2.3. Physico-chemical and functiona

2.3. Physico-chemical and functional properties

2.3.1. Chemical composition

The moisture, ash, protein and fat content was analysed for elephant foot yam flours using AOAC standard methods (AOAC., 1990). Carbohydrate was calculated by difference. The amylose content was estimated using the method of Williams, Kuzina, and Hlynka (1970). Flour sample of (20 mg) was taken, 10 ml of 0.5 M KOH was added and the suspension was mixed thoroughly. The dispersed sample was transferred to a 100 ml volumetric flask and the volume was made up to the mark with distilled water. An aliquot of the test solution (10 ml) was pippetted into a 50 ml volumetric flask and 5 ml of 0.1 M HCl was added followed by 0.5 ml of iodine reagent. The volume was diluted to 50 ml and the absorbance was measured at 625 nm (UV- Spectrophotometer, Model U-2900 2JI-0003, Hitachi, Japan). The content of amylose was determined from a standard curve developed using standard amylose and amylopectin blends.

2.3.2. Morphological characteristics

Scanning electron micrographs of elephant foot yam flour was obtained using a scanning electron microscope (Hitachi, S–3400H, and TOKYO Japan) with a magnification of 1000× at an acceleration potential of 15 KV.The powdered sample was sprinkled on double sided sticky tape placed on aluminium stubs and covered with carbon coating layer.

2.3.3. Colour

The colour of elephant foot yam flour samples was read as L*, a* and b* using Hunter Lab Colorimeter (D-25, Hunter Associates Laboratory, Ruston, USA). The Hunter lab colorimeter was calibrated by Hunter colour standards prior to the reading of flour samples as described by Reddy, Suriya, Vidya, Vijina, & Haripriya (2015).

