Cecil Frank Powell was born on Dece

Cecil Frank Powell was born on December 5th, 1903, at Tonbridge, Kent, where his father, Frank Powell, was one of a family of gunsmiths who had long practised the trade in the town. His grandfather, George Bisacre, had established a private school in the nearby town of Southborough and his family ties and influences therefore tended to encourage a regard for the value both of learning and the practical arts.

He attended a local elementary school and won a scholarship, at the age of eleven, to Judd School, Tonbridge. From there he won open scholarships to Sidney Sussex College, Cambridge, where he graduated with First Class Honours in the Natural Science Tripos (1924-1925).

As a postgraduate student, Powell worked in the Cavendish Laboratory under C.T.R. Wilson and Lord Rutherford until 1927 when he gained his Ph.D. and moved to the University of Bristol as Research Assistant to A.M. Tyndall in the H.H. Wills Physical Laboratory. He was eventually appointed lecturer, then reader and, in 1936, he visited the West Indies as seismologist of an expedition investigating volcanic activity. He returned to Bristol in the following year and in 1948 he was established as Melville Wills Professor of Physics.

Powell was Director of a European expedition for making high-altitude balloon flights in Sardinia (1952) and in the Po Valley (1954, 1955, and 1957).

His first researches at the Cavendish Laboratory concerned condensation phenomena and it led indirectly to an explanation of the anomalously high rate of discharge of steam through nozzles. He showed this to be due to the existence of supersaturation in the rapidly expanding steam and his results were found to have a bearing on the design and performance of the steam turbine.

At Bristol he devoted years of patient work to the development of accurate techniques for measuring the mobility of positive ions and to establishing the nature of the ions in most of the common gases. After his sojourn in the Caribbean, he returned to work on the construction of a Cockcroft generator for accelerating fast protons and deuterons - employing them in conjunction with a Wilson chamber, to study neutron-proton scattering. In 1938, he undertook experiments in cosmic radiation and employed methods of directly recording the tracks of the particles in photographic emulsions and, when the Cockcroft machine came into operation, he employed similar methods for determining the energy of neutrons, that is, by observing the tracks of the recoiling protons. The length of the track of a charged particle in the emulsion was found to give an accurate measure of its range and the great advantages of this method for experiments in nuclear physics were soon clearly established.

This development led him to a study of the scattering and disintegration processes produced by a beam of high-energy deuterons and he later returned, with the development of photographic emulsions of increased sensitivity, to experiments on cosmic radiation: in 1947 heavy mesons were discovered and many of their more important properties established.

