Postmodernism is in many ways inter

Postmodernism is in many ways interested in the liminal space that would be typically ignored by more modernist or traditionally narrative offerings. The idea is that the meaning is often generated most productively through the spaces and transitions and collisions between words and moments and images. Henri Bergson writes in his book Creative Evolution, "The obscurity is cleared up, the contradiction vanishes, as soon as we place ourselves along the transition, in order to distinguish states in it by making cross cuts therein in thoughts. The reason is that there is more in the transition than the series of states, that is to say, the possible cuts--more in the movement than the series of position, that is to say, the possible stops."[11] The thrust of this argument is that the spaces between the words or the cuts in a film create just as much meaning as the words or scenes themselves.

Postmodernist film typically has three key characteristics that separate it from modernist cinema or traditional narrative film. 1) The pastiche of many genres and styles.[9] Essentially, this means that postmodern films are comfortable with mixing together many disparate kinds of film(styles, etc.) and ways of film-making together into the same movie. 2) A self-reflexivity of technique that highlights the construction and relation of the image to other images in media and not to any kind of external reality.[9] This is done by highlighting the constructed nature of the image in ways that directly reference its production and also by explicit intertextuality that incorporates or references other media and texts. The deconstruction and fragmentation of linear time as well is also commonly employed to highlight the constructed nature of what appears on screen. 3) An undoing and collapse of the distinction between high and low art styles and techniques and texts.[2][3][9] This is also an extension of the tendency towards pastiche and mixing. It typically extends to a mixing of techniques that traditionally come with value judgments as to their worth and place in culture and the creative and artistic spheres.

Lastly, contradictions among technique, values, styles, methods, and so on are important to postmodernism and are many cases irreconcilable. Any theory of postmodern film would have to be comfortable with the possible paradox of such ideas and their articulation.[2][8]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Postmodernism อยู่ในหลาย ๆ ที่สนใจในพื้นที่อันตราที่จะไม่สนใจโดยทั่วไปสมัยมากขึ้นหรือประเพณีการเล่าเรื่องการให้บริการ ความคิดก็คือความหมายที่ถูกสร้างขึ้นมักจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดผ่านช่องว่างและการเปลี่ยนและการชนระหว่างคำและช่วงเวลาและภาพ อองรี Bergson เขียนในหนังสือของเขาที่สร้างสรรค์วิวัฒนาการ "ความสับสนที่มีการล้างขึ้น, ความขัดแย้งหายไปทันทีที่เราวางตัวเองไปตามการเปลี่ยนแปลงเพื่อที่จะแยกแยะความแตกต่างรัฐในนั้นโดยการตัดข้ามนั้นในความคิด. เหตุผลก็คือว่ามี มีมากขึ้นในการเปลี่ยนแปลงกว่าชุดของรัฐที่เป็นที่จะบอกว่าตัดไปได้ - ในการเคลื่อนไหวมากขึ้นกว่าชุดของตำแหน่งที่เป็นที่จะบอกว่าจะหยุดที่เป็นไปได้ "[11] แรงผลักดันของการโต้แย้งนี้คือ. ที่ช่องว่างระหว่างคำหรือตัดในภาพยนตร์ที่สร้างความหมายเป็นเพียงมากเป็นคำหรือฉากที่ตัวเอง. ฟิล์มหลังสมัยใหม่มักจะมีสามลักษณะสำคัญที่แยกได้จากโรงภาพยนตร์สมัยใหม่หรือฟิล์มเล่าเรื่องแบบดั้งเดิม 1) pastiche ของหลายประเภทและรูปแบบ. [9] หลักนี้หมายความว่าภาพยนตร์หลังสมัยใหม่มีความสะดวกสบายกับการผสมเข้าด้วยกันหลายชนิดที่แตกต่างกันของภาพยนตร์ (รูปแบบ ฯลฯ ) และรูปแบบของภาพยนตร์ที่ทำร่วมกันในหนังเรื่องเดียวกัน 2) reflexivity ตนเองของเทคนิคที่เน้นการก่อสร้างและความสัมพันธ์ของภาพกับภาพอื่น ๆ ในสื่อและไม่ให้ชนิดของความเป็นจริงภายนอกใด ๆ . [9] นี้จะกระทำโดยเน้นธรรมชาติสร้างขึ้นมาจากภาพในรูปแบบที่อ้างอิงโดยตรง การผลิตและโดยสัมพันธบทชัดเจนที่รวมเอาการอ้างอิงหรือสื่ออื่น ๆ และข้อความ โครงสร้างและการกระจายตัวของเส้นเวลาได้เป็นอย่างดีนอกจากนี้ยังมีการจ้างงานทั่วไปที่จะเน้นธรรมชาติสร้างขึ้นมาจากสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอ 3) ความหายนะและการล่มสลายของความแตกต่างระหว่างรูปแบบศิลปะที่สูงและต่ำและเทคนิคและตำรา. [2] [3] [9] นอกจากนี้ยังเป็นส่วนขยายของแนวโน้มต่อ pastiche และการผสมที่ ซึ่งโดยปกติจะขยายไปถึงการผสมของเทคนิคที่มากับประเพณีตัดสินค่าที่จะคุ้มค่าและสถานที่ในวัฒนธรรมและทรงกลมความคิดสร้างสรรค์และศิลปะ. สุดท้ายความขัดแย้งในหมู่เทคนิคค่ารูปแบบวิธีการและอื่น ๆ มีความสำคัญต่อลัทธิหลังสมัยใหม่และมีความ หลายกรณีกันไม่ได้ ทฤษฎีใด ๆ ของภาพยนตร์เรื่องหลังสมัยใหม่จะต้องได้รับความสะดวกสบายกับความขัดแย้งที่เป็นไปได้ของความคิดดังกล่าวและเสียงที่เปล่งออกของพวกเขา. [2] [8]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดหลังสมัยใหม่เป็นในหลาย ๆที่สนใจในพื้นที่ liminal ก็มักจะละเลยโดยสมัยใหม่มากขึ้น หรือประเพณีการบูชา ความคิดคือว่าความหมายมักสร้างที่สุดอย่างผ่านช่องว่างและการเปลี่ยน และการชนกันระหว่างคำและช่วงเวลาและภาพ อองรี แบร์ซง เขียนไว้ในหนังสือของเขาสร้างสรรค์วิวัฒนาการ " ความมืดมันชัดเจนขึ้นความขัดแย้งหายไป ทันทีที่เราสถานที่ตัวเองด้วยการเปลี่ยนแปลง เพื่อแยกรัฐ โดยการตัดข้ามอยู่ในความคิด เหตุผลคือ มีมากขึ้นในการเปลี่ยนแปลงมากกว่าชุดของรัฐ กล่าวคือ ได้แผลมากขึ้นในการเคลื่อนไหวมากกว่าชุดของตำแหน่งที่จะพูดหยุดที่สุด" [ 11 ] แรงผลักดันของอาร์กิวเมนต์นี้คือช่องว่างระหว่างคำหรือตัดในหนังสร้างเช่นเดียวกับความหมายมากที่สุดคำหรือฉากตัวเอง

