Chinese characters have been used a

Chinese characters have been used as the written script for the Sinitic languages for thousands of years. They allow speakers of mutually unintelligible Chinese varieties to communicate with each other through writing. In 1956, the government introduced simplified characters, which have supplanted the older traditional characters in mainland China. Chinese characters are romanized using the Pinyin system. Tibetan uses an alphabet based on an Indic script. Uyghur is most commonly written in a Perseo-Arabic script. The Mongolian script used in China and the Manchu script are both derived from the Old Uyghur alphabet. Modern Zhuang uses the Latin alphabet.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวอักษรจีนได้รับการใช้เป็นสคริปต์ที่เขียนสำหรับภาษา Sinitic พัน ๆ ปี มันจะทำให้ลำโพงพันธุ์จีน unintelligible กันสื่อสารกันผ่านการเขียน ในปี 1956 รัฐบาลนำตัวแบบง่าย ซึ่งมี supplanted อักขระโบราณเก่าในจีนแผ่นดินใหญ่ ตัวอักษรจีนมี romanized โดยใช้ระบบ Pinyin ทิเบตใช้อักษรเป็นตามสคริปต์การดิก อุยกูร์เป็นมักเขียนในสคริปต์ภาษาอาหรับ Perseo ทั้งสองมาจากอักษรอุยกูร์เก่ามองโกเลียในประเทศจีนและสคริปต์แมนใช้ จ้วงที่ทันสมัยที่ใช้อักษรละติน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวอักษรจีนได้ถูกนำมาใช้เป็นสคริปต์ที่เขียนสำหรับภาษา Sinitic เป็นพัน ๆ ปี พวกเขาช่วยให้ลำโพงน่าพิศวงพันธุ์จีนที่จะสื่อสารกันผ่านการเขียน ในปี 1956 รัฐบาลได้แนะนำตัวละครที่เรียบง่ายซึ่งแทนที่ตัวละครแบบดั้งเดิมเก่าในจีนแผ่นดินใหญ่ ตัวอักษรจีนจะ romanized ใช้ระบบพินอิน ทิเบตใช้ตัวอักษรตามสคริปต์ภาษาสันสกฤต อุยกูร์มากที่สุดที่เขียนไว้ในสคริปต์ Perseo อาหรับ สคริปต์ที่ใช้มองโกเลียในประเทศจีนและสคริปต์แมนจูเรียมีทั้งที่มาจากตัวอักษรอุยกูร์เก่า โมเดิร์นจ้วงใช้อักษรละติน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวอักษรจีนได้เขียนสคริปต์ในภาษา sinitic มานานหลายปี พวกเขาช่วยให้ลำโพงของกันและกันโสกันต์จีนพันธุ์ที่จะสื่อสารกับแต่ละอื่น ๆผ่านการเขียน ในปี พ.ศ. 2499 รัฐบาลได้แนะนำง่าย ตัวอักษรซึ่งได้แทนที่เก่าดั้งเดิมอักขระในจีนแผ่นดินใหญ่ตัวอักษรจีนเป็นโรมันใช้ระบบพินอิน . ชาวธิเบตใช้ตัวอักษรตามสคริปต์อินดิก . Uyghur มักเขียนในภาษาอาหรับเบอร์โก้ เปอร์ซีโอ้สคริปต์ สคริปต์ที่ใช้ในจีนมองโกเลียและแมนจูเรียทั้งบทมาจากตัวอักษร Uyghur เก่า จวง สมัยใหม่ใช้อักษรละติน