10 Notable residents11 External lin

10 Notable residents
11 External links
History[edit]
The first city of the area was established in 1783 when Rajakruluang settled there with 330 people. King Rama I made Rajakruluang the first governor of the area when establishing tighter connections with the Isan area. The main city was moved six times until in 1879 it reached its modern location at Nuang Kaw. Khon Kaen was ever under governing power of Udon county in the early period of Rattanakosin (B.C. 2450). Currently, it becomes the administrative centre for a group of some north eastern provinces in middle region.

Administrative divisions[edit]
Map of Amphoe
The province is subdivided into 26 districts (amphoe). The districts are further subdivided into 198 subdistricts (tambon) and 2139 villages (muban).

Mueang Khon Kaen
Ban Fang
Phra Yuen
Nong Ruea
Chum Phae
Si Chomphu
Nam Phong
Ubolratana
Kranuan
Ban Phai
Pueai Noi
Phon
Waeng Yai
Waeng Noi
Nong Song Hong
Phu Wiang
Mancha Khiri
Chonnabot
Khao Suan Kwang
Phu Pha Man
Sam Sung
Khok Pho Chai
Nong Na Kham
Ban Haet
Non Sila
Wiang Kao[1]
Jump up ^ The numbers 26 to 28 are reserved for three other planned (minor) districts - Phu Kham Noi (ภูคำน้อย), Nong Kae (หนองแก) and Non Han (โนนหัน).
There are plans to split off the northwestern part to form a new province centered at Phu Wiang. The other districts which will belong to this new province are Nong Ruea, Chum Phae, Si Chomphu, Phu Pha Man, Nong Na Kham and Wiang Kao.

Geography[edit]
Khon Kaen is located in the partial area of the Khorat Plateau. The Chi River flows through this province.

Climate[edit]
[hide]Climate data for Khon Kaen (1981–2010)
Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year
Average high °C (°F) 30.8
(87.4) 33.1
(91.6) 35.3
(95.5) 36.4
(97.5) 34.5
(94.1) 33.6
(92.5) 33.0
(91.4) 32.4
(90.3) 31.9
(89.4) 31.6
(88.9) 31.2
(88.2) 30.1
(86.2) 32.82
(91.08)
Average low °C (°F) 16.1
(61) 18.0
(64.4) 21.8
(71.2) 23.7
(74.7) 24.4
(75.9) 24.0
(75.2) 23.6
(74.5) 23.5
(74.3) 23.4
(74.1) 23.0
(73.4) 22.1
(71.8) 16.0
(60.8) 21.63
(70.94)
Average rainfall mm (inches) 4.0
(0.157) 21.4
(0.843) 42.1
(1.657) 89.6
(3.528) 168.7
(6.642) 161.6
(6.362) 173.3
(6.823) 216.4
(8.52) 232.0
(9.134) 117.7
(4.634) 15.9
(0.626) 4.1
(0.161) 1,246.8
(49.087)
Average rainy days (≥ 1 mm) 1 2 4 7 14 15 16 18 18 10 2 1 108
Average relative humidity (%) 65 63 61 64 74 77 78 81 83 78 70 65 71.6
Mean monthly sunshine hours 279.0 248.6 251.1 252.0 238.7 180.0 182.9 164.3 171.0 232.5 255.0 266.6 2,721.7
Source: Thai Meteorological Department (Normal 1981-2010), (Avg. rainy days 1961-1990)
Symbols[edit]
The seal of the province shows the stupa (tower) of Phra That Kham Kaen, which is believed to contain relics of Buddha. Two trees are depicted on both sides, one is a banyan tree (Ficus benghalensis), the other a Golden Shower Tree (Cassia fistula). The Thai name of the golden shower means providing support and preventing a decline, and it is also the provincial flower. The provincial tree is the pink shower tree (Cassia bakeriana), the Thai name of which translates as "wishing tree".
Tourism[edit]
[icon] This section is empty. You can help by adding to it. (July 2010)
Transportation[edit]
Road system

Road connect to Bangkok and central region by national highway No.2

Road connect to Northern region by national highway No.12

Road connect to Vientiane (Laos) via Udonthani and Nong Khai by national highway No.2

Public bus at Khonkaen city

2 Public bus station (locals bus and inter-province bus).

Hourly public bus to Bangkok.

Daily public bus to Major city in northern, central,eastern region.

Railway

Railway system to Bangkok available at Khonkaen railway station.

Air transportation

Air transportation to Bangkok available at Khonkaen airport Khon Kaen Airport(KKC).

Sights[edit]

This section is written like a travel guide rather than an encyclopedic description of the subject. Please help improve it by rewriting it in an encyclopedic style. If a travel guide is intended, use of Wikivoyage is strongly suggested. (May 2008)

