Although similar to the somewhat sm

Although similar to the somewhat smaller and generally slower-moving three-toed sloths (Bradypus), the relationship between the two genera is not close. Recent phylogenetic analyses[5] support analysis of morphological data from the 1970s and 1980s, suggesting the two genera are not closely related and each adopted its arboreal lifestyle independently. It is unclear from which, if any, ground-dwelling sloth taxa the three-toed sloths evolved; the two-toed sloths appear to nest phylogenetically within one of the divisions of Caribbean megalonychids,[6] and thus probably either descended from them or are part of a clade that invaded the Caribbean multiple times. Though data has been collected on over 33 different species of sloths just by analyzing bone structures, many of the relationships between clades on a phylogenetic tree are unknown.[7] Both types tend to occupy the same forests; in most areas, a particular species of three-toed sloth and a single species of the larger two-toed type will jointly predominate.

Each genus of sloth has a common ancestor, but what that ancestor was, when it existed, and many of its traits remain virtually unknown. There is relatively little evidence to support the hypothesis of diphyly and only a small amount of data to study overall. In fact, most of the evidence to support the hypothesis of diphyly is still heavily based on the same trait that cause the hypothesis to be suggested; the structure of the inner ear.[8]

One of the largest problems that exists when attempting to identify clades of modern extant tree sloths is the issue of missing links between surviving, living species and their unidentified common ancestors. There are several families of extinct sloths, about which very little is known. This missing information causes large holes in phylogenetic trees and makes tracing paths of evolution a daunting task. As a result, there are many versions of the phylogenetic tree that would describe the evolution and relationship between sloths, most of which conclude that convergent evolution is the likely mechanism that resulted in today’s genera of tree sloths. Despite a couple of discrepancies in DNA sequencing, it is largely accepted that extant tree sloth species of the genera Choloepus and Bradypus do not share a recent common ancestor, making them diphyletic to one another and indicating similarities through convergent evolution. This means that the two extant genera evolved analogous traits, such as locomotion methods, size, habitat, and many other traits independently from one another as opposed to from their last common ancestor.

