Cronbach's internal consistency coe

Cronbach's internal consistency coefficients of α = .75 and α = .83 were obtained for antisocial and prosocial behavior scales, respectively, at T1; α = .73 and α = .84 for antisocial and prosocial behavior scales, respectively, at T2. Descriptive statistics for target child prosocial behavior and antisocial behavior scores were as follows: prosocial behavior scores at T1 (M = 11.41, SD = 2.28, Skewness = .02, Kurtosis = −.66) and T2 (M = 11.29, SD = 2.40, Skewness = −.12, Kurtosis = −.53); antisocial behavior scores at T1 (M = 5.61, SD = 1.35, Skewness = 3.43, Kurtosis = 15.33) and T2 (M = 5.83, SD = 1.54, Skewness = 2.34, Kurtosis = 6.00). To correct for positive skew in the distribution of target child antisocial behavior scores at T1, these data were transformed using an inverse and reflect procedure ( Tabachnick and Fidell, 2007). The transformed data (T1: M = .82, SD = .03, Skewness = 1.65, Kurtosis = 2.80; T2: (M = .82, SD = .03, Skewness = 1.40, Kurtosis = .80) was used in all subsequent analyses involving antisocial behavior scores. Target child scores for antisocial and prosocial behavior were significantly and negatively correlated at T1, r = −.31, p < .01, and T2, r = −.37, p < .01. T1 and T2 antisocial behavior scores were significantly correlated, r = .52, p < .01, as were T1 and T2 prosocial behavior scores, r = .58, p < .01.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สัมประสิทธิ์ความสอดคล้องภายในด้วยกองทัพของ Cronbach =.75 และด้วยกองทัพ =.83 ได้รับสำหรับพฤติกรรม antisocial และ prosocial เครื่องชั่งน้ำหนัก ตามลำดับ ที่ T1 ด้วยกองทัพ =.73 และด้วยกองทัพ =.84 สำหรับพฤติกรรม antisocial และ prosocial เครื่องชั่งน้ำหนัก ตามลำดับ ที่ T2 สถิติอธิบายสำหรับเป้าหมายรอง prosocial พฤติกรรมและพฤติกรรม antisocial คะแนนมีดังนี้: คะแนนพฤติกรรม prosocial ที่ T1 (M = 11.41, SD = 2.28 ความเบ้ =.02 เคอร์โทซิ = −.66) และ T2 (M = 11.29, SD = 2.40 ความเบ้ = −.12 เคอร์โทซิ = −.53); คะแนนพฤติกรรม antisocial ที่ T1 (M = 5.61, SD = 1.35 ความเบ้ = 3.43 เคอร์โทซิ = 15.33) และ T2 (M = 5.83, SD = 1.54 ความเบ้ = 2.34 เคอร์โทซิ = 6.00) ถูกต้องสำหรับการเอียงบวกในการกระจายของคะแนนพฤติกรรม antisocial ลูกเป้าหมายที่ T1 ข้อมูลเหล่านี้ถูกเปลี่ยนโดยใช้ตัวผกผัน และสะท้อนให้เห็นถึงกระบวนการ (Tabachnick และ Fidell, 2007) แปรรูปข้อมูล (T1: M =.82, SD =.03 ความเบ้ = 1.65 เคอร์โทซิ = 2.80 T2: (M =.82, SD =.03 ความเบ้ = 1.40 เคอร์โทซิ =.80) ถูกใช้ในการวิเคราะห์ต่อมาทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรม antisocial คะแนน คะแนนเด็กเป้าหมายสำหรับ antisocial และ prosocial พฤติกรรมได้มาก และส่ง correlated ที่ T1, r = −.31, p < .01 และ T2, r = −.37, p < .01 T1 และ T2 antisocial ทำคะแนนได้มาก correlated, r =.52, p < .01 เป็นลักษณะ prosocial T1 และ T2 ถูกคะแนน r =.58, p < .01

