Magdalen College School, OxfordFrom

Magdalen College School, Oxford


From Wikipedia, the free encyclopedia


Jump to: navigation, search


Magdalen College School







Motto

Sicut Lilium
(Like the Lily)



Established

1480



Type

Independent day school



Religion

Church of England



Master

Dr Timothy Hands



Usher

Toby Beaumont



Founder

William Waynflete



Location

Cowley Place
Oxford
Oxfordshire
OX4 1DZ
England Coordinates: 51.74903°N 1.24429°W



DfE URN

123311 Tables



Staff

160 (approx.)



Students

839



Gender

Boys; Coeducational Sixth Form



Ages

7–18



Houses

6 Senior; 6 Junior



Colours





Publications

The Lily, The Melting Pot, 155, The Magdalen Blazer, Views From The Bridge



Former pupils

Old Waynfletes (OWs)



Website

www.mcsoxford.org


Magdalen College School is an independent school for boys aged 7 to 18 and girls in the sixth form, located on The Plain in Oxford, England. It was founded as part of Magdalen College, Oxford, by William Waynflete in 1480.

The Good Schools Guide described the school as having "A comfortable mix of brains, brawn and artistic flair but demanding and challenging too," adding, "Not what you might expect a boys' public school to look like or feel like."[1]

The school was named Independent School of the Year by the Sunday Times in 2004[2] and in 2008,[3] the first boys' school to achieve this award twice.




Contents
[hide] 1 Overview
2 History 2.1 Inter-war and Grant-aided status
2.2 Migration to Cowley Place
2.3 World War II and "Bricks for wood"
2.4 Independence

3 Junior School
4 Terms
5 Boys' houses 5.1 House names
5.2 House structure

6 Sport
7 Kingball 7.1 Game layout
7.2 Rules

8 Societies and pastimes 8.1 Societies
8.2 CCF and CSO

9 School media
10 Music and drama 10.1 Music
10.2 Drama
10.3 School songs

11 Celebrations
12 Other schools of that name
13 Notable Masters
14 Notable old boys
15 Bibliography
16 References
17 External links


Overview[edit]

The school is run by a Headmaster (known at Magdalen since the foundation of the school as simply "the Master") and a Board of Governors, who appoint the Master. It has both a senior school and a junior school. It contains 6 houses in the Senior School each headed by a housemaster, selected from the more senior members among the teaching staff, who number approximately 160. There are also six separate houses in the Junior School.

Almost all of the school's pupils go on to universities, and about a third of them to Oxford or Cambridge.[4]

The Master, Dr Tim Hands, is a member of the Headmasters' and Headmistresses' Conference denoting the school as a public school in the modern usage of the term.

History[edit]

The School was originally founded as a department of Magdalen College by William Waynflete to educate the sixteen boy choristers of Magdalen College, Oxford, who sang in the college's chapel, as well as other gifted local children of high academic achievement. The first certain evidence of the school's existence dates to 1480, although the beginnings of the school can be dated to some years earlier than this to at least as early as 1478.[5] Since then it has grown from its original pupil population of approximately 30 to over 850.

Over its history, the school occupied various portions of the present-day Magdalen College, originally existing in the low hall south of the Chapel of the Hospital of St. John the Baptist, which prior to the establishment of Magdalen College by William Waynflete had occupied the present site. This building, replaced by the more modern 15th-century college buildings, exists in an area roughly in-between the modern-day porter's lodge and Great Tower.

Inter-war and Grant-aided status[edit]

After the First World War, the school opted into the provisions made by the Education (Administrative Provisions) Act 1907, and as a grant-aided secondary school guaranteed 25% of its places as free scholarships for pupils from public elementary schools. Of this decision, Stanier, one-time Master and author of the canonical school history, writes":[6]


To allow the School to develop into another rich man's Public School would have been to betray a heritage and a tradition. Magdalen School had never been a school of rich men's sons, and genuine democracy had flourished in it, not only through the conscious efforts of such Masters as Millard, Ogle, and Sherwood, but also through the peculiar nature of Oxford.

The origins of the present-day school site begin in the late 19th-century, when the school occupied part of the college grounds adjacent to Longwall Street. A gradual movement a few hundred feet over Magdalen Bridge to the present site on Cowley Place began under the tenure of W. E. Sherwood in 1891 when, after an outbreak of Scarlet Fever in the old boarding house on the corner of Longwall Street and the High Street (ascribed partly due to the dilapidated nature of the building and in particular the drainage) plans for a new school house were laid down, which was first used in September 1894 when boarders at the school moved to the newly built building on the Plain which forms the modern-day School House.

