Development of the stored-program c

Development of the stored-program concept[edit]
The mathematician Alan Turing, who had been alerted to a problem of mathematical logic by the lectures of Max Newman at the University of Cambridge, wrote a paper in 1936 entitled On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem, which was published in the Proceedings of the London Mathematical Society.[6] In it he described a hypothetical machine which he called a "universal computing machine", and which is now known as the "Universal Turing machine". The hypothetical machine had an infinite store (memory in today's terminology) that contained both instructions and data. John von Neumann became acquainted with Turing while he was a visiting professor at Cambridge in 1935, and also during Turing's PhD year at the Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey during 1936 – 37. Whether he knew of Turing's paper of 1936 at that time is not clear.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พัฒนาโปรแกรมจัดเก็บแนวคิด [แก้ไข]นักคณิตศาสตร์ Alan ทัวริง ที่มีการแจ้งปัญหาของตรรกศาสตร์เชิงคณิตศาสตร์ โดยบรรยายของนิวแมนสูงสุดที่มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ เขียนกระดาษในค.ศ. 1936 ได้รับบน Computable หมายเลข มีโปรแกรมประยุกต์ Entscheidungsproblem ซึ่งถูกตีพิมพ์ในกระบวนการพิจารณาของสมาคมคณิตศาสตร์ของลอนดอน [6] ในนั้น เขาอธิบายเครื่องสมมุติที่เขาเรียกว่า "สากลเครื่องคอมพิวเตอร์" และซึ่งตอนนี้เรียกว่า "เครื่องจักรทัวริงสากล" เครื่องจักรสมมุติไม่จำกัดร้านค้า (หน่วยความจำในคำศัพท์วันนี้) ที่ประกอบด้วยคำสั่งและข้อมูลได้ จอห์นฟอน Neumann กลายเป็นความคุ้นเคยกับทัวริงศาสตราจารย์ที่เคมบริดจ์ ในปี 1935 และปีของทัวริงระดับปริญญาเอกในสถาบันศึกษาขั้นสูงพรินซ์ตัน นิวเจอร์ซีย์ในระหว่างค.ศ. 1936-37 ว่าเขารู้เรื่องของทัวริงกระดาษของ 1936 ที่ไม่ชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาแนวคิดโปรแกรมที่เก็บไว้ [แก้ไข]
นักคณิตศาสตร์อลันทัวริงที่ที่ได้รับการแจ้งเตือนไปยังปัญหาของตรรกะทางคณิตศาสตร์โดยการบรรยายของนิวแมนแม็กซ์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, เขียนกระดาษในปี 1936 ได้รับสิทธิเกี่ยวกับหมายเลขคำนวณกับแอพลิเคชัน ไป Entscheidungsproblem ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในการดำเนินการของลอนดอนคณิตศาสตร์สังคม. [6] ในนั้นเขาอธิบายเครื่องสมมุติซึ่งเขาเรียกว่า "เครื่องคอมพิวเตอร์สากล" และที่เป็นที่รู้จักกันในขณะนี้เป็น "เครื่องนิเวอร์แซลทัวริง" เครื่องสมมุติมีร้านค้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด (หน่วยความจำในคำศัพท์ของวันนี้) ที่มีคำแนะนำและข้อมูลทั้ง จอห์นฟอนนอยมันน์เริ่มคุ้นเคยกับทัวริงในขณะที่เขาเป็นอาจารย์ไปที่เคมบริดจ์ในปี 1935 และยังอยู่ในระหว่างปีปริญญาเอกของทัวริงที่สถาบันการศึกษาขั้นสูงในพรินซ์ตัน, นิวเจอร์ซีย์ในช่วง 1936 - 37. ไม่ว่าเขารู้ว่ากระดาษทัวริง 1936 ที่ว่า เวลาไม่ชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาโปรแกรมบันทึกแนวคิด [ แก้ไข ]
นักคณิตศาสตร์ อลัน ทูริ่ง ที่ได้รับการแจ้งเตือนปัญหาของตรรกะทางคณิตศาสตร์โดยการบรรยายของแม็กซ์ นิวแมน ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เขียนกระดาษใน 1936 สิทธิไปคำนวณตัวเลข กับโปรแกรมประยุกต์ที่ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในกิจการของสมาคมคณิตศาสตร์ ลอนดอน[ 6 ] ในนั้นเขาอธิบายสมมุติเครื่องที่เขาเรียกว่า " เครื่อง " คอมพิวเตอร์สากล ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในขณะนี้เป็น " เครื่องจักรทัวริงสากล " เครื่อง สมมุติมีร้านอนันต์ ( หน่วยความจำในศัพท์ของวันนี้ ) ที่มีทั้งคำสั่งและข้อมูล จอห์น ฟอน นอยมันน์มีความคุ้นเคยกับทัวริงในขณะที่เขาเป็นศาสตราจารย์ที่เคมบริดจ์ในปี 1935 ,และในช่วงปีปริญญาเอกที่ทำอยู่ที่สถาบันเพื่อการศึกษาขั้นสูงใน Princeton , New Jersey ใน 1936 – 37 ว่าเขารู้เรื่องของกระดาษของทัวริง 2479 ในเวลานั้นยังไม่ชัด