and crabs from the families Sesarmi

and crabs from the families Sesarmidae, Grapsidae and Ocypodidae
are commonly used as indicators. Studies conducted by Macintosh
et al. (2002) and Ashton et al. (2003) both concluded that, in terms
of diversity and abundance, mature forests are consistently dominated
by sesarmid and grapsid crabs, while younger or degraded
forests sites are dominated by ocypodids. Macintosh et al. (2002)
also found that mature forests were dominated by the mollusc
families Neritidae and Ellobiidae, whereas younger and more
degraded forests were dominated by the families Assimineidae,
and Littorinidae. The study of Irma and Sofyatuddin (2012) in
Sumatra, Indonesia supports this perspective and concluded that
gastropod abundance positively correlates with the age of rehabilitated
mangroves. Further, despite the apparent lack of a standardised
method for assessing the faunal community, sesarmid,
grapsid and ocypodid crabs also appear to be particularly useful
indicators (Macintosh et al., 2002; Ashton et al., 2003).
As noted, mudskippers may also offer an additional indicator for
mangrove status and rehabilitation performance. Although mudskippers
have not been used specifically to assess mangrove rehabilitation,
they have been suggested as potential bioindicators for
the health of mangrove ecosystems (Polgar, 2009). Wickramasinghe
et al. (2009) showed that mudskippers respond readily to changes
in environmental conditions and, thus, may represent a suitable
indicator of habitat status under different pollutant loadings.
As indicated, despite numerous attempts to assess mangrove
rehabilitation, there is still no set standardised method. In this
context, Bosire et al. (2008) suggest assessing four main indicators
to determine the success of mangrove rehabilitation: development
of the vegetation and floristic succession; faunistic recruitment;
evolution of environmental factors and processes, and the potential
for sustainable exploitation. This study investigates the first two
indicators, namely the development of the vegetation and floristic
succession and faunistic recruitment as indicator types that can
provide short-term insight into the recovery trajectory of a rehabilitated
mangrove site. While necessary for longer-term management,
the final two indicators were not included in this study due
to the short time-scale of the research

