Chen Chang Sheng walked forward.Fro

Chen Chang Sheng walked forward.

From somewhere, a sound came up. It sounded like someone was holding a breathe for a long time and eventually had to release it.

Both performed the most formal courtesy, but in people’s eyes, Zhuang Huan Yu was perfect, and Chen Chang Sheng was dull. The difference was seen immediately.

Actually, that’s only because he was Zhuang Huan Yu and Chen Chang Sheng was someone unknown.

Zhuang Huan Yu looked towards Luo Luo and said, “Junior, long time no see.”

He said it very casually, but he was actually very serious, even more serious than he was in the first time he saw his biological father.

Luo Luo opened up her eyes wide, looked at him for a while, suddenly recalled something, laughed and said, “Ah, it’s you, long time no see.”

Little girl’s laugh was very cute.

But Zhuang Huan Yu sensed hate in the speech.

He rather she didn’t remember who he was. Unlike now, when she needed to think for a while to remember who he was.

Who I am? I am Zhuang Huan Yu.

Anyone who had seen me cannot forget who I am.

How could you forget me?

Why did you have to pretend like you have forgotten about me?

Were you joking, or fooling with me?

Inside Zhuang Huan Yu’s heart, there was huge waves of emotions, but he looked extremely calm.

When he was about to say something, such as if it’s not because of something, he almost couldn’t remember the junior’s appearance…., Luo Luo dragged Chen Chang Sheng’s sleeve, left the area reserved for the Heavenly Academy and walked towards the corner. On the way, she was happily discussing something with Chen Chang Sheng.

She only left a view of her back to Zhuang Huan Yu.

