For each city, the downward polluta

For each city, the downward pollutant flux (I;; in
gm-2s-') was calculated as the product of the deposition
velocity (Vd; in m s-') and the pollutant concentration
(C; in gm-3) (F= VdO. Deposition velocity was
calculated as the inverse of the sum of the aerodynamic
(R,), quasi-laminar boundary layer (Rb) and canopy
(&) resistances (Baldocchi et al., 1987). Hourly estimates
of R, and Rb were calculated using standard
resistance formulas (Killus et al., 1984; Pederson et al.,
1995; Nowak et al., 1998) and hourly weather data from
nearby airports for 1994. R, and Rb effects were
relatively small compared to R, effects.
Hourly canopy resistance values for 03, SO2, and
NO2 were calculated based on a modified hybrid of bigleaf
and multilayer canopy deposition models (Baldocchi
et al., 1987; Baldocchi, 1988). Canopy resistance (&)
has three components: stomata1 resistance (r,), mesophyll
resistance (r,), and cuticular resistance (rt), such
that: 1/& = l/(r, + r,) -t 1 /r,. Mesophyll resistance was
set to zero s m-' for SO2 (Wesely, 1989) and 10 s m' for
O3 (Hosker and Lindberg, 1982). Mesophyll resistance
was set to 100sm-' for NO2 to account for the
difference between transport of water and NO2 in the
leaf interior, and to bring the computed deposition
velocities in the range typically exhibited for NO2
(Lovett, 1994). Base cuticular resistances were set at
8000sm-' for SOz, 10,000 sm-' for 03, and
20,000 s m-' for NO2 to account for the typical variation
in r, exhibited among the pollutants (Lovett, 1994).
As removal of CO and particulate matter by
vegetation are not directly related to photosynthesis/
transpiration, & for CO was set to a constant for
in-leaf season (50,000 s m-') and leaf-off season
(1,000,000 s rn-l) (Bidwell and Fraser, 1972). For
particles, the median deposition velocity (Lovett, 1994)
was set to 0.064 rn s-I based on 50-percent resuspension
rate (Zinke, 1967). The base Vd was adjusted according
to in-leaf vs. leaf-off season parameters. To limit
deposition estimates to periods of dry deposition,
deposition velocities were set to zero during periods of
precipitation.
Each city was assumed to have a single-sided leaf area
index within the canopy covered area of 6 and to be 10% coniferous (Nowak, 1994). Leaf area index value is
total leaf area (m2: trees and large shrubs [minimum 1 in
stem diameter]) divided by total canopy cover in city
(m2) and includes layering of canopies. Regional leaf-on
and leaf-off dates were used to account for seasonal leaf
area variation. Total tree canopy cover in each city was
based on aerial photograph sampling (Nowak et al.,
1996) or advanced very high resolution radiometer data
(Dwyer et al., 2000; Nowak et al., 2001).
Hourly pollution concentration data (1994) from each
city were obtained from the US Environmental Protection
Agency (EPA). Missing hourly meteorological or
pollution-concentration data were estimated using the
monthly average for the specific hour. In some locations,
an entire month of pollution-concentration data may be
missing and are estimated based on interpolations from
existing data. For example, O3 concentrations may not
be measured during winter months and existing 03
concentration data are extrapolated to rnissing months
based on the average national O3 concentration monthly
pattern. Data from 1994 were used due to available data
sets with cloud cover information. To estimate percent
air quality improvement due to dry deposition (Nowak
et al., 2000), hourly boundary heights were used in
conjunction with local deposition velocities for select
cities with boundary layer height data. Daily morning
and afternoon mixing heights from nearby stations were
interpolated to produce hourly values using the EPA's
PCRAMMIT program (US EPA, 1995). Minimum
boundary-layer heights were set to 150 m during the
night and 250m during the day based on estimated
minimum boundary-layer heights in cities. Hourly
mixing heights (m) were used in conjunction with
pollution concentrations (pg m-3) to calculate the
