Mathilde Loisel is “pretty and char

Mathilde Loisel is “pretty and charming” but feels she has been born into a family of unfavorable economic status. She was married off to a lowly clerk in the Ministry of Education, who can afford to provide her only with a modest though not uncomfortable lifestyle. Mathilde feels the burden of her poverty intensely. She regrets her lot in life and spends endless hours imagining a more extravagant existence. While her husband expresses his pleasure at the small, modest supper she has prepared for him, she dreams of an elaborate feast served on fancy china and eaten in the company of wealthy friends. She possesses no fancy jewels or clothing, yet these are the only things she lives for. Without them, she feels she is not desirable. She has one wealthy friend, Madame Forestier, but refuses to visit her because of the heartbreak it brings her.



One night, her husband returns home proudly bearing an invitation to a formal party hosted by the Ministry of Education. He hopes that Mathilde will be thrilled with the chance to attend an event of this sort, but she is instantly angry and begins to cry. Through her tears, she tells him that she has nothing to wear and he ought to give the invitation to one of his friends whose wife can afford better clothing. Her husband is upset by her reaction and asks how much a suitable dress would cost. She thinks about it carefully and tells him that 400 francs would be enough. Her husband quietly balks at the sum but agrees that she may have the money.

As the day of the party approaches, Mathilde starts to behave oddly. She confesses that the reason for her behavior is her lack of jewels. Monsieur Loisel suggests that she wear flowers, but she refuses. He implores her to visit Madame Forestier and borrow something from her. Madame Forestier agrees to lend Mathilde her jewels, and Mathilde selects a diamond necklace. She is overcome with gratitude at Madame Forestier’s generosity.

At the party, Mathilde is the most beautiful woman in attendance, and everyone notices her. She is intoxicated by the attention and has an overwhelming sense of self-satisfaction. At 4 A.M., she finally looks for Monsieur Loisel, who has been dozing for hours in a deserted room. He cloaks her bare shoulders in a wrap and cautions her to wait inside, away from the cold night air, while he fetches a cab. But she is ashamed at the shabbiness of her wrap and follows Monsieur Loisel outside. They walk for a while before hailing a cab.

When they finally return home, Mathilde is saddened that the night has ended. As she removes her wrap, she discovers that her necklace is no longer around her neck. In a panic, Monsieur Loisel goes outside and retraces their steps. Terrified, she sits and waits for him. He returns home much later in an even greater panic—he has not found the necklace. He instructs her to write to Madame Forestier and say that she has broken the clasp of the necklace and is getting it mended.

They continue to look for the necklace. After a week, Monsieur Loisel says they have to see about replacing it. They visit many jewelers, searching for a similar necklace, and finally find one. It costs 40,000 francs, although the jeweler says he will give it to them for 36,000. The Loisels spend a week scraping up money from all kinds of sources, mortgaging the rest of their existence. After three days, Monsieur Loisel purchases the necklace. When Mathilde returns the necklace, in its case, to Madame Forestier, Madame Forestier is annoyed at how long it has taken to get it back but does not open the case to inspect it. Mathilde is relieved.


The Loisels began to live a life of crippling poverty. They dismiss their servant and move into an even smaller apartment. Monsieur Loisel works three jobs, and Mathilde spends all her time doing the heavy housework. This misery lasts ten years, but at the end they have repaid their financial debts. Mathilde’s extraordinary beauty is now gone: she looks just likes the other women of poor households. They are both tired and irrevocably damaged from these years of hardship.