Teaching at this point in time still took place on the site on Longwall Street. Boarders thus began a daily commute over Magdalen Bridge to the Magdalen College site for tuition, a practice still undertaken daily by choristers today. The school during the early part of the 20th Century continued to grow, and by 1925, the school's numbers had grown to approximately 170.

Migration to Cowley Place[edit]

In 1928, increased pressure on the existing Magdalen College buildings on Longwall Street caused the migration of the entire school over Magdalen Bridge. Whilst plans were initially made for new buildings by Giles Gilbert Scott, this period was marked by uncertainty for the school, as in 1926 "(...) the statute referring to the School had been altered. Where before it had ordained that the College should always maintain the School, it now ran, 'So long as the grammar school of the College in Oxford is maintained....".[7] As a result, temporary classrooms were built along Cowley Place which remain largely intact today.

The existing buildings on Longwall Street were repurposed or redeveloped and form part of the present day Magdalen College buildings, with the original 'Big School' used by students forming the present-day 'New Library' within Magdalen College, and the former school playground forming the Longwall Quad.

A school chapel was subsequently added to the 1928 buildings at the Milham Ford end, paid for by Old Boys, and was furnished with stained glass from the original chapel on the Longwall Street site, portraits of former Masters, Ushers, and Old Waynfletes, and an old organ built by Binns of Bramley, near Leeds.[8] Choir stalls later donated by the Old Waynfletes and carved by Stanley Fisher completed the building until the eventual transformation into a Library when the modern-day Big School building opened in 1966. The stalls from the 1929 chapel reside in the modern-day 'altar' section of Big School.

World War II and "Bricks for wood"[edit]

By 1938, the existing buildings had become cramped and had always been of a timber construction, never designed for longevity. This was the topic of the 1938 Commemoration speech given by Dr. John Johnson, in which a "Bricks for wood" appeal was made to nineteen other donors to be matched by Dr. Johnson in raising a total of £20,000 to rejuvenate the fabric of the school. Whilst £8,000 was promised by the end of the year, the intervention of the second World War curtailed any further fundraising or large-scale building for its duration.

Under the mastership of Kennard Davis, the period of the war was marked by an increase in the school's numbers caused in part by the relative safety of the city of Oxford, while the precursor to the modern-day Combined Cadet Force "played its part in the defence of Oxford against possible enemy parachutists and fifth-columnists, guarding the river banks at night with fixed bayonets!".[9] By 1949, the school had reached approximately 400 pupils. At the culmination of the war, the Education Act 1944 saw the school opt to become a Direct grant grammar school, a continuance of a long-standing tradition of open education.

After the second World War, buildings built on the site of the present-day Hard Courts and Music Department for civil defence (including several air raid shelters and huts) as well as buildings formerly belonging to the defunct Milham Ford School were taken over, and formed part of an expanded school which had by now several hundred pupils. A building campaign in the 1950s represented the first wave of a gradual expansion and enlargement of the school, commencing in 1951 with a five-building concrete block, and more significantly, between 1955 and 1957, the construction of the three storey teaching block which is conjoined with the modern-day Colin Sanders building.

In the late 1950s, the school weathered another potential storm in the form of a proposed road to ease traffic flow, which would have straddled both the school fields and the site of the boarding house. Thankfully, this plan was never set into motion, and in 1957 the school erected new laboratories, on the Plain roundabout end of the site, presently housing both science and Design & Technology facilities. In 1959, a movement began towards the modern-day Big School building which was eventually opened in 1966. The new building was designed in a hexagonal shape, with a stage and orchestra pit at one end and an altar (given by Magdalen College) in a chapel area at the other, as well as an acoustic-panelled ceiling and a cluster of lighting.

With the opening of the new Big School, the old Big School became the school gym. With stage removed, floor replaced, a wall removed to connect the hall with the adjoining classro