amount of pollution within the mixing layer (pg mA2).
This extrapolation from ground-layer concentration to
total pollution within the boundary layer assumes a
well-mixed boundary layer, which is common in the
daytime (unstable conditions) (Colbeck and Harrison,
1985). Hourly percent air quality improvement was
calculated as grams removed/(grams removed -t grams
in atmosphere), where grams in atmosphere = measured
concentration (g mm3) x boundary layer height (m) x
city area (m2).
To estimate pollution removal by all urban trees in
the United States, national pollution concentration data
(all EPA monitors) were combined with standardized
local or regional pollution removal rates. Pollution
removal rates (gm-2 of tree cover) standardized to the
average pollutant concentration in the city (gm-2 per
ppm or per pgmm3). As flux rates are directly proportional
to pollutant concentrations, standardized removal
rates are used to account for concentration differences
among urban areas.
For all urban areas in the United States outside of the
55 analyzed cities, local pollution monitoring data wereused to calculate the average pollution concentration in
the urban area for each pollutant. Urban area boundaries
are based on 1990 census definitions of urbanized
areas (areas with population density z 1000 people
mi-') and urban places (incorporated or unincorporated
(census-defined) places with a population > 2500)
outside of urbanized areas. If pollutant monitors did
not exist within the urban area, minimum state pollution
concentration data were assigned to the urban area.
Likewise, standardized pollution removal rates were
assigned to each urban area based on data from the
closest analyzed city within the same climate zone. All
urban areas within a state were assigned to the dominant
climate zone (coo1 temperate, Desert, Mediterranean,
steppe, tropical, tundra, warm temperate) in the state,
except for California and Texas where urban areas were
individually assigned to one of multiple state climate
zones.
For each urban area exclusive of the 55 analyzed
cities, standardized pollution removal rates were multiplied
by average pollutant concentration and total
amount of tree cover to calculate total pollution
removal for each pollutant in every urban area. Urban
area pollution removal totals were combined to estimate
the national total. Pollution removal value was
estimated using national median externality values
(Murray et al.. 1994). Values were based on the
median monetized dollar per ton externality values
used in energy-decision-making from various studies.
These values, in dollars per metric ton (t) are:
NO2 = $6752 t-*, PMlo = $4508 t-l, SO2 = $1653 t-l,
and CO = $959 t'. Externality values for O3 were set to
equal the value for NO2. Externality values can be
considered the estimated cost of pollution to society that
is not accounted for in the market price of the goods or
services that produced the pollution.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในแต่ละเมือง ไหลลงมลพิษ (ฉัน;; ในกรัม - 2s-') ถูกคำนวณเป็นผลิตภัณฑ์ของการสะสมความเร็ว (Vd; m s-') และความเข้มข้นของมลพิษ(C; 3 กรัม) (F =วีดีโอ ความเร็วสะสมถูกคำนวณเป็นค่าผกผันของผลรวมของการอากาศพลศาสตร์(R,), laminar เสมือนขอบเขตชั้น (Rb) และฝาครอบ(และ) ความต้านทาน (Baldocchi et al., 1987) ประเมินเป็นรายชั่วโมงR และ Rb ถูกคำนวณโดยใช้มาตรฐานต้านทานสูตร (Killus et al., 1984 Pederson et al.,1995 Nowak et al., 1998) และรายชั่วโมงข้อมูลสภาพอากาศจากสนามบินที่ใกล้เคียงในปี 1994 R และผลกระทบของ Rbค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับ R ผลการค่าความต้านทานฝาครอบต่อชั่วโมงสำหรับ 03, SO2 และNO2 ถูกคำนวณโดยใช้การปรับเปลี่ยนผสมของ bigleafและรูปแบบการสะสมฝาครอบหลายชั้น (Baldocchiร้อยเอ็ด al., 1987 Baldocchi, 1988) วิต้านทาน (และ)มีส่วนประกอบที่ 3: stomata1 ต้านทาน (r,), mesophyllความต้านทาน (r,), และ cuticular ต้านทาน (rt), เช่นที่: 1 / & = l / (r + r,) /r -t 1, มีความต้านทาน mesophyllกำหนดให้ m s ศูนย์-' สำหรับ SO2 (Wesely, 1989) และ 10 s m' สำหรับO3 (Hosker และ Lindberg, 1982) ต้านทาน