One Sunday, while she is out for a walk, Mathilde spots Madame Forestier. Feeling emotional, she approaches her and offers greetings. Madame Forestier does not recognize her, and when Mathilde identifies herself, Madame Forestier cannot help but exclaim that she looks different. Mathilde says that the change was on her account and explains to her the long saga of losing the necklace, replacing it, and working for ten years to repay the debts. At the end of her story, Madame Forestier clasps her hands and tells Mathilde the original necklace was just costume jewelry and not worth anything.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mathilde Loisel "สวย และเสน่ห์" แต่รู้สึกเธอได้เกิดในครอบครัวสถานะร้ายทางเศรษฐกิจ เธอได้แต่งงานออกไปเสมียนเล็กแต่ในกระทรวงศึกษาธิการ ผู้ซื้อให้เธอ ด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัวว่าชีวิตไม่อึดอัด Mathilde รู้สึกภาระความยากจนของเธอเจี๊ยบ เธอ regrets วาสนาของเธอ และใช้ชั่วโมงสิ้นสุด imagining มีแบบเพิ่มเติม ในขณะที่สามีแสดงความสุขของเขาที่ขนาดเล็ก ซุปเปอร์เจียมเนื้อเจียมตัวเธอได้เตรียมไว้สำหรับเขา เธอเลี้ยงอย่างประณีตให้บริการในจีนแฟนซี และรับประทานในบริษัทของเพื่อนรวยความฝัน เธอมีพลอยแฟนซีหรือผ้าไม่ แต่เหล่านี้เป็นสิ่งเดียวที่เธออาศัยอยู่ใน โดยพวกเขา เธอรู้สึกเธอไม่ปรารถนา เธอมีหนึ่งรวยเพื่อน มาดาม Forestier แต่จะชมเธอ เพราะฮาร์ตเบรกโฮเทนำเธอ คืนหนึ่ง สามีกลับบ้านภูมิใจลูกปืนเชิญเข้าปาร์ตี้อย่างเป็นทางการ โดยกระทรวงศึกษาธิการ เขาหวังว่า Mathilde จะรู้สึกตื่นเต้นกับโอกาสในการเข้าร่วมกิจกรรมนี้ แต่เธอโกรธทันที และเริ่มร้องไห้ ผ่านน้ำตาของเธอ เธอบอกว่า เธอมีอะไรสวมใส่ และควรจะเชิญเพื่อนของภรรยาสามารถเสื้อผ้าดีอย่างใดอย่างหนึ่งให้ สามีของเธออารมณ์เสีย โดยปฏิกิริยาของเธอ และถามจะมีต้นทุนเท่าใดเครื่องแต่งกายเหมาะสม เธอคิดเกี่ยวกับมันอย่างระมัดระวัง และบอกเขาว่า ฟรังซ์ 400 จะเพียงพอ สามี balks ที่ผลอย่างเงียบ ๆ แต่ตกลงว่า เธออาจมีเงินเป็นวันยื่น Mathilde เริ่มประพฤติน่า เธอ confesses ว่า สาเหตุพฤติกรรมของเธอของเธอขาดรัตนากร Monsieur Loisel แนะนำที่ เธอสวมใส่ดอกไม้ แต่เธอปฏิเสธ เขา implores เธอแวะมาดาม Forestier และยืมจากเธอ มาดาม Forestier ตกลงการยืม Mathilde อัญมณีของเธอ และ Mathilde เลือกสร้อยคอเพชร เธอจะเอาชนะกับความกตัญญูที่เอื้อเฟื้อมาดาม