Not only are many of Toronto’s bill

Not only are many of Toronto’s billboards irritating, they’re illegal. So no one was surprised that the companies responsible for them were less than enthusiastic when council opted to tax their signs.

That was back in 2009. The industry responded by suing the city and won the first round. Then on Monday, in a major ruling, the Ontario Court of Appeal overturned the original decision in favour of Toronto.

The city, which stipulated that the revenues would go to the arts, stands to collect upwards of $10 million annually from the billboard tax.

Though the industry can appeal the decision to the Supreme Court, it seems the free lunch is over. About time, too. These companies have flouted the city for years, deliberately breaking laws and taking advantage of every legal technicality.

“The city implemented the tax to punish the industry for its illegal activities,” explains veteran anti-billboard activist, Rami Tabello. “Council felt the billboard industry was not respecting its wishes. The industry has been disingenuous from the beginning.”

Tabello estimates there are more than 3,000 billboards in Toronto, 20 to 30 per cent of them illegal. That puts the number of outlaw signs between 600 and 900.

Most are downtown, where they’re most profitable. In Councillor Adam Vaughan’s ward (Ward 20, Trinity-Spadina), for example, 22 billboard sites have disappeared because of new buildings (condos), 16 illegal signs have been removed and 44 remain.

Keeping in mind how bad billboards are for property values, the impact could be significant. According to a study done last year in Philadelphia, “Using 2010 sale price data, and taking into account adjacent amenities such as libraries and parks, residential real estate within 500 feet of a billboard is $30,826 less valuable.”

In the meantime, the Toronto District School Board is trying to determine what its advertising policy should be. The answer, of course, is that none should be allowed. But at a time of civic impoverishment, it’s hard to resist the pressure.

Already, council has enabled Astral Media through its street furniture program to clutter the sidewalks with poorly designed and intrusive advertising signs. And by now most of us have grown accustomed to seeing TTC subway stations remade in the image of some corporate advertising campaign or other.

This selling of the city for the benefit of strictly private interests comes about because of two factors, (a) space in the city is valuable and (b) the city is too poor to turn down the offers. This contradictory condition — public poverty and private wealth — is the backdrop to many such decisions the city must take.

Scarborough Councillor Gary Crawford argues that the justification for billboard taxes lies in using the money to support arts and culture in Toronto, as council originally envisaged.

“We need to maximize the billboard tax to support the arts,” Crawford says. “A dedicated tax is key.”

As he points out, per capita culture spending in Toronto is an embarrassing $18 per person. It should be $25. The $10 million raised by the billboard tax would help the city reach that benchmark.

“It’s a positive ruling,” says Beautiful City founder, Devon Ostrom. “As far as our organization is concerned, it’s a question of who has access to public space. The idea of this tax was also to raise money for the arts.”

But since then, Toronto’s sign department has been gutted. At this point, no one is sure the city could enforce the new rules even if it wanted to.