postmodernist ภาพยนตร์มักจะมีหลักสามลักษณะที่แยกออกจากสมัยใหม่แบบเล่าเรื่องหนังหรือภาพยนตร์ 1 ) ที่ของหลายประเภทและรูปแบบ [ 9 ] ถึงแก่นนี้หมายความว่าภาพยนตร์ยุคหลังสมัยใหม่มีความสะดวกสบายกับการผสมกันหลายที่แตกต่างกันชนิดของฟิล์ม ( รูปแบบ , ฯลฯ ) และวิธีการของการทำภาพยนตร์ ด้วยกันในหนังเรื่องเดียวกัน 2 ) ตนเอง reflexivity เทคนิคที่เน้นการก่อสร้างและความสัมพันธ์ของภาพไปยังภาพอื่น ๆ ในสื่อ และไม่ชนิดของใด ๆความเป็นจริงภายนอก[ 9 ] นี้จะกระทำ โดยการเน้นลักษณะของภาพที่สร้างขึ้นในทางที่ตรงอ้างอิงของการผลิต และยังสามารถโยงหรืออ้างอิงและสื่ออื่น ๆที่ประกอบด้วยข้อความ และมีโครงสร้างเชิงเส้นของเวลาได้เป็นอย่างดีโดยทั่วไปยังใช้เพื่อเน้นสร้างธรรมชาติของสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอ3 ) การยกเลิกและการล่มสลายของความแตกต่างระหว่างสูงและต่ำรูปแบบศิลปะและเทคนิคและข้อความ [ 2 ] [ 3 ] [ 9 ] นี้เป็นส่วนขยายของแนวโน้มต่อที่และผสม มันมักจะขยายการผสมเทคนิคแบบดั้งเดิมมาเป็นค่าตัดสินมูลค่าของตนเองและสถานที่ในวัฒนธรรมและทรงกลมที่สร้างสรรค์และศิลปะ

ท้ายนี้ ความขัดแย้งระหว่างเทคนิคค่านิยม รูปแบบ วิธีการ และอื่น ๆเป็นสำคัญ และกรณีหลังไม่เข้ากันมากมาย ทฤษฎีหลังสมัยใหม่ใด ๆของภาพยนตร์จะต้องได้รับความสะดวกสบายกับความขัดแย้งที่เป็นไปได้ของความคิดดังกล่าว และเสียงที่เปล่งออกมาของพวกเขา [ 2 ] [ 8 ]