This section may stray from the topic of the article. Please help improve this section or discuss this issue on the talk page. (March 2011)
City Pillar Shrine (ศาลเจ้าพ่อเทพารักษ์หลักเมือง) A famous monk and former governor of Khon Kaen placed a stone inscription from an ancient site in Amphoe Chum Phae here for a Buddhism rite and set up the city pillar shrine.
Khon Kaen National Museum (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ขอนแก่น) The museum exhibits antiques and precious art pieces from pre-historical to historical periods as well as a skeleton of the New Stone Age man and tools found at Ban Chiang.
Bueng Kaen Nakhon (บึงแก่นนคร) The lake is in the municipality of Amphoe Mueang. By the lake is a monument of Chao Phia Mueang Phaen, founder of Khon Kaen.
Treasure Hall (โฮงมูนมังเมืองขอนแก่น) Established to strengthen the local identity and serve as a study centre, the local museum exhibits the history of the city as well as the people’s lifestyle from the yesteryears through the contribution of senior citizens.
Phra Mahathat Kaen Nakhon or The 9-storey stupa (พระมหาธาตุแก่นนคร หรือพระธาตุ ๙ ชั้น) The Phra Mahathat houses relics of the Lord Buddha and important Buddhist scriptures. Murals within the stupa feature history of the town. The top floor, on the 9th storey, houses relics of the Lord Buddha.
Khon Kaen University (มหาวิทยาลัยขอนแก่น) The university is the largest education centre in Isan, particularly on the areas that directly involve and benefit Isan people.
Art and Cultural Centre (หอศิลปวัฒนธรรม) Located in the compound of Khon Kaen University, the Isan barn-style building features local knowledge in different areas; namely, arts, geography and history through a modern display.
Sim Isan (Wat Pa Saeng Arun) (สิมอีสาน) The Sim Isan’s outstanding features lie in its typical shape and style, solidity, shelter as well as beauty of the murals of Mudmi patterns of the province’s famous tie-dyed silk. This has been intended for later generations to learn, treasure as well as conserve local architecture.
Wat Chai Si and Its Murals (วัดไชยศรีและฮูปแต้มสินไซ) The temple being of archaeological, historical as well as social environmental importance, was declared a national ancient monument on 20 August 2001. The ordination hall – Sim or Ubosot – of this temple houses magnificent mural paintings, both inside and outside, by a folk artisan from Maha Sarakham known as Thong Thipcha.
Huean Lao (เฮือนลาว) The private museum features Isan lifestyle, typical house, local wisdom, native arts and culture in the past.
Phrathat Kham Kaen (พระธาตุขามแก่น) The Phrathat is believed to be the origin of Khon Kaen city since ancient times. Phrathat Kham Kaen can be date the 20th century A.D. The Phrathat is now well renovated and landscaped. A celebration is held annually on the full moon day of the 6th lunar month.
Ku Prapha Chai or Ku Ban Na Kham Noi (กู่ประภาชัย หรือ กู่บ้านนาคำน้อย) According to archaeological finds, the Khmer ruins were hospital built during the reign of Jayavarman VII in the 13th century. The principal tower has a square plan with a front porch, with a rectangular building known as ‘Bannalai’- a library – in the southeast. These two laterite buildings were surrounded in by a stone wall with a single front entrance on the east.
King Cobra Village (หมู่บ้านงูจงอาง) Ban Khok Sa-nga in Tambon Sai Mun is famous for its strange pets, king cobra, kept at every house.
Prem Tinsulanonda Military Fort and Hall of Honour (ค่ายเปรมติณสูลานนท์ และหอเกียรติยศรัฐบุรุษ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์) The hall of honour features the biography and achievement of statesman Gen. Prem Tinsulanonda who devoted himself for developing Thailand in different areas.
Ubol Ratana Dam or Phong Nip Dam (เขื่อนอุบลรัตน์ หรือ เขื่อนพองหนีบ) Ubol Ratana Dam plays significant roles in generating electricity, fishery, irrigation, flood prevention, transportation, and recreation for the people of Khon Kaen.
Wat Phra Phutthabat Phu Phan Kham (วัดพระพุทธบาทภูพานคำ) The temple has a white gigantic Buddha image called Luangpho Yai or Luangpho Khao, of 14 m in height.
Bang Saen II and Hat Chom Thong (บางแสน 2 และหาดจอมทอง) As part of the lake over Ubolratana Dam, the beaches are quite picturesque particularly when the sun sets behind the mountain ranges.
Phu Kao–Phu Phan Kham National Park (อุทยานแห่งชาติภูเก้า-ภูพานคำ) The park has a total area of 320 km2 (120 sq mi) or 201,250 rai, in Amphoe Ubolratana and Amphoe Non Sang of Nong Bua Lam Phu province. Most of the park is deciduous dipterocarp forest which changes hue by early November.
Nam Phong National Park (อุทยานแห่งชาติน้ำพอง) The deciduous dipterocarp and dry everygreen forests in this mountain range are a major source of herbs. There are viewpoints in the park. ‘Hin Chang Si’ is a group of rocks, where wild elephants use for scratching their flanks. This point has a scenic view of the Uboltatana lake and Khon Kaen city.
Phu Wiang Dinosaur Museum (พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง) is part of the Phu Wiang Dinosaur Fossil Study and Research Centre. The museum building is divided into three sections: service, academic, and exhibition. The exhibition room displays the Earth’s origin, rocks, minerals, fossils, dinosaur models, etc.
Phu Wiang National Park (อุทยานแห่งชาติภูเวียง) This national park always reminds tourists about dinosaurs. Besides fossils of dinosaurs, there are also traces of ancient civilizations in this area including a high relie

