DL 3 plots, Wne roots of Fraxinus a

DL 3 plots, Wne roots of Fraxinus and Tilia were the most abundant species, followed by Acer, Carpinus, and Fagus.
Comparison of the above-ground abundance of the spe- cies (expressed as a species contribution to total stand basal area) with their abundance in the root samples revealed imbalances. The ratio of percent Wne root biomass to per- cent basal area was >1 for Fraxinus and Tilia in the DL 2 plots, thus indicating higher below-ground than above- ground abundances, whereas Fagus and Acer were under- represented in the soil (Table 3). In the DL 3 plots, the highest relative below-ground abundance was found for Fraxinus and Acer. Tilia and Carpinus showed similar abundances above- and below-ground, while Fagus (and other, more rare species) was markedly more abundant above-ground than below-ground.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลงจุด DL 3 ราก Wne Fraxinus และทิเรียมีสายพันธุ์มากที่สุด ตาม ด้วยเอเซอร์ Carpinus, Fagusเปรียบเทียบข้างบนพื้นดินอุดมสมบูรณ์ spe-cies (แสดงเป็นบริจาคพันธุ์ตั้งโรครวมขาตั้ง) กับความอุดมสมบูรณ์ในตัวอย่างรากเปิดเผยความไม่สมดุล มีอัตราส่วนของมวลชีวภาพของราก Wne เปอร์เซ็นต์พื้นที่โรคต่อร้อยละ > 1 Fraxinus และทิเรีย 2 DL ลงจุด จึงบ่งชี้สูงใต้พื้นดินกว่าข้างล่าง abundances ขณะ Fagus และเอเซอร์อยู่ภายใต้ - represented ในดิน (ตาราง 3) ในโครงการ DL 3 อุดมสมบูรณ์สูงสุดสัมพัทธ์ใต้ดินพบ Fraxinus และเอเซอร์ ทิเรียและ Carpinus พบคล้าย abundances ด้านบน และด้านล่างพื้นดิน ขณะ Fagus (และพันธุ์อื่น ๆ หายากมาก) อย่างเด่นชัดมากขึ้นเหนือพื้นดินมากกว่าใต้ดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

DL 3 แปลงราก wne ของ Fraxinus Tilia และเป็นสายพันธุ์ที่มีมากที่สุดตามด้วย Acer, Carpinus และ Fagus.
การเปรียบเทียบความอุดมสมบูรณ์เหนือพื้นดินของ Cies เจาะจง (ที่แสดงเป็นผลงานชนิดไปยืนรวมพื้นที่ฐาน) ด้วย ความอุดมสมบูรณ์ของพวกเขาในตัวอย่างรากเปิดเผยความไม่สมดุล อัตราส่วนของชีวมวลราก wne เปอร์เซ็นต์ทำการรับร้อยพื้นที่ฐานเป็น> 1 สำหรับ Fraxinus และ Tilia ใน DL 2 แปลงจึงแสดงให้เห็นด้านล่างสูงกว่าพื้นดินข้างต้นอนุภาคพื้นดินในขณะที่ Fagus และเอเซอร์เป็นตัวแทนเข้าใจในดิน ( ตารางที่ 3) ใน DL 3 แปลงที่สูงที่สุดเมื่อเทียบความอุดมสมบูรณ์ด้านล่างพื้นดินถูกพบ Fraxinus และเอเซอร์ Tilia Carpinus และแสดงให้เห็นว่าปริมาณที่คล้ายกันข้างต้นและด้านล่างพื้นดินในขณะที่ Fagus (และอื่น ๆ ชนิดที่หายากมากขึ้น) เป็นอย่างเด่นชัดมากขึ้นเหนือพื้นดินกว่าด้านล่างพื้นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

DL 3 แปลง wne และรากของ fraxinus ทิเลียเป็นชนิดชุกชุมมากที่สุด ตามมาด้วย Acer , carpinus และฟากัส .
เปรียบเทียบเหนือพื้นดินอุดมสมบูรณ์ของเอสพี - cies ( แสดงเป็นบริจาคชนิดรวมยืนแรกเริ่มเขต ) กับความอุดมสมบูรณ์ของพวกเขาในรากพบความไม่สมดุล .อัตราส่วนของมวลต่อร้อยละ wne ราก - ร้อยละแรกเริ่มพื้นที่ > 1 และ fraxinus ทิเลียใน DL 2 แปลง จึงแสดงสูงกว่าใต้พื้นดินกว่าด้านบน - abundances พื้นดิน ในขณะที่ฟากัส และ Acer ก็ใต้ - แสดงในดิน ( ตารางที่ 3 ) ใน DL 3 แปลง , สูงสุดสัมพัทธ์ต่ำกว่าความอุดมสมบูรณ์ดินและพบ fraxinus เอเซอร์ .และมี carpinus ทิเลียคล้ายกัน abundances ด้านบนและด้านล่างพื้น ในขณะที่ฟากัส และชนิดที่หายากอื่น ๆ ) อย่างมากมายเหนือพื้นดินกว่า ใต้พื้นดิน