mesophyllถูกตั้งค่าให้ 100sm-' สำหรับ NO2 การบัญชีสำหรับการความแตกต่างระหว่างการขนส่งน้ำและ NO2 ในการใบไม้ตกแต่งภายใน และนำสะสมคำนวณตะกอนในช่วงจัดแสดงโดยทั่วไปสำหรับ NO2(Lovett, 1994) ต้านทาน cuticular พื้นฐานได้ตั้ง8000sm-' สำหรับ SOz, sm 10000-' สำหรับ 03 และ20000 s m-' สำหรับ NO2 การบัญชีสำหรับการเปลี่ยนแปลงโดยทั่วไปใน r จัดแสดงระหว่างสารมลพิษ (Lovett, 1994)เป็นการกำจัดของ CO และเรื่องฝุ่นด้วยพืชไม่โดยตรงเกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ด้วยแสง /transpiration และ สำหรับบริษัทถูกตั้งค่าให้เป็นค่าคงที่สำหรับฤดูกาลในลีฟ (50000 s m-') และใบปิดฤดูกาล(1000000 s rn-l) (Bidwell และเฟรเซอร์ 1972) สำหรับอนุภาค ความเร็วสะสมมัธยฐาน (Lovett, 1994)ถูกตั้งค่าให้ rn 0.064 s-ฉันตาม resuspension ตะกอน 50 เปอร์เซ็นต์อัตรา (Zinke, 1967) Vd ฐานถูกปรับปรุงตามไปในใบเทียบกับพารามิเตอร์ใบปิดฤดูกาล การจำกัดสะสมประมาณการระยะเวลาของการสะสมแห้งสะสมตะกอนถูกตั้งค่าเป็นศูนย์ในระหว่างรอบระยะเวลาของฝนแต่ละเมืองถือว่ามีพื้นที่ใบเดียวดัชนีภายในฝาครอบที่ครอบคลุมพื้นที่ ของ 6 และ 10% เริ่ม (Nowak, 1994) ค่าดัชนีพื้นที่ใบพื้นที่ใบทั้งหมด (m2: ต้นไม้และพุ่มใหญ่ [ขั้นต่ำ 1 ในก้านขนาด]) หาร ด้วยฝาครอบฝาครอบทั้งหมดในเมือง(m2) และ layering ของ canopies ภูมิภาคใบบนและใบปิดที่ต้องใช้บัญชีสำหรับใบตามฤดูกาลการเปลี่ยนแปลงที่ตั้ง ฝาครอบฝาครอบต้นไม้ทั้งหมดในแต่ละเมืองได้โดยใช้การสุ่มตัวอย่างรูปถ่ายทางอากาศ (Nowak et al.,ปี 1996) หรือความละเอียดสูงมาก radiometer ข้อมูลขั้นสูง(Dwyer และ al., 2000 Nowak et al., 2001)ต่อชั่วโมงมลพิษเข้มข้นข้อมูล (1994) จากเมืองได้รับจากการที่เราป้องกันสิ่งแวดล้อมหน่วย (EPA) ขาดชั่วโมงอุตุนิยมวิทยา หรือความเข้มข้นมลพิษข้อมูลที่ประเมินโดยใช้การเฉลี่ยรายเดือนชั่วโมงเฉพาะ ในบางตำแหน่งเดือนมีทั้งความเข้มข้นมลพิษข้อมูลอาจหายไปและจะประเมินตาม interpolations จากข้อมูลที่มีอยู่ ตัวอย่าง ความเข้มข้นของ O3 อาจไม่วัดในช่วงฤดูหนาว และอยู่ 03ข้อมูลความเข้มข้นมี extrapolated rnissing เดือนตามที่เฉลี่ยชาติ O3 เข้มข้นรายเดือนรูปแบบการ ใช้ข้อมูลจากปี 1994 เนื่องจากข้อมูลที่มีตั้งค่าข้อมูลครอบคลุมเมฆ ประเมินเปอร์เซ็นต์ปรับปรุงคุณภาพอากาศเนื่องจากแห้งสะสม (Nowakและ al., 2000), ชั่วโมงใช้ความสูงขอบในร่วมกับตะกอนสะสมในท้องถิ่นสำหรับการเลือกการเมืองข้อมูลความสูงของชั้นขอบเขต ตอนเช้าทุกวันและความสูงผสมบ่ายจากสถานีรถไฟในการผลิตต่อชั่วโมงค่าใช้ของ EPA ในการสโปรแกรม PCRAMMIT (เรา EPA, 1995) ต่ำสุดขอบเขตชั้นสูงถูกตั้งค่า m 150 ในระหว่างคืนและ m 250 วันตามประเมินความสูงต่ำสุดขอบชั้นในเมือง ต่อชั่วโมงผสมความสูง (เมตร) ใช้ร่วมกับมลภาวะความเข้มข้น (pg m-3) เพื่อคำนวณการจำนวนมลพิษภายในชั้นผสม (pg mA2)Extrapolation นี้จากสมาธิชั้นล่างไปสมมติรวมมลพิษภายในชั้นขอบเขตการห้องผสมขอบชั้น ซึ่งเป็นในการเวลากลางวัน (เงื่อนไขเสถียร) (Colbeck และ Harrisonปี 1985) มีการปรับปรุงคุณภาพอากาศเปอร์เซ็นต์ต่อชั่วโมงคำนวณเป็นกรัมลบ / (เอาออกกรัมกรัม -tในบรรยากาศ), ที่กรัมในบรรยากาศ =วัดความเข้มข้น (g mm3) x ขอบชั้นความสูง (เมตร) xซิตี้ (m2)การประมาณการกำจัดมลพิษ ด้วยต้นไม้เมืองทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกา ข้อมูลความเข้มข้นของมลพิษแห่งชาติ(ทั้งหมด EPA จอ) ถูกรวมเข้ากับมาตรฐานอัตรากำจัดมลพิษในท้องถิ่น หรือภูมิภาค มลภาวะราคากำจัด (จีเอ็ม-2 แผนภูมิปก) มาตรฐานเพื่อการความเข้มข้นของมลพิษเฉลี่ยในเมือง (2 กรัมต่อppm หรือ pgmm3) ขณะที่อัตราการไหลจะเป็นสัดส่วนโดยตรงเพื่อความเข้มข้นของมลพิษ มาตรฐานเอาราคาพิเศษจะใช้บัญชีสำหรับผลต่างของความเข้มข้นในพื้นที่เขตเมืองในพื้นที่เขตเมืองทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาภายนอก55 วิเคราะห์เมือง มลพิษทางท้องถิ่นตรวจสอบข้อมูล wereused เพื่อคำนวณความเข้มข้นมลพิษเฉลี่ยในเมืองในแต่ละแนว ขอบเขตเมืองตามคำนิยามบ้าน 1990 ของ urbanizedพื้นที่ (พื้นที่ที่ มีประชากรหนาแน่น z 1000 คนmi-') และเมือง (รวม หรือ unincorporated(census-defined) ที่ มีประชากร > 2500)นอกพื้นที่ urbanized ถ้าไม่ได้ตรวจสอบมลพิษอยู่ภายในเมือง มลพิษต่ำรัฐข้อมูลความเข้มข้นถูกกำหนดให้กับการเมืองในทำนองเดียวกัน มาตรฐานมลพิษกำจัดขนราคาถูกกำหนดให้กับแต่ละเมืองที่ยึดตามข้อมูลจากการใกล้เมืองการวิเคราะห์ภายในโซนเดียวกันสภาพภูมิอากาศ ทั้งหมดพื้นที่เมืองภายในรัฐได้กำหนดหลักการเขตภูมิอากาศ (coo1 แจ่ม ทะเลทราย เมดิเตอร์เรเนียนทุ่งหญ้าสเตปป์ ร้อน ทุนดรา อุ่นแจ่ม) ในรัฐยกเว้นแคลิฟอร์เนียและเท็กซัสที่เขตเมืองได้กำหนดให้แต่ละสภาพภูมิอากาศของรัฐหลายอย่างใดอย่างหนึ่งโซนในแต่ละเมืองรวม 55 วิเคราะห์เมือง