She does not recall her own father

She does not recall her own father when he greets her, and the stones explain that “Father is
not a word that dead people understand.”27 Without parents, memories, or human bonds, the
dead cannot understand the living, and thus they lose their humanity. Al-Shamma interprets the
representation of life and death in this play “as a continuum, along which Orpheus represents the
living, Eurydice the newly-dead, her father the recently dead, and the Stones, the contented and
long-dead.”28 The Stones’ distance from humanity is displayed in their lack of individuality;
they speak in unison, finish each others sentences, and dully recite the rules of this afterlife
where fathers do not exist and “[b]eing sad is not allowed!”29 Eurydice clings to humanity with
the help of her father, who slowly rebuilds her knowledge of herself and the world of the living,
but when he dips himself in the river and abandons her, she loses her last link to other human
beings. She writes a final letter to Orpheus and then Ruhl describes how “She dips herself in the
River./A small metallic sound of forgetfulness—ping” as she surrenders her identity.30 The loss of
memory takes the humanity from all three characters, the Father, Eurydice, and Orpheus, and the
play ends with silence and isolation rather than connection.31 The characters can no longer relate
to each other and will become like the Stones who forgot themselves and their humanity long
ago. Ruhl warns against forgetting each other, even to escape grief, because forgetting the
people that make up one’s past can lead to a loss of self.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอไม่เรียกคืนพ่อของเธอเองเมื่อเขาทักทายเธอ และหินอธิบาย "พ่อว่าไม่เป็นคำที่เข้าใจคนตาย" 27 โดยผู้ปกครอง ความทรงจำ หรือ พันธบัตรมนุษย์ การตายไม่เข้าใจชีวิต และดังนั้น พวกเขาสูญเสียมนุษย์ของพวกเขา อัล Shamma แปลตัวแทนของชีวิตและความตายในการเล่นนี้ "เป็นความต่อเนื่องการ ตามที่ออเฟอุสเฮาส์แทนห้องนั่งเล่น Eurydice ใหม่ตาย พ่อของเธอเพิ่งตาย และ หิน ที่พึงพอใจ และยาวตาย" 28 ระยะหินของมนุษย์อยู่ในการขาดของบุคลิกลักษณะเขาพูดพร้อมกัน จบประโยคแต่ละอื่น ๆ และ dully ขับของ afterlife นี้ที่บิดาไม่อยู่และ "เศร้า eing [b] ไม่ได้" 29 Eurydice clings เพื่อมนุษยชาติด้วยช่วยพ่อ ผู้สร้างช้าเธอรู้ของตัวเองและโลกของชีวิตแต่เมื่อเขาลาดเองในแม่น้ำ และ abandons เธอ เธอต้องสูญเสียลิงค์ล่าสุดของเธอให้บุคคลอื่นสิ่งมีชีวิต เธอเขียนจดหมายสุดท้ายซัก และจากนั้น Ruhl อธิบายว่า "เธอลาดตัวเองในการแม่น้ำ / เสียงโลหะขนาดเล็กของการนอนหลับหรือไม่ — ปิง "เป็นเธอนัลโด identity.30 ของเธอสูญเสียหน่วยความจำใช้มนุษยชาติจากทั้งหมดสามตัว บิดา Eurydice และออร์เฟียสไอสแลนด์ และเล่นจบ ด้วยความเงียบ และแยก มากกว่า connection.31 ตัวไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์กัน และจะเป็นเหมือนก้อนหินที่ลืมตัวเองและมนุษย์ของพวกเขายาวผ่านมา Ruhl เตือนกับลืมกัน แม้จะหลบหนีความเศร้าโศก เพราะลืมตัวคนที่ทำให้ค่าของอดีตอาจขาดทุนของตนเองได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เธอจำไม่ได้ว่าพ่อของเธอเมื่อเขาทักทายเธอและก้อนหินที่อธิบายว่า
