by Sol Lewitt Conceptual artists ar

by Sol Lewitt
Conceptual artists are mystics rather than rationalists. They leap to conclusions that logic cannot reach.
Rational judgements repeat rational judgements.
Irrational judgements lead to new experience.
Formal art is essentially rational.
Irrational thoughts should be followed absolutely and logically.
If the artist changes his mind midway through the execution of the piece he compromises the result and repeats past results.
The artist's will is secondary to the process he initiates from idea to completion. His wilfulness may only be ego.
When words such as painting and sculpture are used, they connote a whole tradition and imply a consequent acceptance of this tradition, thus placing limitations on the artist who would be reluctant to make art that goes beyond the limitations.
The concept and idea are different. The former implies a general direction while the latter is the component. Ideas implement the concept.
Ideas can be works of art; they are in a chain of development that may eventually find some form. All ideas need not be made physical.
Ideas do not necessarily proceed in logical order. They may set one off in unexpected directions, but an idea must necessarily be completed in the mind before the next one is formed.
For each work of art that becomes physical there are many variations that do not.
A work of art may be understood as a conductor from the artist's mind to the viewer's. But it may never reach the viewer, or it may never leave the artist's mind.
The words of one artist to another may induce an idea chain, if they share the same concept.
Since no form is intrinsically superior to another, the artist may use any form, from an expression of words (written or spoken) to physical reality, equally.
If words are used, and they proceed from ideas about art, then they are art and not literature; numbers are not mathematics.
All ideas are art if they are concerned with art and fall within the conventions of art.
One usually understands the art of the past by applying the convention of the present, thus misunderstanding the art of the past.
The conventions of art are altered by works of art.
Successful art changes our understanding of the conventions by altering our perceptions.
Perception of ideas leads to new ideas.
The artist cannot imagine his art, and cannot perceive it until it is complete.
The artist may misperceive (understand it differently from the artist) a work of art but still be set off in his own chain of thought by that misconstrual.
Perception is subjective.
The artist may not necessarily understand his own art. His perception is neither better nor worse than that of others.
An artist may perceive the art of others better than his own.
The concept of a work of art may involve the matter of the piece or the process in which it is made.
Once the idea of the piece is established in the artist's mind and the final form is decided, the process is carried out blindly. There are many side effects that the artist cannot imagine. These may be used as ideas for new works.
The process is mechanical and should not be tampered with. It should run its course.
There are many elements involved in a work of art. The most important are the most obvious.
If an artist uses the same form in a group of works, and changes the material, one would assume the artist's concept involved the material.