Filed Under: Councillor Gary Crawford in the News

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่เพียงแต่ ของป้ายโฆษณาของโตรอนโตจะเคือง พวกเขากำลังผิดกฎหมาย จึง ไม่ประหลาดใจว่า บริษัทเหล่านั้นมีความกระตือรือร้นน้อยกว่าเมื่อสภาเลือกภาษีป้ายของพวกเขานั่นคือกลับไปในปี 2552 อุตสาหกรรมตอบสนอง โดยการเมืองฟ้องร้อง และได้รับรางวัลแรกรอบ เมื่อวันจันทร์ ในหลักการปกครอง ศาลออนตาริโอพลิกคว่ำการตัดสินใจเดิมสนับสนุนโตรอนโตเมือง ซึ่งกำหนดไว้ว่า รายได้จะไปเพื่อศิลปะ ยืนเก็บโดยสาร $10 ล้านบาทต่อปีภาษีป้ายแม้ว่าอุตสาหกรรมสามารถดึงดูดการตัดสินใจคดี เหมือนเป็นอาหารกลางวันฟรี เกี่ยวกับเวลา เกินไป บริษัทเหล่านี้มี flouted เมืองปี จงใจทำลายกฎหมาย และประโยชน์ของงอกฎหมายทุก"เมืองใช้ภาษีเพื่ออุตสาหกรรมสำหรับกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย การลงโทษ" อธิบายกิจกรรมป้ายต่อต้านทหารผ่านศึก Rami Tabello "สภารู้สึกอุตสาหกรรมป้ายถูกเคารพความปรารถนาของ อุตสาหกรรมได้แสดงออกไม่ตรงจากจุดเริ่มต้น"Tabello ประมาณการมีป้ายโฆษณา 3,000 ในโตรอนโต ร้อยละ 20 ถึง 30 ของพวกเขาไม่ถูกต้อง ที่ทำให้จำนวนของสัญญาณนอกกฎหมายระหว่าง 600 และ 900ส่วนใหญ่จะดาวน์ทาวน์ ซึ่งก็กำไรมากที่สุด ใน Councillor Adam Vaughan วอร์ด (Ward 20 ทรินิตี้ Spadina), เช่น เว็บไซต์ป้ายโฆษณา 22 หายไปเนื่องจากอาคารใหม่ (คอนโด), ถูกเอาป้ายผิดกฎหมายที่ 16 และ 44 ยังคงทำให้ทราบ วิธีป้ายไม่ถูกต้องสำหรับค่าคุณสมบัติ ผลกระทบอาจเป็นสำคัญ ศึกษาทำปีในฟิลาเดลเฟีย "ใช้ข้อมูลราคาขาย 2010 และการเข้าบัญชีติดสะดวกเช่นสวนสนุก ที่อยู่อาศัยอสังหาริมทรัพย์ภายใน 500 ฟุตของบิลบอร์ดและไลบรารีเป็น $30,826 มีค่าน้อย"ในระหว่าง คณะโรงเรียนอำเภอรอนกำลังพยายามกำหนดนโยบายโฆษณาที่ควร ตอบ แน่นอน เป็นที่ไม่ควรได้รับอนุญาต แต่เวลาที่ซีวิค impoverishment ก็ยากที่จะต้านทานความดันแล้ว สภามี Astral สื่อเปิดการใช้งานโปรแกรมของถนนเฟอร์นิเจอร์เพื่อถ่วงแยะกับป้ายโฆษณาออกแบบไม่ดี และล่วงล้ำ และ โดยขณะนี้ พวกเราส่วนใหญ่เติบโตคุ้นเคยกับการเห็น TTC สถานีรถไฟใต้ดินในรูปแบบของแคมเปญโฆษณาบาง หรืออื่น ๆนี้ขายของเมืองเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวโดยเด็ดขาดเกิดขึ้น เพราะปัจจัยสอง, (ก) พื้นที่ในเมืองที่มีคุณค่า และ (ข) เมืองนี้จนเกินกว่าจะเปิดลงข้อเสนอ เงื่อนไขนี้ขัดแย้ง — สาธารณะความยากจนและความมั่งคั่งส่วนตัว — เป็นฉากหลังในการตัดสินใจดังกล่าวจำนวนมากที่ต้องใช้การเมืองสการ์โบโรฮ์ Councillor แกรี่ครอว์ฟอร์ดแย้งว่า