"พ่อคือไม่ได้เป็นคำที่คนตายเข้าใจ." 27 โดยไม่มีพ่อแม่,
ความทรงจำหรือพันธบัตรมนุษย์ที่ตายแล้วไม่สามารถเข้าใจการใช้ชีวิตและทำให้พวกเขาสูญเสียมนุษย์ของพวกเขา อัลชัตีความเป็นตัวแทนของชีวิตและความตายในละครเรื่องนี้"ขณะที่ต่อเนื่องพร้อมที่ออร์ฟัสแสดงให้เห็นถึงการใช้ชีวิต, ยูริไดซ์ที่เพิ่งตายพ่อของเธอตายไปแล้วเมื่อเร็ว ๆ นี้และหินที่เป็นที่พึงพอใจและระยะตาย." 28 ระยะทางหินจากมนุษย์จะแสดงอยู่ในพวกเขาขาดความแตกต่างกัน; พวกเขาพูดพร้อมเพรียงจบในแต่ละคนอื่น ๆ ประโยคและไม่เป็นเรื่องอ่านกฎของชีวิตหลังความตายนี้ที่บรรพบุรุษไม่อยู่และ29 "[b] eing เศร้าไม่ได้รับอนุญาต" ยูริไดซ์ยึดติดกับความเป็นมนุษย์ด้วยความช่วยเหลือของพ่อของเธอซึ่งช้าจะสร้างความรู้ของเธอตัวเองและโลกของคนเป็น, แต่เมื่อเขาก้มตัวเองอยู่ในแม่น้ำและทิ้งเธอสูญเสียการเชื่อมโยงสุดท้ายของเธอในการอื่น ๆ ของมนุษย์สิ่งมีชีวิต เธอเขียนจดหมายสุดท้ายที่ออร์ฟัสและจากนั้น Ruhl อธิบายวิธี "เธอก้มตัวเองในแม่น้ำ. / เสียงโลหะเล็ก ๆ ของหลงลืมปิง" ขณะที่เธอยอมจำนนเธอ identity.30 สูญเสียหน่วยความจำที่ใช้มนุษยชาติจากตัวละครทั้งสามที่พ่อ, ยูริไดซ์และออร์ฟัสและเล่นจบลงด้วยความเงียบและความโดดเดี่ยวมากกว่าconnection.31 อักขระที่ไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์กับแต่ละอื่นๆ และจะกลายเป็นเหมือนหินที่ลืมว่าตัวเองและความเป็นมนุษย์ของพวกเขานานที่ผ่านมา Ruhl เตือนลืมกันแม้จะหลบหนีความเศร้าโศกเพราะลืมคนที่ทำขึ้นที่ผ่านมาของคนๆ หนึ่งจะนำไปสู่การสูญเสียของตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เธอไม่ได้เรียกพ่อตัวเองเมื่อเขาทักทายเธอ และหินอธิบายว่า " พ่อ
ไม่ใช่คำที่คนเข้าใจ " 27 ไม่มีครอบครัว , ความทรงจำ , หรือมนุษย์พันธบัตร
ไม่สามารถตายเข้าใจชีวิตและดังนั้นจึงสูญเสียความเป็นมนุษย์ ล ชัมมาแปล
เป็นตัวแทนของชีวิตและความตายในการเล่น " นี้เป็นวัฏฏะ ตามที่โอฟี่แทน
ชีวิตยูริดิซีเพิ่งตาย พ่อเพิ่งตายของเธอ , และหิน พึงพอใจและ
ตายไปนานแล้ว " 28 หินห่างจากมนุษย์แสดงตนขาดบุคลิกลักษณะ ;
เขาพูดพร้อมเพรียงกันจบประโยคแต่ละคนอื่น ๆและเร็วท่องกฎของชีวิตหลังความตาย
ที่บิดาไม่อยู่ และ " [ b ] eing เศร้าไม่ได้รับอนุญาต ! " ยูริดิซี clings เพื่อมนุษยชาติ
29ความช่วยเหลือของพ่อของเธอที่ค่อยๆสร้างความรู้ของเธอเองและโลกของชีวิต ,
แต่เมื่อเขา dips ตัวเองในแม่น้ำ และทิ้งเธอ เธอสูญเสียการเชื่อมโยงล่าสุดของเธอมนุษย์
อื่น ๆ เธอเขียนจดหมายสุดท้ายที่โอฟี่แล้วรัลอธิบายว่า " เธอจิ้มตัวเอง
แม่น้ำ / เสียงโลหะขนาดเล็กของ forgetfulness ปิง " ขณะที่เธอยอมแพ้เธอ identity.30 การสูญเสีย
หน่วยความจำที่ใช้จากมนุษย์ทั้งสามตัวละคร พ่อยูริดิซี และเฟียสและ
เล่นสิ้นสุดกับความเงียบและโดดเดี่ยวมากกว่า connection.31 ตัวละครไม่สามารถเชื่อมโยง
กับแต่ละอื่น ๆ และจะเป็นเหมือนก้อนหินที่ลืมว่าตัวเองและมนุษยชาติมานาน
มาแล้ว รัลเตือนต่อลืมกัน แม้แต่จะหนีทุกข์ เพราะลืม
คนที่ให้อดีตอันจะนำไปสู่การสูญเสียของตนเอง