In its most intense form, perceptio

In its most intense form, perception can have a profound influence on our understanding of what it means to be human and to be fully alive. Jackson (1998) explains it is during those moments of full perception, when we are totally absorbed in what this object or event or idea is like, that the various components of our psychological being—our ability to think, to feel, to appreciate, to experience through all our senses—come into play at once. At such moments our various capacities not only are realized (i.e., become real) but are also momentarily fused and unified. Only then do we experience what it is like to be fully human

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบที่รุนแรงที่สุด รับรู้ได้เป็นอิทธิพลของเราเข้าใจความหมาย ให้มนุษย์ และมีชีวิตอยู่อย่างลึกซึ้ง Jackson (1998) อธิบายเป็นขณะที่ช่วงเวลาของการรับรู้เต็ม เมื่อเราจะดูดซึมทั้งหมดในสิ่งวัตถุหรือเหตุการณ์ หรือความคิดชอบ ที่ส่วนประกอบต่าง ๆ ของกำลังทางจิตใจของเรา — เราความคิด ใจ ชื่นชม สัมผัสผ่านประสาททั้งหมด — เข้ามาเล่นกัน ในช่วงเวลาดังกล่าว กำลังต่าง ๆ ของเราไม่เพียงแต่จะรับรู้ (เช่น กลายเป็นจริง) แต่ยังข้าม fused และแบบรวม หลังจากนั้น ทำเราพบมันคืออะไรเช่นเป็นมนุษย์เต็ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในรูปแบบที่รุนแรงที่สุดของการรับรู้สามารถมีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อความเข้าใจของเราสิ่งที่มันหมายถึงการเป็นมนุษย์และจะมีชีวิตอยู่อย่างเต็มที่ แจ็คสัน (1998) อธิบายว่ามันเป็นช่วงเวลาเหล่านั้นของการรับรู้เต็มรูปแบบเมื่อเราดูดซึมทั้งหมดในสิ่งที่วัตถุนี้หรือเหตุการณ์หรือความคิดเป็นเหมือนว่าส่วนประกอบต่างๆของความสามารถในการเป็นอยู่ของเราทางด้านจิตใจของเราที่จะคิดว่าจะรู้สึกชื่นชม, ที่จะได้สัมผัสผ่านความรู้สึกของเรามาลงเล่นได้ในครั้งเดียว ในช่วงเวลาดังกล่าวความสามารถต่างๆของเราไม่เพียง แต่จะตระหนัก (เช่นกลายเป็นจริง) แต่ยังมีการหลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและชั่วขณะ เท่านั้นแล้วเราจะได้สัมผัสกับสิ่งที่มันเป็นเหมือนเป็นมนุษย์อย่างเต็มที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในรูปแบบที่รุนแรงที่สุด การรับรู้จะมีอิทธิพลลึกซึ้งในความเข้าใจของเราเกี่ยวกับสิ่งที่มันหมายถึงการเป็นมนุษย์อย่างเต็มที่ที่จะมีชีวิตอยู่ แจ็กสัน ( 1998 ) อธิบายว่ามันเป็นในช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยการรับรู้ เมื่อเราทั้งหมดดูดซึมในสิ่งที่วัตถุหรือเหตุการณ์หรือความคิดเป็นเหมือนที่หลายๆ องค์ประกอบของจิตของเราอยู่ในความสามารถของเราที่จะคิด รู้สึก ชื่นชมประสบการณ์ผ่านทางประสาทสัมผัสของเราเข้ามาเล่นในครั้งเดียว ในช่วงเวลาดังกล่าว ความสามารถต่าง ๆ ของเราไม่เพียง แต่จะเข้าใจ ( เช่น กลายเป็นจริง ) แต่ยังไปผสมและรวม แล้วเราจะพบสิ่งที่มันต้องการที่จะเป็นอย่างมนุษย์