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรงเรียน Magdalen, Oxfordจากวิกิพีเดีย วิกิพีเดีย ข้ามไป: นำทาง ค้นหา โรงเรียน Magdalen คำขวัญ Sicut Lilium (เช่นลิลลี่) ก่อตั้งขึ้น 1480 ชนิด โรงเรียนวันอิสระ ศาสนา คริสตจักรแห่งอังกฤษ หลัก ดร.ทิโมธีมือ อัชเชอร์ Toby Beaumont ผู้ก่อตั้ง William Waynflete ตำแหน่งที่ตั้ง สถาน Cowley Oxford ออกฟอร์ดไชร์ OX4 1DZ อังกฤษพิกัด: 51.74903 ° N 1.24429 ° W DfE URN ตาราง 123311 พนักงาน (ประมาณ) 160 นักเรียน 839 เพศ เด็กชาย แบบฟอร์ม coeducational หก ทุกเพศทุกวัย 7-18 บ้าน อาวุโส 6 จูเนียร์ 6 สี สื่อสิ่งพิมพ์ กมล หลอม 155 เสื้อ Magdalen มุมมองจากสะพาน อดีตนักเรียน Waynfletes เก่า (OWs) เว็บไซต์ www.mcsoxford.org Magdalen โรงเรียนคือ โรงเรียนมีอิสระสำหรับเด็กอายุ 7-18 และในฟอร์มหก อยู่ในธรรมดาในออกซ์ฟอร์ด อังกฤษ มันถูกก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัย Magdalen, Oxford โดย William Waynflete ใน 1480 แนะนำโรงเรียนดีอธิบายโรงเรียนมีเพิ่ม "การผสมผสานที่สะดวกสบายของสมอง พละ และศิลปะไหวพริบ แต่เรียกร้อง และท้าทายมากเกินไป "ไม่อะไรคุณอาจคาดหวังให้โรงเรียนสาธารณะชายเหมือน หรือรู้สึก" [1] โรงเรียนชื่อโรงเรียนอิสระของปี โดยอาทิตย์เวลา ในปี 2004 [2] และ ในปี 2008, [3] โรงเรียนชายแรกนี้ได้รับรางวัลสองครั้ง เนื้อหา [ซ่อน] 1 รวม 2 ประวัติ 2.1 ระหว่างสงคราม และ ช่วยให้สถานะ 2.2 การโยกย้ายที่ Cowley 2.3 สงครามโลกและ "อิฐสำหรับไม้" 2.4 ความเป็นอิสระ โรงเรียนจูเนียร์ 3 เงื่อนไขที่ 4 เด็กผู้ชาย 5 บ้านชื่อบ้าน 5.1 5.2 โครงสร้างบ้าน กีฬา 6 รูปแบบเกม 7.1 Kingball 7 7.2 กฎ สังคม 8 และสังคมงานอดิเรก 8.1 8.2 CCF และ CSO สื่อโรงเรียน 9 เพลงที่ 10 และ 10.1 ละครเพลง 10.2 ละคร 10.3 เพลงโรงเรียน ฉลอง 11 12 โรงเรียนอื่น ๆ ของชื่อ 13 หลักที่โดดเด่น เด็กชายอายุ 14 ที่โดดเด่น บรรณานุกรม 15 อ้างอิง 16 เชื่อมโยงภายนอกที่ 17 [แก้] โรงเรียนจะดำเนินการ โดยครูใหญ่ (รู้จักที่ Magdalen ตั้งแต่รากฐานของโรงเรียนเป็นเพียง "ต้นแบบ") และเป็นคณะกรรมการ ผู้แต่งหลัก เป็นโรงเรียนมัธยมและโรงเรียนสำหรับเด็กได้ ประกอบด้วยบ้าน 6 โรงเรียนอาวุโสแต่ละหัวโดยการ housemaster เลือกจากสมาชิกอาวุโสมากขึ้นในหมู่พนักงานสอน ที่หมายเลขประมาณ 160 นอกจากนี้มีหกแยกบ้านในระดับมัธยมศึกษา เกือบทั้งหมดของนักเรียนของโรงเรียนไปยังมหาวิทยาลัย และประมาณหนึ่งในสามของพวกเขากับฟอร์ดหรือเคมบริดจ์ [4] ปริญญาโท ดร. Tim มือ เป็นสมาชิกของ Headmasters และ Headmistresses' แสดงโรงเรียนเป็นโรงเรียนของรัฐในการใช้งานที่ทันสมัยระยะเวลาของการประชุม ประวัติ [แก้] โรงเรียนเดิมก่อตั้งเป็นภาควิชาวิทยาลัย Magdalen โดย William Waynflete ให้ความรู้ choristers เด็กสิบหก Magdalen วิทยาลัย Oxford ที่ร้องในวิทยาลัยโบสถ์ ตลอดจนอื่น ๆ พรสวรรค์เด็กท้องถิ่นสำเร็จการศึกษาสูง แรก แน่นอนหลักฐานของการดำรงอยู่ของโรงเรียนวันการ 1480 แม้ว่าจุดเริ่มต้นของโรงเรียนสามารถเดือนบางปีก่อนหน้านี้จะน้อยต้น 1478 [5] หลังจากนั้น ก็ได้ขยายจากประชากรนักเรียนเดิมประมาณ 30 กว่า 850 แห่ง ผ่านประวัติศาสตร์ โรงเรียนว่างส่วนต่าง ๆ ของวิทยาลัย Magdalen ทบ เดิม ที่มีอยู่ในฮอลล์ต่ำใต้โบสถ์ของโรงพยาบาลของเซนต์จอห์นแบบทิส ซึ่งก่อนการจัดตั้งวิทยาลัย Magdalen โดย William Waynflete ได้ครอบครองเว็บไซต์ปัจจุบัน อาคารนี้ แทนที่ ด้วยอาคารวิทยาลัยศตวรรษที่ 15 ทันสมัยมากขึ้น มีอยู่ในพื้นที่ประมาณระหว่างทาวดีและพนักงานยกกระเป๋าทันสมัยลอดจ์ [แก้] สถานะระหว่างสงคราม และ ช่วยเหลือ หลังจากสงครามโลกครั้ง โรงเรียนเลือกไม่เป็นบทบัญญัติโดยพระราชบัญญัติการศึกษา (ซึ) 1907 และเป็นการช่วยเหลือโรงเรียนมัธยมรับประกัน 25% ของของสถานที่เป็นทุนการศึกษาฟรีสำหรับนักเรียนจากโรงเรียนประถมของรัฐ ตัดสินใจ Stanier ขาจรหลัก และผู้เขียนประวัติโรงเรียนมาตรฐาน เขียน": [6] To allow the School to develop into another rich man's Public School would have been to betray a heritage and a tradition. Magdalen School had never been a school of rich men's sons, and genuine democracy had flourished in it, not only through the conscious efforts of such Masters as Millard, Ogle, and Sherwood, but also through the peculiar nature of Oxford. The origins of the present-day school site begin in the late 19th-century, when the school occupied part of the college grounds adjacent to Longwall Street. A gradual movement a few hundred feet over Magdalen Bridge to the present site on Cowley Place began under the tenure of W. E. Sherwood in 1891 when, after an outbreak of Scarlet Fever in the old boarding house on the corner of Longwall Street and the High Street (ascribed partly due to the dilapidated nature of the building and in particular the drainage) plans for a new school house were laid down, which was first used in September 1894 when boarders at the school moved to the newly built building on the Plain which forms the modern-day School House. Teaching at this point in time still took place on the site on Longwall Street. Boarders thus began a daily commute over Magdalen Bridge to the Magdalen College site for tuition, a