มาตรฐานมลพิษเอาราคาถูกคูณโดยความเข้มข้นมลพิษเฉลี่ยและผลรวมจำนวนต้นไม้ปะคำนวณมลพิษรวมเอาออกสำหรับแต่ละแนวในทุกเมือง เมืองรวมเอามลพิษตั้งถูกรวมในการประเมินผลรวมแห่งชาติ ค่ากำจัดมลพิษประเมินโดยใช้ค่าผลกระทบภายนอกเดียนแห่งชาติ(Murray et al.. 1994) มีค่าตามอดิ monetized ดอลลาร์ต่อตันค่าผลกระทบภายนอกใช้พลังงาน--ตัดสินใจจากการศึกษาต่าง ๆค่าเหล่านี้ ในดอลลาร์ต่อ (t) คือ:NO2 = $6752 ที *, PMlo = $4508 t-l, SO2 = $1653 t-lและ CO = $959 t' มีตั้งค่าผลกระทบภายนอกสำหรับ O3เท่ากับค่าใน NO2 ค่าผลกระทบภายนอกที่สามารถพิจารณาต้นทุนที่ประเมินของมลพิษทางสังคมที่จะไม่ลงบัญชีในราคาตลาดของสินค้า หรือบริการที่ผลิตมลพิษที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สำหรับแต่ละเมืองฟลักซ์สารมลพิษที่ลดลง (ฉัน ;;
ในกรัม-2s-) ที่คำนวณได้เป็นผลิตภัณฑ์ของการสะสมที่ความเร็ว (Vd; s- ใน m) และความเข้มข้นของสารมลพิษ (C; กรัมใน-3) ( F = VDO. ความเร็วสะสมถูกคำนวณเป็นค่าผกผันของผลรวมของพลศาสตร์(r) บริเวณชั้นกึ่งราบเรียบ (Rb) และหลังคา(และ) ความต้านทาน (Baldocchi et al., 1987). การประมาณการรายชั่วโมงของR, และ Rb ถูกคำนวณโดยใช้มาตรฐานสูตรต้านทาน(Killus et al, 1984;. เดอร์สัน, et al. 1995; Nowak et al, 1998.) และข้อมูลสภาพอากาศรายชั่วโมงจากสนามบินใกล้เคียงสำหรับปี 1994 R และผลกระทบ Rb มีขนาดค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับ. R, ผลกระทบหลังคาชั่วโมงค่าความต้านทาน03, SO2 และNO2 จะถูกคำนวณอยู่บนพื้นฐานของไฮบริดที่ปรับเปลี่ยน Bigleaf และรูปแบบการสะสมหลังคาหลายชั้น (Baldocchi et al, 1987;. Baldocchi, 1988). ต้านทานหลังคา (และ) มีสามองค์ประกอบ : ความต้านทาน stomata1 (R), mesophyll ต้านทาน (R) และความต้านทาน cuticular (RT) เช่นว่า1 / = & ลิตร / (R + R,) t-1 / อา ,. mesophyll ต้านทานได้รับการตั้งค่าให้ศูนย์ s m- สำหรับ SO2 (Wesely, 1989) และเอสเอ็ม 10 'สำหรับO3 (Hosker และ Lindberg, 1982) ต้านทาน mesophyll ถูกกำหนดให้ 100sm- สำหรับ NO2 บัญชีสำหรับความแตกต่างระหว่างการขนส่งของน้ำและNO2 ในการตกแต่งภายในใบและเพื่อนำมาสะสมคำนวณความเร็วในช่วงการจัดแสดงโดยทั่วไปสำหรับNO2 (เฟวท 1994) ฐานความต้านทาน cuticular ถูกตั้งไว้ที่8000sm- สำหรับ soz 10,000 sm- สำหรับ 03 และ20,000 s m- สำหรับ NO2 บัญชีสำหรับรูปแบบทั่วไปในR, การจัดแสดงในหมู่มลพิษ (เฟวท 1994). ในฐานะที่เป็นการกำจัดของ CO และอนุภาคโดยพืชจะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการสังเคราะห์แสง/ คายและสำหรับ CO ถูกกำหนดให้คงที่สำหรับในฤดูกาลใบ(50,000 m- s) และใบปิดฤดูกาล(s rn 1,000,000 ลิตร) (Bidwell และเฟรเซอร์ , 1972) สำหรับอนุภาคความเร็วการสะสมเฉลี่ย (เฟวท 1994) ถูกกำหนดให้ 0.064 rn Si ขึ้นอยู่กับ resuspension ร้อยละ 50 อัตรา (Zinke, 1967) ฐาน Vd ถูกปรับเปลี่ยนตามไปในใบเทียบกับพารามิเตอร์ฤดูใบไม้ออก ที่จะ จำกัด การประมาณการการสะสมระยะเวลาของการสะสมแห้งความเร็วการสะสมถูกกำหนดให้เป็นศูนย์ในช่วงระยะเวลาของการตกตะกอน. แต่ละเมืองก็พอจะสันนิษฐานที่จะมีพื้นที่ใบด้านเดียวดัชนีภายในหลังคาครอบคลุมพื้นที่ 6 และจะเป็น 10% สน (โนวัก 1994) ค่าดัชนีพื้นที่ใบเป็นพื้นที่ใบรวม (m2: ต้นไม้และพุ่มไม้ขนาดใหญ่ [1 ขั้นต่ำในเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้น]) หารด้วยฝาครอบหลังคารวมในเมือง(m2) และรวมถึงชั้นของหลังคา ใบในภูมิภาคและวันที่ออกใบถูกนำมาใช้ในการบัญชีสำหรับใบตามฤดูกาลเปลี่ยนแปลงพื้นที่ หลังคาคลุมต้นไม้ทั้งหมดในแต่ละเมืองได้ขึ้นอยู่กับการเก็บตัวอย่างภาพถ่ายทางอากาศ (โนวัก, et al. 1996) หรือสูงความละเอียดสูงมากข้อมูล Radiometer (Dwyer, et al, 2000;. โนวัก et al, 2001).. ข้อมูลความเข้มข้นของมลพิษรายชั่วโมง (1994 ) จากแต่ละเมืองที่ได้รับจากคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐAgency (EPA) หายไปชั่วโมงอุตุนิยมวิทยาหรือข้อมูลมลภาวะความเข้มข้นประมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ยรายเดือนสำหรับชั่วโมงที่เฉพาะเจาะจง ในบางสถานที่ตลอดทั้งเดือนของข้อมูลมลภาวะความเข้มข้นอาจจะหายไปและมีการประมาณการจากinterpolations จากข้อมูลที่มีอยู่ ตัวอย่างเช่นความเข้มข้น O3 ไม่อาจวัดได้ในช่วงฤดูหนาวและที่มีอยู่03 ข้อมูลที่ได้รับการประเมินความเข้มข้นของการ rnissing เดือนขึ้นอยู่กับค่าเฉลี่ยของชาติความเข้มข้นO3 รายเดือนรูปแบบ ข้อมูลจาก 1994 ถูกนำมาใช้เนื่องจากข้อมูลที่มีอยู่ชุดที่มีข้อมูลที่มีเมฆปกคลุม ในการประมาณร้อยละปรับปรุงคุณภาพอากาศเนื่องจากการแห้ง (โนวัก et al., 2000), ความสูงเขตแดนชั่วโมงที่ใช้ในการร่วมกับความเร็วของพยานในท้องถิ่นสำหรับการเลือกเมืองที่มีข้อมูลความสูงของชั้นขอบเขต