Forestierที่งานปาร์ตี้ Mathilde เป็นผู้หญิงสวยที่สุดในการเข้างาน และทุกคนสังเกตพบว่า เธอ เธอ intoxicated ตามความสนใจ และมีความรู้สึกผิดของ self-satisfaction เวลา 4 นาฬิกา เธอก็ค้นหา Loisel, Monsieur ที่มี dozing ชั่วโมงในห้องร้าง เขา cloaks ไหล่เธอเปลือยในการตัด และ cautions เธอรอภายใน จากอากาศกลางคืนเย็น เขาเรียกห้อง แต่เธอเป็นที่ shabbiness ของเธอตัดละอาย และตาม Monsieur Loisel นอก พวกเขาเดินในขณะก่อน hailing ห้องเมื่อพวกเขาก็กลับบ้าน Mathilde เป็นโศกเสียใจอีกแล้วว่า คืนได้สิ้นสุดลง เธอเอาห่อของเธอ เธอพบว่า สร้อยคอของเธอไม่รอบคอของเธอ ในความตื่นตระหนก Monsieur Loisel ไปข้างนอก และ retraces ขั้นตอนการ คนกลัว เธออยู่ และรอเขา เขากลับมากที่บ้านในภายหลังในการตื่นขึ้นโดยเขาไม่ได้พบสร้อยคอ เขาสั่งให้เธอเขียนมาดาม Forestier และกล่าวว่า เธอได้เสียเข็มกลัดของสร้อยคอ และกำลังจะ mendedพวกเขายังคงหาสร้อยคอ หลังจากสัปดาห์ Monsieur Loisel กล่าวว่า พวกเขาจะต้องดูเกี่ยวกับการเปลี่ยน ผู้ชม jewelers จำนวนมาก การค้นหาสร้อยคอคล้าย และสุดท้าย หา มันต้นทุน 40000 ฟรังซ์ แม้ว่าอัญมณีที่กล่าวว่า เขาจะให้มันไปสำหรับ 36,000 Loisels การใช้สัปดาห์ scraping ค่าเงินจากทุกแหล่ง mortgaging ส่วนเหลือของการดำรงอยู่ของพวกเขา หลังจากสามวัน Monsieur Loisel ซื้อสร้อยคอ เมื่อ Mathilde กลับสร้อยคอ ในกระเป๋า ไป Forestier มาดาม มาดาม Forestier จะรำคาญในระยะนั้นได้ดำเนินไป แต่เปิดเคสเพื่อตรวจสอบได้ Mathilde จะบรรเทาลงLoisels การเริ่มต้นชีวิตของชื่อความยากจน พวกเขายกเลิกผู้รับใช้ของพวกเขา และย้ายเป็นอพาร์ทเมนท์ขนาดเล็กได้ Monsieur Loisel ทำงาน 3 และ Mathilde ใช้เวลาเธอทำการบ้านหนัก ความทุกข์ยากนี้เวลาสิบปี แต่ในตอนท้าย พวกเขามีบางส่วนหนี้ทางการเงิน ความงามพิเศษของ Mathilde เป็นไป: เธอดูชอบเพียงผู้หญิงอื่น ๆ ของครัวเรือนยากจน พวกเขาจะทั้งเหนื่อย และเสียหายอย่างถาวรเหล่านี้ปีตายหนึ่งอาทิตย์ ในขณะที่เธอออกเดินเล่น Mathilde จุดมาดาม Forestier เธอรู้สึกอารมณ์ ใกล้เธอ และเสนอคำทักทาย มาดาม Forestier ไม่รู้จักเธอ และเมื่อ Mathilde ระบุตัวเอง มาดาม Forestier ไม่สามารถช่วยแต่ร้องว่า เธอดูแตกต่าง Mathilde บอกว่า การเปลี่ยนแปลงในบัญชีของเธอ และอธิบายกับเธอกะยาวแพ้สร้อยคอ แทน และการทำงานสิบปีเพื่อชำระหนี้ ในตอนท้ายของเรื่อง มาดาม Forestier หมุดเธอมือ และบอก Mathilde สร้อยเดิมมีเพียงเครื่องแต่งกายเครื่องประดับไม่ มากอะไรก็