practice still undertaken daily by choristers today. The school during the early part of the 20th Century continued to grow, and by 1925, the school's numbers had grown to approximately 170. Migration to Cowley Place[edit] In 1928, increased pressure on the existing Magdalen College buildings on Longwall Street caused the migration of the entire school over Magdalen Bridge. Whilst plans were initially made for new buildings by Giles Gilbert Scott, this period was marked by uncertainty for the school, as in 1926 "(...) the statute referring to the School had been altered. Where before it had ordained that the College should always maintain the School, it now ran, 'So long as the grammar school of the College in Oxford is maintained....".[7] As a result, temporary classrooms were built along Cowley Place which remain largely intact today. The existing buildings on Longwall Street were repurposed or redeveloped and form part of the present day Magdalen College buildings, with the original 'Big School' used by students forming the present-day 'New Library' within Magdalen College, and the former school playground forming the Longwall Quad. A school chapel was subsequently added to the 1928 buildings at the Milham Ford end, paid for by Old Boys, and was furnished with stained glass from the original chapel on the Longwall Street site, portraits of former Masters, Ushers, and Old Waynfletes, and an old organ built by Binns of Bramley, near Leeds.[8] Choir stalls later donated by the Old Waynfletes and carved by Stanley Fisher completed the building until the eventual transformation into a Library when the modern-day Big School building opened in 1966. The stalls from the 1929 chapel reside in the modern-day 'altar' section of Big School. World War II and "Bricks for wood"[edit] By 1938, the existing buildings had become cramped and had always been of a timber construction, never designed for longevity. This was the topic of the 1938 Commemoration speech given by Dr. John Johnson, in which a "Bricks for wood" appeal was made to nineteen other donors to be matched by Dr. Johnson in raising a total of £20,000 to rejuvenate the fabric of the school. Whilst £8,000 was promised by the end of the year, the intervention of the second World War curtailed any further fundraising or large-scale building for its duration. Under the mastership of Kennard Davis, the period of the war was marked by an increase in the school's numbers caused in part by the relative safety of the city of Oxford, while the precursor to the modern-day Combined Cadet Force "played its part in the defence of Oxford against possible enemy parachutists and fifth-columnists, guarding the river banks at night with fixed bayonets!".[9] By 1949, the school had reached approximately 400 pupils. At the culmination of the war, the Education Act 1944 saw the school opt to become a Direct grant grammar school, a continuance of a long-standing tradition of open education. After the second World War, buildings built on the site of the present-day Hard Courts and Music Department for civil defence (including several air raid shelters and huts) as well as buildings formerly belonging to the defunct Milham Ford School were taken over, and formed part of an expanded school which had by now several hundred pupils. A building campaign in the 1950s represented the first wave of a gradual expansion and enlargement of the school, commencing in 1951 with a five-building concrete block, and more significantly, between 1955 and 1957, the construction of the three storey teaching block which is conjoined with the modern-day Colin Sanders building. In the late 1950s, the school weathered another potential storm in the form of a proposed road to ease traffic flow, which would have straddled both the school fields and the site of the boarding house. Thankfully, this plan was never set into motion, and in 1957 the school erected new laboratories, on the Plain roundabout end of the site, presently housing both science and Design & Technology facilities. In 1959, a movement began towards the modern-day Big School building which was eventually opened in 1966. The new building was designed in a hexagonal shape, with a stage and orchestra pit at one end and an altar (given by Magdalen College) in a chapel area at the other, as well as an acoustic-panelled ceiling and a cluster of lighting.
With the opening of the new Big School, the old Big School became the school gym. With stage removed, floor replaced, a wall removed to connect the hall with the adjoining classro