Banal ideas cannot be rescued by beautiful execution.
It is difficult to bungle a good idea.
When an artist learns his craft too well he makes slick art.
These sentences comment on art, but are not art.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดย Sol Lewitt เชิงแนวคิดศิลปินมี mystics มากกว่า rationalists จะกระโดดให้บทสรุปที่ตรรกะไม่สามารถเข้าถึงJudgements เชือดซ้ำ judgements เชือดจำนวนอตรรกยะ judgements นำไปสู่ประสบการณ์ใหม่ทางศิลปะเป็นหลักเหตุผลควรจะตามความคิดไม่มีเหตุผลอย่างแน่นอน และทางตรรกะถ้าศิลปินเปลี่ยนมิดเวย์ผ่านการทำงานของชิ้นส่วนจิตใจของเขา เขาลดระดับในเรื่องผล และซ้ำผลลัพธ์ที่ผ่านมาของศิลปินจะเป็นรองเขาเริ่มจากความคิดเพื่อเสร็จสิ้นกระบวนการ Wilfulness ของเขาเพียงได้อาตมาเมื่อมีใช้คำเช่นจิตรกรรมและประติมากรรม พวกเขา connote ประเพณีทั้งหมด และเป็นสิทธิ์แบบตอบรับที่ตามมาของประเพณีนี้ จึง วางข้อจำกัดในศิลปินที่จะหวงแหนทำให้ศิลปะที่เกินข้อจำกัดแนวคิดและความคิดที่แตกต่างกัน เดิมหมายถึงทิศทางทั่วไปในขณะที่หลังเป็นส่วนประกอบ ความคิดนำแนวคิดความคิดเห็นสามารถทำงานศิลปะ พวกเขาได้ในที่สุดอาจพบรูปแบบการพัฒนา ความคิดเห็นทั้งหมดต้องไม่สามารถทำจริงความคิดไม่จำเป็นต้องดำเนินการในกรรม พวกเขาอาจตั้งค่าหนึ่งในทิศทางที่ไม่คาดคิด แต่ความคิดจำเป็นต้องกรอกในจิตใจก่อนถัดไปจะเกิดขึ้นสำหรับแต่ละงานศิลปะที่จริง มีหลายรูปแบบที่ไม่อาจจะเข้าใจงานศิลปะเป็นตัวนำจากจิตใจของศิลปินกับตัวแสดง แต่ก็ไม่อาจเข้าถึงตัวแสดง หรืออาจไม่เคยทำให้จิตใจของศิลปินคำของศิลปินหนึ่งไปยังอีกอาจทำให้เกิดเป็นห่วงโซ่ความคิด ถ้าพวกเขาใช้แนวคิดเดียวกันเนื่องจากไม่ได้ทำอีก ศิลปินอาจใช้รูปแบบใด ๆ จากนิพจน์ของคำ (เขียน หรือพูด) กับความเป็นจริงทางกายภาพ เท่า ๆ กันถ้ามีใช้คำ และพวกเขาดำเนินต่อจากความคิดเกี่ยวกับศิลปะ แล้วพวกเขาจะไม่วรรณกรรม และ ตัวเลขไม่ใช่คณิตศาสตร์ความคิดเห็นทั้งหมดเป็นศิลปะถ้าพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับศิลปะ และอยู่ในแบบแผนของศิลปะหนึ่งมักจะเข้าใจศิลปะในอดีต โดยใช้แบบแผนปัจจุบัน misunderstanding ศิลปะในอดีตดังนั้นแบบแผนของศิลปะมีการเปลี่ยนแปลง โดยทำงานศิลปะศิลปะที่ประสบความสำเร็จเปลี่ยนแปลงเราเข้าใจของอนุสัญญา โดยเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ของเรารับรู้ความคิดที่นำไปสู่ความคิดใหม่ศิลปินไม่สามารถจินตนาการศิลปะของเขา และไม่สามารถสังเกตได้จนกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ศิลปินอาจ misperceive (เข้าใจว่าแตกต่างจากศิลปิน) เป็นงานศิลปะแต่ยังตั้งปิดในความคิดของเขาเอง โดยที่ misconstrualรับรู้ตามอัตวิสัยได้ศิลปินอาจไม่จำเป็นต้องเข้าใจศิลปะของเขาเอง เขารับรู้ได้ไม่ดีกว่า หรือแย่กว่าที่อื่นศิลปินอาจสังเกตศิลปะของคนอื่นดีกว่าตนแนวคิดของงานศิลปะอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องของชิ้นส่วนหรือกระบวนการที่จะทำเมื่อความคิดของชิ้นถูกก่อตั้งขึ้นในจิตใจของศิลปิน และแบบสุดท้ายคือการตัดสินใจ การดำเนินอย่างคนตาบอด ผลข้างเคียงมากมายที่ศิลปินไม่สามารถจินตนาการได้ เหล่านี้สามารถใช้เป็นไอเดียสำหรับงานใหม่กระบวนการเป็นเครื่องจักรกล และไม่ควรเปลี่ยนแปลงด้วย ควรรันของหลักสูตรมีหลายองค์ประกอบเกี่ยวข้องกับงานศิลปะ สำคัญสุดได้ชัดเจนสุดถ้าใช้แบบเดียวกันในกลุ่มของงานศิลปิน และเปลี่ยนวัสดุ หนึ่งจะถือว่า วัสดุที่เกี่ยวข้องกับแนวคิดของศิลปินคิด banal ไม่สามารถช่วยได้ โดยการดำเนินการที่สวยงามมันเป็นเรื่องยากที่พลาด ๆ ความคิดที่ดีเมื่อศิลปินรู้ฝีมือเขา ดีเขาทำศิลปะรีดประโยคเหล่านี้ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับศิลปะ แต่ไม่ใช่ศิลปะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยโซล Lewitt
ศิลปินมีแนวคิดญาณมากกว่า rationalists พวกเขากระโดดไปสู่ข้อสรุปที่ว่าตรรกะไม่สามารถเข้าถึง.
