Vertebrates are known to differ in

Vertebrates are known to differ in their response of gastric acid secretion during periods of fasting, yet the reasons for these differences remain
unclear. Previously, continuous measurements of gastric pH in leopard sharks (Triakis semifasciata) had determined that acid secretion in this
species is continuous. In order to determine if maintaining an empty acidic stomach may reduce digestion time of a subsequent meal, a simple
descriptive model based on acid secretion rates was developed. In vivo gastric acid secretion rates were measured using an auto-titration technique.
Acid secretion rates were pH dependent, with rates of 6.1±3.0 (±1 SD) mmol/h when gastric pH was >2.5, and 1.7±0.8 mmol/h when pH was
2.0–2.5. Analysis by Western blots suggests that pepsin secretion occurs within 1 h of feeding, and that there is a de-coupling of acid and pepsin
secretion. The model estimates that digestion time can be reduced by 5.7±1.3 h and pepsin activity increased by 10–100% during that time if the
stomach is acidic before feeding. Gastric acid secretion during fasting is hypothesized to reduce digestion time of a subsequent meal in frequently
feeding sharks, which may be advantageous for exploiting resources that are spatially and temporally unpredictable.
© 2006 Elsevier Inc. All rights reserved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สัตว์มีกระดูกสันหลังเป็นที่รู้จักกันแตกต่างกันในการตอบสนองต่อการหลั่งกรดในกระเพาะอาหารในช่วงระยะเวลาของการอดอาหาร
แต่สาเหตุของการแตกต่างเหล่านี้ยังคงไม่มีความชัดเจน ก่อนหน้านี้การตรวจวัดอย่างต่อเนื่องของค่าความเป็นกรดในกระเพาะอาหารในปลาฉลามเสือดาว (Triakis semifasciata)
ได้พิจารณาแล้วว่าการหลั่งกรดในสายพันธุ์อย่างต่อเนื่อง
เพื่อที่จะตรวจสอบว่าการรักษาความเป็นกรดท้องว่างอาจลดเวลาในการย่อยอาหารที่ตามมาเป็นที่เรียบง่ายรูปแบบการบรรยายตามอัตราการหลั่งกรดได้รับการพัฒนา ในร่างกายอัตราการหลั่งกรดในกระเพาะอาหารได้รับการวัดโดยใช้เทคนิคอัตโนมัติไตเตรท.
กรดอัตราการหลั่งมีค่า pH ขึ้นอยู่กับอัตรา 6.1 ± 3.0 (± 1 SD) มิลลิโมล / เอชเมื่อค่าความเป็นกรดในกระเพาะอาหารเป็น> 2.5 และ 1.7 ± 0.8 มิลลิโมล / ชั่วโมง เมื่อค่า pH เป็น
2.0-2.5 การวิเคราะห์โดย blots เวสเทิร์แสดงให้เห็นว่าการหลั่งน้ำย่อยเกิดขึ้นภายใน 1
ชั่วโมงของการให้อาหารและที่มีการยกเลิกการมีเพศสัมพันธ์ของกรดและน้ำย่อยหลั่ง รูปแบบการประมาณการว่าเวลาการย่อยอาหารจะลดลงโดย 5.7 ± 1.3 ชั่วโมงและกิจกรรมน้ำย่อยเพิ่มขึ้น 10-100%
ในช่วงเวลานั้นถ้ากระเพาะอาหารมีสภาพเป็นกรดก่อนที่จะให้อาหาร
การหลั่งกรดในกระเพาะอาหารในระหว่างการอดอาหารคือการตั้งสมมติฐานเพื่อลดเวลาในการย่อยอาหารที่ตามมาในบ่อยฉลามกินอาหารซึ่งอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรที่มีตำแหน่งและคาดเดาไม่ได้ชั่วคราว.
© 2006 เอลส์อิงค์สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กระดูกสันหลังเป็นที่รู้จักกันจะแตกต่างกันในการตอบสนองของพวกเขาของการหลั่งกรดในกระเพาะอาหารในช่วงระยะเวลาของการถือศีลอด แต่เหตุผลสำหรับความแตกต่างเหล่านี้ยังคง
ไม่ชัดเจน ก่อนหน้านี้ วัดต่อเนื่องของ pH ในกระเพาะอาหารฉลามเสือดาว ( triakis semifasciata ) ได้พิจารณาแล้วว่า การหลั่งกรดในนี้
ชนิดต่อเนื่องเพื่อตรวจสอบ ถ้ารักษากระเพาะอาหารกรดว่างเปล่าอาจช่วยลดการย่อยเวลาของมื้อต่อมา วิ
บรรยายรูปแบบตามอัตราการหลั่งกรดได้พัฒนา โดยกรดในกระเพาะอาหารหลั่งอัตราวัดโดยใช้เทคนิคการไทเทรตโดยอัตโนมัติ .
อัตราการหลั่งกรด pH ขึ้นอยู่กับอัตราของ 6.1 ± 3.0 ( ± 1 SD ) mmol / h เมื่อ pH ในกระเพาะอาหาร > 2.5 และ 1.7 ± 08 mmol / g เมื่อ pH
2.0 – 2.5 การวิเคราะห์โดย blots ตะวันตกแสดงให้เห็นว่าการหลั่งเอนไซม์เปปซินเกิดขึ้นภายใน 1 ชั่วโมง ให้อาหาร และมีปริมาณของกรดและเปปซินเดอ
การหลั่ง แบบประมาณว่าเวลาย่อยอาหารจะลดลง โดยกิจกรรม 1.3 H และเพพซิน 5.7 ±เพิ่มขึ้น 10 – 100 % ในช่วงเวลานั้นถ้า
ท้องเปรี้ยวก่อนการให้อาหารการหลั่งกรดในกระเพาะอาหารในช่วงอดอาหารตั้งสมมติฐานเพื่อลดเวลา ย่อยอาหาร ต่อมาในบ่อย
ให้อาหารปลาฉลาม ซึ่งอาจเป็นประโยชน์สำหรับการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรที่เปลี่ยนชั่วคราวและคาดเดาไม่ได้
© 2006 Elsevier Inc สงวนสิทธิ์ทั้งหมด