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แมธิลด์ Loisel คือ "สวยและมีเสน่ห์" แต่รู้สึกว่าเธอได้รับการเกิดมาในครอบครัวของสถานะทางเศรษฐกิจที่ไม่เอื้ออำนวย เธอแต่งงานออกไปเสมียนต่ำต้อยในกระทรวงศึกษาธิการ, ผู้ที่สามารถที่จะให้เธอเท่านั้นที่มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย แต่ไม่อึดอัด แมธิลด์รู้สึกภาระของความยากจนของเธออย่างมาก เธอเสียใจมากในชีวิตของเธอและใช้เวลาสิ้นสุดจินตนาการการดำรงอยู่ฟุ่มเฟือยมากขึ้น ในขณะที่สามีของเธอแสดงออกถึงความสุขของเขาที่มีขนาดเล็กอาหารค่ำเจียมเนื้อเจียมตัวเธอได้จัดเตรียมไว้สำหรับเขาเธอฝันถึงงานฉลองที่ซับซ้อนทำหน้าที่ในประเทศจีนแฟนซีและรับประทานใน บริษัท ของเพื่อนที่ร่ำรวย เธอมีไม่มีเพชรแฟนซีหรือเสื้อผ้า แต่เหล่านี้เป็นสิ่งเดียวที่เธออาศัยอยู่สำหรับ โดยที่พวกเขาเธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้เป็นที่น่าพอใจ เธอมีเพื่อนรวยหนึ่งมาดาม Forestier แต่ปฏิเสธที่จะไปเยี่ยมเธอเพราะความเสียใจที่จะนำเธอคืนหนึ่งสามีของเธอกลับบ้านอย่างภาคภูมิใจแบกรับเชิญไปงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการจัดโดยกระทรวงศึกษาธิการ เขาหวังว่าแมธิลด์จะตื่นเต้นที่มีโอกาสที่จะเข้าร่วมกิจกรรมแบบนี้ แต่เธอจะโกรธทันทีและเริ่มร้องไห้ ผ่านน้ำตาของเธอเธอบอกเขาว่าเธอมีอะไรที่จะสวมใส่และเขาควรจะให้คำเชิญให้เป็นหนึ่งในเพื่อนของเขาภรรยาสามารถจ่ายได้เสื้อผ้าที่ดีขึ้น สามีของเธอไม่พอใจจากปฏิกิริยาของเธอและถามว่าการแต่งกายที่เหมาะสมจะเสียค่าใช้จ่าย เธอคิดว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างรอบคอบและบอกเขาว่า 400 ฟรังก์จะเพียงพอ สามีของเธออย่างเงียบ ๆ balks ที่จำนวน แต่ยอมรับว่าเธออาจจะมีเงินที่เป็นวันของวิธีการของบุคคลที่แมธิลด์เริ่มทำตัวแปลก ๆ เธอสารภาพว่าเหตุผลสำหรับพฤติกรรมของเธอคือการขาดของอัญมณีของเธอ นาย Loisel แสดงให้เห็นว่าเธอสวมใส่ดอกไม้ แต่เธอปฏิเสธ เขาเอ่ยปากของเธอไปเยี่ยมมาดาม Forestier และขอยืมบางสิ่งบางอย่างจากเธอ มาดาม Forestier เห็นด้วยที่จะให้ยืมแมธิลด์อัญมณีของเธอและแมธิลด์เลือกสร้อยเพชร เธอถูกครอบงำด้วยความกตัญญูที่เอื้ออาทรมาดาม Forestier ของในงานปาร์ตี้แมธิลด์เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในการเข้าร่วมและทุกคนสังเกตเห็นเธอ เธอเป็นคนขี้เหล้าเมายาด้วยความสนใจและมีความรู้สึกที่ครอบงำของตัวเองพึงพอใจ ที่ 04:00 ในที่สุดเธอก็จะมองหานาย Loisel ผู้ซึ่งได้รับหลับเป็นเวลาหลายชั่วโมงในห้องที่ว่างเปล่า เขาเสื้อคลุมไหล่เปลือยของเธอในห่อและข้อควรระวังของเธอรออยู่ภายในออกไปจากอากาศกลางคืนหนาวเย็นในขณะที่เขาเรียกรถแท็กซี่ แต่เธอก็ละอายใจที่มอมแมมห่อของเธอและต่อไปนี้นาย Loisel นอก พวกเขาเดินในขณะที่ก่อนที่จะโบกรถแท็กซี่ที่สุดเมื่อพวกเขากลับบ้านแมธิลด์เป็นที่เศร้าใจในคืนนั้นได้สิ้นสุดลง ขณะที่เธอเอาห่อของเธอเธอพบว่าสร้อยคอของเธอไม่ได้อยู่รอบคอของเธอ ในความหวาดกลัว, นาย Loisel ไปข้างนอกและ retraces ขั้นตอนของพวกเขา กลัวเธอตั้งอยู่และรอให้เขา