ทุกวันตอนเช้าและบ่ายผสมความสูงจากสถานีใกล้เคียงถูกสอดแทรกในการผลิตค่าชั่วโมงการใช้ของEPA โปรแกรม PCRAMMIT (EPA สหรัฐอเมริกา 1995) ขั้นต่ำสูงเขตแดนชั้นถูกกำหนดให้ 150 เมตรในช่วงกลางคืนและ250 เมตรในระหว่างวันขึ้นอยู่กับประมาณขั้นต่ำสูงเขตแดนชั้นในเมือง รายชั่วโมงสูงผสม (เมตร) ถูกนำมาใช้ร่วมกับความเข้มข้นของมลพิษ(หน้าม. 3) ในการคำนวณปริมาณของมลพิษภายในชั้นผสม(หน้า MA2). การคาดการณ์นี้มาจากความเข้มข้นของชั้นดินมลพิษรวมภายในชั้นเขตแดนถือว่าบริเวณชั้นดีผสมซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาในเวลากลางวัน (สภาพไม่เสถียร) (Colbeck และแฮร์ริสัน, 1985) ร้อยละรายชั่วโมงการปรับปรุงคุณภาพอากาศคำนวณเป็นกรัมลบออก / (กรัมลบออก -t กรัมในชั้นบรรยากาศ) ซึ่งกรัมในชั้นบรรยากาศ = วัดความเข้มข้น(ช mm3) x ความสูงชั้นขอบเขต (เมตร) x เขตเทศบาล (m2). ในการคำนวณมูลค่าการกำจัดมลพิษ ด้วยต้นไม้เมืองทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาข้อมูลความเข้มข้นของมลพิษแห่งชาติ(EPA จอภาพทั้งหมด) ถูกรวมกับมาตรฐานอัตราการกำจัดมลพิษในท้องถิ่นหรือภูมิภาค มลพิษอัตราการกำจัด (GM-2 ของต้นไม้ปกคลุม) มาตรฐานกับความเข้มข้นของสารมลพิษเฉลี่ยในเมือง(GM-2 ต่อppm หรือต่อ pgmm3) ขณะที่อัตราการไหลของของเหลวเป็นสัดส่วนโดยตรงเพื่อความเข้มข้นของสารมลพิษกำจัดมาตรฐานอัตราที่ใช้ในการบัญชีสำหรับความแตกต่างของความเข้มข้นในพื้นที่เขตเมือง. สำหรับพื้นที่เมืองทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาด้านนอกของ55 เมืองวิเคราะห์ข้อมูลการตรวจสอบมลพิษท้องถิ่น wereused ในการคำนวณความเข้มข้นของมลพิษเฉลี่ย ในเขตเมืองสำหรับสารมลพิษแต่ละ ขอบเขตพื้นที่เมืองอยู่บนพื้นฐานของการสำรวจสำมะโนประชากร 1990 คำจำกัดความของลักษณะพื้นที่ (พื้นที่ที่มีความหนาแน่นของประชากรซี 1,000 คน mi-) และสถานที่ในเมือง (หรือหน่วยงานที่จัดตั้งขึ้น(การสำรวจสำมะโนประชากรที่กำหนดไว้) สถานที่ที่มีประชากร> 2500) นอกพื้นที่ทำให้มีลักษณะ หากตรวจสอบมลพิษไม่ได้อยู่ภายในเขตเมืองมลพิษรัฐขั้นต่ำข้อมูลความเข้มข้นได้รับมอบหมายให้เขตเมือง. ในทำนองเดียวกันอัตราการกำจัดมลพิษที่เป็นมาตรฐานที่ถูกกำหนดให้กับแต่ละเขตเมืองอยู่บนพื้นฐานของข้อมูลจากเมืองใกล้เคียงวิเคราะห์สภาพภูมิอากาศในเขตเดียวกัน ทุกพื้นที่ในเมืองที่อยู่ในรัฐถูกมอบหมายให้ไปทำงานที่โดดเด่นเขตภูมิอากาศ(coo1 สมควรทะเลทรายเมดิเตอร์เรเนียนบริภาษเขตร้อน, ทุนดรา, หนาวที่อบอุ่น) ในรัฐยกเว้นรัฐแคลิฟอร์เนียและเท็กซัสที่พื้นที่เขตเมืองที่ถูกกำหนดให้เป็นรายบุคคลให้เป็นหนึ่งในรัฐหลายสภาพภูมิอากาศโซน. สำหรับเขตเมืองแต่ละพิเศษของ 55 วิเคราะห์เมืองอัตราการกำจัดมลพิษที่ได้มาตรฐานถูกคูณโดยความเข้มข้นของสารมลพิษรวมเฉลี่ยและปริมาณของต้นไม้ปกคลุมในการคำนวณมลพิษรวมกำจัดมลพิษในแต่ละเขตเมืองทุก เมืองพื้นที่รวมการกำจัดมลพิษร่วมกันเพื่อประเมินรวมชาติ มูลค่าการกำจัดมลพิษได้รับการประมาณโดยใช้ค่าเฉลี่ยภายนอกชาติ(เมอร์เรอัลเอต .. 1994) ค่านิยมอยู่บนพื้นฐานของค่าเฉลี่ยเงินดอลลาร์ที่สร้างรายได้ต่อค่าภายนอกตัน. ใช้ในการทำพลังงานตัดสินใจจากการศึกษาต่างๆค่าเหล่านี้ในดอลลาร์ต่อตัน (t) คือ: NO2 = 6,752 $ t-* PMlo = $ 4,508 TL, SO2 = $ 1,653 TL, และ CO = $ 959 ต่อตัน ' ค่า externality สำหรับ O3 ถูกกำหนดให้เท่ากับค่าสำหรับNO2 ค่า externality สามารถถือเป็นค่าใช้จ่ายประมาณของมลพิษให้กับสังคมที่ไม่ได้ใช้ในราคาในตลาดของสินค้าหรือบริการที่ผลิตมลพิษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับแต่ละเมือง ค่ามลพิษลง ( ; ;
gm-2s - ' ) คือคำนวณเป็นผลิตภัณฑ์ของการเคลือบ
ความเร็ว ( กามโรค ; M - ' ) และความเข้มข้นของสารมลพิษ
( C ; ใน gm-3 ) ( F = วีดีโอ . การคํานวณความเร็วคือ
ผกผันของผลรวมของอากาศพลศาสตร์
( R ) , และชั้นขอบเขตการ ( RB ) และหลังคา
( & ) ความต้านทาน ( baldocchi et al . , 1987 ) รายชั่วโมง ประเมิน
ของ R ,และ วปถูกคำนวณโดยใช้สูตรต้านทานมาตรฐาน
( killus et al . , 1984 ; Pederson et al . ,
1995 ; โนวัค et al . , 1998 ) และข้อมูลอากาศรายชั่วโมงจาก
สนามบินใกล้เคียง 1994 R และ RB ผลก
ค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับ R , ผล .
ต้านทานหลังคาต่อชั่วโมงค่า 03 , SO2 , NO2
คำนวณบนพื้นฐานของการ bigleaf
ไฮบริดชั้นเรือนยอดและสะสมโมเดล ( baldocchi
et al . , 1987 ; baldocchi , 1988 ) หลังคาความต้านทาน ( & )
ที่มีสามองค์ประกอบ : stomata1 ความต้านทาน ( R ) , มีโซฟิลล์
ความต้านทาน ( R ) และความต้านทาน ( RT ) ลำตัวเช่น
1 / & = L / R , R ) - 1 / R , . มีโซฟิลล์ต้านทาน
ตั้งศูนย์ M - ' SO2 ( wesely , 1989 ) และ 10 M ' O3
( hosker ลินด์เบิร์กและ 2525 )
ต้านทานมีโซฟิ ลล์ถูกตั้งค่าให้ 100sm - ' NO2 บัญชีสำหรับความแตกต่างระหว่างการขนส่งน้ำและ