Powell has contributed numerous papers to learned societies on the discharge of electricity in gases, and on the development of photographic methods in nuclear physics. He is a co-author of Nuclear Physics in Photographs (1947) and The Study of Elementary Particles by the Photographic Method (1959).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พาวเวลล์แฟรงค์เซซิลเกิดบน 5 ธันวาคม 1903 ที่ Tonbridge เคนท์ ที่พ่อ พาวเวลล์ Frank เป็นหนึ่งในครอบครัวของ gunsmiths ที่ยาวได้ฝึกฝนการค้าในเมือง คุณปู่ของเขา George Bisacre ได้ก่อตั้งโรงเรียนเอกชนในเมืองใกล้เคียงของ Southborough และความสัมพันธ์ในครอบครัวของเขา และอิทธิพลดังนั้นแนวโน้มที่จะ ส่งเสริมเรื่องค่าเรียนและศิลปะปฏิบัติ เขาเข้าโรงเรียนประถมศึกษาในท้องถิ่น และได้รับรางวัลทุนการศึกษา ในอายุสิบเอ็ด จัดด์โรงเรียน Tonbridge จากนั้น เขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาเปิดอ่าน Sussex วิทยาลัย เคมบริดจ์ ที่จบเกียรตินิยมใน Tripos วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ (1924-1925) เป็นนักศึกษาปริญญาโท พาวเวลล์ทำงานในห้องปฏิบัติการคาเวนดิช C.T.R. Wilson และรูเทอร์ฟอร์ดพระจนถึงปี 1927 เมื่อเขาได้รับปริญญาเอกของเขา และย้ายไปมหาวิทยาลัย Bristol เป็นผู้ช่วยวิจัยการ Tyndall น.ใน H.H. บังเกิดกายภาพห้องปฏิบัติการ เขาถูกแต่งตั้งผู้บรรยาย อ่านแล้วในที่สุด และ ในปี 1936 เขาเยี่ยม West Indies เป็น seismologist ของการสำรวจตรวจสอบการระเบิดของภูเขาไฟ เขากลับไป Bristol ในปีต่อไป และในปี 1948 เขาก่อเป็นเมลวิลล์บังเกิดศาสตราจารย์วิชาฟิสิกส์ พาวเวลล์เป็นผู้อำนวยการเร่งในยุโรปการบินบอลลูนสูง ในซาร์ดิเนีย (1952) และ ในหุบ เขา Po (1954, 1955 และ 1957) งานวิจัยของเขาครั้งแรกในห้องปฏิบัติการคาเวนดิชกังวลปรากฏการณ์รวมตัว และมันนำทางอ้อมคำอธิบายของไอน้ำผ่านหัวฉีดอัตราสูง anomalously เขาได้พบนี้เป็น เพราะการดำรงอยู่ของยิ่งยวดในไอน้ำขยายตัว และผลของเขาพบว่ามีการออกแบบและประสิทธิภาพของกังหันไอน้ำ ที่บริ เขาอุทิศปีของผู้ป่วย เพื่อการพัฒนาเทคนิคที่ถูกต้องสำหรับการวัดการเคลื่อนที่ของประจุไฟฟ้าบวก และสร้างธรรมชาติของไอออนของแก๊สทั่วไป หลังเขาพักแรมในแคริบเบียน เขากลับไปทำงานในการก่อสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้า Cockcroft สำหรับเร่งโปรตอนอย่างรวดเร็วและใช้งานร่วมกับช่อง Wilson ศึกษาการกระเจิงนิวตรอนโปรตอน - deuterons ในปี 1938 เขา undertook ทดลองในรังสีคอสมิก และใช้วิธีการบันทึกแทร็คของอนุภาคในสารแขวนลอยถ่ายโดยตรง แล้ว เมื่อเครื่อง Cockcroft เข้ามาดำเนินการ เขาใช้วิธีในการกำหนดพลังงานของนิวตรอน คือ โดยสังเกตแทร็คของโปรตอน recoiling ความยาวของแทร็กของอนุภาคที่เรียกเก็บในอิมัลชันที่พบให้มีความแม่นยำ และข้อดีของวิธีการนี้สำหรับการทดลองฟิสิกส์นิวเคลียร์เร็วชัดเจนก่อตั้ง พัฒนานี้นำเขาไปสู่การศึกษากระบวนการกระเจิงและสลายตัวที่ผลิต โดยลำแสงพลังงานสูง deuterons และเขาภายหลัง กลับไป กับการพัฒนาของอิมัลชันถ่ายภาพความไวแสงที่เพิ่มขึ้น การทดลองกับรังสีคอสมิก: mesons หนักถูกค้นพบในปี 1947 และหลายคุณสมบัติสำคัญของการก่อตั้ง พาวเวลล์มีส่วนเอกสารจำนวนมากในการสมาคมการปล่อยไฟฟ้าในก๊าซ และ การพัฒนาวิธีการถ่ายภาพในฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้เขียนร่วมของฟิสิกส์นิวเคลียร์ในภาพถ่าย (1947) และการศึกษาของอนุภาคมูลฐาน