เขากลับถึงบ้านในภายหลังในที่ยิ่งใหญ่กว่าความตื่นตระหนกเขายังไม่ได้พบสร้อยคอ เขาสั่งให้เธอเขียนมาดาม Forestier และบอกว่าเธอได้หักเข็มกลัดสร้อยคอและจะได้รับมันซ่อมพวกเขายังคงมองหาสร้อยคอ หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์นาย Loisel กล่าวว่าพวกเขาได้เห็นเกี่ยวกับการเปลี่ยนมัน พวกเขาเข้าชมอัญมณีจำนวนมากมองหาสร้อยคอที่คล้ายกันและในที่สุดก็หาหนึ่ง มีค่าใช้จ่าย 40,000 ฟรังก์แม้ว่าเพชรพลอยบอกว่าเขาจะให้แก่พวกเขาสำหรับ 36,000 Loisels ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ขูดเงินจากทุกชนิดของแหล่งที่มาจดจำนองส่วนที่เหลือของการดำรงอยู่ของพวกเขา หลังจากสามวันนาย Loisel ซื้อสร้อยคอ เมื่อแมธิลด์กลับสร้อยคอในกรณีในการที่จะมาดาม Forestier มาดาม Forestier เป็นรำคาญที่ระยะเวลาที่ได้รับจะได้รับมันกลับมา แต่ไม่ได้เปิดกรณีการตรวจสอบมัน แมธิลด์ก็โล่งใจLoisels เริ่มที่จะมีชีวิตอยู่ของความยากจนพิการ พวกเขาขับไล่คนรับใช้ของพวกเขาและย้ายเข้าไปอยู่ในอพาร์ทเม้นแม้มีขนาดเล็ก นาย Loisel ทำงานสามงานและแมธิลด์ใช้เวลาทุกเวลาที่เธอทำบ้านหนัก ความทุกข์ยากนี้เป็นเวลาสิบปี แต่ท้ายที่สุดพวกเขาได้ชำระคืนหนี้ทางการเงินของพวกเขา ความงามพิเศษแมธิลด์เป็นไปตอนนี้เธอดูเพียงแค่ชอบผู้หญิงคนอื่น ๆ ของครัวเรือนยากจน พวกเขาทั้งสองเหนื่อยและไม่สามารถเพิกถอนได้รับความเสียหายจากปีที่ผ่านมาของความยากลำบากในวันอาทิตย์หนึ่งในขณะที่เธอจะออกไปเดินเล่นแมธิจุดมาดาม Forestier อารมณ์ความรู้สึกที่เธอเดินเข้ามาใกล้เธอและเสนอคำทักทาย มาดาม Forestier ไม่รู้จักเธอและเมื่อแมธิลด์ระบุตัวเองมาดาม Forestier ไม่สามารถช่วย แต่อุทานว่าเธอมีลักษณะที่แตกต่างกัน แมธิลด์กล่าวว่าการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในบัญชีของเธอและอธิบายให้เธอเทพนิยายยาวของการสูญเสียสร้อยคอแทนที่มันและการทำงานเป็นเวลาสิบปีที่จะชำระหนี้ ในตอนท้ายของเรื่องราวของเธอมาดาม Forestier ทาบมือของเธอและบอกแมธิลด์สร้อยคอเดิมเป็นเพียงแค่เครื่องประดับเครื่องแต่งกายและไม่คุ้มค่าอะไร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แมธิลด์ loisel คือ " สวยและมีเสน่ห์ " แต่รู้สึกว่าเธอได้เกิดในครอบครัวที่มีฐานะทางเศรษฐกิจไม่เอื้ออำนวย . เธอแต่งงานกับพนักงานต่ำต้อยในกระทรวงศึกษาธิการ ที่สามารถให้เธอด้วยเจียมเนื้อเจียมตัว แต่ไม่อึดอัด ไลฟ์สไตล์ แมธิลด์รู้สึกภาระของความยากจนเธออย่างเอาเป็นเอาตายเธอเสียใจที่มากมายของเธอในชีวิตและใช้เวลาเจ็ดชั่วโคตรชั่วโมงจินตนาการชีวิตฟุ่มเฟือยมากขึ้น ในขณะที่สามีของเธอแสดงความสุขของเขาที่เล็ก อาหารมื้อเย็น เจียมเนื้อเจียมตัว เธอได้เตรียมไว้ให้เขา เธอฝันฉลองบรรจงเสิร์ฟในจีน แฟนซี และกินกับเพื่อนฝูงที่ร่ำรวย เธอครอบครองอัญมณีแฟนซีหรือเสื้อผ้า แต่เหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่เธอมีชีวิตอยู่เพื่อ . ถ้าไม่มีพวกเขาเธอรู้สึกที่เธอไม่พึงประสงค์ เธอมีเพื่อนรวย มาดาม ฟอเรสเทียร์ แต่ปฏิเสธที่จะไปเยี่ยมเธอ เพราะมันทำให้เธอปวดใจ



