Garnett (2008) has pointed out that

Garnett (2008) has pointed out that food waste contributes to GHG emissions in two ways: A relatively minor impact from decomposition of the wasted food after disposal in landfills, and a potentially far more significant impact from the embedded emissions associated with its production, processing, transport and retailing. This second impact requires a life-cycle view of the wasted food.
It should also be noted that the climate change impact of food waste – as quantified by life-cycle GHG emissions – is a more complete measure of environmental impact than embedded energy or barrels of oil: It includes not only the emissions from the burning of fossil fuels but also significant other GHG emissions that are not energy-related such as methane (in agriculture and waste disposal) and nitrous oxide (in agriculture).
Besides environmental impacts, food waste also imposes an economic cost on consumers and retailers. If quantified correctly, this could provide a unique incentive to simultaneously mitigate emissions and save money through waste reduction.
The motivation for the present study is to quantify in a comprehensive manner, for the first time, the annual climate change and economic impacts of the food wasted in the US using the most recent national data available (as of this writing). This is particularly important given the position of the US as the world’s largest economy and a major consumer of resources. In conjunction, a secondary goal is to develop and demonstrate a robust food waste model and methodology – based on the principles of life cycle assessment (LCA) – that can be used to monitor the future impacts of food waste not only in the US but also in other parts of the world.
The approach adopted in this study is both bottom-up and life-cycle based: It analyzes 134 distinct food commodities accounting for most of the food consumed in the US, and then groups them into 16 food categories. Each of the 134 commodities is modeled using one or more representative production systems, based on detailed North American production data in most cases. Foods such as beef, chicken, pork and cheese are placed in their own separate categories because of their unique production characteristics and significant climate change impacts. Such an approach can provide a degree of precision and rigor that may not be possible with top-down methods.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การ์เน็ต (2008) ได้ชี้ให้เห็นว่า อาหารขยะก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในสองวิธี: ผลกระทบค่อนข้างเล็กน้อยจากการย่อยสลายของเสียอาหารหลังจากที่ทิ้งในหลุมฝังกลบ และผลอาจมากจากปล่อยฝังตัวที่เกี่ยวข้องกับการผลิต การประมวลผล การขนส่งและการค้าปลีก ผลกระทบนี้สองต้องดูวงจรชีวิตของอาหารเสียควรยังสังเกตว่า ผลกระทบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของเสียจากอาหาร – วัด โดยปล่อยก๊าซเรือนกระจกของวงจรชีวิต – เป็นวัดสมบูรณ์มากขึ้นของสิ่งแวดล้อมกว่าพลังงานฝังตัวหรือถังน้ำมัน: มีไม่เพียงปล่อยจากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล แต่ปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกชิดอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับพลังงานเช่นแก๊สมีเทน (ในการเกษตรและของเสียทิ้ง) และก๊าซไนตรัสออกไซด์ (เป็นเกษตร)นอกจากผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม อาหารขยะยังกำหนดต้นทุนทางเศรษฐกิจผู้บริโภคและร้านค้าปลีก ถ้าวัดได้อย่างถูกต้อง นี้สามารถให้แรงจูงใจเฉพาะเพื่อลดมลพิษ และประหยัดเงินลดขยะลงพร้อมกันแรงจูงใจสำหรับการศึกษาคือการ กำหนดปริมาณในลักษณะครอบคลุม ครั้งแรก การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศประจำปี และผลกระทบต่อเศรษฐกิจของอาหารเสียในสหรัฐอเมริกาใช้ข้อมูลแห่งชาติล่าสุดพร้อมใช้งาน (การเขียนนี้) ซึ่งมีความสำคัญทำให้ตำแหน่งของสหรัฐอเมริกาเป็นเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดของโลกและผู้บริโภครายใหญ่ของทรัพยากร ร่วม เป้าหมายรองคือการ พัฒนา และสาธิตอาหารแข็งเสียรูปและระเบียบวิธีการ – ตามหลักการของการประเมินวัฏจักรชีวิต (LCA) – ที่ใช้ในการตรวจสอบผลกระทบในอนาคตของเสียจากอาหารไม่เพียงแต่ ในสหรัฐอเมริกา แต่ยังอยู่ ในส่วนอื่น ๆ ของโลกวิธีการนำมาใช้ในการศึกษานี้มีทั้งล่างขึ้นและใช้วงจรชีวิต: วิเคราะห์สินค้าอาหารแตก 134 บัญชีสำหรับส่วนใหญ่ของอาหารที่บริโภคในสหรัฐฯ และกลุ่มพวกเขาเป็นประเภทอาหาร 16 แต่ละสินค้า 134 เป็นจำลองใช้ หนึ่งตัวแทนระบบการผลิต ตามข้อมูลรายละเอียดผลิตอเมริกาเหนือส่วนใหญ่ อาหารเช่นเนื้อวัว ไก่ หมู และชีอยู่แยกประเภทตัวเองเนื่องจากลักษณะการผลิตเฉพาะของพวกเขา และผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศที่สำคัญ วิธีการดังกล่าวสามารถให้ความแม่นยำและเข้มงวดที่ไม่อาจเป็นไปได้ ด้วยวิธีการด้านบนลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การ์เน็ต (2008) ได้ชี้ให้เห็นว่าเศษอาหารก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในสองวิธี: ผลกระทบค่อนข้างน้อยจากการสลายตัวของอาหารเสียหลังจากการกำจัดในหลุมฝังกลบและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นไกลอย่างมีนัยสำคัญจากการปล่อยก๊าซที่ฝังตัวที่เกี่ยวข้องกับการผลิต, การประมวลผล การขนส่งและการค้าปลีก ผลกระทบที่สองนี้ต้องมีมุมมองที่วงจรชีวิตของอาหารเสีย.