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม็กวิทยาลัยโรงเรียนฟอร์ดจากวิกิพีเดียสารานุกรมเสรีไปที่: นำทาง, ค้นหาแม็กวิทยาลัยโรงเรียนภาษิตSicut Lilium (เช่นลิลลี่) ก่อตั้ง1480 ประเภทโรงเรียนเอกชนวันศาสนาคริสตจักรแห่งอังกฤษปริญญาโทดรทิโมธีมืออัชเชอร์โทบีโบมอนต์ผู้ก่อตั้งวิลเลียม Waynflete สถานที่ตั้งคาวลีย์ วางฟอร์ดฟอร์ดOX4 1DZ อังกฤษพิกัด: 51.74903 ° N 1.24429 ° W DfE ผอบ123,311 ตารางพนักงาน160. (ประมาณ) นักเรียน839 เพศเด็ก; ศึกษาร่วมกัน Sixth Form ยุค7-18 เฮ้าส์6 อาวุโส จูเนียร์ 6 สีสิ่งพิมพ์ลิลลี่, The Melting Pot, 155, แม็ก Blazer, มุมมองจากสะพานอดีตนักเรียนWaynfletes เก่า (OWS) เว็บไซต์www.mcsoxford.org แม็กวิทยาลัยโรงเรียนเป็นโรงเรียนเอกชนสำหรับเด็กอายุ 7-18 และหญิงใน รูปแบบที่หกที่ตั้งอยู่บนที่ราบในฟอร์ดประเทศอังกฤษ ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาลัยแม็กฟอร์ดโดยวิลเลียม Waynflete ใน 1480 ดีโรงเรียนคู่มืออธิบายโรงเรียนว่า "การผสมผสานความสะดวกสบายของสมองกล้ามเนื้อและไหวพริบศิลปะ แต่เรียกร้องและท้าทายเกินไป" เพิ่ม "ไม่ใช่สิ่งที่คุณ อาจคาดหวังของเด็กในโรงเรียนของรัฐให้มีลักษณะเหมือนหรือรู้สึกเหมือน. "[1] เป็นชื่อโรงเรียนโรงเรียนเอกชนแห่งปีโดยซันเดย์ไทมในปี 2004 [2] และในปี 2008 [3] เด็กแรกโรงเรียนเพื่อให้บรรลุ รางวัลนี้เป็นครั้งที่สอง. สารบัญ[ซ่อน] 1 ภาพรวม2 ประวัติ 2.1 Inter-สงครามและแกรนท์ช่วยสถานะ2.2 การโยกย้ายไปยังคาวลีย์เพลส2.3 สงครามโลกครั้งที่สองและ "อิฐไม้" 2.4 อิสรภาพ3 โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น4 ข้อตกลง5 เด็กบ้าน 5.1 ชื่อบ้านโครงสร้าง 5.2 บ้าน6 กีฬา7 Kingball 7.1 เกมรูปแบบ7.2 กฎ8 สังคมและงานอดิเรก 8.1 สังคม8.2 CCF และ CSO 9 สื่อโรงเรียน10 ดนตรีและการละคร 10.1 เพลง10.2 ละครเพลง 10.3 โรงเรียน11 ฉลองสิริราชสมบัติ12 โรงเรียนอื่น ๆ ที่ชื่อ13 โทเด่น14 เด่นเก่า เด็กชาย15 บรรณานุกรม16 อ้างอิง17 ภายนอกเชื่อมโยงภาพรวม [แก้ไข] โรงเรียนจะดำเนินการโดยอาจารย์ใหญ่ (ที่รู้จักกันในแม็กตั้งแต่รากฐานของโรงเรียนเป็นเพียงแค่ "ปริญญาโท") และคณะกรรมการที่แต่งตั้งนาย มันมีทั้งระดับมัธยมศึกษาและโรงเรียนจูเนียร์ มันมี 6 บ้านในโรงเรียนอาวุโสแต่ละหัวคุณผู้หญิงที่เลือกจากสมาชิกอาวุโสมากขึ้นในหมู่พนักงานการเรียนการสอนที่จำนวนประมาณ 160 นอกจากนี้ยังมีหกแยกบ้านในโรงเรียนจูเนียร์. เกือบทั้งหมดของนักเรียนของโรงเรียนไป มหาวิทยาลัยและประมาณหนึ่งในสามของพวกเขาไป