คำตัดสินเหตุผลซ้ำคำตัดสินที่มีเหตุผล.
คำตัดสินไม่มีเหตุผลนำไปสู่ประสบการณ์ใหม่.
ศิลปะอย่างเป็นทางการเป็นเหตุผลหลัก.
ความคิดไม่มีเหตุผลควรจะปฏิบัติตามอย่างแน่นอนและมีเหตุผล.
ถ้าศิลปินที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตรงกลางใจของเขาผ่านการดำเนินการของชิ้น เขาบั่นทอนผลและซ้ำผลลัพธ์ที่ผ่านมา.
จะเป็นศิลปินที่เป็นเรื่องรองในการประมวลผลที่เขาเริ่มต้นจากความคิดที่จะเสร็จสิ้น ดื้อรั้นของเขาอาจจะเพียงอาตมา.
เมื่อคำเช่นจิตรกรรมและประติมากรรมจะใช้พวกเขาแสดงความหมายประเพณีทั้งหมดและบ่งบอกถึงการยอมรับผลเนื่องมาจากประเพณีนี้จึงวางข้อ จำกัด ในศิลปินที่จะมีความเต็มใจที่จะทำให้งานศิลปะที่นอกเหนือไปจากข้อ จำกัด
แนวคิดและความคิดที่แตกต่างกัน อดีตหมายถึงทิศทางทั่วไปในขณะที่หลังเป็นส่วนประกอบ ไอเดียใช้แนวคิด.
ไอเดียสามารถเป็นงานศิลปะ; พวกเขาอยู่ในห่วงโซ่ของการพัฒนาที่ในที่สุดอาจจะหารูปแบบบาง ความคิดทั้งหมดไม่จำเป็นต้องทำกายภาพ.
ไอเดียไม่จำเป็นต้องดำเนินการในลำดับที่เป็นตรรกะ พวกเขาอาจจะตั้งหนึ่งออกไปในทิศทางที่ไม่คาดคิด แต่ความคิดที่จำเป็นจะต้องเสร็จสิ้นในใจก่อนที่หนึ่งต่อไปคือการที่เกิดขึ้น.
สำหรับงานศิลปะแต่ละที่จะกลายเป็นทางกายภาพมีหลายรูปแบบที่ทำไม่ได้.
งานศิลปะอาจจะเข้าใจว่าเป็น ตัวนำจากใจของศิลปินที่จะของผู้ชม แต่มันอาจจะไม่เคยเข้าถึงผู้ชมหรือมันอาจจะไม่เคยออกจากใจของศิลปิน.
ถ้อยคำของศิลปินที่หนึ่งไปยังอีกที่อาจก่อให้เกิดห่วงโซ่ความคิดที่ว่าพวกเขาแบ่งปันแนวคิดเดียวกัน.
ตั้งแต่รูปแบบที่ไม่เป็นภายในที่เหนือกว่าไปยังอีกศิลปินอาจจะใช้ รูปแบบใด ๆ จากการแสดงออกของคำ (เขียนหรือพูด) กับความเป็นจริงทางกายภาพอย่างเท่าเทียมกัน.
ถ้าจะมีการใช้คำพูดและพวกเขาดำเนินการต่อจากความคิดเกี่ยวกับศิลปะแล้วพวกเขาจะไม่ได้งานศิลปะและวรรณกรรม ตัวเลขจะไม่คณิตศาสตร์.
ความคิดทั้งหมดอยู่ในงานศิลปะถ้าพวกเขามีความกังวลกับงานศิลปะและตกอยู่ในที่ประชุมของศิลปะ.
หนึ่งมักจะเข้าใจศิลปะของการที่ผ่านมาโดยใช้การประชุมในปัจจุบันจึงเข้าใจผิดศิลปะของอดีตที่ผ่านมา.
การประชุมของ ศิลปะมีการเปลี่ยนแปลงโดยผลงานศิลปะ.
ที่ประสบความสำเร็จศิลปะการเปลี่ยนแปลงความเข้าใจของการประชุมโดยการเปลี่ยนการรับรู้ของเรา.
การรับรู้ของความคิดที่จะนำไปสู่ความคิดใหม่.
