US Pres. Johnson's Policy in Vietna

US Pres. Johnson's Policy in Vietnam

The United States of America is often described as invincible and unyielding. Yet during the Vietnam War, America was forced to look at its weaknesses, both politically and militarily. President Lyndon B. Johnson, in sending U.S. Marines in March 1965, followed shortly thereafter by U.S. Army ground combat units, broke the strategic continuity of American involvement in Vietnam and, in so doing, paved the way for the U.S. forces' ultimate defeat. Thus, it is plausible that President Johnson's policy in Vietnam was "doomed to fail" from the beginning.

Although South Vietnam asked for help, which the United States had previously promised, the entire conflict was managed in order to meet personal political agendas and to remain politically correct in the world's eyes rather than to bring a quick and decisive end to the conflict. This can be seen in the selective bombing of Hanoi throughout the course of the Vietnam War. Politically, this strategy looked very good. However, militarily it was ludicrous. War is the one arena in which politicians have no place. War is the military's sole purpose.

United States involvement in Vietnam continued to escalate throughout the 1950's and into the early 1960's. On August 4, 1964, the Gulf of Tonkin incident occurred in which American Naval Vessels in South Vietnamese waters were fired upon by North Vietnam. On August 5, 1964, President Johnson requested a resolution expressing the determination of the United States to continue in its basic policy of assisting the free nations of the area to defend their freedom. (History of the United States) On August 7, 1964, in response to the presidential request, Congress authorized President Johnson "to take all necessary measures to repel any attack against the forces of the United States and to prevent further aggression..." (A). The selective bombing of North Vietnam began immediately in response to this resolution. In March of the following yea...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นโยบายสหรัฐอเมริกา Pres. Johnson ในเวียดนามสหรัฐอเมริกาอธิบายมักจะเป็นอยู่ยงคงกระพัน และ unyielding ยัง ในระหว่างสงครามเวียดนาม อเมริกาถูกบังคับให้มองจุดอ่อนของ ทั้งทางการเมือง และทางทหารนั้น ประธานาธิบดี Lyndon B. Johnson ในการส่งนาวิกโยธินสหรัฐฯ ในเดือน 1965 มีนาคม ตามในไม่ช้าหลังจากนั้นกองทัพบกสหรัฐฯ ดินต่อสู้หน่วย ยากจนความต่อเนื่องเชิงกลยุทธ์เกี่ยวข้องอเมริกันในเวียดนาม แล้ว ทำ ปูทางสำหรับความพ่ายแพ้ที่ดีที่สุดของกองกำลังสหรัฐอเมริกา ดังนั้น จึงเป็นไปได้ว่า นโยบายประธาน Johnson ในเวียดนามถูก "ถึงวาระล้ม" ตั้งแต่เริ่มต้นแม้ว่าเวียดนามใต้ขอความช่วยเหลือ ซึ่งสหรัฐอเมริกาก็เคยสัญญา ความขัดแย้งทั้งหมดถูกจัดการ เพื่อตอบสนองวาระทางการเมืองส่วนบุคคล และยังถูกต้อง politically ในสายตาของโลก มากกว่าสิ้นสุดเด็ดขาด และรวดเร็วให้ความขัดแย้ง สามารถดูได้ในงานระเบิดดาวตลอดเวลาของสงครามเวียดนาม ทางการเมือง กลยุทธ์นี้ดูดีมาก อย่างไรก็ตาม ทางทหารได้ ludicrous สงครามเป็นเวทีหนึ่งที่นักการเมืองมีสถานที่ที่ไม่ สงครามย่อย ๆ ของทหารได้มีส่วนร่วมของสหรัฐอเมริกาในเวียดนามอย่างต่อเนื่องเพื่อเลื่อนระดับ 1950's และ ในช่วง 1960 บน 4 สิงหาคม 1964 อ่าว Tonkin เหตุการณ์เกิดขึ้นที่อเมริกาทางเรือในน่านน้ำเวียดนามใต้ถูกยิงเมื่อเวียดนามเหนือ บน 5 สิงหาคม 1964, Johnson ประธานขอความละเอียดแสดงความมุ่งมั่นของสหรัฐอเมริกาเพื่อดำเนินต่อในนโยบายพื้นฐานของการให้ความช่วยเหลือประเทศต่าง ๆ ได้ฟรีบริเวณปกป้องเสรีภาพของพวกเขา (ประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา) บน 7 สิงหาคม 1964 ตอบสนองต่อคำขอประธานาธิบดี สภาอนุญาต Johnson ประธาน "จะใช้ทุกมาตรการที่จำเป็น เพื่อขับไล่การโจมตีของสหรัฐอเมริกา และ เพื่อป้องกันการรุกราน..." (A) การใช้ระเบิดเวียดนามเหนือเริ่มทันทีในการแก้ปัญหานี้ ในเดือนมีนาคมใช่ต่อไปนี้...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปธน. สหรัฐ นโยบายจอห์นสันในเวียดนามสหรัฐอเมริกาอธิบายมักจะเป็นอยู่ยงคงกระพันและไม่ยอม แต่ในช่วงสงครามเวียดนามอเมริกาถูกบังคับให้มองไปที่จุดอ่อนของทั้งทางทหารและการเมือง ประธานาธิบดีลินดอนบีจอห์นสันในการส่งนาวิกโยธินสหรัฐมีนาคม 1965 ตามมาหลังจากนั้นไม่นานโดยกองทัพสหรัฐพื้นดินหน่วยรบทำลายความต่อเนื่องเชิงกลยุทธ์ของการมีส่วนร่วมของชาวอเมริกันในเวียดนามและในการทำเช่นนั้นปูทางให้กองกำลังสหรัฐพ่ายแพ้ที่ดีที่สุด ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่านโยบายของประธานาธิบดีจอห์นสันในเวียดนามคือ "ถึงวาระที่จะล้มเหลว" จากจุดเริ่มต้น. แม้ว่าเวียดนามใต้ขอความช่วยเหลือซึ่งสหรัฐอเมริกาได้สัญญาไว้ก่อนหน้านี้ความขัดแย้งทั้งหมดได้รับการจัดการเพื่อตอบสนองทางการเมืองส่วนบุคคลและการ ยังคงอยู่ในทางการเมืองที่ถูกต้องในสายตาของโลกมากกว่าที่จะนำสิ้นอย่างรวดเร็วและเด็ดขาดไปสู่ความขัดแย้ง นี้สามารถเห็นได้ในการวางระเบิดการเลือกของฮานอยตลอดหลักสูตรของสงครามเวียดนาม การเมืองกลยุทธ์นี้ดูดีมาก แต่ทหารมันก็หัวเราะ สงครามเป็นหนึ่งเวทีที่นักการเมืองมีสถานที่ไม่มี สงครามวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียวของทหาร. มีส่วนร่วมของสหรัฐอเมริกาในเวียดนามยังคงเพิ่มขึ้นตลอดปี 1950 และในช่วงต้นปี 1960 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1964, อ่าวตังเกี๋ยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการที่เรือนาวิกโยธินอเมริกันในน่านน้ำตอนใต้ของเวียดนามถูกไล่ออกเมื่อโดยเวียดนามเหนือ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 1964 ประธานาธิบดีจอห์นสันได้รับการร้องขอความละเอียดการแสดงความมุ่งมั่นของประเทศสหรัฐอเมริกาที่จะดำเนินการในนโยบายพื้นฐานของการให้ความช่วยเหลือประเทศฟรีของพื้นที่ที่จะปกป้องเสรีภาพของพวกเขา (ประวัติของสหรัฐอเมริกา) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 1964 ในการตอบสนองต่อการร้องขอของประธานาธิบดีสภาคองเกรสมีอำนาจประธานาธิบดีจอห์นสัน "ที่จะใช้มาตรการที่จำเป็นทั้งหมดที่จะขับไล่กองกำลังโจมตีใด ๆ กับของสหรัฐอเมริกาและเพื่อป้องกันการรุกรานต่อไป ... " (A) ระเบิดเลือกของเวียดนามเหนือเริ่มทันทีในการตอบสนองต่อการแก้ปัญหานี้ ในเดือนมีนาคมของอือต่อไปนี้ ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราประธานจอห์นสันเป็นนโยบายในเวียดนาม