Oxford หรือ Cambridge. [4] เดอะมาสเตอร์ดรทิมมือเป็นสมาชิกของการประชุมอาจารย์ใหญ่และอาจารย์ใหญ่ 'แสดงถึงโรงเรียนเป็นโรงเรียนของประชาชนในการใช้งานที่ทันสมัยของคำว่า. ประวัติความเป็นมา [แก้ไข] โรงเรียนที่ก่อตั้งเดิมเป็นแผนกของวิทยาลัยแม็กโดยวิลเลียม Waynflete ให้ความรู้แก่เด็กสิบหกร้องของวิทยาลัยแม็กฟอร์ดที่ร้องเพลงในโบสถ์ของวิทยาลัยเช่นเดียวกับเด็กในประเทศอื่น ๆ ที่มีพรสวรรค์ของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง หลักฐานบางอย่างแรกของการดำรงอยู่ของโรงเรียนเพื่อ 1480 แม้จะเป็นจุดเริ่มต้นของโรงเรียนสามารถลงวันที่ไปเมื่อหลายปีก่อนกว่านี้อย่างน้อยเป็นช่วงต้น 1478. [5] ตั้งแต่นั้นมาก็มีการเติบโตจากประชากรนักเรียนเดิมประมาณ 30 กว่า 850 กว่าประวัติศาสตร์ของโรงเรียนครอบครองส่วนต่าง ๆ ของวันปัจจุบันวิทยาลัยแม็กเดิมที่มีอยู่ในห้องโถงต่ำทางตอนใต้ของโบสถ์ของโรงพยาบาลเซนต์จอห์นแบ๊บติสซึ่งก่อนที่จะมีการจัดตั้งแม็กวิทยาลัย โดยวิลเลียม Waynflete ได้ครอบครองเว็บไซต์ปัจจุบัน อาคารหลังนี้ถูกแทนที่ด้วยความทันสมัยมากขึ้นอาคารเรียนในศตวรรษที่ 15 ที่มีอยู่ในพื้นที่ประมาณในระหว่างที่พักประตูวันที่ทันสมัยและหอคอย. ระหว่างสงครามและสถานะของแกรนท์ช่วย [แก้ไข] หลังจากสงครามโลกครั้งที่ โรงเรียนที่เข้าร่วมในบทบัญญัติที่ทำโดยการศึกษา (บทบัญญัติปกครอง) พ.ศ. 1907 และเป็นโรงเรียนมัธยมทุนช่วยรับประกัน 25% ของตำแหน่งของทุนการศึกษาฟรีสำหรับนักเรียนจากโรงเรียนประถม ของการตัดสินใจครั้งนี้ Stanier โทเพียงครั้งเดียวและเขียนประวัติศาสตร์ของโรงเรียนเป็นที่ยอมรับเขียน ": [6] เพื่อให้โรงเรียนที่จะพัฒนาไปสู่อีกคนมั่งคั่งโรงเรียนเทศบาลจะได้รับที่จะทรยศมรดกและประเพณีแม็โรงเรียนมี. ไม่เคยมีโรงเรียนของบุตรชายคนที่อุดมไปด้วยและประชาธิปไตยอย่างแท้จริงได้เจริญรุ่งเรืองในนั้นไม่เพียง แต่ผ่านความพยายามจิตสำนึกของโทเช่นมิลลาร์, เล่นหูเล่นตาและเชอร์วู้ด แต่ยังผ่านธรรมชาติที่แปลกประหลาดของฟอร์ด. ต้นกำเนิดของวันปัจจุบัน เว็บไซต์โรงเรียนเริ่มต้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อโรงเรียนครอบครองส่วนหนึ่งของบริเวณวิทยาลัยที่อยู่ติดกับ Longwall ถนน. การเคลื่อนไหวทีละน้อยไม่กี่ร้อยฟุตข้ามสะพานแม็กไปยังเว็บไซต์ที่อยู่บนคาวลีย์เพลสเริ่มภายใต้การครอบครองของเราเชอร์วู้ดใน 1,891 เมื่อหลังจากการระบาดของโรคไข้ผื่นแดงในโรงเรียนบ้านเก่าในมุมของ Longwall Street และถนนที่ (กำหนดบางส่วนเนื่องจากลักษณะที่ทรุดโทรมของอาคารและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการระบายน้ำ) มีแผนสำหรับโรงเรียนบ้านใหม่ที่ถูกวางลง ซึ่งถูกใช้เป็นครั้งแรกในกันยายน 1894 เมื่อผู้โดยสารที่โรงเรียนย้ายไปอยู่ที่อาคารที่สร้างขึ้นใหม่บนที่ราบซึ่งรูปแบบที่ทันสมัยวันโรงเรียนบ้าน. สอนที่จุดในเวลานี้ยังคงเกิดขึ้นในเว็บไซต์เกี่ยวกับ Longwall ถนน ผู้โดยสารจึงเริ่มเดินทางทุกวันข้ามสะพานแม็กไปยังเว็บไซต์ของวิทยาลัยแม็กสำหรับการเรียนการสอนการปฏิบัติยังคงดำเนินชีวิตประจำวันโดยร้องในวันนี้ โรงเรียนในช่วงแรกของศตวรรษที่ 20 ยังคงเติบโตและปี 1925 จำนวนโรงเรียนที่มีการเติบโตประมาณ 170 การโยกย้ายไปยังคาวลีย์เพลส [แก้ไข] ในปี 1928 เพิ่มความดันในอาคารที่มีอยู่วิทยาลัยแม็กบน Longwall ถนนที่เกิดจาก การย้ายถิ่นของทั้งโรงเรียนข้ามสะพานแม็ก ขณะที่แผนแรกสำหรับอาคารใหม่โดยไจล์สก็อตต์กิลเบิร์ช่วงเวลานี้ถูกทำเครื่องหมายโดยความไม่แน่นอนสำหรับโรงเรียนเช่นในปี 1926 "( ... ) พระราชบัญญัติหมายถึงโรงเรียนที่มีการเปลี่ยนแปลง. ไหนก่อนที่มันจะบวชที่วิทยาลัย ควรรักษาโรงเรียนตอนนี้มันวิ่ง 'ตราบเท่าที่โรงเรียนมัธยมของวิทยาลัยในฟอร์ดจะยังคงอยู่ .... ". [7] เป็นผลให้ห้องเรียนชั่วคราวที่ถูกสร้างขึ้นพร้อมคาวลีย์สถานที่ซึ่งยังคงเหมือนเดิมส่วนใหญ่ในวันนี้อาคารที่มีอยู่ใน Longwall ถนนถูก repurposed หรือ redeveloped และเป็นส่วนหนึ่งของวันปัจจุบันอาคารวิทยาลัยแม็กกับต้นฉบับ 'บิ๊กโรงเรียนที่นักศึกษาใช้รูปปัจจุบันวันใหม่ห้องสมุดภายในวิทยาลัยแม็กและสนามเด็กเล่นโรงเรียนเก่าขึ้นรูป Longwall Quad. โบสถ์โรงเรียนถูกเพิ่มเข้ามาต่อมาอาคาร 1928 ที่ปลาย Milham ฟอร์ดจ่ายโดย Old Boys และได้รับการตกแต่งด้วยกระจกสีจากโบสถ์เดิมบนเว็บไซต์ Longwall Street, ภาพของโทอดีต Ushers และ เก่า Waynfletes และอวัยวะเก่าที่สร้างขึ้นโดยบินส์ของ Bramley ใกล้กับลีดส์. [8] แผงกั้นภายหลังบริจาคโดย Waynfletes เก่าและแกะสลักจากสแตนเลย์ฟิชเชอร์เสร็จอาคารจนกว่าการเปลี่ยนแปลงในที่สุดเป็นห้องสมุดเมื่อวันที่ทันสมัยอาคารเรียนบิ๊ก เปิดในปี 1966 จากคอกม้า 1929 โบสถ์อาศัยอยู่ในส่วนของวันที่ทันสมัย ​​'แท่นบูชาของบิ๊กโรงเรียน. สงครามโลกครั้งที่สองและ "อิฐไม้" [แก้ไข] 1938 โดยอาคารที่มีอยู่ได้กลายเป็นที่คับแคบและได้รับเสมอ การก่อสร้างไม้ที่ไม่เคยได้รับการออกแบบสำหรับยืนยาว นี้เป็นหัวข้อในการพูดเฉลิมพระเกียรติ 1938 ที่กำหนดโดยดร. จอห์นจอห์นสันซึ่งเป็น "อิฐไม้" อุทธรณ์ได้ทำกับเก้าผู้บริจาคอื่น