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

10 น่าชื่นชมประชาชน
11
ลิงค์ภายนอกประวัติศาสตร์[แก้ไข]
เมืองแรกของพื้นที่ที่ถูกจัดตั้งขึ้นในปี 1783 เมื่อ Rajakruluang ตั้งรกรากที่นั่นมี 330 คน รัชกาลที่ฉันทำ Rajakruluang ผู้ว่าราชการจังหวัดครั้งแรกของพื้นที่เมื่อสร้างการเชื่อมต่อที่เข้มงวดมากขึ้นกับพื้นที่ภาคอีสาน เมืองหลักถูกย้ายหกครั้งจนกระทั่งใน 1879 มันก็มาถึงสถานที่ที่ทันสมัยที่เนืองคอก ขอนแก่นที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของเขตอำนาจอุดรธานีในช่วงแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ (BC 2450) ปัจจุบันมันจะกลายเป็นศูนย์กลางของการบริหารสำหรับกลุ่มของจังหวัดทางตะวันออกทิศตะวันตกเฉียงเหนือบางส่วนในภูมิภาคกลาง. เขตการปกครอง [แก้ไข] แผนที่ของอำเภอจังหวัดแบ่งเป็น 26 เขต (อำเภอ) อำเภอที่มีการแบ่งออกเป็น 198 ตำบล (ตำบล) และ 2,139 หมู่บ้าน (หมู่บ้าน). เมืองขอนแก่นบ้านฝางพระยืนหนองเรือชุมแพศรีชมภูน้ำพองอุบลรัตน์กระนวนบ้านไผ่เปือยน้อยโพนแวงใหญ่แวงน้อยหนองสองห้องภูเวียงMancha คีรีชนบทเขาสวนกวางภูผาม่านซำสูงโคกโพธิ์ไชยหนองนาคำบ้านแฮดโนนศิลาเวียงเก่า[1] กระโดดขึ้น ^ หมายเลข 26-28 จะสงวนไว้สำหรับอีกสามวางแผน (น้อย) อำเภอ - ภูขามน้อย (ภูคำ น้อย) หนองแก (หนองแก) และ Non ฮัน (โนนหัน). มีแผนจะแยกออกจากส่วนตะวันตกเฉียงเหนือในรูปแบบใหม่ที่จังหวัดศูนย์กลางที่มีภูเวียง อำเภออื่น ๆ ที่จะเป็นจังหวัดใหม่นี้หนองเรือ, ชุมแพศรีชมภู, ภูผาม่านหนองนาคำและเวียงเก่า. ภูมิศาสตร์ [แก้ไข] ขอนแก่นตั้งอยู่ในพื้นที่บางส่วนของที่ราบสูงโคราช มีแม่น้ำชีไหลผ่านจังหวัดนี้. สภาพภูมิอากาศ [แก้ไข] [ซ่อน] ข้อมูลทั่วไปของจังหวัดขอนแก่น (1981-2010) เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เมษายนพฤษภาคมมิถุนายนกรกฎาคมสิงหาคมกันยายนตุลาคมพฤศจิกายนธันวาคมปีเฉลี่ยสูง° C (° F) 30.8 (87.4 ) 33.1 (91.6) 35.3 (95.5) 36.4 (97.5) 34.5 (94.1) 33.6 (92.5) 33.0 (91.4) 32.4 (90.3) 31.9 (89.4) 31.6 (88.9) 31.2 (88.2) 30.1 (86.2) 32.82 (91.08) เฉลี่ย ต่ำ° C (° F) 16.1 (61) 18.0 (64.4) 21.8 (71.2) 23.7 (74.7) 24.4 (75.9) 24.0 (75.2) 23.6 (74.5) 23.5 (74.3) 23.4 (74.1) 23.0 (73.4) 22.1 (71.8 ) 16.0 (60.8) 21.63 (70.94) มิลลิเมตรปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย (นิ้ว) 4.0 (0.157) 21.4 (0.843) 42.1 (1.657) 89.6 (3.528) 168.7 (6.642) 161.6 (6.362) 173.3 (6.823) 216.4 (8.52) 232.0 (9.134 ) 117.7 (4.634) 15.9 (0.626) 4.1 (0.161) 1,246.8 (49.087) วันที่ฝนตกเฉลี่ย (≥ 1 มิลลิเมตร) 1 2 4 7 14 15 16 18 18 10 2 1 108 ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย (%) 65 63 61 64 74 77 78 81 83 78 70 65 71.6 หมายถึงแสงแดดชั่วโมงรายเดือน 248.6 251.1 279.0 252.0 238.7 180.0 182.9 164.3 171.0 232.5 255.0 266.6 2,721.7 ที่มา: กรมอุตุนิยมวิทยา (ปกติ 1981-2010), (. วันที่ฝนตกเฉลี่ย 1961-1990) สัญลักษณ์ [แก้ไข] และประทับตราสำคัญของจังหวัดที่แสดงให้เห็นเจดีย์ (หอ) ของพระธาตุขามแก่นซึ่งเชื่อว่าจะมีพระธาตุของพระพุทธเจ้า ต้นไม้สองต้นเป็นภาพทั้งสองด้านหนึ่งคือต้นไทร (Ficus benghalensis), อื่น ๆ ต้นไม้ห้องอาบน้ำฝักบัวโกลเด้น (Cassia ทวาร) ชื่อไทยอาบน้ำสีทองหมายถึงการให้การสนับสนุนและป้องกันการลดลงและยังเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด ต้นไม้ประจำจังหวัดเป็นต้นไม้ที่อาบน้ำสีชมพู (Cassia bakeriana) ชื่อไทยซึ่งแปลว่า "ที่ต้องการต้นไม้". ท่องเที่ยว [แก้ไข] [icon] ส่วนนี้จะเป็นที่ว่างเปล่า คุณสามารถช่วยได้ด้วยการเพิ่มมัน. (กรกฎาคม 2010) การขนส่ง [แก้ไข] ระบบถนนถนนเชื่อมต่อไปยังกรุงเทพฯและภาคกลางโดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ถนนเชื่อมต่อไปยังภาคเหนือโดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ถนนเชื่อมต่อไปยังเวียงจันทน์ (ลาว) ผ่านจังหวัดอุดรธานีและหนองคายโดยทางหลวงแผ่นดินไม่มี 0.2 