ใบ NO2 ในการตกแต่งภายในและเพื่อนำมาคำนวณสะสม
ความเร็วในช่วงปกติมี NO2
( เลิฟเวทท์ , 1994 ) ฐานตั้งที่ลำตัวซึ่ง 8000sm
- ' soz 10000 SM - ' 03 และ
, M - ' no2 บัญชีทั่วไปในรูปแบบ
r ,ว่าเป็นมลพิษ ( เลิฟเวทท์ , 1994 ) .
เป็นการกำจัด CO และฝุ่นละอองโดย
พืชไม่ได้มีความสัมพันธ์โดยตรงกับการสังเคราะห์แสงของ& CO /
, ถูกกำหนดให้คงที่สำหรับ
ในฤดูใบไม้ ( 50 , 000 M - ' ) และใบปิดฤดูกาล
( 1000000 rn-l ( s ) และ บิดเวลล์ เฟรเซอร์ , 1972 ) สำหรับ
อนุภาคความเร็วสะสมเฉลี่ย ( เลิฟเวทท์ , 1994 )
ถูกตั้งค่าเป็น 0064 Rn s-i ตาม resuspension
ร้อยละ 50 อัตรา ( zinke , 1967 ) ฐานของปรับตามในใบและใบออก
พารามิเตอร์ฤดูกาล เพื่อ จำกัด การประมาณการระยะเวลาแห้ง