เหตุผลของการภาษีป้ายอยู่ในการใช้เงินเพื่อสนับสนุนศิลปะและวัฒนธรรมในโตรอนโต เป็นสภาเดิม น้าครอว์ฟอร์ดกล่าวว่า "เราต้องเพิ่มภาษีป้ายเพื่อสนับสนุนศิลปะ "ภาษีเฉพาะเป็นคีย์"เขาชี้ให้เห็น วัฒนธรรมต่อหัวจ่ายในโตรอนโตเป็นการอาย $18 ต่อท่าน มันควรจะ $25 $10 ล้านจากภาษีป้ายจะช่วยเมืองถึงเกณฑ์มาตรฐานที่"มันเป็นการปกครองที่เป็นบวก กล่าวว่า ผู้ก่อตั้งเมืองสวย Devon Ostrom "องค์กรของเราเป็นกังวล มันเป็นคำถามของผู้เข้าถึงพื้นที่สาธารณะ ความคิดของภาษีนี้ก็จะ เพิ่มเงินสำหรับศิลปะ"แต่ตั้งแต่นั้น การเสียใจของโตรอนโตหมายกรม ที่จุดนี้ ไม่มีใครแน่ใจเมืองสามารถบังคับใช้กฎใหม่แม้ว่าอยากจะยื่นใต้: Councillor แกรี่ครอว์ฟอร์ดในข่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่เพียง แต่เป็นจำนวนมากของโตรอนโตของป้ายระคายเคืองพวกเขากำลังผิดกฎหมาย จึงไม่มีใครรู้สึกประหลาดใจที่ บริษัท ที่รับผิดชอบในการพวกเขากระตือรือร้นน้อยกว่าเมื่อสภาเลือกที่จะเก็บภาษีป้ายของพวกเขา. นั่นคือย้อนกลับไปในปี 2009 อุตสาหกรรมการตอบสนองโดยการฟ้องร้องเมืองและได้รับรางวัลรอบแรก จากนั้นในวันจันทร์ที่ในการพิจารณาคดีที่สำคัญออนตาริศาลอุทธรณ์ล้มคว่ำตัดสินใจเดิมในความโปรดปรานของโตรอนโต. เมืองซึ่งระบุว่ารายได้จะไปศิลปะยืนเพื่อเก็บรวบรวมขึ้นจาก $ 10 ล้านบาทต่อปีจากภาษีป้ายแม้ว่าอุตสาหกรรมสามารถอุทธรณ์คำตัดสินศาลฎีกาดูเหมือนว่าอาหารกลางวันฟรีมีมากกว่า เกี่ยวกับเวลามากเกินไป บริษัท เหล่านี้ได้ละเมิดเมืองสำหรับปีจงใจทำลายกฎหมายและการใช้ประโยชน์จากทุกวิชาตามกฎหมาย. "เมืองดำเนินการภาษีเพื่อลงโทษอุตสาหกรรมสำหรับกิจกรรมที่ผิดกฎหมายของ" อธิบายเก๋ากิจกรรมต่อต้านป้าย Rami Tabello "สภาอุตสาหกรรมรู้สึกว่าป้ายไม่ได้เคารพความปรารถนาของตน อุตสาหกรรมที่ได้รับไม่ตรงจากจุดเริ่มต้น. " Tabello ประมาณการมีมากกว่า 3,000 ป้ายในโตรอนโต 20 ถึงร้อยละ 30 ของพวกเขาที่ผิดกฎหมาย ที่ทำให้จำนวนของสัญญาณอาชญากรระหว่าง 600 และ 900 ส่วนใหญ่เป็นเมืองที่พวกเขากำลังทำกำไรมากที่สุด ในสภาอดัมวอห์นวอร์ด (วอร์ด 20 ทรินิตี้สปาดินา) เช่น 22 เว็บไซต์บิลบอร์ดได้หายไปเนื่องจากอาคารใหม่ (คอนโด) 16 สัญญาณที่ผิดกฎหมายได้ถูกลบออกและ 44 ยังคงอยู่. การรักษาในใจว่าป้ายโฆษณาที่ไม่ดีสำหรับค่าทรัพย์สิน ผลกระทบที่อาจจะมีนัยสำคัญ ตามการศึกษาที่ทำในปีที่ผ่านมาในฟิลาเดล "การใช้ 2010 ข้อมูลราคาขายและคำนึงถึงสิ่งอำนวยความสะดวกที่อยู่ติดบัญชีเช่นห้องสมุดและสวนสาธารณะอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยภายใน 500 ฟุตของบิลบอร์ดเป็น $ 30,826 มีค่าน้อยกว่า." ในขณะที่โตรอนโต อำเภอคณะกรรมการโรงเรียนพยายามที่จะตรวจสอบสิ่งที่นโยบายการโฆษณาที่ควรจะ คำตอบที่แน่นอนคือว่าไม่มีใครควรได้รับอนุญาต แต่ในช่วงเวลาของความยากจนของเทศบาลก็ยากที่จะต้านทานความดัน. แล้วสภาได้เปิดใช้งานดาวสื่อผ่านโปรแกรมเฟอร์นิเจอร์ถนนเพื่อถ่วงทางเท้าที่มีการออกแบบมาไม่ดีและป้ายโฆษณาล่วงล้ำ และตอนนี้ส่วนใหญ่ของเรามีการเติบโตที่คุ้นเคยกับการเห็นสถานีรถไฟใต้ดิน TTC เหล็กไหลในภาพของบางแคมเปญโฆษณาขององค์กรหรืออื่น ๆ . the ขายของเมืองเพื่อประโยชน์ของผลประโยชน์ส่วนตัวอย่างเคร่งครัดนี้มาเกี่ยวกับปัจจัยเพราะสอง (ก) ในพื้นที่ เป็นเมืองที่มีคุณค่าและ (ข) เป็นเมืองที่ยากจนเกินไปที่จะเปิดลงข้อเสนอ นี้สภาพขัดแย้ง - ความยากจนของประชาชนและความมั่งคั่งส่วนตัว - เป็นฉากหลังในการตัดสินใจดังกล่าวหลายเมืองต้องใช้เวลา. Scarborough สมาชิกสภาแกรี่ครอว์ฟระบุว่าเหตุผลสำหรับภาษีป้ายโฆษณาอยู่ในการใช้เงินเพื่อสนับสนุนศิลปะและวัฒนธรรมในโตรอนโตเป็นสภาภาพเดิม . "เราจำเป็นต้องเพิ่มภาษีป้ายให้การสนับสนุนศิลปะ" ครอว์ฟกล่าวว่า "ภาษีเฉพาะเป็นกุญแจสำคัญ." ในขณะที่เขาชี้ให้เห็นการใช้จ่ายต่อหัววัฒนธรรมในโตรอนโตเป็นที่น่าอาย $ 18 ต่อคน มันควรจะเป็น 25 $ 10 ล้าน $ ขึ้นโดยภาษีป้ายจะช่วยให้เมืองถึงมาตรฐานที่. "มันเป็นเรื่องการพิจารณาคดีในเชิงบวก" ผู้ก่อตั้งเมืองสวย, Devon Ostrom กล่าวว่า "เท่าที่องค์กรของเราเป็นห่วงก็เป็นคำถามของผู้ที่มีการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะ ความคิดของภาษีนี้ก็เพื่อหาเงินสำหรับศิลปะ. " แต่ตั้งแต่นั้นมากรมเครื่องหมายของโตรอนโตได้รับเสียใจมาก ณ จุดนี้ไม่มีใครแน่ใจว่าเมืองสามารถบังคับใช้กฎระเบียบใหม่แม้ว่ามันอยากจะ. ยื่นใต้: สมาชิกสภาแกรี่ครอว์ฟในข่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่เพียง แต่มากของโตรอนโตของป้ายโฆษณาน่ารำคาญ มันผิดกฎหมาย ดังนั้น ไม่มีใครแปลกใจว่า บริษัท ที่รับผิดชอบสำหรับพวกเขาน้อยกว่าความกระตือรือร้น เมื่อสภาได้ใช้ภาษีป้ายของพวกเขาที่กลับมาในปี 2009 อุตสาหกรรมการตอบสนองโดยการฟ้องเมืองและชนะในรอบแรก พอวันจันทร์ ในการพิจารณาคดีหลัก , ออนตาริศาลอุทธรณ์พลิกกลับตัดสินใจเดิมในความโปรดปรานของโตรอนโตเมือง ซึ่งกำหนดว่ารายได้จะไปยังศิลปะยืนเพื่อเก็บ upwards of $ 10 ล้านปีจากภาษีป้าย .