รถโดยสารสาธารณะที่เมืองขอนแก่น2 สถานีรถโดยสารสาธารณะ (รถบัสชาวบ้านและระหว่างจังหวัดรถบัส). รถโดยสารสาธารณะชั่วโมงที่กรุงเทพฯ. รถโดยสารสาธารณะทุกวันไปยังเมืองหลักในภาคเหนือภาคกลางภาคตะวันออก. รถไฟระบบรถไฟกรุงเทพฯที่มีอยู่ในรถไฟขอนแก่นสถานี. การขนส่งทางอากาศการขนส่งทางอากาศที่กรุงเทพฯให้บริการที่สนามบินขอนแก่นสนามบินขอนแก่น (KKC). สถานที่ท่องเที่ยว [แก้ไข] ส่วนนี้จะเขียนเช่นคู่มือการเดินทางมากกว่าคำอธิบายสารานุกรมของเรื่อง กรุณาช่วยปรับปรุงได้โดยการเขียนใหม่ในสไตล์สารานุกรม ถ้าคู่มือการเดินทางมีวัตถุประสงค์การใช้งานของวิกิท่องเที่ยวแนะนำอย่างยิ่ง (พฤษภาคม 2008) ในส่วนนี้อาจจะหลงทางจากหัวข้อของบทความ กรุณาช่วยปรับปรุงส่วนนี้หรือหารือเกี่ยวกับปัญหานี้ในหน้าพูดคุย (มีนาคม 2011) ศาลหลักเมือง (ศาลเจ้าพ่อเทพารักษ์หลักเมือง) พระภิกษุสงฆ์ที่มีชื่อเสียงและอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่นวางศิลาจารึกจากโบราณสถานในอำเภอชุมแพที่นี่สำหรับพิธีพุทธศาสนาและตั้งศาลเจ้าหลักเมือง. ขอนแก่นแห่งชาติ พิพิธภัณฑ์ (พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติขอนแก่น) พิพิธภัณฑ์ของเก่าจัดแสดงนิทรรศการและชิ้นงานศิลปะที่มีค่าจากช่วงก่อนประวัติศาสตร์ประวัติศาสตร์เช่นเดียวกับโครงกระดูกของมนุษย์ยุคหินใหม่และเครื่องมือที่พบในบ้านเชียง. บึงแก่นนคร (บึงแก่นนคร) ทะเลสาบ อยู่ในเขตเทศบาลเมืองอำเภอเมือง ริมทะเลสาบเป็นอนุสาวรีย์ของเจ้าเพียอำเภอเมืองขุนแผนผู้ก่อตั้งขอนแก่น. เทรเชอร์ฮอลล์ (โฮงมูนมังเมืองขอนแก่น) ก่อตั้งขึ้นเพื่อเสริมสร้างเอกลักษณ์ของท้องถิ่นและเป็นศูนย์การศึกษาที่จัดแสดงนิทรรศการพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นประวัติศาสตร์ของเมือง เช่นเดียวกับการดำเนินชีวิตของผู้คนจาก yesteryears ผ่านการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุ. พระมหาธาตุแก่นนครหรือพระเจดีย์ 9 ชั้น (พระมหาธาตุแก่นนครหรือพระธาตุ 9 ชั้น) พระมหาธาตุบ้านพระธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระไตรปิฎกที่สำคัญ . ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในพระเจดีย์คุณลักษณะประวัติศาสตร์ของเมือง ชั้นบนสุดบนชั้นที่ 9 บ้านพระธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า. มหาวิทยาลัยขอนแก่น (มหาวิทยาลัยขอนแก่น) มหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในศูนย์การศึกษาในภาคอีสานโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับการโดยตรงและเป็นประโยชน์ต่อประชาชนภาคอีสาน. ศิลปะและศูนย์วัฒนธรรม ( หอศิลปวัฒนธรรม) ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยขอนแก่นอาคารโรงนาอีสานสไตล์มีความรู้ในท้องถิ่นในพื้นที่ที่แตกต่างกัน คือศิลปะภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ผ่านการแสดงผลที่ทันสมัย. ซิมอีสาน (วัดป่าแสงอรุณ) (สิมอีสาน) ซิมอีสานของคุณสมบัติที่โดดเด่นอยู่ในรูปร่างปกติและรูปแบบการประเมินที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับความงามของภาพจิตรกรรมฝาผนังของ Mudmi รูปแบบของการผูกผ้าไหมย้อมที่มีชื่อเสียงของจังหวัด นี้ได้รับการไว้สำหรับคนรุ่นหลังที่จะเรียนรู้สมบัติเช่นเดียวกับการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมท้องถิ่น. วัดไชยศรีและภาพจิตรกรรมฝาผนังของมัน (วัดไชยศรีและฮูปแต้มสินไซ) วัดความเป็นอยู่ของโบราณคดีประวัติศาสตร์เช่นเดียวกับการให้ความสำคัญด้านสิ่งแวดล้อมสังคมเป็น ประกาศให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติ 20 สิงหาคม 2001 ที่ศาลาว่าการบวช - ซิมหรือพระอุโบสถ - ของวัดบ้านนี้ภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามทั้งภายในและภายนอกโดยช่างฝีมือพื้นบ้านจากมหาสารคามที่รู้จักกันเป็นทอง Thipcha. เฮือนลาว (เฮือนลาว) ด้วย พิพิธภัณฑ์เอกชนมีไลฟ์สไตล์อีสานบ้านทั่วไปภูมิปัญญาท้องถิ่นศิลปะพื้นเมืองและวัฒนธรรมในอดีตที่ผ่านมา. พระธาตุขามแก่น (พระธาตุขามแก่น) องค์พระธาตุที่เชื่อว่าเป็นที่มาของเมืองขอนแก่นตั้งแต่สมัยโบราณ พระธาตุขามแก่นสามารถเป็นวันที่ศตวรรษที่ 20 พระธาตุอยู่ในขณะนี้ได้รับการบูรณะอย่างดีและภูมิทัศน์ ฉลองที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันที่พระจันทร์เต็มดวงของเดือนจันทรคติที่ 6. กู่ประภาชัยหรือกู่บ้านนาคำน้อย (กู่ประภาชัยหรือกู่บ้านนาคำน้อย) ตามโบราณคดีพบซากปรักหักพังเขมรถูกโรงพยาบาลสร้างขึ้นในช่วงรัชสมัยของ พระเจ้าชัยวรมันที่เจ็ดในศตวรรษที่ 13 หอหลักมีแผนตารางที่มีระเบียงด้านหน้ามีอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่า 'Bannalai'- ห้องสมุด - ในตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งสองอาคารศิลาแลงถูกล้อมรอบด้วยกำแพงหินที่มีทางเข้าด้านหน้าเดียวในภาคอีสาน. คิงคอบร้าวิลเลจ (หมู่บ้านงูจงอาง) บ้านโคกสง่าตำบลทรายมูลมีชื่อเสียงสำหรับสัตว์เลี้ยงแปลกของงูจงอางเก็บไว้ในทุก บ้าน. เปรมติณสูลานนท์ทหารฟอร์ตและหอเกียรติยศ (ค่ายเปรมติณสูลานนท์และหอเกียรติยศรัฐบุรุษพลเอกเปรมติณสูลานนท์) ฮอลล์ที่มีเกียรติมีประวัติและความสำเร็จของรัฐบุรุษพลเอกเปรมติณสูลานนท์ที่อุทิศตัวเองเพื่อการพัฒนาประเทศไทย ในพื้นที่ที่แตกต่างกัน. เขื่อนอุบลรัตน์หรือษ์ญี่ปุ่นเขื่อน (เขื่อนอุบลรัตน์หรือเขื่อนพองหนีบ) เขื่อนอุบลรัตน์มีบทบาทสำคัญในการผลิตกระแสไฟฟ้าการประมงชลประทานป้องกันน้ำท่วม, การขนส่งและการพักผ่อนหย่อนใจสำหรับคนขอนแก่น. วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร ภูพานคำ (วัดพระพุทธบาทภูพานคำ) วัดมีพระพุทธรูปสีขาวขนาดใหญ่ที่เรียกว่าหลวงพ่อใหญ่หรือหลวงพ่อขาว 14 เมตรสูง. บางแสนครั้งที่สองและหาดจอมทอง (บางแสน 2 และหาดจอมทอง) ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของ ทะเลสาบเหนือเขื่อนอุบลรัตน์ชายหาดที่มีความงดงามมากทีเดียวโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพระอาทิตย์ตกดินที่อยู่เบื้องหลังเทือกเขา. ภูเก้าภูพานคำอุทยานแห่งชาติ (อุทยานแห่งชาติภูเก้า - ภูพานคำ) สวนสาธารณะที่มีพื้นที่ทั้งหมด 320 กิโลเมตร 2 (120 ตารางไมล์ ) หรือ 201,250 ไร่ในอำเภออุบลรัตน์และอำเภอโนนสังของหนองบัวลำภูจังหวัด ส่วนใหญ่ของอุทยานฯ เป็นป่าเต็งรังซึ่งการเปลี่ยนแปลงสีโดยช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน. อุทยานแห่งชาติน้ำพอง (อุทยานแห่งชาติน้ำพอง) เดอะเต็งรังและแห้ง everygreen ป่าในเทือกเขานี้เป็นแหล่งสำคัญของสมุนไพร มีมุมมองในสวนสาธารณะที่มี 'หินช้างศรี' เป็นกลุ่มของหินที่ช้างป่าใช้สำหรับเกาสีข้างของพวกเขา จุดนี้มีมุมมองที่สวยงามของทะเลสาบและ Uboltatana เมืองขอนแก่น. พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง (พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง) เป็นส่วนหนึ่งของภูเวียงศึกษาซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์และศูนย์วิจัย อาคารพิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นสามส่วน: การบริการทางวิชาการและนิทรรศการ ห้องนิทรรศการแสดงต้นกำเนิดของโลก, หิน, แร่ธาตุ, ฟอสซิล, รุ่นไดโนเสาร์ ฯลฯอุทยานแห่งชาติภูเวียง (อุทยานแห่งชาติภูเวียง) อุทยานแห่งชาตินี้มักจะเตือนนักท่องเที่ยวเกี่ยวกับไดโนเสาร์ นอกจากฟอสซิลของไดโนเสาร์ยังมีร่องรอยของอารยธรรมโบราณในพื้นที่นี้รวมทั้ง relie สูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น่าชื่นชมประชาชน 10
11 การเชื่อมโยงภายนอก
ประวัติศาสตร์ [ แก้ไข ]
เมืองแรกของพื้นที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1771 เมื่อ rajakruluang ตั้งรกรากที่นั่นกับ 330 คน รัชกาลที่ฉันทำ rajakruluang ผู้ว่าราชการแรกของพื้นที่เมื่อสร้างการเชื่อมต่อมากขึ้นกับพื้นที่อีสาน เมืองหลักได้ 6 ครั้ง จนกระทั่งใน 1879 มันถึงสถานที่ที่ทันสมัยที่หน่วงค่ะ .ขอนแก่นเคยอยู่ภายใต้อำนาจรัฐของมณฑลอุดร ในช่วงแรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ( พ.ศ. 2450 ) ตอนนี้มันกลายเป็นศูนย์กลางการบริหารงานกลุ่มของบางจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือในเขตภาคกลาง .

เขตการปกครอง [ แก้ไข ]

แผนที่อำเภอของจังหวัดแบ่งออกเป็น 26 เขต ( อำเภอ )เขตจะแบ่งย่อยต่อไปเป็น 198 ถึง ( ตำบล ) และ 2139 หมู่บ้าน ( หมู่บ้าน ) เมืองขอนแก่น




พระยืน บ้านฝาง ชุมแพ หนองเรือ

สีชมพู



อุบลรัตน์น้ำพอง กระนวน บ้านไผ่ เปือยน้อย

พล
แวงใหญ่


แวงน้อยหนองสองห้อง ภูเวียงมัญจาคีรีชนบท



เขาสวนกวาง ภูผาม่าน ซัมซัง


โคกโพธิ์ชัย หนองนาคำโนนดินแดง


บ้านแฮดเวียงเก่า [ 1 ]

กระโดดขึ้นเบอร์ 26 กับ 28 ที่สงวนไว้สำหรับสามอื่น ๆที่วางแผนไว้ ( เล็กน้อย ) เขต - ภูขามน้อย ( ภูคำน้อย ) หนองแค ( หนองแก ) และไม่ ฮัน ( โนนหัน ) .
มีแผนที่จะแบ่งออกจากส่วนนอร์ทเวสเทิร์น ในรูปแบบใหม่ ที่เป็นศูนย์กลางของจังหวัดที่ภูเวียง . อื่น ๆซึ่งจะอยู่ในเขตจังหวัดใหม่นี้ หนองเรือ , ชุมแพ , ศรีชมภู , ภูผาม่าน , หนองนาคำ และเวียงเก่า .
ภูมิศาสตร์ [ แก้ไข ]

ขอนแก่นตั้งอยู่ในพื้นที่บางส่วนของโคราช แม่น้ำชี ไหลผ่านจังหวัดนี้

บรรยากาศ [ แก้ไข ]
[ ซ่อน ] ข้อมูลสภาพภูมิอากาศ ขอนแก่น ( 1981 – 2010 ) เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. อาจ
จุน ก.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ปีเฉลี่ยสูง° C (
4 ° F )
( พิจารณา ) 33.1

( 91.6 ) ด่วน ( บริษัท ) 36.4
( 97.5 ) แป้ง ( ร้อยละ 33.6 )

( 92.5 ) 33.0
( 72% ) 32.4
( ปริญญาตรี ) ปี ( ร้อยละ 89.4 )

( 88.9 ) 31.2
( 882 ) 30.1
( ร้อยละ 7.7 ) 32.82

( 91.08 ) เฉลี่ยต่ำ° C ( ° F ) 16.1

( ( 61 ) 18.0 64.4 ) 21.8
( 000 ) อินเดีย ( 74.7 ) ถ

( 75.9 ) 24.0
( 75.2 ) มิลลิเมตร ( 94.5 ) 23.5


( ( 74.3 ) ทั้งหมดลบ ) 23.0
( ง ) ( 1 ) ( 22.1

( 46.7% ) ยัง

( ทั้งหมด ) ( นิ้ว ) 4.0 มิลลิเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 21.4 ( 0.157 )

( 0.843 ) 42.1

( ( 1.657 ) ว่า 3.528 ) 168.7
( 6.642 ) 161.6
( 6.362 ) 173.3
( 6.823 ) 216.4
( 8.52 ) 232.0
( 9.134 ) 117.7
( 4.634 ) 15.9
( 0.626 ) 4.1
( 0.157 ) : .
8
( 49.087 ) เฉลี่ยวันฝนตก ( ≥ 1 มม. ) 1 2 4 7 14 15 16 17 18 10 2 1 0
เฉลี่ยความชื้นสัมพัทธ์ร้อยละ 65 61 63 64 74 77 78 และ 81 83 78 70 65 ของ
หมายถึงรายเดือนชั่วโมงแสงแดด 279.0 248.6 251.1 252.0 238.7 180.0 182.9 164.3 171.0 232.5 255.0 266.6 2721.7
ที่มา : กรมอุตุนิยมวิทยา ( ปกติ 1981-2010 ) ( เฉลี่ยวันฝนตก 1961-1990 ) [ แก้ไข ]

สัญลักษณ์ตราของจังหวัด พบเจดีย์ ( Tower ) ของพระธาตุ ขามแก่น ซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ต้นไม้สองต้นเป็นภาพทั้งสองด้าน ด้านหนึ่งคือต้นไทร ( Ficus benghalensis ) , อื่น ๆมีต้นไม้สีทองอาบน้ำ ( Cassia fistula ) ชื่อภาษาไทยของฝักบัวอาบน้ำสีทอง หมายถึง การให้การสนับสนุนและการป้องกันการปฏิเสธ และยังเป็นดอกไม้ประจำจังหวัด .ต้นไม้การเป็นฝักบัว ต้นไม้สีชมพู ( Cassia bakeriana ) ชื่อภาษาไทยที่แปลว่า " ทรี " .
การท่องเที่ยว [ แก้ไข ]
[ ไอคอน ] ส่วนนี้ว่างเปล่า คุณสามารถช่วยได้โดยเพิ่ม ( กรกฎาคม 2553 )
การขนส่ง [ แก้ไข ]


ระบบถนน ถนนเชื่อมต่อกรุงเทพฯ และภาคกลาง โดยเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2

ถนนเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินภาคเหนือ 12

โดยถนนเชื่อมต่อเวียงจันทน์ ( ลาว ) ผ่าน จ. อุดรธานี และหนองคาย โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2

รถโดยสารสาธารณะในเมืองขอนแก่น

2 ป้ายรถเมล์ ( สถานีรถบัสและรถโดยสารท้องถิ่นจังหวัด )

ชั่วโมงรถประจำทางกรุงเทพ

ทุกวัน รถโดยสารสาธารณะให้กับเมืองใหญ่ในภาคเหนือ , ภาคกลาง , ภาคตะวันออก .

สถานีรถไฟสถานีรถไฟกรุงเทพ

ระบบที่มีอยู่ที่ขอนแก่นสถานีรถไฟ



อากาศการขนส่งการขนส่งทางอากาศในเขตมีอยู่ที่สนามบินขอนแก่นท่าอากาศยานขอนแก่น ( kkc ) .

ภาพ [ แก้ไข ]

ส่วนนี้ถูกเขียนเป็นคู่มือท่องเที่ยวมากกว่าจะเป็นสารานุกรม รายละเอียดของเรื่อง โปรดช่วยปรับปรุง โดยเขียนในลักษณะสารานุกรม . ถ้าคู่มือการเดินทางมีวัตถุประสงค์ การใช้ wikivoyage ขอแนะนำ ( พฤษภาคม 2551 )