คืนหนึ่ง สามีกลับบ้านอย่างภาคภูมิใจ แบริ่ง เชิญไปงานปาร์ตี้อย่างเป็นทางการจากกระทรวงศึกษาธิการ เขาหวังว่าแมธิลด์จะตื่นเต้นกับโอกาสที่จะเข้าร่วมกิจกรรมประเภทนี้แต่เธอโกรธขึ้นมาทันที และเริ่มร้องไห้ ผ่านตาของเธอ เธอบอกเขาว่าเธอไม่ได้สวม และเขาก็ต้องเชิญเพื่อนเขาคนหนึ่ง ที่ภรรยาสามารถที่ดีเสื้อผ้า สามีหงุดหงิดกับปฏิกิริยาของเธอ และถามว่า เครื่องแต่งกายที่เหมาะสมจะเสียค่าใช้จ่ายมาก เธอกำลังคิดเกี่ยวกับมันอย่างระมัดระวัง และบอกเค้าว่า 400 ฟรังค์ ก็พอสามีของเธออย่างเงียบๆ balks ที่ผลรวม แต่ยอมรับว่าเธออาจจะมีเงิน

เป็นวันของพรรคแนว มาทิล เริ่มทำตัวประหลาด เธอสารภาพว่าเหตุผลสำหรับพฤติกรรมของเธอขาดนางรัตนากร นาย loisel บ่งบอกว่าเธอใส่ดอกไม้ แต่เธอปฏิเสธ เขาอ้อนวอนเธอเยี่ยมมาดาม ฟอเรสเทียร์และยืมอะไรจากเธอมาดาม ฟอเรสเทียร์ตกลงที่จะให้ยืมล นางพลอย และล เลือกเพชรสร้อยคอ เธอจะเอาชนะกับความกตัญญูที่ มาดาม ฟอเรสเทียร์ใจดี