การสะสม , ความเร็วที่ถูกตั้งให้เป็นศูนย์ในช่วงของ

ด้วย แต่ละเมืองก็สันนิษฐานว่ามีด้านเดียว
พื้นที่ใบดัชนีภายในทรงพุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ 6 และ 10 % สน ( โนวัค , 1994 ) ค่าดัชนีพื้นที่ใบเป็นใบรวมพื้นที่ ( m2
: ต้นไม้และพุ่มไม้ขนาดใหญ่ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางอย่างน้อย 1 ใน
[ ] ) แบ่งโดยครอบคลุมหลังคาทั้งหมดในเมือง
( M2 ) และรวมถึง layering ของหลังคา . ใบในภูมิภาค และปิดช่องใบ
ใช้บัญชีสำหรับการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ใบ
ตามฤดูกาล รวมต้นไม้ท้องฟ้าปิดในแต่ละเมืองถูก
ตามรูปตัวอย่างภาพถ่ายทางอากาศ ( โนวัค et al . ,

Radiometer ขั้นสูง 1996 ) หรือความละเอียดข้อมูลสูงมาก ( Dwyer et al . , 2000 ; โนวัค et al . , 2001 ) .
ข้อมูลความเข้มข้นของมลพิษรายชั่วโมง ( 1994 ) จากแต่ละเมืองที่ได้รับจากเรา

) คุ้มครองสิ่งแวดล้อม ( EPA ) หายไปชั่วโมงอุตุนิยมวิทยาหรือมลพิษความเข้มข้นประมาณโดยใช้ข้อมูล

เฉลี่ยรายเดือนสำหรับเวลาที่เฉพาะเจาะจงในบางสถานที่ ,
เป็นเดือนของมลพิษความเข้มข้นของข้อมูลอาจจะขาดหายไป และประมาณการตาม

interpolations จากข้อมูลที่มีอยู่ ตัวอย่างเช่น , O3
ความเข้มข้นอาจไม่ต้องวัดในระหว่างฤดูหนาวเดือนและปริมาณข้อมูลที่มีอยู่ 03

ตามคาด เพื่อ rnissing เดือนเฉลี่ยของประเทศ O3
ความเข้มข้นรายเดือนในรูปแบบ ข้อมูลจาก 1994 ได้ใช้เนื่องจากมีข้อมูล
ชุดข้อมูลเมฆปก ประมาณร้อยละ
การปรับปรุงคุณภาพอากาศเนื่องจากสารกรดแห้ง ( โนวัค
et al . , 2000 ) , ชั่วโมงขอบเขตความสูงใช้ในการร่วมกับท้องถิ่นความเร็ว

เลือกเมืองที่มีขอบเขตความสูงของชั้นข้อมูล ทุกวัน เช้า และบ่าย ผสมความสูง
จากสถานีใกล้เคียง
หยันผลิตค่ารายชั่วโมงของ EPA
โดยใช้โปรแกรม pcrammit ( US EPA , 1995 ) ขั้นต่ำ
ขอบชั้นความสูงตั้ง 150 เมตร ในช่วงกลางคืน และ 250 เมตร ระหว่างวัน

