ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 นี้เอง ยังไม่มีระบอบทางกฎหมายระหว่างรัฐที่จะมาควบคุมการดำเนินความสัมพันธ์ทางด้านการเงินระหว่างรัฐ ซึ่งผลการการทำความตกลงทางการค้าดังกล่าวนี้เองอาจนำไปสู่การเลือกปฎิบัติต่อกันในฐานะที่เป็นคนต่างชาติ หรือ ตั้งพิกัดภาษีศุลกากรค่อนข้างสูง อันเป็นอุปสรรคในการดำเนินความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างกันและอุปสรรคทางการค้าเป็นอันมาก ดังนั้นโลกหลังสงครามควรจะมีระบอบกฎหมายทางการเงินซึ่งก่อตั้งโดยสนธิสัญญาและเป็นองค์การระหว่างประเทศ และระบอบนี้ควรจะบัญญัติหลักที่ว่าด้วยการห้ามกีดกันทางการค้า การใช้อัตราแลกเปลี่ยนแบบตายตัวและที่สำคัญคือการควบคุมการแลกเปลี่ยนและเครื่องมืออื่นที่จะมาทำให้การหมุนเวียนของสินค้าและบริการตลอดจนสินเชื่อเป็นไปตามวัฏจักรที่ควรจะเป็น ก่อให้เกิด The Bretton Woods Conference ครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1940อันเป็นช่วงหลังสังครามโลกครั้งที่สองไปแล้ว ที่มีการจัดประชุมอันเป็นผลของเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก