“Hmph!” he said, comforting himself

“Hmph!” he said, comforting himself. “How many Spirit Stones could a few trifling disciples have? Who cares if I have to pay them back a hundredfold! My spit is worth more than that!” With that, he jerked his head to the side. The 10th Wang Clan Patriarch, who was currently clasped viciously in his jaw, let out a miserable shriek.

The group of Cultivators stared in shock at Meng Hao, then produced their bags of holding and gave him all the Spirit Stones therein. These were all Footloose Sect disciples with extraordinary Cultivation bases. They had quite a collection of Spirit Stones numbering in the tens of thousands. Meng Hao nodded happily as he collected them all together.

“I accept your 100,000 Spirit Stones!” said Meng Hao loudly, his voice echoing throughout Saint’s Island. “Make sure to keep ahold of this receipt!” He quickly tossed out a jade slip, then shot off into the distance.

The group gaped in astonishment. They had clearly handed over less than 50,000 Spirit Stones. How could it have suddenly turned into 100,000? After a moment, their eyes began to glitter as they realized that Meng Hao had blessed them with good fortune. Their hearts filed with joy, and they all bowed deeply to Meng Hao’s retreating figure.

“We bid you respectful adieu, Patriarch Meng Hao!”

Patriarch Reliance heard their words, and began to tremble. Then he let out an indignant bellow.

“MENG HAO!!!”

“Patriarch, there’s no need to escort me away!” cried back Meng Hao. “Disciple will take his leave now. Patriarch, you risked your life for me, leaving disciple very moved! I won’t put you to any more inconvenience!” By this point, he had flown off of Saint’s Island and was over the sea. Further back, the 10th Wang Clan Patriarch’s clone was a mass of blood and gore. He let out a final bloodcurdling screech, and then was shredded into pieces and then swallowed by Patriarch Reliance.

Patriarch Reliance’s head swiveled to glare hatefully at Meng Hao’s retreating figure. After a long moment, he lifted his head up and roared. Massive waves seethed on the sea, forming into huge vortex formed. It swept around Saint’s Island, and, to the shock and alarm of everyone, caused the entire island to speed away with incredible speed.

Wind swept about, and waves crashed. In the blink of an eye, not even a shadow of the island remained. The only thing remaining on the sea was Meng Hao, floating in mid-air.

Meanwhile, back in the Wang Clan in the Southern Domain….

The 10th Wang Clan Patriarch’s true self lay in the coffin in his tomb underneath the mountains. He suddenly opened his eyes and then coughed up a mouthful of blood. He sat up, and as he did, his aged figure grew even older. He became more withered, and his aura was thrown into chaos and disorder.

His archaic, wrinkled face was pale as he grasped the side of the coffin. He looked up, and within his pupils appeared an intense, venomous hatred.

After a long moment passed, his eyes glittered.

“So, there is enmity between that Patriarch Reliance and Meng Hao. He attacked him twice… but was unable to destroy him because of the restrictive spells.

“The only reason he attacked me was because I accidentally offended him.

“In turn, that means that he won’t be helping Meng Hao a second time.

“Next time…. Next time I catch up with him, will be the day Meng Hao loses his Dao foundation!” The 10th Wang Clan Patriarch breathed heavily as a cold glow appeared in his eyes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ฮึ่ม ! " เขาพูดปลอบใจตัวเอง " กี่หินวิญญาณจะเป็นสาวกเล็กน้อยไม่กี่มี ใครสนล่ะ ถ้าฉันต้องจ่ายเงินพวกเขากลับมาเป็นร้อยเท่า ! ถุยฉันมีค่ามากกว่านั้น " จากนั้นเขาก็สะบัดศีรษะไปด้านข้าง 10 วังของประมุข ที่ตอนนี้กุมหฤโหดในขากรรไกรของเขา ให้ออกเสียงกรีดร้องทุกข์ทรมานกลุ่มของเกษตรกรจ้องในช็อตที่เมิ่งเฮ่า แล้วผลิตกระเป๋าของพวกเขาและยังให้เขาหินทั้งหมด วิญญาณนั้น ซึ่งเป็นนิกายสาวกด้วยการท่องเที่ยวพิเศษฐาน พวกเขามีค่อนข้างคอลเลกชันของหินวิญญาณเลขในหลักสิบของพัน เมิ่งเฮ่าพยักหน้าอย่างมีความสุขขณะที่เขารวบรวมพวกเขาทั้งหมดเข้าด้วยกัน" ผมยอมรับ 100000 หินวิญญาณ ! " บอกว่า เมิงหาวเสียงดัง เสียงของเขาก้องไปทั่วเกาะของนักบุญ " ให้แน่ใจว่าได้เก็บเอาใบนี้ " เขารีบทิ้งหยกแอบแล้วยิงออกไปกลุ่ม gaped ในความประหลาดใจ พวกเขามีชัดเจนส่งมอบน้อยกว่า 50 , 000 หินวิญญาณ . ทำไมมันถึงกลายเป็น 100000 ? หลังจากนั้นสักครู่ ดวงตาเริ่มฉายแววเมื่อพวกเขาตระหนักว่า เมิ่งฮ่าวได้อวยพระพรให้กับความโชคดี หัวใจของพวกเขาไว้กับความสุข และพวกเขาทั้งหมดจมลงลึกของเมิ่งฮ่าวหนีรูป" เราขอเคารพ ลาก่อน ประมุข เมิ่งฮ่าว ! "ประมุขพึ่งได้ยินคำพูดของเขา และเริ่มสั่น แล้วเขาก็ปล่อยออกไม่พอใจร้อง" เมิงเฮา ! ! ! ! ! ! ! ! "" ท่านประมุข ไม่ต้องพาฉันออกไป " ร้องไห้กลับ เมิ่งฮ่าว " ศิษย์จะทิ้งเขาแล้ว ประมุข คุณเสี่ยงชีวิตเพื่อผม ปล่อยให้ลูกศิษย์มากไป ฉันจะไม่ทำให้คุณต้องลำบากอีกต่อไป " จากจุดนี้ เขาได้บินออกจากเกาะเซนต์และเหนือทะเล เพิ่มเติมกลับ วันที่ 10 วังตระกูลประมุขของโคลนคือมวลของเลือดและกอร์ เขาปล่อยเสียงกรีดร้องสุดท้ายน่ากลัวมาก จากนั้นก็หั่นเป็นชิ้นแล้วกลืนโดยประมุขอ้างอิงประมุข 10 หัว swiveled ที่จะถลึงตาอย่างเต็มไปด้วยความเกลียดที่เมิ่งฮ่าวหนีรูป หลังจากช่วงเวลาที่ยาวนาน เขายกศีรษะของเขาขึ้น และส่งเสียงคำราม seethed คลื่นยักษ์ในทะเลรูปลงในน้ำวนขนาดใหญ่ขึ้น มันกวาดรอบๆ เกาะ เซนต์ และ ช็อก และการเตือนภัยของทุกคน ทำให้เกาะทั้งเกาะให้เร็วไปเร็วอย่างไม่น่าเชื่อพัดลม และคลื่นชน ในชั่วพริบตา ไม่มีแม้แต่เงาของเกาะอยู่ สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในทะเล เมงเฮาลอยอยู่กลางอากาศขณะเดียวกัน กลับเข้าวังตระกูลในภาคใต้ . . . . . . . โดเมนตัวตนที่แท้จริงของ 10 วังตระกูลประมุขหมอบโลงศพในสุสาน อยู่ใต้ภูเขา เขาก็ลืมตาขึ้นแล้วใช้คำหนึ่งของเลือด เขาลุกขึ้นนั่ง และเป็นเขา เขาอายุตัวเลขเติบโตได้มากกว่า เขาก็ยิ่งเหี่ยว และออร่าของเขาถูกโยนลงไปในความสับสนวุ่นวายและโรคของเขาโบราณหน้าย่นซีดๆอย่างที่เขาเข้าใจ ข้างโลงศพ เขาเงยหน้าขึ้น และในนักเรียนของเขาปรากฏความเกลียดชังมีพิษรุนแรง .หลังจากเวลาผ่านไปนาน ดวงตาของเขาแวววาว ." งั้นก็เป็นปฏิปักษ์ระหว่างที่ประมุขอ้างอิงและเมิ่งเฮ่า เขาทำร้ายเขาอีก . . . . . . . แต่ก็ไม่สามารถที่จะทำลายเขา เพราะคาถาที่เข้มงวด ." เหตุผลเดียวที่เขาทำร้ายฉัน เพราะฉันเผลอล่วงเกินเขา" ในการเปิด นั่นหมายความว่าเขาจะไม่ช่วยเมิง หาวเป็นครั้งที่สอง" คราวหน้า . . . . . . . ครั้งต่อไปที่ฉันได้เจอกับเขา จะเป็น วันที่เมิงเฮาแพ้มูลนิธิดาวของเขา " 10 วังตระกูลประมุขหายใจหนักเป็นแสงเย็นที่ปรากฏอยู่ในดวงตาของเขา