สหรัฐอเมริกาอธิบายมักจะเป็นอมตะและหัวแข็ง แต่ในช่วงสงครามเวียดนาม อเมริกา ถูกบังคับให้มองไปที่จุดอ่อนของมัน ทั้งทางการเมืองและทางทหาร ประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน ส่งนาวิกโยธินสหรัฐในเดือนมีนาคม 2508 ตามมาหลังจากนั้นไม่นานกองทัพสหรัฐพื้นดินต่อสู้กับหน่วยทำลายความต่อเนื่องทางยุทธศาสตร์ของสหรัฐอเมริกามีส่วนร่วมในเวียดนาม และ ดังนั้นในการทำปูทางสำหรับสหรัฐอเมริกากองกำลังพ่ายแพ้ในที่สุด . ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่านโยบายของประธานาธิบดีจอห์นสันในเวียดนาม " ล้มเหลว " จากต้น

ถึงแม้ว่าเวียดนามใต้ขอความช่วยเหลือ ซึ่งสหรัฐอเมริกาได้เคยสัญญาไว้ความขัดแย้งทั้งหมดถูกจัดการเพื่อให้ตรงกับวาระทางการเมืองส่วนตัวและยังคงถูกต้องทางการเมืองของโลกในสายตามากกว่าที่จะเอาปลายอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด กับความขัดแย้ง นี้สามารถเห็นได้ในการเลือกของฮานอยตลอดหลักสูตรของสงครามเวียดนาม ในทางการเมือง กลยุทธ์นี้ก็ดูดี อย่างไรก็ตาม ทางทหาร มันน่าขำมากสงครามเป็นเวทีหนึ่งที่นักการเมืองไม่มีสถานที่ สงครามของทหารวัตถุประสงค์เพียงผู้เดียว

สหรัฐอเมริกามีส่วนร่วมในเวียดนามยังคงบานปลายตลอดทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 . ในสิงหาคม 4 , 1964 , อ่าวตังเกี๋ย ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรือเรืออเมริกันในเวียตนามใต้ น้ำได้ยิงโดยเวียดนามเหนือ ในวันที่ 5 สิงหาคม 1964ประธานาธิบดีจอห์นสันได้ร้องขอความละเอียดการแสดงความมุ่งมั่นของสหรัฐอเมริกาจะยังคงนโยบายพื้นฐานในการช่วยเหลือประเทศฟรีของพื้นที่เพื่อปกป้องเสรีภาพของพวกเขา ( สหรัฐอเมริกา ) ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ในการตอบสนองต่อการร้องขอประธานาธิบดีรัฐสภาอนุมัติประธานาธิบดีจอห์นสัน " ที่จะใช้มาตรการที่จำเป็นทั้งหมดเพื่อขับไล่โจมตีใด ๆ กับกองกำลังของสหรัฐอเมริกา และเพื่อป้องกันการรุกราน . . . . . . . ต่อไป " ( ) การเลือกของเวียดนามเหนือเริ่มทันทีในการตอบสนองความละเอียดนี้ ในเดือนมีนาคมของดังต่อไปนี้ค่ะ . . . . . . .