Case ManagementAnother model for pr

Case Management
Another model for providing integrated primary health care
and rehabilitation is case management. According to this
model, a case manager, on the basis of a referral and intake
assessment, marshals and coordinates the necessary services,
including family medicine and rehabilitation services, either in
the patient’s home or other community location. Case managers
are usually specialized health professionals who act not
within their usual scope of practice, but rather as coordinators,
brokers, or liaisons. The scoping review identified 2 articles
with a rehabilitation/primary care case management perspective.
The focus was on complex, high-needs groups, such as
those with severe disabilities, the frail elderly, or injured workers.
It was observed that these are populations with special
needs beyond standard primary care that required an advanced
coordinating function.
Case management has the advantage of tracking and coordinating
multiple service providers and organizations. The effective
use of case management reduces the number of visits to
the primary care physician and instead links the patient with
more appropriate service providers who can meet many of the
social and functional needs of patients with complex conditions.
It is efficient from the patient’s perspective because all
services and communications are coordinated through one portal,
and there is some assurance that information is being
efficiently shared among those who need it.
The disadvantage of the case management approach arises if
various involved professionals do not acknowledge the case
management role and do not cooperate by furnishing information
in an accurate and timely fashion. The resources needed to
offer a case management approach within a primary health care
organization include therapists, clerical staff and information
technology, office space, meeting space, liaison with community
resources, and transportation.
Both self-management and case management are components
of a more general model of primary care termed chronic
disease management, usually represented by the Wagner
Chronic Care Model.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การจัดการกรณีรูปแบบอื่นสำหรับการให้บริการสุขภาพแบบบูรณาการหลักและฟื้นฟูเป็นการจัดการกรณี ตามนี้แบบจำลอง การจัดการกรณี ใช้ข้อมูลอ้างอิงและบริโภคประเมิน marshals และพิกัดบริการจำเป็นเวชศาสตร์ครอบครัวและบริการฟื้นฟูสมรรถภาพ อย่างใดอย่างหนึ่งผู้ป่วยบ้านหรือสถานชุมชนอื่น ๆ กรณีผู้จัดการมีผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพโดยทั่วไปที่ดำเนินการไม่ภายในขอบเขตปกติของพวกเขาฝึก แต่แทนที่จะ เป็นผู้ประสาน งานโบรกเกอร์ หรือ liaisons ตรวจทาน scoping ระบุบทความ 2มีมุมจัดการกรณีดูแลฟื้นฟู/หลักการโฟกัสซับซ้อน ความต้องการสูงกลุ่ม เช่นผู้ มีความพิการอย่างรุนแรง ผู้สูงอายุ frail หรือคนบาดเจ็บที่สังเกตได้ว่า เหล่านี้เป็นกลุ่มประชากรที่ มีพิเศษความต้องการนอกเหนือจากดูแลหลักมาตรฐานที่ต้องการขั้นสูงประสานงานฟังก์ชันจัดการกรณีมีประโยชน์จากการติดตาม และประสานงานหลายผู้ให้บริการและองค์กร มีประสิทธิภาพใช้จัดการกรณีลดจำนวนชมแพทย์ดูแล และเชื่อมโยงให้ผู้ป่วยมีแทนเหมาะสมผู้ให้บริการที่สามารถตอบสนองมากขึ้นสังคม และการทำงานความต้องการของผู้ป่วยที่มีเงื่อนไขซับซ้อนมีประสิทธิภาพจากมุมมองของผู้ป่วยเนื่องจากทั้งหมดบริการและการสื่อสารจะประสานผ่านหนึ่งเว็บไซต์และมีบางรับรองว่าข้อมูลร่วมกันระหว่างผู้ที่ต้องการได้อย่างมีประสิทธิภาพข้อเสียของวิธีการจัดการกรณีเกิดขึ้นถ้าผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ ไม่ยอมรับกรณีและปัญหาบทบาทการบริหาร และความร่วมมือ โดยการมอบข้อมูลในแฟชั่นถูกต้อง และทันเวลา ทรัพยากรที่จำเป็นในการนำเสนอวิธีการจัดการกรณีภายในการสาธารณสุขมูลฐานองค์กรรวมบำบัด พนักงานเสมียน และข้อมูลเทคโนโลยี พื้นที่สำนักงาน พื้นที่ประชุม เดอะลิเอซันกับชุมชนทรัพยากร และขนส่งจัดการด้วยตนเองและจัดการกรณีเป็นส่วนประกอบแบบจำลองทั่วไปของหลักเรียกว่าเรื้อรังการจัดการโรค มักจะแสดง โดยวากเนอร์แบบจำลองการดูแลโรค

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กรณีการบริหาร
รูปแบบหนึ่งสำหรับการให้การดูแลสุขภาพเบื้องต้นแบบบูรณาการ
และการฟื้นฟูสมรรถภาพคือการจัดการกรณี ตามนี้
รุ่นผู้จัดการกรณีบนพื้นฐานของการอ้างอิงและการบริโภค
การประเมินเจ้าหน้าที่และประสานงานการให้บริการที่จำเป็น
รวมทั้งยาครอบครัวและบริการฟื้นฟูสมรรถภาพทั้งใน
บ้านของผู้ป่วยหรือสถานที่อื่น ๆ ในชุมชน กรณีผู้จัดการ
มักจะมีความเชี่ยวชาญผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่ทำหน้าที่ได้
ตามปกติภายในขอบเขตของการปฏิบัติของพวกเขา แต่เป็นผู้ประสานงาน,
โบรกเกอร์หรือเลสเบี้ยน การตรวจสอบการกำหนดขอบเขตระบุ 2 บทความ
ที่มีการฟื้นฟูสมรรถภาพ / การดูแลกรณีที่มุมมองการบริหารหลัก.
โฟกัสอยู่บนที่ซับซ้อนกลุ่มสูงต้องการเช่น
ผู้ที่มีความพิการรุนแรงผู้สูงอายุอ่อนแอหรือคนงานได้รับบาดเจ็บ.
มันถูกตั้งข้อสังเกตว่าเหล่านี้เป็นประชากรที่มี พิเศษ
ความต้องการเกินกว่ามาตรฐานการดูแลรักษาเบื้องต้นที่จำเป็นต้องใช้ขั้นสูง
ฟังก์ชั่นการประสานงาน.
การจัดการกรณีที่มีข้อได้เปรียบของการติดตามและประสานงาน
ผู้ให้บริการและองค์กรหลาย ที่มีประสิทธิภาพ
การใช้งานของการจัดการกรณีที่จะช่วยลดจำนวนของการเข้าชมไปยัง
แพทย์ดูแลหลักและแทนที่จะเชื่อมโยงผู้ป่วยที่มี
ผู้ให้บริการที่เหมาะสมมากขึ้นที่สามารถตอบสนองหลาย
ความต้องการของสังคมและการทำงานของผู้ป่วยที่มีเงื่อนไขซับซ้อน.
มันมีประสิทธิภาพจากมุมมองของผู้ป่วยเพราะ ทุก
บริการและการสื่อสารมีการประสานงานผ่านทางพอร์ทัล
และมีความเชื่อมั่นบางอย่างที่ข้อมูลจะถูก
ได้อย่างมีประสิทธิภาพร่วมกันระหว่างผู้ที่ต้องการ.
ข้อเสียของวิธีการจัดการกรณีที่เกิดขึ้นหาก
ผู้เชี่ยวชาญด้านการมีส่วนร่วมต่างๆไม่ได้รับทราบกรณีที่
บทบาทการจัดการและการไม่ให้ความร่วมมือ โดยตกแต่งข้อมูล
ในแบบที่ถูกต้องและทันเวลา ทรัพยากรที่จำเป็นในการ
เสนอแนวทางการจัดการกรณีที่อยู่ในการดูแลสุขภาพหลัก
ขององค์กรรวมถึงการบำบัดพนักงานธุรการและข้อมูล
เทคโนโลยี, พื้นที่สำนักงานพื้นที่ประชุม, ประสานงานกับชุมชนของ
ทรัพยากรและการขนส่ง.
ทั้งการจัดการตนเองและการจัดการกรณีที่เป็นส่วนประกอบ
ของมากขึ้น รูปแบบทั่วไปของการดูแลหลัก termed เรื้อรัง
การจัดการโรคแทนโดยปกติแว็กเนอร์
รูปแบบการดูแลเรื้อรัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจัดการกรณีอีกแบบแบบบูรณาการให้สาธารณสุขมูลฐาน
และฟื้นฟูคือการจัดการรายกรณี ตามรูปแบบนี้
, ผู้จัดการกรณีบนพื้นฐานของการอ้างอิงและการประเมินการบริโภค
, กรรมการและประสานงานบริการจำเป็น
รวมทั้งเวชศาสตร์ครอบครัวและบริการฟื้นฟูสมรรถภาพให้ผู้ป่วยกลับบ้าน
หรือสถานที่ชุมชนอื่น ๆ กรณีผู้จัดการ
มักจะมีผู้เชี่ยวชาญผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่ทำไม่
ภายในขอบเขตปกติของการปฏิบัติ แต่แทนที่จะเป็นผู้ประสานงาน
, โบรกเกอร์ , หรือความสัมพันธ์ . การระบุและทบทวนบทความ
2 กับการฟื้นฟู / คดีหลักดูแลการจัดการมุมมอง
มุ่งเป้าไปที่กลุ่มความต้องการสูงเช่น
ผู้ที่มีความพิการที่รุนแรง ที่อ่อนแอหรือบาดเจ็บ
ผู้สูงอายุ แรงงานพบว่ามีประชากรที่มีความต้องการพิเศษ
เกินมาตรฐานปฐมภูมิที่เป็นฟังก์ชั่นการประสานงานการจัดการขั้นสูง
.
กรณีมีความได้เปรียบของการติดตามและประสานงาน
หลายผู้ให้บริการและองค์กร การใช้งานที่มีประสิทธิภาพของการจัดการกรณีลด

จำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมแพทย์ดูแลหลักและแทนที่การเชื่อมโยงผู้ป่วย
ผู้ให้บริการที่เหมาะสมที่สามารถพบมากของ
ความต้องการทางสังคมและการทำงานของผู้ป่วยที่มีเงื่อนไขซับซ้อน .
มันมีประสิทธิภาพจากมุมมองของคนไข้ เพราะการบริการและการสื่อสารการประสานงานผ่าน

หนึ่งพอร์ทัล และมีความเชื่อมั่นว่าข้อมูลจะถูกใช้ร่วมกันระหว่างผู้ที่ต้องการได้อย่างมีประสิทธิภาพ

มัน .ข้อเสียของการจัดการกรณีวิธีการเกิดขึ้นถ้า
ผู้เชี่ยวชาญด้านต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องไม่รับทราบกรณีการจัดการบทบาทและไม่ให้ความร่วมมือ โดยการมอบข้อมูล
ในแฟชั่นที่ถูกต้องและทันเวลา ทรัพยากรที่จำเป็น เพื่อเสนอแนวทางการจัดการคดี

ภายในองค์กรการดูแลสุขภาพหลักรวมถึง therapists เสมียนพนักงานและข้อมูล
เทคโนโลยีสำนักงานสถานที่ประชุม ประสานงานกับชุมชน

ทั้งทรัพยากรและการขนส่ง การจัดการตนเองและการจัดการรายกรณีเป็นส่วนประกอบของรูปแบบทั่วไปของ
ปฐมภูมิเรียกว่าการจัดการโรคเรื้อรัง
มักจะแสดงโดยวากเนอร์
เรื้อรังดูแลนางแบบ