In their Postmodern Public Administ

In their Postmodern Public Administration Fox and Miller (1995) have a similar message. This also goes for some of the contributions to Telling Tales, which has as a subject ‘work done by evaluators at the crossroads of evaluation and narrative’ (Abma, 1999: 6). Bevir and Rhodes (2000) show that the use of a ‘narrativist’ method or approach is not necessarily connected with making an explicit plea for more democratic participation ‘from the bottom’.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในจิ้งจอกบริหารสาธารณะหลังสมัยใหม่และมิลเลอร์ (1995) มีข้อความคล้ายกัน นี้ยังไปสำหรับผลงานที่ของบอกนิทาน ซึ่งเป็นเรื่อง 'ทำงานโดยต่อผู้ประเมินของการประเมินและการเล่าเรื่องที่นี่' (Abma, 1999:6) โรดส์และ Bevir (2000) แสดงว่า การใช้วิธีการ 'narrativist' หรือวิธีการไม่เชื่อมต่อจำเป็นต้องการประชาธิปไตยมากขึ้นมีส่วนร่วม 'ล่าง' ขอชัดเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการบริหารราชการของพวกเขาหลังสมัยใหม่ฟ็อกซ์และมิลเลอร์ (1995) มีข้อความที่คล้ายกัน นอกจากนี้ยังไปสำหรับบางส่วนของผลงานที่จะบอกนิทานซึ่งมีเป็นเรื่อง 'งานที่ทำโดยผู้ประเมินที่สี่แยกของการประเมินผลและการเล่าเรื่อง (Abma, 1999: 6) Bevir และโรดส์ (2000) แสดงให้เห็นว่าการใช้วิธีการ 'narrativist หรือวิธีการที่ไม่ได้เชื่อมต่อกับการทำจำเป็นต้องข้ออ้างที่ชัดเจนสำหรับการมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยมากขึ้นจากด้านล่าง'

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในยุคหลังสมัยใหม่การบริหารฟ็อกซ์และมิลเลอร์ ( 1995 ) มีข้อความที่คล้ายกัน นอกจากนี้ยังไปสำหรับบางส่วนของการเขียนนิทาน ซึ่งเป็นเรื่องที่ ' งานทำโดยผู้ประเมิน ณทางแยกของการประเมินผลและการเล่าเรื่อง ' ( abma , 2542 : 6 ) และ บีเวอร์ โรดส์ ( 2000 ) พบว่า ใช้วิธี ' narrativist ' หรือวิธีการที่ไม่จําเป็นต้องเกี่ยวข้องกับการขอวิงวอนสำหรับการมีส่วนร่วมประชาธิปไตยจากก้น '