ในงานปาร์ตี้ มาทิล เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในการเข้าร่วมประชุม และทุกคนที่เห็นเธอ เธอมึนเมา โดยให้ความสนใจและมีความรู้สึกที่ท่วมท้นของความพึงพอใจของตนเอง ที่ 4 AM , เธอก็ดู loisel เมอ ,ใครมีเคลิ้มหลับชั่วโมงในร้างห้อง เขา cloaks เปลือยไหล่ของเธอในห่อและเตือนให้เธอรอด้านใน ห่างจาก กลางคืนอากาศเย็น ในขณะที่เขาจะเรียกแท็กซี่ แต่เธออายที่ shabbiness ห่อเธอตามคุณ loisel ข้างนอก พวกเขาเดินไป ก่อนจะโบกแท็กซี่

สุดท้ายเมื่อพวกเขากลับบ้าน มาทิล เสียใจที่เมื่อคืนได้สิ้นสุดลงแล้วเธอเอาห่อของเธอ , เธอค้นพบว่าเธอไม่มีสร้อยรอบคอของเธอ ในความตื่นตระหนกคุณ loisel จะไปนอกและ retraces ขั้นตอนของพวกเขา หวาดกลัว เธอนั่งรอเขา เขากลับมาบ้านช้ากว่าในยิ่งตื่นตระหนก เขาไม่พบสร้อยคอเขาสั่งให้เธอเขียน มาดาม ฟอเรสเทียร์ และบอกว่าเธอได้หักเข็มของสร้อยคอ และรับซ่อม

พวกเขายังคงมองหาสร้อยคอ หลังจากสัปดาห์ คุณ loisel กล่าวว่าพวกเขาได้เห็น เกี่ยวกับการเปลี่ยนมัน พวกเขาเยี่ยมชมหลายอัญมณี หาสร้อยคอเหมือนกัน และในที่สุดก็หาเจอ ราคา 40 , 000 ฟรังส์แม้ว่า jeweler บอกว่าเขาจะให้มันแก่พวกเขาสำหรับ 36000 . การ loisels ใช้จ่ายสัปดาห์ขูดเงินจากทุกชนิดของแหล่งใน mortgaging ส่วนที่เหลือของการดำรงอยู่ของพวกเขา หลังจาก 3 วัน นาย loisel ซื้อสร้อยคอ เมื่อลคืนสร้อยคอ ในกรณีของ มาดาม ฟอเรสเทียร์ ,มาดาม ฟอเรสเทียร์จะโกรธแค่ไหน ก็มีถ่ายมา แต่ไม่ได้เปิดกระเป๋าเพื่อตรวจสอบมัน ล โล่งอก


loisels เริ่มชีวิตของความยากจนราย . เขาไม่สนใจของพวกเขาและย้ายไปอยู่อพาร์ทเม้นท์นั้นแม้แต่น้อย นาย loisel ทำงาน 3 งาน และล ใช้เวลาทั้งหมดของเธอทำงานบ้านหนัก ความทุกข์ยากนี้เป็นเวลาสิบปีแต่ในที่สุด เขาได้ชดใช้หนี้สินทางการเงินของพวกเขา ลพิเศษสุดงาม ไปแล้ว : เธอดูชอบผู้หญิงคนอื่นของครัวเรือนยากจน เขาทั้งเหนื่อยและเสียหายอย่างแน่นอน จากปีแห่งความยากลำบาก

วันอาทิตย์ ในขณะที่เธอออกเดินมาทิลด์จุดอิทธิฤทธิ์ ฟอเรสเทียร์ . ความรู้สึกทางอารมณ์เธอเสนอแนวทางของเธอ และทักทายมาดาม ฟอเรสเทียร์ไม่ได้รู้จักเธอ และเมื่อล ระบุตัวเธอ มาดาม ฟอเรสเทียร์ไม่สามารถช่วย แต่อุทานว่า เธอดูแตกต่าง ล บอกว่า การเปลี่ยนแปลงในบัญชีของเธอและอธิบายกับเธอนานนานเสียสร้อยคอ แทน และ ทำงานสิบปีเพื่อชดใช้หนี้ ในตอนท้ายของเรื่องราวของเธอมาดาม ฟอเรสเทียร์ทาบมือของเธอและบอกลสร้อยคอเดิมเป็นเพียงเครื่องประดับเครื่องแต่งกายและไม่คุ้มค่าเลย