2.3.4. Water absorption capacity, water solubility index and swelling power

The water absorption capacity (WAC), water solubility index (WSI) and swelling power (SP) of the elephant foot yam flour samples were performed using the method described by Reddy, Suriya,and Haripriya (2013).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.3. ดิออร์และคุณสมบัติการทำงาน2.3.1. เคมีองค์ประกอบคือวิเคราะห์เนื้อหาความชื้น เถ้า โปรตีน และไขมันสำหรับแป้งยำเท้าช้างโดยใช้วิธีมาตรฐานของ AOAC (AOAC. 1990) คาร์โบไฮเดรตที่คำนวณจากความแตกต่าง ประมาณเนื้อหาที่เซชันโดยใช้วิธีการของวิลเลียมส์ Kuzina และ Hlynka (1970) ถ่ายแป้งตัวอย่าง (20 mg) 10 ml 0.5 เมตรเกาะเพิ่ม และระบบกันสะเทือนถูกผสมอย่าง ตัวอย่างกระจัดกระจายถูกย้ายไปเป็นขวดแก้ววัดปริมาตร 100 มล. และไดรฟ์ข้อมูลถูกสร้างขึ้นเพื่อทำเครื่องหมายด้วยน้ำกลั่น ส่วนลงตัวของการแก้ปัญหาการทดสอบ (10 ml) pippetted ลงในขวดแก้ววัดปริมาตรเป็น 50 ml และ 5 ml ของ 0.1 M HCl เพิ่มตาม ด้วย 0.5 ml ของสารไอโอดีน ไดรฟ์ข้อมูลถูกเจือจางเพื่อ 50 มล. และค่าที่ถูกวัดที่ 625 nm (UV - สเปค 2JI รุ่น U-2900-0003 ฮิตาชิ ญี่ปุ่น) พิจารณาเนื้อหาของเซชันจากกราฟมาตรฐานที่พัฒนาโดยใช้มาตรฐานปริมาณแอมิโลสและ amylopectin ผสม2.3.2. สัณฐานลักษณะการสแกน micrographs อิเล็กตรอนของช้างเท้ายามแป้งมาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (ฮิตาชิ S – 3400H และโตเกียวประเทศญี่ปุ่นที่กำลังขยาย 1000 ×ที่ศักยภาพการเร่ง 15 KV ตัวอย่างผงถูกโรยบนเทปสองด้านเหนียววางบนตู้อะลูมิเนียม และปกคลุม ด้วยชั้นเคลือบคาร์บอน2.3.3. สีสีของตัวอย่างแป้งสาลียำเท้าช้างถูกอ่านเป็น L * การ * และ b * โดยใช้เครื่องทดสอบกรดด่างแล็บฮันเตอร์ (D-25 ฮันเตอร์ร่วมห้องปฏิบัติการ Ruston สหรัฐอเมริกา) แก้ไขการปรับเทียบเครื่องทดสอบกรดด่างแล็บของฮันเตอร์ฮันเตอร์สีมาตรฐานก่อนการอ่านอย่างแป้งตามที่อธิบายไว้ โดย Reddy สุริยา ห้อง Vijina และ Haripriya (2015)2.3.4. น้ำซึมซับ ดัชนีการละลายน้ำ และบวมไฟความจุการดูดซับน้ำ (WAC), น้ำละลายดัชนี (WSI) และบวมพลัง (SP) ของแป้งเท้าช้างยำตัวอย่างดำเนินการโดยใช้วิธีการอธิบาย โดย Reddy สุริยา และ Haripriya (2013)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.3 ทางกายภาพและทางเคมีและการทำงานคุณสมบัติ2.3.1 องค์ประกอบทางเคมีความชื้นเถ้าโปรตีนและไขมันที่ได้มาวิเคราะห์สำหรับการบุกคางคกแป้งโดยใช้วิธีการมาตรฐาน AOAC (AOAC., 1990) คาร์โบไฮเดรตที่คำนวณได้จากความแตกต่าง เนื้อหาอะไมโลสเป็นที่คาดกันโดยใช้วิธีการของวิลเลียมส์ Kuzina และ Hlynka นี้ (1970) ตัวอย่างแป้ง (20 mg) ถูกนำตัว 10 มล. 0.5 M KOH ถูกเพิ่มเข้ามาและพักที่ถูกผสม กลุ่มตัวอย่างที่แยกย้ายกันไปถูกย้ายไป 100 มล. ขวดปริมาตรและปริมาณที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำเครื่องหมายด้วยน้ำกลั่น หารของการแก้ปัญหาการทดสอบ (10 มล.) ได้รับการ pippetted เป็น 50 มล. ขวดปริมาตร 5 มล. 0.1 M HCl ถูกเพิ่มเข้ามาตามด้วย 0.5 มลสารไอโอดีน ปริมาณที่ได้รับการปรับลดถึง 50 มล. และดูดกลืนแสงวัดที่ 625 นาโนเมตร (รังสียูวี Spectrophotometer รุ่น U-2900 2JI-0003, ฮิตาชิ, ญี่ปุ่น) เนื้อหาของอะมิโลสที่ได้รับการกำหนดจากเส้นโค้งมาตรฐานการพัฒนาโดยใช้มาตรฐานอะไมโลสโลผสม. 