตามมาตรฐานปัญหากดค้างไว้ที่ออกมารุนแรงเป็น promisees จำนวนมากที่แต่ละคนพยายามถ่าย ภาพ เป็นจำนวนมากและเป็นไปได้
ของอัตราการขยายสัญญาณที่ promisor ที่ไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้จากการหลีกเลี่ยงการสัมปทานดังกล่าว เช่นว่านั้นทางยุทธศาสตร์
ซึ่งจะช่วยการทำงานอาจป้องกันไม่ให้สัญญาจากการมาถึงที่ทั้งหมดหรืออย่างน้อยการหน่วงเวลามันไม่ประหยัด
posturing ในขณะที่การเจรจาต่อรองและลากตามแนว แนวทางกฎข้อที่ความรับผิดของข้อยี่สิบแปด averts
ซึ่งจะช่วยแก้ปัญหานี้