แม้ว่าอุตสาหกรรมสามารถยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา เหมือนกินฟรีมากกว่า เรื่องเวลาด้วย บริษัท เหล่านี้มี flouted เมืองปีจงใจทำลายกฎหมายและการใช้ประโยชน์จากกฎหมายทุกวิชา ." เมืองที่ใช้ภาษีลงโทษอุตสาหกรรมสำหรับกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย , " อธิบายถึงทหารผ่านศึกต่อต้านประกาศกิจกรรม , Rami tabello . " สภารู้สึกอุตสาหกรรมป้ายไม่เคารพต่อความปรารถนาของ อุตสาหกรรมที่ได้รับไม่ค่อยจริงใจจากจุดเริ่มต้น . "tabello ประมาณการมีมากกว่า 3 , 000 ป้ายในโตรอนโต , 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ของพวกเขาที่ผิดกฎหมาย ที่ทำให้จำนวนของอาชญากรสัญญาณระหว่าง 600 และ 900ส่วนใหญ่ในเมืองที่พวกเขาทำกำไรมากที่สุด ในสมาชิกสภาอดัม วอห์น วอร์ด ( ward 20 , ทรินิตี้ spadina ) , ตัวอย่างเช่น , 22 เว็บไซต์บิลบอร์ดได้หายไป เพราะอาคารใหม่ ( คอนโด ) , 16 ป้ายผิดกฎหมายได้ถูกลบออกและ 44 ยังคงอยู่การรักษาในใจว่าแย่โฆษณาสำหรับค่าคุณสมบัติ ผลกระทบที่อาจจะสำคัญ ตามการศึกษาทำในปีที่แล้ว ใน Philadelphia , " ใช้ 2010 ราคา ขายข้อมูล และคำนึงถึงสิ่งอำนวยความสะดวกที่อยู่ติดกัน เช่น ห้องสมุดและสวนสาธารณะ , อสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยภายใน 500 ฟุตของบิลบอร์ดคือ $ 30826 มีค่าน้อยกว่า . "ในขณะเดียวกัน โตรอนโตตำบลคณะกรรมการโรงเรียนก็พยายามหาสิ่งที่นโยบายการโฆษณาควรจะ คำตอบของหลักสูตรคือว่าไม่ควรยอม แต่เวลาของ Civic ความแร้นแค้น มันยากที่จะต้านทานแรงดันแล้ว คณะกรรมการได้เปิดใช้งานดาวสื่อผ่านถนนเฟอร์นิเจอร์โปรแกรมเกะกะทางเท้าที่ออกแบบมาไม่ดีและรบกวนป้ายโฆษณา และตอนนี้ส่วนใหญ่เราได้เติบโตคุ้นเคยกับการเห็น ttc สถานีรถไฟใต้ดิน remade ในรูปของบางบริษัทโฆษณาแคมเปญหรืออื่น ๆนี้ขายในเมืองเพื่อประโยชน์ของเอกชนสนใจมาอย่างเคร่งครัด เพราะสองปัจจัย ( ) ในพื้นที่เมืองมีค่าและ ( B ) เป็นเมืองที่ยากจนเกินไปที่จะปฏิเสธข้อเสนอ นี้ขัดแย้ง สภาพความยากจนและความมั่งคั่งส่วนตัว - สาธารณะเป็นฉากหลังให้กับหลายเมืองเช่นการตัดสินใจต้องใช้เวลาสการ์เบอโรสมาชิกสภาแกรี่ ครอฟอร์ด ระบุว่าเหตุผลสำหรับป้ายภาษีอยู่ในการใช้เงินเพื่อสนับสนุนศิลปะและวัฒนธรรมในโตรอนโต , ตามที่สภาสร้างสรรค์ภาพ ." เราต้องเพิ่มภาษีป้ายเพื่อสนับสนุนศิลปะ " ครอฟอร์ดกล่าวว่า " โดยเฉพาะภาษีเป็นหลัก "เขาชี้ว่า รายได้ต่อหัวใช้วัฒนธรรมในโตรอนโตเป็นอาย 18 $ ต่อ 1 คน มันควรจะ $ 25 $ 10 ล้าน โดยยกป้ายภาษีจะช่วยเมืองการเข้าถึงมาตรฐาน ." มันเป็นเมืองที่สวยงามปกครอง " ว่าผู้ก่อตั้ง เดวอนที่ตั้ง . " เท่าที่องค์กรของเราเป็นกังวล มันเป็นคำถามของผู้ที่มีการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะ แนวคิดของภาษีนี้ก็เพื่อระดมเงินเพื่อศิลปะ”แต่หลังจากนั้น โตรอนโต ป้ายแผนก มีความกล้า . ณจุดนี้ ไม่มีใครแน่ใจว่าเมืองสามารถบังคับใช้กฎใหม่ถ้ามันต้องการยื่นใต้ : สมาชิกสภา แกรี่ ครอฟอร์ดในข่าว