2.3.2 ลักษณะทางสัณฐานวิทยาสแกนไมโครอิเล็คตรอนของแป้งบุกคางคกที่ได้รับโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน (ฮิตาชิ, S-3400H และโตเกียวญี่ปุ่น) ที่มีกำลังขยาย 1000 ×ที่มีศักยภาพในการเร่งความเร็วของ 15 KV.The ตัวอย่างผงโรยบนสองด้าน เทปเหนียววางไว้บนต้นขั้วอลูมิเนียมและปกคลุมด้วยชั้นเคลือบคาร์บอน. 2.3.3 สีสีของช้างเท้ามันเทศตัวอย่างแป้งถูกอ่านเป็น L * a * และ b * ใช้ Hunter Lab Colorimeter (D-25, ฮันเตอร์ Associates ห้องปฏิบัติการรัสตัน, สหรัฐอเมริกา) ห้องปฏิบัติการ colorimeter เธ่อสอบเทียบตามมาตรฐานสีฮันเตอร์ก่อนที่จะมีการอ่านของกลุ่มตัวอย่างแป้งตามที่อธิบายเรดดี้สุริยา, Vidya, Vijina และ Haripriya (2015). 2.3.4 ความจุน้ำดูดซึมดัชนีการละลายน้ำและพลังงานบวมความจุการดูดซึมน้ำ (WAC) ดัชนีการละลายน้ำ (WSI) และบวมพลังงาน (SP) ของกลุ่มตัวอย่างแป้งช้างเท้ามันเทศได้ดำเนินการโดยใช้วิธีการอธิบายโดยเรดดี้สุริยาและ Haripriya (2013)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.3 ทางเคมีและคุณสมบัติการทำงาน physico2.3.1 . องค์ประกอบทางเคมีความชื้น , เถ้า , โปรตีน และ ไขมัน จำนวนช้างเท้ายำแป้งโดยใช้วิธีมาตรฐานโปรตีน ( โปรตีน , 1990 ) คาร์โบไฮเดรตได้คำนวณจากผลต่าง มีปริมาณอะไมโลสประมาณโดยใช้วิธี วิลเลียมส์ คูซีน่า และ hlynka ( 1970 ) ตัวอย่างของแป้ง ( 20 มิลลิกรัม ) ถ่าย 10 ml 0.5 M เกาะเพิ่ม และการผสมอย่างทั่วถึง การกระจายกลุ่มตัวอย่างถูกส่งไป 100 ml ขวดปริมาตรและปริมาณถูกสร้างขึ้นเพื่อทำเครื่องหมายด้วยน้ำกลั่น เป็นส่วนลงตัวของการทดสอบโซลูชั่น ( 10 ml ) คือ pippetted เป็น 50 ml ขวดปริมาตร 5 มิลลิลิตร 0.1 M HCl และเพิ่มตามด้วย 0.5 ml สารเกิดปฏิกิริยา ปริมาณ 50 มิลลิลิตรและเจือจางนเป็นวัดที่ 532 nm ( UV - Spectrophotometer แบบ u-2900 2ji-0003 , Hitachi , ญี่ปุ่น ) เนื้อหาของอะไมโลส พิจารณาจากกราฟมาตรฐานมาตรฐานและพัฒนาโดยใช้โลสอะมิโลเพกทินผสม2.3.2 . สัณฐานวิทยากล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน micrographs ช้างเท้ายำแป้งได้โดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด ( Hitachi , S - 3400h และโตเกียวญี่ปุ่น ) ด้วยการขยายของ 1000 ×ที่เร่งศักยภาพของ 15 กิโล ตัวอย่างผงโรยบนสองหน้าเทปเหนียววางบนตออลูมิเนียมและปกคลุมด้วยชั้นเคลือบคาร์บอน2.3.3 . สีสีตัวอย่างแป้งยำเท้าช้างถูกอ่านเป็น L * a * b * ใช้ Hunter Lab colorimeter ( d-25 นักล่าผู้ร่วมปฏิบัติการ , บอสตัน สหรัฐอเมริกา ) นักล่า Lab colorimeter คือปรับตามมาตรฐานสีฮันเตอร์ก่อนที่จะอ่านตัวอย่างแป้งตามที่อธิบายไว้โดย Reddy , สุริยา vidya vijina , , , และ haripriya ( 2015 )2.3.4 . การดูดซึมน้ำ , น้ำและการพองตัวการละลายการดูดซึมน้ำความจุ ( ดับเบิลยูเอ ซี ) , การละลายน้ำ ( WSI ) และการพองตัว ( SP ) ของช้างยำเท้าแป้งจำนวนโดยใช้วิธีการที่อธิบายโดย Reddy , สุริยา และ haripriya ( 2013 )