Zhuang Huan Yu looked at Chen Chang Sheng and Luo Luo’s backs and remained silent.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Chen Sheng ช้างเดินไปข้างหน้าจากที่อื่น เสียงขึ้นมา มันฟังเหมือนคนถือการหายใจเป็นเวลานาน และในที่สุดก็ต้องปล่อยมันทั้งสองดำเนินการเอื้อเฟื้อทางการ แต่ในสายตาคน Huan Yu จ้วงสมบูรณ์ และ Chen Sheng ช้างน่าเบื่อ เห็นความแตกต่างทันทีที่เป็นจริง เท่านั้น เพราะเขาเป็น Huan Yu จ้วง และ Chen Sheng ช้างเป็นคนที่ไม่รู้จักHuan Yu จ้วงมองไปทาง Luo Luo และกล่าว ว่า "จูเนียร์ ยาวเวลาดูไม่"เขาบอกว่า มันมากแบบสบาย ๆ แต่เขาก็จริงจัง จริงจังยิ่งกว่าเขาในครั้งแรกที่เขาเห็นบิดาของเขาLuo Luo เปิดดวงตาของเธอมองไปที่เขากว้าง ในขณะ ก็เรียกสิ่งที่ หัวเราะ และกล่าว ว่า "Ah คุณ นานดูไม่"สาวน้อยหัวเราะก็น่ารักมากแต่ Huan Yu กวางรู้สึกเกลียดในคำพูดเขาแต่ เธอไม่ได้จำว่า เขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้ เมื่อเธอต้องคิดว่า ในขณะที่เขาจำใคร ผมจ้วง Huan Yuทุกคนที่ได้เห็นฉันไม่ลืมที่จะวิธีที่คุณอาจลืมฉันคุณต้องทำเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันทำไมได้คุณกำลังล้อเล่น หรือหลอกลวงกับฉันภายในหัวใจกวางหวน Yu มีคลื่นของอารมณ์ แต่เขาดูสงบมากเมื่อเขาจะพูดอะไรบางอย่าง เช่นถ้า มันไม่ เพราะบางสิ่ง เขาแทบไม่สามารถจำลักษณะของวี... Luo Luo ลากแขนเฉินช้าง Sheng พื้นที่สำรองไว้สำหรับสถาบันแห่งสวรรค์ และเดินเข้าไปหามุมซ้าย ในทาง เธอได้อย่างมีความสุขคุยอะไรกับ Chen Sheng ช้างเพียงเธอซ้ายของเธอกลับไป Huan Yu จ้วงHuan Yu จ้วงมองหลัง Chen Sheng ช้างและ Luo Luo และยังคงเงียบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เฉินช้าง Sheng เดินไปข้างหน้า. จากที่ไหนสักแห่งเสียงขึ้นมา มันฟังเหมือนใครบางคนกำลังถือหายใจเป็นเวลานานและในที่สุดก็ต้องปล่อยมัน. ทั้งสองดำเนินการอย่างเป็นทางการมารยาทมากที่สุด แต่ในสายตาของผู้คน, กวางสี Huan Yu เป็นที่สมบูรณ์แบบและเฉินช้าง Sheng เป็นที่น่าเบื่อ ความแตกต่างที่เห็นได้ทันที. แต่จริงๆแล้วเป็นเพียงเพราะเขาเป็นจ้วง Huan Yu และเฉินช้าง Sheng เป็นคนที่ไม่รู้จัก. จ้วง Huan Yu มองต่อไป Luo Luo และกล่าวว่า "จูเนียร์เป็นเวลานานไม่เห็น." เขาบอกว่ามันมากลวก แต่ เขาเป็นจริงอย่างมากแม้จะรุนแรงมากขึ้นกว่าเขาในครั้งแรกที่เขาเห็นพ่อของเขา. Luo Luo เปิดตาของเธอกว้างมองเขาในขณะที่ก็จำได้ว่าบางสิ่งบางอย่างหัวเราะและกล่าวว่า "อาก็คุณ เวลานานไม่เห็น. " เสียงหัวเราะของสาวน้อยน่ารักมาก. แต่จ้วง Huan Yu รู้สึกเกลียดชังในคำพูด. เขาค่อนข้างเธอจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้เมื่อเธอต้องการที่จะคิดว่าในขณะที่ต้องจำไว้ว่าเขาเป็นใครก. ฉันเป็นใคร? ผมจ้วง Huan Yu. ทุกคนที่ได้เห็นฉันไม่สามารถลืมว่าฉันเป็นใคร. วิธีที่คุณสามารถลืมฉันหรือไม่ทำไมคุณต้องทำเป็นเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันหรือไม่ถูกที่คุณล้อเล่นหรือหลอกลวงกับผมได้ไหมหัวใจภายในจ้วง Huan อยู่ดี มีคลื่นขนาดใหญ่ของอารมณ์ แต่เขาดูสงบมาก. เมื่อเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างเช่นถ้ามันไม่ได้เพราะสิ่งที่เขาเกือบจะจำไม่ได้ว่าจูเนียร์ปรากฏตัว ... . Luo Luo ลากแขนเฉินช้างของ Sheng ออกจากพื้นที่ที่สงวนไว้สำหรับสวรรค์สถาบันการศึกษาและเดินไปมุม เกี่ยวกับวิธีการที่เธอกำลังมีความสุขพูดคุยอะไรกับเฉินช้าง Sheng. เธอเหลือเพียงมุมมองของการกลับมาของเธอที่จะจ้วง Huan Yu a. จ้วง Huan Yu มองที่เฉินช้าง Sheng และ Luo Luo ของหลังและยังคงเงียบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เฉินฉาง เซิง เดินไปจากที่ไหนสักแห่ง เสียงขึ้นมา เหมือนกับมีใครบางคนกำลังหายใจเป็นเวลานาน และในที่สุดก็ต้องปล่อยทั้งแสดงมารยาทที่เป็นทางการมากที่สุด แต่ในสายตาของผู้คน ซวงหวน ยู สมบูรณ์แบบ และ เฉินฉาง เซิง ก็น่าเบื่อ ความแตกต่างที่เห็นได้ทันทีจริงๆแล้ว นั่นเป็นเพราะ เขาจ้วงเฮือน ยู และ เฉินฉาง เซิง เป็นคนที่ไม่รู้จักยูมองข้างหลัวหลัวซวงหวนว่า " รุ่นน้อง ไม่เจอกันนานเลยนะ "เขาบอกว่ามันมากนะ แต่มันจริงที่ร้ายแรงมาก ร้ายแรงยิ่งกว่าเขาเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพ่อแท้ๆของเขาหลัวหลัวเปิดตาของเธอกว้าง มองเขาสักพัก อยู่ๆก็นึกถึงอะไรบางอย่าง หัวเราะและกล่าวว่า " นี่คุณ ไม่เจอกันนานเลยนะ "เด็กหัวเราะน่ารักมากแต่ซวงหวน ยูรู้สึกเกลียดในการพูดเขา แต่เธอไม่ได้จำได้ว่าเขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้ เมื่อเธอต้องการที่จะคิดสักพัก เพื่อให้จำได้ว่าเขาเป็นใครฉันเป็นใคร ? ผมจ้วงเฮือน ยูใครที่ได้เห็นฉัน ไม่อาจลืมว่าฉันเป็นใคร .เธอลืมฉันได้ยังไงทำไมคุณต้องทำเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันคุณล้อเล่นหรือแกล้งฉันเหรอภายในหัวใจของซวงหวน ยู มีคลื่นขนาดใหญ่ของอารมณ์ แต่เขาดูแสนสงบเมื่อเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เช่น ถ้าไม่ใช่เพราะบางอย่าง เขาเกือบจะไม่สามารถจำจูเนียร์ปรากฏตัว . . . . หลัวหลัวลากของเฉินฉาง เซิง แขน เหลือพื้นที่ไว้สำหรับโรงเรียนสวรรค์ เดินไปที่มุมห้อง ระหว่างทางที่เธอกำลังมีความสุข คุยอะไรกับเฉินฉางเช็งเธอแค่ทิ้งมุมมองของเธอกลับจ้วงเฮือน ยูซวงหวน ยูมองเฉินฉาง เซิง และหลัวหลัวหลังและยังคงเงียบ