โดยวิธีถ่ายภาพ (1959)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เซซิลแฟรงก์เวลล์เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 1903 ที่ Tonbridge, เคนต์ที่พ่อของเขา, แฟรงก์เวลล์เป็นหนึ่งในครอบครัวของ gunsmiths ที่ได้รับการฝึกฝนเป็นเวลานานการค้าในเมือง ปู่ของเขาจอร์จ Bisacre ได้จัดตั้งโรงเรียนเอกชนในเมืองใกล้เคียงของโบโรของเขาและความสัมพันธ์ในครอบครัวและอิทธิพลดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะขอแนะนำให้คำนึงถึงความคุ้มค่าทั้งการเรียนรู้และศิลปะในทางปฏิบัติได้. เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมในท้องถิ่นและได้รับรางวัลทุนการศึกษา ตอนอายุสิบเอ็ดจะจัดด์โรงเรียนทอนบริดจ์ จากนั้นเขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาเปิดให้ซัสเซ็กซ์ซิดนีย์เคมบริดจ์ที่เขาจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในด้านวิทยาศาสตร์ Tripos ธรรมชาติ (1924-1925). ในฐานะที่เป็นนักศึกษาปริญญาโทพาวเวลทำงานในห้องปฏิบัติการ Cavendish ภายใต้ CTR วิลสันและพระเจ้า Rutherford 1927 จน เมื่อเขาได้รับปริญญาเอกของเขา และย้ายไปที่มหาวิทยาลัยบริสตอเป็นผู้ช่วยวิจัยกับ Am ดอลล์ในห้องปฏิบัติการทางกายภาพ HH พินัยกรรม เขาได้รับการแต่งตั้งในที่สุดอาจารย์แล้วผู้อ่านและในปี 1936 เขาไปเยือนเวสต์อินดีสเป็นวิหคของการเดินทางตรวจสอบการระเบิดของภูเขาไฟ เขากลับไปที่บริสตอในปีต่อไปและในปี 1948 เขาได้รับการยอมรับในฐานะเมลวิลล์พินัยกรรมศาสตราจารย์ฟิสิกส์. พาวเวลเป็นผู้อำนวยการการเดินทางในยุโรปสำหรับการทำเที่ยวบินบอลลูนสูงสูงในซาร์ดิเนีย (1952) และโพหุบเขา (1954, 1955 และ 1957). การวิจัยครั้งแรกของเขาที่ห้องปฏิบัติการ Cavendish ปรากฏการณ์การควบแน่นที่เกี่ยวข้องและมันจะนำโดยอ้อมกับคำอธิบายของอัตราที่สูงผิดปรกติของการปล่อยไอน้ำผ่านหัว เขาแสดงให้เห็นนี้น่าจะเกิดจากการดำรงอยู่ของความเข้มข้นเกินจุดอิ่มตัวในอบไอน้ำการขยายตัวอย่างรวดเร็วและผลของเขาถูกพบว่ามีผลต่อการออกแบบและประสิทธิภาพการทำงานของกังหันไอน้ำได้. ที่ Bristol เขาอุทิศปีของการทำงานของผู้ป่วยเพื่อการพัฒนาเทคนิคที่ถูกต้อง การวัดการเคลื่อนไหวของไอออนบวกและจะสร้างลักษณะของไอออนในส่วนของก๊าซที่พบบ่อย หลังจากการพักแรมในทะเลแคริบเบียนเขากลับไปทำงานในการก่อสร้างของกำเนิด Cockcroft สำหรับเร่งโปรตอนได้อย่างรวดเร็วและ deuterons - จ้างพวกเขาร่วมกับหอการค้าวิลสันที่จะศึกษาการกระเจิงนิวตรอนโปรตอน ในปี 1938 เขาได้รับหน้าที่ทดลองรังสีคอสมิกและวิธีการจ้างงานโดยตรงบันทึกแทร็คของอนุภาคในอีมัลชั่ถ่ายภาพและเมื่อเครื่อง Cockcroft เข้ามาดำเนินการที่เขาใช้วิธีการที่คล้ายกันในการพิจารณาการใช้พลังงานของนิวตรอนที่เป็นโดยการสังเกต แทร็คของโปรตอนหลุด ความยาวของการติดตามของอนุภาคในข้อหาอิมัลชันที่พบจะให้วัดที่ถูกต้องของเทือกเขาและข้อได้เปรียบที่ดีของวิธีการนี้สำหรับการทดลองในฟิสิกส์นิวเคลียร์ในเร็ว ๆ นี้ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด. การพัฒนานี้จะนำเขาไปสู่การศึกษาของกระเจิงและ กระบวนการสลายตัวที่ผลิตโดยลำแสงของ deuterons พลังงานสูงและต่อมาเขากลับมากับการพัฒนาของอีมัลชั่ถ่ายภาพของความไวที่เพิ่มขึ้นในการทดลองเกี่ยวกับรังสีคอสมิก: ในปี 1947 มีซอนหนักถูกค้นพบและหลายคุณสมบัติที่สำคัญมากขึ้นของพวกเขาเป็นที่ยอมรับ. พาวเวลได้มีส่วนร่วม