ตามประมาณการขั้นต่ำขอบชั้นสูงในเมือง ต่อชั่วโมง
ผสมสูง ( M ) ใช้ร่วมกับ
ความเข้มข้นมลพิษ ( PG m-3 ) คำนวณหาปริมาณของมลพิษ
ภายในผสมเลเยอร์ ( PG MA2 ) .
นี้ทำไมสมาธิ

ชั้นพื้นดินมลพิษทั้งหมดภายในขอบเขตของชั้นเอง
ขอบชั้นผสม ซึ่งมีทั่วไปในเวลากลางวัน ( เงื่อนไขที่ไม่แน่นอน ) (

colbeck และ แฮร์ริสัน , 1985 ) การปรับปรุงคุณภาพอากาศรายชั่วโมง คิดเป็นร้อยละคือ
กรัมลบ / ( กรัมลบ - t กรัม
ในบรรยากาศ ) ที่กรัม = วัดความเข้มข้นในบรรยากาศ
( g มม. ) x ขอบชั้นความสูง ( เมตร ) พื้นที่ x

เมือง ( M2 )การประมาณมลพิษโดยการกำจัดต้นไม้ในเมืองทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา

, ข้อมูลความเข้มข้นของมลพิษแห่งชาติ ( จอภาพ EPA ทั้งหมด ) ถูกรวมกับมาตรฐาน
ท้องถิ่นหรืออัตราการกำจัดมลพิษในระดับภูมิภาค อัตราการกำจัดมลพิษ
( gm-2 ของต้นไม้ปกคลุม ) มาตรฐานปริมาณสารมลพิษ
เฉลี่ยในเมือง ( gm-2 ต่อ
ppm หรือต่อ pgmm3 ) ที่อัตราการไหลโดยตรงสัดส่วน
เพื่อความเข้มข้นของมลพิษ อัตราการกำจัด
มาตรฐานจะใช้บัญชีสำหรับความแตกต่างระหว่างความเข้มข้น

สำหรับพื้นที่เขตเมือง พื้นที่เมืองทั้งหมดในสหรัฐอเมริกานอก
55 วิเคราะห์เมืองมลพิษท้องถิ่นตรวจสอบข้อมูลที่ใช้คำนวณความเข้มข้นของมลพิษในเขตเมืองเฉลี่ย
แต่ละมลพิษ . เมืองพื้นที่เขตแดน
ตามคำนิยามของเมือง
1990 การสำรวจสำมะโนประชากรพื้นที่ ( พื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่น Z 1000 คน
มิ - ' ) และที่เมือง ( รวมหรือหน่วยงาน
( กำหนดสถานที่การสำรวจสำมะโนประชากร ) มีประชากร > 2500 )
ภายนอกทำให้มีลักษณะของพื้นที่ ถ้าตรวจสอบมลพิษทำ
ไม่มีอยู่ภายในเขตเมือง ขั้นต่ำสภาวะมลพิษ
สมาธิข้อมูล ได้รับพื้นที่เขตเมือง .
เช่นเดียวกันมาตรฐานมลพิษลดอัตรากำลัง
มอบหมายให้แต่ละพื้นที่เมืองบนพื้นฐานของข้อมูลจากการวิเคราะห์
ใกล้เมืองบรรยากาศภายในโซนเดียวกัน ทั้งหมด
เขตเมืองภายในรัฐได้มอบหมายให้เขตภูมิอากาศเด่น
( coo1 หนาว , ทะเลทราย , ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ,
ทุ่งหญ้าสเตปป์ , เขตร้อน , tundra อุ่นพอสมควร ) ในรัฐแคลิฟอร์เนียและเท็กซัส
ยกเว้นที่เขตเมืองมี
แยกเป็นกลุ่มหนึ่งของรัฐหลายโซนภูมิอากาศ
.
สำหรับแต่ละเมือง พื้นที่พิเศษของ 55 วิเคราะห์
เมือง อัตราการกำจัดมลพิษมาตรฐานถูกคูณโดยเฉลี่ย และความเข้มข้นของสารมลพิษ

ยอดของต้นไม้ปกคลุม คำนวณ การกำจัดมลพิษ
รวมของทุกเมืองในแต่ละพื้นที่ เมืองพื้นที่ในการกำจัดมลพิษ รวมเป็น

รวมประมาณการรวมชาติค่ากำจัดมลพิษถูกประเมินโดยใช้ค่า

โดยปัจจัยภายนอกแห่งชาติ ( เมอร์เรย์ et al . . . . . . . 1994 ) ค่าตาม
มัธยฐานดอลลาร์ต่อตัน สร้างรายได้หาค่าพลังงานที่ใช้ในการตัดสินใจ

จากการศึกษาต่างๆ ค่าเหล่านี้ในดอลลาร์ต่อตัน ( T ) :
NO2 = $ 6752 T - * pmlo = $ 4508 t-l , SO2 = $ 1365 t-l
และ CO = $ 959 , T ' ค่าภายนอกสำหรับ O3

เป็นชุดเท่ากับค่า NO2 . หาค่าได้
พิจารณาค่าใช้จ่ายของมลพิษต่อสังคมที่
ไม่ได้คิดในราคาตลาดของสินค้าหรือบริการที่ผลิต
มลพิษ