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ค่าสัมประสิทธิ์ความสอดคล้องภายในครอนบาคของα = 0.75 และα = 0.83 ได้รับสำหรับเครื่องชั่งพฤติกรรมต่อต้านสังคมและ prosocial ตามลำดับที่ T1; α = 0.73 และα = 0.84 สำหรับเครื่องชั่งพฤติกรรมต่อต้านสังคมและ prosocial ตามลำดับที่ T2 สถิติเชิงพรรณนาเด็กเป้าหมายพฤติกรรม prosocial และคะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมมีดังนี้คะแนนพฤติกรรม prosocial ที่ T1 (M = 11.41, SD = 2.28, Skewness = 0.02, โด่ง = -.66) และ T2 (M = 11.29, SD = 2.40 , Skewness = -.12, โด่ง = -.53); คะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมที่ T1 (M = 5.61, SD = 1.35, Skewness = 3.43, โด่ง = 15.33) และ T2 (M = 5.83, SD = 1.54, Skewness = 2.34, โด่ง = 6.00) การแก้ไขสำหรับลาดเชิงบวกในการกระจายตัวของเด็กเป้าหมายคะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมที่ T1 ข้อมูลเหล่านี้ถูกเปลี่ยนโดยใช้ผกผันและสะท้อนให้เห็นถึงขั้นตอน (Tabachnick และ Fidell 2007) เปลี่ยนข้อมูล (T1: M = 0.82, SD = 0.03, Skewness = 1.65 = 2.80 โด่ง; T2: (M = 0.82, SD = 0.03, Skewness = 1.40, โด่ง = 0.80) ถูกนำมาใช้ในทุก ภายหลังที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์คะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคม. เป้าหมายคะแนนเด็กพฤติกรรมต่อต้านสังคมและ prosocial อย่างมีนัยสำคัญและความสัมพันธ์เชิงลบที่ T1, r = -.31, p <0.01 และ T2, r = -.37, p <0.01. T1 และ T2 คะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญ r = 0.52, p <0.01 เช่นเดียวกับ T1 และ T2 คะแนนพฤติกรรม prosocial, r = 0.58, p <0.01

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีค่าสัมประสิทธิ์ความสอดคล้องภายในของα = . 75 และα = . 83 ส่วนพฤติกรรมต่อต้านสังคม และเสริมสร้างสังคมระดับตามลำดับที่ T1 ; α = . 73 และα = . 84 สำหรับพฤติกรรมต่อต้านสังคม และเสริมสร้างสังคม ระดับ ตามลำดับ ใน T2 สถิติเชิงพรรณนาสำหรับเด็กเสริมสร้างสังคมและพฤติกรรมต่อต้านสังคมพฤติกรรมเป้าหมายคะแนนดังนี้ คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมเสริมสร้างสังคมที่ T1 ( M = 11.41 , SD = 228 , เบ้ = . 02 , โด่ง = − . 66 ) และ T2 ( M = 11.25 , SD = 2.40 , เบ้ = − . 12 , โด่ง = − 53 ) ; พฤติกรรม antisocial คะแนน T1 ( M = 6.73 , SD = 1.35 ความเบ้ความโด่ง = = 3.43 , 15.33 ) และ T2 ( M = 5.83 , SD = 154 , เบ้ = 2.34 , โด่ง = 6.00 ) ที่ถูกต้องสำหรับบวกเอียงในการกระจายของคะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมในเด็กเป้าหมาย T1 ,ข้อมูลเหล่านี้ถูกเปลี่ยนการผกผันและสะท้อนให้เห็นถึงกระบวนการ ( tabachnick และ fidell , 2007 ) การเปลี่ยนข้อมูล ( T1 M = 82 , SD = . 03 , เบ้ = 1.65 , โด่ง = 2.80 ; T2 : ( M = 82 , SD = . 03 , เบ้ = 1.40 โด่ง = . 80 ) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้องกับคะแนนพฤติกรรมต่อต้านสังคมในภายหลัง .เป้าหมายคะแนนเด็กต่อต้านสังคม และเสริมสร้างสังคมและพฤติกรรมมีความสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ T1 R = − 31 , p < . 01 และ T2 R = − . 37 , p < . 01 T1 และ T2 คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมต่อต้านสังคมอย่างมีนัยสำคัญ ( r = . 47 , p < . 01 และมีคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรม prosocial T1 และ T2 , r = . 58 , p < . 01