Networks provide a unified way to t

Networks provide a unified way to think about the interaction between individuals or populations, and are especially useful when each individual is in direct contact with only a small proportion of the population. The primary advantage of network models is their ability to capture complex individual-level structure in a simple framework. To specify all the connections within a network, we can form a matrix from all the interaction strengths which we expect to be sparse with the majority of values being zero. Usually, for simplicity, two individuals (or populations) are either assumed to be connected with a fixed interaction strength or unconnected (and therefore have an interaction strength of zero). In such cases, the network of contacts is specified by a graph matrix G, where Gij is 1 if individuals i and j are connected, or 0 otherwise. We generally assume that the matrix is symmetric such that a connection allows infection to pass in both directions.
Networks have many similarities with individual-based spatial models (program 7.5 & 7.6), in that spatial interactions can be defined in terms of a kernel. However, in networks, contacts tend to be of equal strength and limited in number. This can be used to considerable advantage in simulations:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เครือข่ายมีวิธีคิดเกี่ยวกับการโต้ตอบระหว่างบุคคลหรือประชากรรวม และมีประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแต่ละคนจะติดต่อโดยตรงกับเฉพาะสัดส่วนเล็ก ๆ ของประชากร ประโยชน์หลักของรูปแบบเครือข่ายคือ ความสามารถในการจับภาพบุคคลระดับโครงสร้างที่ซับซ้อนในกรอบง่าย เมื่อต้องการระบุการเชื่อมต่อทั้งหมดในเครือข่าย เราสามารถแบบเมตริกซ์จากจุดแข็งโต้ตอบทั้งหมดที่เราคาดว่าจะอยู่ห่างกับส่วนใหญ่ของค่าเป็นศูนย์ ปกติ ราย บุคคลที่สอง (หรือประชากร) จะอย่างใดอย่างหนึ่งถือว่าเป็นกับ หรือเชื่อมต่อกับแรงโต้ตอบคง (และดังนั้นจึง มีความแข็งแรงการโต้ตอบของศูนย์) ในกรณี ระบุเครือข่ายของผู้ติดต่อ โดยเมทริกซ์กราฟ G, Gij 1 ถ้าบุคคลผมและเจ หรือ 0 อื่นใด โดยทั่วไปเราถือว่าเมตริกซ์สมมาตรให้การเชื่อมต่อทำให้ติดเชื้อผ่านทั้งสองทิศเครือข่ายมีความคล้ายคลึงมากกับตามแต่ละพื้นที่แบบ (โปรแกรม 7.5 และ 7.6), ที่สามารถกำหนดพื้นที่โต้ในเคอร์เนล อย่างไรก็ตาม ในเครือข่าย ผู้ติดต่อมีแนวโน้มจะเท่าและในจำนวนนั้น นี้สามารถใช้ประโยชน์มากในสถานการณ์จำลอง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เครือข่ายให้เป็นวิธีที่แบบครบวงจรเพื่อคิดเกี่ยวกับการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือประชากรและมีประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแต่ละคนอยู่ในการติดต่อโดยตรงมีเพียงส่วนเล็ก ๆ ของประชากร ประโยชน์หลักของรูปแบบเครือข่ายของพวกเขาคือความสามารถในการจับภาพโครงสร้างของแต่ละบุคคลในระดับที่ซับซ้อนในกรอบที่เรียบง่าย เมื่อต้องการระบุการเชื่อมต่อทั้งหมดภายในเครือข่ายที่เราสามารถสร้างเมทริกซ์จากทั่วทุกจุดแข็งของการทำงานร่วมกันที่เราคาดหวังว่าจะเบาบางด้วยเสียงส่วนใหญ่ของค่าเป็นศูนย์ที่ โดยปกติแล้วสำหรับความเรียบง่าย, สองคน (หรือประชากร) จะถือว่าทั้งสองจะเชื่อมต่อการทำงานร่วมกันที่มีความแข็งแรงคงที่หรือไม่เกี่ยวเนื่องกัน (และดังนั้นจึงมีความแข็งแรงปฏิสัมพันธ์ของศูนย์) แล้ว ในกรณีดังกล่าวเครือข่ายการติดต่อที่มีการระบุโดยเมทริกซ์กราฟ G ที่ Gij 1 ถ้าบุคคลที่ i และ j มีการเชื่อมต่อหรือ 0 เป็นอย่างอื่น โดยทั่วไปเราคิดว่าเมทริกซ์สมมาตรดังกล่าวว่าการเชื่อมต่อจะช่วยให้การติดเชื้อที่จะผ่านได้ทั้งสองทิศทาง.
เครือข่ายมีความคล้ายคลึงกันมากกับบุคคลตามแบบจำลองเชิงพื้นที่ (โปรแกรม 7.5 และ 7.6) ในการมีปฏิสัมพันธ์เชิงพื้นที่ที่สามารถกำหนดได้ในแง่ของเคอร์เนล อย่างไรก็ตามในเครือข่ายที่ติดต่อมีแนวโน้มที่จะมีความแข็งแรงเท่ากันและ จำกัด จำนวน นี้สามารถนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์อย่างมากในการจำลอง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เครือข่ายให้สำหรับวิธีคิดเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลหรือประชากร และเป็นประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแต่ละบุคคลในการติดต่อโดยตรง มีเพียงส่วนน้อยของประชากร ประโยชน์หลักของแบบจำลองเครือข่ายคือความสามารถที่จะยึดโครงสร้างแต่ละระดับที่ซับซ้อนในกรอบง่าย ระบุทุกการเชื่อมต่อภายในเครือข่ายเราสามารถสร้างเมทริกซ์จากทุกการโต้ตอบจุดแข็งซึ่งเราคาดว่าจะเป็นป่าโปร่ง มีส่วนใหญ่ของค่าเป็นศูนย์ โดยปกติ พูดง่ายๆ บุคคลที่สอง ( หรือประชากร ) ก็ถือว่ามีความแข็งแรง หรือการเชื่อมต่อกับคงวุ่นวาย ( และดังนั้นจึงมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแรงของศูนย์ ) ในบางกรณี เครือข่ายการติดต่อที่ระบุไว้ โดยกราฟเมทริกซ์กรัมที่ gij 1 ถ้าบุคคลที่ฉันและเค มีการเชื่อมต่อ หรือ 0 เป็นอย่างอื่น โดยทั่วไปเราคิดว่าเมทริกซ์สมมาตร เช่น การเชื่อมต่อที่ช่วยให้การติดเชื้อต่อมาในทั้งสองทิศทาง มีความคล้ายคลึงกันมากกับ
เครือข่ายบุคคลตามรูปแบบเชิงพื้นที่ ( โปรแกรม& 7.6 7.5 ) , ในการโต้ตอบเชิงพื้นที่สามารถกำหนดในแง่ของเคอร์เนล อย่างไรก็ตาม ในเครือข่ายติดต่อมักจะมีความแข็งแรงเท่ากัน และจำกัดจำนวน นี้สามารถใช้ประโยชน์มากในการจำลอง :