ศิลปินไม่สามารถจินตนาการศิลปะของเขาและไม่สามารถรับรู้มันจนกว่าจะเสร็จสมบูรณ์.
ศิลปินอาจ misperceive ( เข้าใจว่ามันแตกต่างจากศิลปิน) งานศิลปะ แต่ก็ยังได้รับการตั้งค่าออกในห่วงโซ่ของตัวเองของความคิดโดย misconstrual ว่าก.
การรับรู้เป็นอัตนัย.
ศิลปินอาจไม่จำเป็นต้องเข้าใจงานศิลปะของเขาเอง การรับรู้ของเขาจะไม่ดีกว่าหรือแย่กว่าที่อื่น.
ศิลปินอาจรับรู้ศิลปะของคนอื่น ๆ ที่ดีกว่าของตัวเอง. the
แนวคิดของงานศิลปะที่อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของชิ้นส่วนหรือกระบวนการในการที่จะทำ.
เมื่อ ความคิดของชิ้นส่วนที่จะจัดตั้งขึ้นในใจของศิลปินและรูปแบบสุดท้ายจะตัดสินใจกระบวนการที่จะดำเนินการสุ่มสี่สุ่มห้า มีผลข้างเคียงมากที่ศิลปินไม่สามารถจินตนาการเป็น เหล่านี้อาจจะนำมาใช้เป็นความคิดสำหรับผลงานใหม่.
กระบวนการนี้เป็นกระบวนการทางกลและไม่ควรยุ่งกับ มันควรจะใช้หลักสูตรของ.
มีหลายองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องในงานศิลปะเป็น ที่สำคัญที่สุดคือที่ชัดเจนที่สุด.
ถ้าเป็นศิลปินที่ใช้รูปแบบเดียวกันในกลุ่มของการทำงานและการเปลี่ยนแปลงวัสดุที่หนึ่งจะถือว่าแนวคิดของศิลปินที่เกี่ยวข้องกับวัสดุ.
ความคิดดาษดื่นไม่สามารถรับการช่วยเหลือจากการดำเนินการที่สวยงาม.
มันเป็นเรื่องยากที่จะเสียที ความคิดที่ดี.
เมื่อศิลปินเรียนรู้งานฝีมือของเขาดีเกินไปเขาทำให้ศิลปะเนียน.
ประโยคเหล่านี้แสดงความคิดเห็นในศิลปะ แต่ไม่ได้งานศิลปะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตามแนวคิดของศิลปินซอลเลวิทท์
มีญาณมากกว่า rationalists . พวกเขากระโดดให้ข้อสรุปว่าตรรกะไม่สามารถเข้าถึงเหตุผล ข้อเท็จจริง เหตุผลในการตัดสินใจอีกที
.
ไร้เหตุผล คำพิพากษา นำไปสู่ประสบการณ์ใหม่ๆ ทางศิลปะเป็นหลัก

ความคิดที่มีเหตุผล ไม่มีเหตุผลควรปฏิบัติตามอย่างแน่นอนและอย่างมีเหตุผล
ถ้าศิลปินเปลี่ยนใจกลางคันการชิ้นเขาประนีประนอมผลและทำซ้ำผลลัพธ์ที่ผ่านมา .
ของศิลปินจะเป็นรองกระบวนการ เขาเริ่มจากแนวคิดที่จะเสร็จสิ้น ความจงใจของเขาอาจเป็นเพียงอัตตา .
เมื่อคำเช่นจิตรกรรมและประติมากรรมที่ใช้ เขาใช้ประเพณีทั้งหมด และบ่งบอกถึงการยอมรับผลของประเพณีนี้ดังนั้นการวางข้อจำกัดในศิลปินจะไม่เต็มใจที่จะให้ศิลปะนั้นอยู่นอกเหนือข้อจำกัด .
แนวคิดและความคิดที่แตกต่างกัน อดีตที่แสดงถึงทิศทางทั่วไปในขณะที่หลังเป็นส่วนประกอบ ความคิดที่ใช้แนวคิด .
ความคิดสามารถงานศิลปะ พวกเขาอยู่ในห่วงโซ่ของการพัฒนาที่ในที่สุดอาจพบบางรูปแบบ ความคิดทั้งหมดไม่ต้องทำกายภาพ
ความคิดที่ไม่จําเป็นต้องดำเนินการในลำดับตรรกะ พวกเขาอาจจะตั้งปิดในทิศทางที่ไม่คาดคิด แต่ความคิดจะต้องแล้วเสร็จในจิตใจก่อน ต่อไปจะเกิดขึ้น .
