In Brazil, for example, where nonco

In Brazil, for example, where noncontributory
pensions make up a large portion of the income of many poor households and their
value is tied to the minimum wage, higher minimum wages substantially lowered
poverty between 1994 and 2004. The higher minimum wages were responsible for
32% of the unprecedented reduction in income inequality in Brazil in the 1990s and
2000s because of their impact on nonlabor incomes [11].


One danger of tying social safety net payments or eligibility to the minimum wage is
that higher minimum wages may strain government budgets, forcing curtailments of
public spending on other important government priorities. In addition, the minimum
wage is generally not a good proxy for the subsistence needs of households; for half
the countries in Latin America, it is insufficient to provide for household needs. The
best practice is usually to anchor social assistance to a given consumption bundle or
to economywide average earnings [2].
Income transfers between households may also be important. In South Africa and
some other developing countries, income is shared among households to ease the
impact of a negative shock. A higher degree of income sharing between the employed
and unemployed reduces the probability that a higher minimum wage will push a
household into poverty

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบราซิลเช่นที่ noncontributory บำนาญทำขึ้นส่วนใหญ่มาจากรายได้ของครัวเรือนยากจนจำนวนมากและพวกเขาค่าจะเชื่อมโยงกับค่าจ้างขั้นต่ำค่าจ้างขั้นต่ำที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญลดลงความยากจนระหว่างปี1994 และปี 2004 ค่าจ้างขั้นต่ำที่สูงขึ้นมีความรับผิดชอบสำหรับ32 % ของการลดลงเป็นประวัติการณ์ในความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ในประเทศบราซิลในปี 1990 และทศวรรษที่2000 เนื่องจากผลกระทบต่อรายได้ nonlabor [11]. หนึ่งในอันตรายจากการคาดการชำระเงินสุทธิความปลอดภัยทางสังคมหรือผู้มีคุณสมบัติเหมาะสมกับค่าแรงขั้นต่ำที่ค่าจ้างขั้นต่ำที่สูงขึ้นอาจสายพันธุ์งบประมาณของรัฐบาลบังคับให้ curtailments ของการใช้จ่ายของประชาชนเกี่ยวกับการจัดลำดับความสำคัญของรัฐบาลที่สำคัญอื่นๆ นอกจากนี้ขั้นต่ำค่าจ้างโดยทั่วไปไม่ได้เป็นพร็อกซี่ที่ดีสำหรับความต้องการของผู้ประกอบการดำรงชีวิต; สำหรับครึ่งประเทศในละตินอเมริกาก็ไม่เพียงพอที่จะให้สำหรับความต้องการใช้ในครัวเรือน ปฏิบัติที่ดีที่สุดมักจะยึดความช่วยเหลือทางสังคมที่จะมัดบริโภคที่ได้รับหรือการ economywide รายได้เฉลี่ย [2]. การโอนรายได้ระหว่างผู้ประกอบการนอกจากนี้ยังอาจมีความสำคัญ ในแอฟริกาใต้และบางประเทศกำลังพัฒนาอื่น ๆ รายได้ร่วมกันระหว่างผู้ประกอบการเพื่อบรรเทาผลกระทบจากการช็อตในเชิงลบ ระดับที่สูงขึ้นของส่วนแบ่งรายได้ระหว่างลูกจ้างและผู้ว่างงานลดความน่าจะเป็นที่ค่าจ้างขั้นต่ำที่สูงขึ้นจะผลักดันในครัวเรือนยากจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในบราซิล , ตัวอย่างเช่นที่เงินบำนาญ noncontributory
ทำให้ขึ้นส่วนใหญ่ของรายได้ของครัวเรือนยากจนมากและค่าของพวกเขา
จะเชื่อมโยงกับค่าจ้างสูงกว่าค่าแรงขั้นต่ำอย่างมากลด
ความยากจนระหว่างปี 1994 และปี 2004 สูงกว่าค่าจ้างขั้นต่ำรับผิดชอบ
32 % ของการลดความไม่เท่าเทียมกันของรายได้เป็นประวัติการณ์ในบราซิล ในช่วงทศวรรษที่ 1990 และ
ยุค 2000 เพราะผลกระทบ nonlabor รายได้ [ 11 ] .

หนึ่งอันตรายของสุทธิความปลอดภัยทางสังคมหรือสิทธิในการจ่ายค่าจ้างขั้นต่ำผูกเป็น
ที่การขึ้นค่าแรงขั้นต่ําอาจความเครียดงบประมาณรัฐบาล บังคับให้ curtailments ของการใช้จ่ายของประชาชนในรัฐอื่น ๆ
ความสําคัญ ทั้งนี้ อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ
ทั่วไปไม่ได้ตัวแทนที่ดีสำหรับความเป็นอยู่ความต้องการของครัวเรือนครึ่ง
;ประเทศในละตินอเมริกา มันไม่เพียงพอที่จะให้ความต้องการของใช้ในครัวเรือน การปฏิบัติที่ดีที่สุด
มักจะสมอช่วยเหลือทางสังคม เพื่อการบริโภค หรือเพื่อให้กำไรเฉลี่ย economywide
[ 2 ] .
รายได้โอนระหว่างครัวเรือน นอกจากนี้ยังอาจจะที่สำคัญ ในแอฟริกาใต้และ
บางอื่น ๆ การพัฒนาประเทศ รายได้ร่วมกันในครัวเรือน เพื่อบรรเทาผลกระทบของการช็อก
ลบระดับสูงของการจ้างงานและรายได้ระหว่าง
ว่างงานลดความน่าจะเป็นซึ่งสูงกว่าค่าจ้างขั้นต่ำจะผลักดันเข้าสู่ความยากจน

ของใช้ในครัวเรือน