เอกสารจำนวนมากเพื่อสังคมได้เรียนรู้เกี่ยวกับการปล่อยกระแสไฟฟ้าก๊าซและการพัฒนาวิธีการถ่ายภาพในฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้เขียนร่วมของฟิสิกส์นิวเคลียร์ในภาพ (1947) และการศึกษาประถมศึกษาอนุภาคโดยวิธีการถ่ายภาพ (1959)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เซซิล แฟรงค์ พาวล์ เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 1903 , โทน , Kent , ที่บิดาของเขา แฟรงค์ พาวล์ เป็นหนึ่งในครอบครัวของช่างปืนที่ยาวได้ฝึกการค้าขายในเมือง ปู่ของเขา จอร์จ bisacre ได้ก่อตั้งโรงเรียนในเมืองใกล้เคียงของเซาท์เบอโร่ และความสัมพันธ์ในครอบครัวและอิทธิพลของเขาจึงมีแนวโน้มที่จะสนับสนุนให้คำนึงถึงค่าทั้งสองของการเรียนศิลปะและการปฏิบัติเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมท้องถิ่นและได้รับรางวัลทุนการศึกษาที่อายุ 11 ปี โรงเรียนจัดด์ โทน . จากที่นั่นเขาจะเปิดให้ทุนการศึกษาวิทยาลัย Sidney Sussex , เคมบริดจ์ , ที่ซึ่งเขาจบการศึกษาเกียรตินิยมอันดับในศาสตร์ธรรมชาติ tripos ( 1924-1925 )ในฐานะนักศึกษาปริญญาโท พาวล์ ทำงานในห้องปฏิบัติการ Cavendish ภายใต้ c.t.r. วิลสันและลอร์ดรูเทอร์ฟอร์ดจนถึง 1927 เมื่อเขาได้รับปริญญาเอกของเขา และย้ายไปอยู่ที่มหาวิทยาลัยบริสตอล เป็นผู้ช่วยวิจัย ในน. ทินดอลล์ในวันที่พินัยกรรมห้องปฏิบัติการทางกายภาพ เขาได้รับการแต่งตั้งอาจารย์ในที่สุด แล้วอ่านและในปี 1936 เขาเยี่ยมชมหมู่เกาะอินเดียตะวันตกเป็นมาตรวจสอบแผ่นดินไหวของการสำรวจตรวจสอบกิจกรรมภูเขาไฟ เขากลับมาที่บริสตอลในปีต่อไป และในปี 1948 เขาได้ก่อตั้งขึ้นเป็น Melville พินัยกรรมศาสตราจารย์ฟิสิกส์พาวเวลล์ผู้อำนวยการของการเดินทางในยุโรป ทำให้เที่ยวบินบอลลูนกันในซาร์ดิเนีย ( 1952 ) ในหุบเขาโป ( 1954 1955 และ 1957 )แรกของเขาที่ห้องปฏิบัติการวิจัยคาเวนดิชเกี่ยวข้องปรากฏการณ์การควบแน่นและ LED ทางอ้อมเพื่ออธิบายอัตราการคายไอน้ำ anomalously สูงผ่านหัวฉีด เขาพบนี้เป็นเนื่องจากการมีอยู่ของไอน้ำต่ำ ในการขยายอย่างรวดเร็วและผลของเขาพบว่ามีเรืองในการออกแบบและประสิทธิภาพของกังหันไอน้ำ .ที่บริสโตล เขาทุ่มเทปีของงานผู้ป่วยในการพัฒนาเทคนิคที่ถูกต้องสำหรับการวัดการเคลื่อนที่ของประจุบวก และจะสร้างลักษณะของไอออนในส่วนของก๊าซทั่วไป หลังจากการพักแรมของเขาในแคนาดา เขากลับมาทำงานในการก่อสร้างของคอกครอฟต์เครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำหรับการเร่งอย่างรวดเร็ว โปรตอน และ deuterons - ใช้มันร่วมกับหอการค้านิวตรอน โปรตอน วิลสัน ศึกษาการกระเจิง . 1938 เขา undertook การทดลองในรังสีคอสมิกและใช้วิธีการโดยตรงบันทึกแทร็คของอนุภาคในอิมัลชันภาพถ่ายและเมื่อเครื่องคอกครอฟต์เข้ามาในงาน เขาใช้วิธีที่คล้ายกันสำหรับการพลังงานของนิวตรอน นั่นคือโดยการสังเกตร่องรอยของการถอยหนีจากโปรตอน . ความยาวของแทร็คของประจุไฟฟ้าอิมัลชันพบให้วัดที่ถูกต้องของช่วงและประโยชน์ที่ดีของวิธีนี้สำหรับการทดลองทางฟิสิกส์นิวเคลียร์ได้เร็วขึ้นอย่างชัดเจนการพัฒนานี้นำเขาไปยังการศึกษาการกระจายและการกระบวนการผลิต โดยลำแสงพลังงานสูง deuterons และต่อมากลับมีการพัฒนาการถ่ายภาพอิมัลชันของความไวที่เพิ่มขึ้นเพื่อการทดลองการแผ่รังสีคอสมิก : 1947 หนักมีซอนถูกค้นพบและหลายของพวกเขาที่สำคัญคุณสมบัติตั้งขึ้นได้ทำให้เอกสารมากมายให้กับสังคมในการไหลของไฟฟ้าในก๊าซและการพัฒนาวิธีถ่ายภาพในฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้เขียนร่วมของฟิสิกส์ในรูปถ่าย ( 2490 ) และการศึกษาอนุภาคมูลฐานโดยวิธีถ่ายภาพ ( 1959 )