สำหรับแต่ละชิ้นงานที่เป็นกายภาพ มีหลายรูปแบบ ที่ไม่
เป็นงานศิลปะที่อาจจะเข้าใจได้เป็นคอนดักเตอร์จากจิตใจของศิลปินที่จะแสดง แต่มันอาจไม่สามารถเข้าถึงผู้ชมหรือมันอาจจะไม่มีวันทิ้งศิลปินของจิตใจ
คําพูดของศิลปินอื่นอาจก่อให้เกิดความคิดโซ่ ถ้าพวกเขาใช้แนวคิดเดียวกัน .
เนื่องจากไม่มีแบบฟอร์มภายในที่เหนือกว่าคนอื่น ศิลปินอาจจะใช้รูปแบบใด ๆจากการแสดงออกของคำพูด ( เขียนหรือพูด ) กับความเป็นจริงทางกายภาพอย่างเท่าเทียมกัน
ถ้าคำที่ใช้และพวกเขาดำเนินการจากความคิดเกี่ยวกับศิลปะ ก็เป็นศิลปะและวรรณกรรมตัวเลขไม่ใช่คณิตศาสตร์
ความคิดเห็นทั้งหมดเป็นศิลปะ ถ้าพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับศิลปะ และอยู่ในแบบแผนของศิลปะ .
หนึ่งมักจะเข้าใจศิลปะของอดีตโดยการประยุกต์ใช้การประชุมของปัจจุบัน ดังนั้นจึงเข้าใจศิลปะของอดีต
ข้อตกลงของศิลปะมีการเปลี่ยนแปลง โดยผลงานศิลปะ ศิลปะ
ที่ประสบความสำเร็จ เปลี่ยนความเข้าใจของการประชุมโดยการเปลี่ยนการรับรู้ของเรา
การรับรู้ของความคิดที่นำไปสู่ความคิดใหม่ .
ศิลปินไม่สามารถจินตนาการศิลปะของเขาและไม่สามารถรับรู้มันจนสมบูรณ์
ศิลปินอาจ misperceive ( เข้าใจว่ามันแตกต่างจากศิลปินทำงานศิลปะ แต่ยังสามารถตั้งปิดในห่วงโซ่ของเขาเองคิดว่าที่ misconstrual .

การเป็นอัตนัย ศิลปินอาจไม่เข้าใจศิลปะของเขาเองการรับรู้ของเขาจะไม่ดีกว่าหรือแย่กว่าคนอื่น
ศิลปินอาจรับรู้ศิลปะของคนอื่นดีกว่าของตัวเอง
แนวคิดของศิลปะอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของชิ้นงานหรือกระบวนการที่ทำ .
เมื่อความคิดของชิ้นส่วนที่ถูกก่อตั้งขึ้นในจิตใจของศิลปิน และรูปแบบสุดท้าย คือ ตัดสินใจ กระบวนการจะทำสุ่มสี่สุ่มห้ามี ผล ข้าง เคียง มากมาย ที่ศิลปินที่ไม่สามารถจินตนาการได้ เหล่านี้อาจจะใช้เป็นไอเดียสำหรับงานใหม่
กระบวนการทางกลและไม่ควรดัดแปลงด้วย มันควรจะใช้หลักสูตรของ
มีหลายองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องในงานศิลปะ ที่สำคัญที่สุดจะชัดเจนที่สุด .
ถ้าศิลปินใช้แบบฟอร์มเดียวกันในกลุ่มงาน และการเปลี่ยนแปลงวัสดุหนึ่งจะคิดว่าแนวคิดของศิลปินที่เกี่ยวข้องวัสดุ .
ความคิดซ้ำซากไม่สามารถช่วยโดยการดำเนินการสวยงาม .
มันเป็นเรื่องยากที่จะพลาดความคิดดีๆ
เมื่อศิลปินเรียนรู้งานฝีมือของเขาได้เช่นกัน เขาทำให้เรียบศิลปะ
คอมเม้นประโยคเหล่านี้ในศิลปะ แต่เป็นศิลปะ