มันก็ควรจะตั้งข้อสังเกตว่าส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของเศษอาหาร - เป็นวัดโดยการปล่อยก๊าซเรือนกระจกวงจรชีวิต - เป็นวัดที่สมบูรณ์มากขึ้นของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าพลังงานที่ฝังตัวหรือบาร์เรล น้ำมัน: มันรวมถึงไม่เพียงการปล่อยมลพิษจากการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล แต่ยังมีนัยสำคัญปล่อยก๊าซเรือนกระจกอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับพลังงานเช่นก๊าซมีเทน (ในด้านการเกษตรและการกำจัดของเสีย) และไนตรัสออกไซด์ (ในการเกษตร).
นอกจากนี้ยังส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอาหาร เสียนอกจากนี้ยังมีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจต่อผู้บริโภคและร้านค้าปลีก ถ้าวัดอย่างถูกต้องนี้สามารถให้แรงจูงใจที่ไม่ซ้ำกันไปพร้อม ๆ กันลดการปล่อยมลพิษและประหยัดเงินผ่านการลดของเสีย.
แรงจูงใจในการศึกษาครั้งนี้คือการวัดปริมาณในลักษณะที่ครอบคลุมสำหรับครั้งแรกของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศประจำปีและผลกระทบทางเศรษฐกิจของอาหาร ที่สูญเสียไปในสหรัฐอเมริกาโดยใช้ข้อมูลแห่งชาติที่ผ่านมามากที่สุด (เช่นการเขียนนี้) นี้เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รับตำแหน่งของสหรัฐเป็นเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดของโลกและเป็นผู้บริโภครายใหญ่ของทรัพยากร ร่วมเป็นเป้าหมายรองคือการพัฒนาและแสดงให้เห็นถึงรูปแบบที่แข็งแกร่งเศษอาหารและวิธีการ - บนพื้นฐานของหลักการของการประเมินวัฏจักรชีวิต (LCA) - ที่สามารถนำมาใช้ในการตรวจสอบผลกระทบต่ออนาคตของเศษอาหารไม่เพียง แต่ในสหรัฐอเมริกา แต่ยัง . ในส่วนอื่น ๆ ของโลก
วิธีการที่นำมาใช้ในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งด้านล่างขึ้นและวงจรชีวิต based: มันวิเคราะห์ 134 สินค้าอาหารที่แตกต่างกันการบัญชีสำหรับส่วนมากของอาหารที่บริโภคในสหรัฐฯและจากนั้นพวกเขาเข้าไปในกลุ่ม 16 ประเภทอาหาร แต่ละสินค้า 134 เป็นแบบจำลองโดยใช้หนึ่งหรือมากกว่าระบบการผลิตที่เป็นตัวแทนขึ้นอยู่กับรายละเอียดในอเมริกาเหนือข้อมูลการผลิตในกรณีส่วนใหญ่ อาหารเช่นเนื้อวัว, เนื้อไก่หมูและชีสจะอยู่ในหมวดหมู่ของตัวเองต่างหากเพราะลักษณะการผลิตที่ไม่ซ้ำกันของพวกเขาและส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศอย่างมีนัยสำคัญ วิธีการดังกล่าวสามารถให้ระดับของความแม่นยำและความรุนแรงที่ไม่อาจเป็นไปได้ด้วยวิธีการด้านบนลง