Conditional standard errors of meas

Conditional standard errors of measurement
It has long been acknowledged that the standard error of measurement “varies across the range of
examinee ability” (Qualls-Payne, 1992). The estimate of the standard error of measurement traditionally
used in classical test theory is an average figure (see Feldt 1984 for a particularly cogent demonstration).
When we have on hand a testing procedure with high-stakes outcomes, such as that encountered in the
application of mastery and certification tests, it is important to recognize that the standard error of
measurement in the vicinity of the cut score is likely to differ from the average. This concern is what is
reflected in Standard 2.14.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อผิดพลาดมาตรฐานตามเงื่อนไขของการวัดมันยาวนานยอมรับว่า ว่า ข้อผิดพลาดมาตรฐานของการวัด "แตกต่างไปของความสามารถในการ examinee" (Qualls-Payne, 1992) ประเมินข้อผิดพลาดมาตรฐานของการวัดแบบดั้งเดิมใช้ทฤษฎีคลาสสิกทดสอบเป็นค่าเฉลี่ยคิด (ดู Feldt 1984 สำหรับการสาธิตโดยเฉพาะ cogent)เมื่อเราได้ในขั้นตอนทดสอบกับระทึกผล เช่นที่พบในการสมัครทดสอบการเป็นครูและรับรอง เป็นสิ่งสำคัญว่าข้อผิดพลาดมาตรฐานของวัดดีคะแนนตัดจะแตกต่างจากค่าเฉลี่ย ความกังวลนี้เป็นคืออะไรปรากฏในมาตรฐาน 2.14

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อผิดพลาดมาตรฐานเงื่อนไขของการวัด
จะได้รับการยอมรับว่าข้อผิดพลาดมาตรฐานของการวัด "แตกต่างกันไปในช่วงของ
ความสามารถในการสอบ "(วัลส์-เพน 1992) ประมาณการของข้อผิดพลาดมาตรฐานของการวัดแบบดั้งเดิม
ที่ใช้ในการทดสอบทฤษฎีคลาสสิกเป็นตัวเลขเฉลี่ย (ดู Feldt 1984 สำหรับการสาธิตตรงจุดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง).
เมื่อเรามีในมือขั้นตอนการทดสอบกับผลเดิมพันสูงเช่นที่พบใน
แอพลิเคชัน ของการเรียนรู้และการทดสอบได้รับการรับรองเป็นสิ่งสำคัญที่จะยอมรับว่าข้อผิดพลาดมาตรฐานของ
การวัดในบริเวณใกล้เคียงของคะแนนตัดมีแนวโน้มที่จะมีความแตกต่างจากค่าเฉลี่ย กังวลนี่คือสิ่งที่
สะท้อนให้เห็นในมาตรฐาน 2.14

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เงื่อนไขข้อผิดพลาดมาตรฐานของการวัด
มันได้รับการยอมรับว่า ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการวัดที่แตกต่างกันในช่วงของความสามารถของผู้สอบ (
" ควอลส์ เพย์น , 1992 ) การประเมินความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการวัดที่ใช้ในทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม
เป็นรูปเฉลี่ย ( เห็นเฟลท์ 1984 สำหรับการสาธิตโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ได้อย่างตรงประเด็น )เมื่อเราได้อยู่บนมือขั้นตอนการทดสอบเดิมพันสูง ผล เช่นที่พบในโปรแกรมการเรียนรู้และการทดสอบ
การรับรอง มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะยอมรับว่าค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการวัด
บริเวณ ตัด คะแนนมีแนวโน้มที่จะแตกต่างจากค่าเฉลี่ยของ ปัญหานี้เป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นมาตรฐาน
2.14 .