If the theory of convergent evolution between the two species were accepted as true, that would make sloths “one of the most striking examples of convergent evolution known among mammals”.[9] In order to further support this theory, there would need to be more information and data gathered about intermediate species between the extant species and the common ancestor, which is estimated to have gone extinct over 30 million years ago.[8]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช่นเดียวกับค่อนข้างเล็ก และโดยทั่วไปจะช้าย้ายสาม– toed sloths (Bradypus), แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างสกุลสองไม่ได้ปิด วิเคราะห์การสนับสนุนวิเคราะห์ phylogenetic [5] ล่าสุดของปี 1970 และทศวรรษที่ 1980 แนะนำสกุลสองไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด และแต่ละนำชีวิตความยินดีอย่างเป็นอิสระของข้อมูล เป็นที่ชัดเจนว่า ว่า taxa sloth ใด ๆ พื้นดินที่อยู่อาศัยพัฒนาสาม– toed sloths สอง– toed sloths จะ รัง phylogenetically หนึ่งในส่วนของ megalonychids คาริบเบียน, [6] และดังนั้นอาจจะสืบเชื้อสายจากพวกเขา หรือเป็นส่วนหนึ่งของ clade ที่บุกคาริเบียนหลายครั้ง แม้ว่ามีการเก็บรวบรวมข้อมูลในพันธุ์ต่าง ๆ กว่า 33 sloths โดยวิเคราะห์โครงสร้างกระดูก ความสัมพันธ์ระหว่าง clades บนต้นไม้ phylogenetic มากมายจะไม่รู้จัก [7] ทั้งสองชนิดมีแนวโน้มครองป่าเดียวกัน ในพื้นที่ส่วนใหญ่ พันธุ์สาม– toed sloth เฉพาะและพันธุ์ใหญ่ toed สองชนิดเดียวจะร่วม predominateแต่ละสกุล sloth มีบรรพบุรุษร่วมกัน แต่สิ่งที่บรรพบุรุษได้ เมื่ออยู่ และหลายลักษณะการยังคงแทบไม่รู้จัก มีค่อนข้างน้อยหลักฐานสนับสนุนสมมติฐานของ diphyly และเพียงเล็กน้อยของข้อมูลเพื่อศึกษาโดยรวม ในความเป็นจริง ส่วนใหญ่ของหลักฐานที่สนับสนุนสมมติฐานของ diphyly ยังหนักยึดติดเหมือนกันที่ทำให้เกิดสมมติฐานเพื่อแนะนำ โครงสร้างของหูภายใน [8]หนึ่งในปัญหาใหญ่ที่สุดที่มีอยู่เมื่อพยายามระบุ clades sloths ทรีสมัยยัง เป็นปัญหาเชื่อมโยงหายไประหว่างรอด นั่งเล่นสปีชีส์และบรรพบุรุษทั่วไปไม่สามารถระบุได้ มีหลายครอบครัวของ sloths สูญ เกี่ยวกับซึ่งน้อยมากเป็นที่รู้จัก ข้อมูลนี้หายไปทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ในต้นไม้ phylogenetic และติดตามเส้นทางของวิวัฒนาการทำให้งานยุ่งยาก ส่งผล มีหลายรุ่นต้น phylogenetic ที่จะอธิบายถึงวิวัฒนาการและความสัมพันธ์ระหว่าง sloths มากที่สุดซึ่งสรุปว่า convergent วิวัฒนาการเป็นกลไกมีแนวโน้มที่ทำให้เกิดในสกุลวันนี้ของทรี sloths แม้ มีคู่ของความขัดแย้งในลำดับดีเอ็นเอ มันส่วนใหญ่ยอมรับว่า ต้นไม้ยัง sloth พันธุ์สกุล Choloepus และ Bradypus ร่วมบรรพบุรุษทั่วไปที่มีล่าสุด ทำให้พวกเขา diphyletic อื่น และแสดงความคล้ายคลึงทางวิวัฒนาการ convergent ซึ่งหมายความ ว่า พัฒนาสกุลยังสองคู่ลักษณะ วิธี locomotion ขนาด อยู่อาศัย และลักษณะอื่น ๆ อย่างเป็นอิสระจากกันซึ่งตรงกันข้ามการจากบรรพบุรุษของพวกเขาทั่วไปล่าสุดถ้ามีการยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการ convergent ระหว่างสายพันธุ์ทั้งสองเป็นจริง ซึ่งจะได้ sloths "หนึ่งตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดของวิวัฒนาการ convergent รู้จักเลี้ยงลูกด้วยนม" [9] เพื่อให้การสนับสนุนทฤษฎีนี้ มีจะต้องมีข้อมูลเพิ่มเติม และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับกลางพันธุ์ระหว่างสายพันธุ์ยังและบรรพบุรุษร่วมกัน ซึ่งคาดว่าจะได้ไปสูญกว่า 30 ล้านปีที่ผ่านมา [8]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าจะคล้ายกับที่ค่อนข้างมีขนาดเล็กและโดยทั่วไปช้าเคลื่อนไหว sloths สามนิ้วเท้า (Bradypus) ความสัมพันธ์ระหว่างสองจำพวกไม่ได้ใกล้เคียง การวิเคราะห์สายวิวัฒนาการล่าสุด [5] การสนับสนุนของการวิเคราะห์ข้อมูลทางสัณฐานวิทยาจากปี 1970 และ 1980 แสดงให้เห็นทั้งสองจำพวกที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดและแต่ละคนนำมาใช้วิถีชีวิตต้นไม้ที่เป็นอิสระ มันก็ไม่มีความชัดเจนจากการที่ถ้ามีพื้นดินที่อยู่อาศัยแท็กซ่าเฉื่อยชา sloths สามนิ้วเท้าวิวัฒน์; สองเท้า sloths ปรากฏรัง phylogenetically ภายในหนึ่งในหน่วยงานของแคริบเบียน megalonychids ที่ [6] และทำให้อาจจะสืบเชื้อสายมาจากพวกเขาอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเป็นส่วนหนึ่งของ clade ที่บุกเข้ามาในหลาย ๆ ครั้งแคริบเบียน แม้ว่าจะมีการเก็บข้อมูลในกว่า 33 ชนิดที่แตกต่างกันของ sloths เพียงโดยการวิเคราะห์โครงสร้างกระดูกหลายความสัมพันธ์ระหว่าง clades บนต้นไม้สายวิวัฒนาการเป็นที่รู้จัก [7] ทั้งสองประเภทมีแนวโน้มที่จะครอบครองป่าเดียวกัน. ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสายพันธุ์เฉพาะของเฉื่อยชาสามนิ้วเท้าและเป็นสายพันธุ์เดียวของชนิดที่มีขนาดใหญ่สองเท้าจะร่วมกันครอบงำ. ประเภทเฉื่อยชาแต่ละคนมีบรรพบุรุษร่วมกัน แต่สิ่งที่บรรพบุรุษนั่นคือเมื่อมันมีอยู่และอีกหลายแห่งของ ลักษณะยังไม่ทราบความจริง มีหลักฐานค่อนข้างน้อยที่จะสนับสนุนสมมติฐานของการ diphyly และมีเพียงจำนวนเล็กน้อยของข้อมูลในการศึกษาโดยรวม ในความเป็นจริงมากที่สุดของหลักฐานที่จะสนับสนุนสมมติฐานของ diphyly ยังคงตามอย่างหนักในลักษณะเดียวกับที่ทำให้เกิดสมมติฐานที่จะแนะนำ; โครงสร้างของหูชั้นใน. [8] หนึ่งในปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่มีอยู่เมื่อพยายามที่จะระบุ clades ของต้นไม้ที่ยังหลงเหลืออยู่ sloths ที่ทันสมัยเป็นปัญหาของการเชื่อมโยงที่ขาดหายไประหว่างที่รอดตายชนิดที่อาศัยอยู่และบรรพบุรุษร่วมกันไม่ปรากฏชื่อ มีหลายครอบครัว sloths สูญพันธุ์จะเกี่ยวกับการที่น้อยมากเป็นที่รู้จักกัน ซึ่งข้อมูลที่หายไปทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ในต้นไม้และทำให้เส้นทางการติดตามวิวัฒนาการของงานที่น่ากลัว เป็นผลให้มีหลายรุ่นของต้นไม้สายวิวัฒนาการที่จะอธิบายวิวัฒนาการและความสัมพันธ์ระหว่าง sloths ซึ่งส่วนใหญ่สรุปได้ว่าวิวัฒนาการมาบรรจบเป็นกลไกที่มีแนวโน้มที่ทำให้เกิดการจำพวกปัจจุบันของ sloths ต้นไม้ แม้จะมีคู่ของความแตกต่างในลำดับดีเอ็นเอก็เป็นที่ยอมรับว่าสายพันธุ์ส่วนใหญ่เฉื่อยชาต้นไม้ที่ยังหลงเหลืออยู่ของจำพวก Choloepus และ Bradypus ไม่แบ่งปันบรรพบุรุษร่วมกันที่ผ่านมาทำให้พวกเขา diphyletic กับอีกคนหนึ่งและแสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกันผ่านวิวัฒนาการมาบรรจบ ซึ่งหมายความว่าสองจำพวกที่ยังหลงเหลืออยู่การพัฒนาลักษณะคล้ายคลึงเช่นวิธีการเคลื่อนไหวขนาดที่อยู่อาศัยและลักษณะอื่น ๆ อีกมากมายเป็นอิสระจากอีกคนหนึ่งเมื่อเทียบกับจากบรรพบุรุษของพวกเขาร่วมกันที่ผ่านมา. ถ้าทฤษฎีวิวัฒนาการมาบรรจบกันระหว่างทั้งสองสายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็น ความจริงที่จะทำให้ sloths "หนึ่งในตัวอย่างที่โดดเด่นที่สุดของวิวัฒนาการมาบรรจบที่รู้จักกันในหมู่ผู้เลี้ยงลูกด้วยนม". [9] เพื่อที่จะส่งเสริมสนับสนุนทฤษฎีนี้ก็จะต้องมีข้อมูลเพิ่มเติมและข้อมูลที่รวบรวมเกี่ยวกับสายพันธุ์กลางระหว่างสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่และ บรรพบุรุษร่วมกันซึ่งคาดว่าจะได้สูญพันธุ์ไปกว่า 30 ล้านปีที่ผ่านมา. [8]