ส่วนนี้อาจจะหลงทางจากหัวข้อของบทความ กรุณาช่วยปรับปรุงในส่วนนี้ หรือการอภิปรายเกี่ยวกับปัญหานี้ในหน้าพูด ( มีนาคม 2011 ) เสา
ศาลหลักเมือง ( ศาลเจ้าพ่อเทพารักษ์หลักเมือง ) พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง และอดีตผู้ว่าการขอนแก่น วางหินจารึกจากโบราณสถานใน อ. ชุมแพ ที่นี่เพื่อพระพุทธศาสนาและพิธีตั้งเสาหลักเมือง .
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติขอนแก่น ( พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติขอนแก่น ) จัดแสดงของโบราณและงานศิลปะล้ำค่าทางประวัติศาสตร์ก่อนยุคสมัย ตลอดจนโครงกระดูกของมนุษย์และพบเครื่องมือยุคหินใหม่ บ้านเชียง
บึงแก่นนคร ( บึงแก่นนคร ) ทะเลสาบในเขตอำเภอเมือง .โดยทะเลสาบเป็นอนุสาวรีย์ของเจ้าเพียเมืองแพน ผู้ก่อตั้งของจังหวัดขอนแก่น .
หอสมบัติ ( โฮงมูนมังเมืองขอนแก่น ) ก่อตั้งขึ้นเพื่อเสริมสร้างเอกลักษณ์ท้องถิ่น และเป็นศูนย์การศึกษา , พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน จัดแสดงประวัติศาสตร์ของเมืองเช่นเดียวกับคนไลฟ์สไตล์จาก yesteryears ผ่านการมีส่วนร่วมของประชาชนอาวุโส
พระมหาธาตุแก่นนครหรือ 9-storey เจดีย์ ( พระมหาธาตุแก่นนครหรือพระธาตุซ้งโคยชั้น ) พระบ้านมหาธาตุ พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า และพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนาที่สำคัญ ภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในเจดีย์ ประวัติของเมือง ชั้นบนสุด บนชั้น 9 บ้าน
พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้ามหาวิทยาลัยขอนแก่น ( มหาวิทยาลัยขอนแก่น ) เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในอีสาน ศูนย์การศึกษา โดยเฉพาะในพื้นที่ที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์โดยตรง และคนอีสาน .
ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรม ( หอศิลปวัฒนธรรม ) ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น , อาคารโรงนาสไตล์อีสาน มีความรู้ท้องถิ่นในพื้นที่ที่แตกต่างกัน คือ ศิลปะภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ผ่านการแสดงสมัยใหม่
ซิมภาคอีสาน ( วัดป่าแสงอรุณ ) ( สิมอีสาน ) ซิมภาคอีสานโดดเด่นคุณสมบัติอยู่ในรูปร่างปกติและรูปแบบ , ความแข็งแรง , ที่พักเช่นเดียวกับความงามของภาพจิตรกรรมฝาผนังของ mudmi รูปแบบผูกที่มีชื่อเสียงของจังหวัด การย้อมผ้าไหม นี้มีไว้สำหรับต่อมารุ่นหลังเรียนรู้ ทรัพย์สมบัติ ตลอดจนอนุรักษ์สถาปัตยกรรมท้องถิ่น
วัดไชยศรีและจิตรกรรมฝาผนัง ( วัดไชยศรีและฮูปแต้มสินไซ ) เป็นวัดทางประวัติศาสตร์ ตลอดจนความสำคัญด้านสิ่งแวดล้อม สังคม ถูกประกาศให้เป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติโบราณเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2544 อุปสมบทฮอลล์–ซิม หรือ อุโบสถของวัดนี้บ้านที่สวยงาม และภาพเขียนบนผนัง ทั้งภายในและภายนอกโดยช่างฝีมือชาวมหาสารคาม เรียกว่า ทอง thipcha .
เฮือนลาว ( เฮือนลาว ) คุณสมบัติ พิพิธภัณฑ์วิถีชีวิตอีสานบ้านส่วนตัว , ทั่วไป , ภูมิปัญญาท้องถิ่น , ศิลปะพื้นเมืองและวัฒนธรรมในอดีต
พระธาตุขามแก่น ( พระธาตุขามแก่น ) พระธาตุถือเป็นต้นกำเนิดของเมืองขอนแก่น ตั้งแต่ครั้งโบราณ พระธาตุขามแก่นสามารถวันที่ศตวรรษที่ 20 )ส่วนพระธาตุคือตอนนี้ได้รับการบูรณะและภูมิทัศน์ . การเฉลิมฉลองจะจัดขึ้นทุกปีในวันพระจันทร์เต็มดวงของเดือนทางจันทรคติ
กู่ประภาชัย 6 หรือกู่บ้านนาขามน้อย ( กู่ประภาชัยค็อคกู่บ้านนาคำน้อย ) ตามที่พบหลักฐานทางโบราณคดี เขมรซากปรักหักพังเป็นโรงพยาบาลที่สร้างขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ในศตวรรษที่ 13หอหลักได้วางแผนตารางที่มีระเบียงด้านหน้ากับอาคารสี่เหลี่ยมที่เรียกว่า ' bannalai ' - ห้องสมุดและในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เหล่านี้สองดินแดงอาคารถูกล้อมรอบด้วยกำแพงหินกับทางเข้าหน้าเดียวในตะวันออก .
หมู่บ้านงูจงอาง ( หมู่บ้านงูจงอาง ) บ้านโคกสะงา ตำบลทรายมูล มี ชื่อเสียง สัตว์เลี้ยงแปลกของงูจงอาง เก็บไว้ในบ้านทุกหลัง
เปรม ติณสูลานนท์ ทหารป้อมและห้องโถงแห่งเกียรติยศ ( ค่ายเปรมติณสูลานนท์และหอเกียรติยศรัฐบุรุษพลเอกเปรมติณสูลานนท์ ) ห้องโถงแห่งเกียรติยศมีชีวประวัติและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของรัฐบุรุษ พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ ที่อุทิศตนเพื่อการพัฒนาประเทศไทย
ในพื้นที่ต่างๆเขื่อนอุบลรัตน์ หรือ เขื่อนพองหนีบ ( เขื่อนอุบลรัตน์ค็อคเขื่อนพองหนีบ ) เขื่อนอุบลรัตน์เล่นบทบาทสำคัญในการผลิตไฟฟ้า การประมง ชลประทาน ป้องกันน้ำท่วม การขนส่ง และนันทนาการสำหรับประชาชนจังหวัดขอนแก่น .
วัดพระพุทธบาทภูพานคำ ( วัดพระพุทธบาทภูพานคำ ) วัดมีพระพุทธรูปสีขาวขนาดใหญ่ เรียกว่า ฮิลลารี ใหญ่ หรือ ฮิลลารี เขา 14 เมตรความสูง
บางแสน 2 และหาดจอมทอง ( บางแสน 2 และหาดจอมทอง ) เป็นส่วนหนึ่งของทะเลสาบเหนือเขื่อนอุบลรัตน์ ซึ่งมีหาดทรายที่งดงามมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดวงอาทิตย์ชุดหลังช่วง ภูเขา
อุทยานแห่งชาติภูเก้า - อุทยานแห่งชาติภูพานคำ ( อุทยานแห่งชาติภูเก้า - ภูพานคำ ) อุทยานมีพื้นที่ทั้งหมด 320 ตารางกิโลเมตร ( 120 ตารางไมล์ ) หรือ 201250 ไร่ ในอำเภออุบลรัตน์ อำเภอโนนสัง และหนองบัวลำภู ที่สุดของอุทยานเป็นป่าเต็งรังที่เปลี่ยนสี โดยช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน .
อุทยานแห่งชาติน้ำพอง ( อุทยานแห่งชาติน้ำพอง ) และป่าเต็งรัง everygreen แห้งในเทือกเขานี้เป็นแหล่งที่มาของสมุนไพร มีมุมมองในสวนสาธารณะ หินช้างศรี ' ' คือกลุ่มของหิน ที่ช้างป่าใช้เกาสีข้างของเขา จุดนี้มีทิวทัศน์ของทะเลสาบ และ uboltatana
ตัวเมืองขอนแก่น