ๆ จะได้รับการจับคู่โดยดร. จอห์นสันในการสร้างทั้งหมด 20,000 £จะชุบตัวผ้าของ โรงเรียน. ขณะที่£ 8,000 สัญญาโดยสิ้นปีที่การแทรกแซงของสงครามโลกครั้งที่สองลดการระดมทุนเพิ่มเติมใด ๆ หรืออาคารขนาดใหญ่สำหรับระยะเวลาของมัน. ภายใต้อำนาจของ Kennard เดวิสช่วงเวลาของสงครามถูกทำเครื่องหมายโดยการเพิ่มขึ้นของ จำนวนโรงเรียนที่เกิดในส่วนของความปลอดภัยของญาติของเมืองฟอร์ดในขณะที่ผู้นำกับสมัยใหม่รวมพลังนักเรียน "เล่นเป็นส่วนหนึ่งในการป้องกันของฟอร์ดกับ parachutists ศัตรูเป็นไปได้และที่ห้าคอลัมที่เฝ้าฝั่งแม่น้ำที่ คืนพร้อมดาบปลายปืน! ". [9] 1949 โดยโรงเรียนได้ถึงประมาณ 400 นักเรียน ในสุดยอดของสงครามพระราชบัญญัติการศึกษา 1944 เห็นยกเลิกการเลือกโรงเรียนที่จะกลายเป็นโรงเรียนโดยตรงทุนไวยากรณ์เป็นความต่อเนื่องของประเพณีอันยาวนานของการศึกษาที่เปิด. หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองอาคารที่สร้างขึ้นบนเว็บไซต์ของ present- ที่ วันสนามฮาร์ดกรมเพลงสำหรับฝ่ายพลเรือน (รวมทั้งที่พักพิงหลายโจมตีทางอากาศและกระท่อม) เช่นเดียวกับอาคารเดิมที่อยู่ในโรงเรียนหมดอายุ Milham ฟอร์ดถูกนำตัวไปและกลายเป็นส่วนหนึ่งของการขยายตัวที่มีตอนนี้หลายร้อยนักเรียนโรงเรียน แคมเปญอาคารในปี 1950 เป็นตัวแทนของคลื่นลูกแรกของการขยายตัวที่ค่อยเป็นค่อยไปและการขยายตัวของโรงเรียนเริ่มในปี 1951 ด้วยคอนกรีตบล็อกห้าอาคารและอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญระหว่าง 1955 และ 1957 การก่อสร้างของการเรียนการสอนบล็อกสามชั้นซึ่งเป็น กับความทรงจำสมัยอาคารโคลินแซนเดอ. ในช่วงปลายปี 1950, โรงเรียนตากแดดตากฝนอีกพายุที่อาจเกิดขึ้นในรูปแบบของถนนที่นำเสนอเพื่อความสะดวกในการจราจรซึ่งจะมีทั้งคร่อมเขตโรงเรียนและที่ตั้งของบ้านขึ้น โชคดีที่แผนนี้ก็ไม่เคยตั้งในการเคลื่อนไหวและในปี 1957 โรงเรียนสร้างห้องปฏิบัติการใหม่บนปลายวงเวียนธรรมดาของเว็บไซต์ในปัจจุบันที่อยู่อาศัยทั้งวิทยาศาสตร์และสิ่งอำนวยความสะดวกการออกแบบและเทคโนโลยี ในปี 1959 เริ่มมีการเคลื่อนไหวต่อสมัยใหม่อาคารเรียนบิ๊กซึ่งเปิดในที่สุดในปี 1966 อาคารใหม่ได้รับการออกแบบในรูปทรงหกเหลี่ยมที่มีขั้นตอนและวงหลุมที่ปลายด้านหนึ่งและแท่นบูชา (ที่ได้รับจากวิทยาลัยแม็ก) ใน บริเวณโบสถ์อื่น ๆ เช่นเดียวกับเพดานอะคูสติกกรุและกลุ่มของแสง. ด้วยการเปิดโรงเรียนใหม่บิ๊กโรงเรียนเก่าบิ๊กกลายเป็นโรงยิมโรงเรียน ด้วยขั้นตอนการลบออกชั้นแทนที่ผนังออกไปเชื่อมต่อฮอลล์ที่มี classro ที่อยู่ติดกัน