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และปูจากครอบครัว Grapsidae, Sesarmidae และ Ocypodidaeโดยทั่วไปใช้เป็นตัวบ่งชี้ ศึกษาจาก Macintoshal. ร้อยเอ็ด (2002) และ al. et แอชตัน (2003) ทั้งสองสรุปว่า ในความหลากหลายและความอุดมสมบูรณ์ ป่าเติบโตได้อย่างสม่ำเสมอครอบงำโดย sesarmid และ grapsid ปู ในขณะที่อายุน้อย หรือเสื่อมโทรมท่องป่าถูกครอบงำ โดย ocypodids Macintosh et al. (2002)นอกจากนี้ยัง พบว่า ป่าผู้ใหญ่ถูกครอบงำ โดย molluscครอบครัว Neritidae และ Ellobiidae ในขณะที่อายุ และอื่น ๆป่าเสื่อมโทรมถูกครอบงำ โดยครอบครัวที่ Assimineidaeและ Littorinidae การศึกษาของเอียร์และ Sofyatuddin (2012) ในสุมาตรา อินโดนีเซียสนับสนุนมุมมองนี้ และสรุปที่อุดมสมบูรณ์ gastropod บวกสัมพันธ์กับอายุของ rehabilitatedโกรฟส์ เพิ่มเติม แม้จะไม่ชัดของตัวแบบวิธีการประเมินชุมชน faunal, sesarmidgrapsid และ ocypodid ปูยังจะ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งตัวบ่งชี้ (Macintosh และ al., 2002 แอชตันและ al., 2003)ตามที่ระบุไว้ mudskippers อาจมีตัวบ่งชี้เพิ่มเติมสำหรับป่าชายเลนสถานะและฟื้นฟูประสิทธิภาพ แม้ว่า mudskippersยังไม่ได้ใช้เฉพาะเพื่อการฟื้นฟูป่าชายเลน ประเมินมีการแนะนำเป็น bioindicators อาจเกิดขึ้นสำหรับสุขภาพของระบบนิเวศป่าชายเลน (Polgar, 2009) Wickramasingheal. ร้อยเอ็ด (2009) พบว่า mudskippers ตอบพร้อมการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมและ จึง พฤษภาคมแสดงที่เหมาะสมตัวบ่งชี้สถานะการอยู่อาศัยภายใต้ loadings มลพิษต่าง ๆตามที่ระบุ แม้จะพยายามมากมายเพื่อประเมินป่าชายเลนฟื้นฟู ยังมีวิธีแบบไม่ตั้งค่า ในที่นี้บริบท Bosire et al. (2008) แนะนำประเมินตัวชี้วัดหลักสี่การกำหนดความสำเร็จของการฟื้นฟูป่าชายเลน: พัฒนาพืชพรรณและบัลลังก์ floristic สรรหาบุคลากร faunisticวิวัฒนาการของปัจจัยสิ่งแวดล้อม และกระบวนการ และศักยภาพการแสวงหาประโยชน์อย่างยั่งยืน การศึกษานี้ตรวจสอบครั้งแรกตัวบ่งชี้ ได้แก่พัฒนาพรรณนา และ floristicบัลลังก์และสรรหาบุคลากร faunistic เป็นชนิดของตัวบ่งชี้ที่สามารถมีความเข้าใจถึงวิถีการกู้คืนของการ rehabilitated ระยะสั้นเว็บไซต์ของป่าชายเลน ในขณะที่จำเป็นสำหรับการจัดการเยือนตัวบ่งชี้ที่ 2 สุดท้ายไม่ได้ถูกรวมในการศึกษานี้ครบกำหนด-ขนาดระยะเวลาของการวิจัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และปูจากครอบครัว and crabs from the families Sesarmidae, Grapsidae and Ocypodidae
และมักใช้เป็นตัวชี้วัด การศึกษาที่จัดทำโดย are commonly used as indicators. Studies conducted by Macintosh
et al, (2002) (2003) et al. (2002) and Ashton et al. (2003) both concluded that, in terms
ทั้งสองได้ข้อสรุปว่าในแง่ของความหลากหลายและความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ที่เป็นผู้ใหญ่มีความโดดเด่นอย่างต่อเนื่องโดยof diversity and abundance, mature forests are consistently dominated
sesarmid by sesarmid and grapsid crabs, while younger or degraded
ในขณะที่อายุน้อยกว่าหรือเสื่อมโทรมป่าเว็บไซต์โดดเด่นocypodids Macintosh et al, forests sites are dominated by ocypodids. Macintosh et al. (2002)
also found that mature forests were dominated by the mollusc
families Neritidae and Ellobiidae, whereas younger and more
degraded forests were dominated by the families Assimineidae,
and Littorinidae. The study of Irma and Sofyatuddin (2012) in
Sumatra, Indonesia supports this perspective and concluded that
gastropod abundance positively correlates with the age of rehabilitated
mangroves. Further, despite the apparent lack of a standardised
method for assessing the faunal community, sesarmid,
grapsid and ocypodid crabs also appear to be particularly useful
indicators (Macintosh et al., 2002; Ashton et al., 2003).
As noted, mudskippers may also offer an additional indicator for
mangrove status and rehabilitation performance. Although mudskippers
have not been used specifically to assess mangrove rehabilitation,
they have been suggested as potential bioindicators for
the health of mangrove ecosystems (Polgar, 2009). Wickramasinghe
et al. (2009) showed that mudskippers respond readily to changes
in environmental conditions and, thus, may represent a suitable
indicator of habitat status under different pollutant loadings.
As indicated, despite numerous attempts to assess mangrove
rehabilitation, there is still no set standardised method. In this
context, Bosire et al. (2008) suggest assessing four main indicators
to determine the success of mangrove rehabilitation: development
of the vegetation and floristic succession; faunistic recruitment;
evolution of environmental factors and processes, and the potential
for sustainable exploitation. This study investigates the first two
indicators, namely the development of the vegetation and floristic
succession and faunistic recruitment as indicator types that can
provide short-term insight into the recovery trajectory of a rehabilitated
mangrove site. While necessary for longer-term management,
the final two indicators were not included in this study due
to the short time-scale of the research

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และปูจากครอบครัว sesarmidae ครอบครัว Ocypodidae
, และมักใช้เป็นตัวบ่งชี้ การศึกษาโดย Macintosh
et al . ( 2002 ) และแอชตัน et al . ( 2546 ) พบว่า ในแง่
ของความหลากหลายและความอุดมสมบูรณ์ เป็นป่าอย่างต่อเนื่อง โดย sesarmid ครอบงำ
และปูแสม ในขณะที่น้องหรือสลาย
เว็บไซต์ป่าเป็น dominated โดย ocypodids . แมคอินทอช et al . ( 2002 )
ยังพบว่าผู้ใหญ่ป่าถูกครอบงำโดยครอบครัวและสัตว์จำพวกหอยและปลาหมึก
neritidae ellobiidae ในขณะที่น้องมากขึ้น
สลายป่าได้ครอบงำโดยครอบครัว assimineidae
littorinidae , และ . การศึกษาและเชื่อมโยง sofyatuddin ( 2012 )
สุมาตรา อินโดนีเซียสนับสนุนมุมมองนี้และพบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ gastropod มากมาย

อายุของการฟื้นฟูป่าชายเลนต่อไป , แม้จะมีชัดเจน ขาดมาตรฐาน
วิธีการประเมินชุมชน faunal sesarmid
, ocypodid ปูแสมและยังปรากฏเป็นตัวชี้วัดที่มีประโยชน์
โดยเฉพาะ ( Macintosh et al . , 2002 ; แอชตัน et al . , 2003 ) .
ตามที่ระบุไว้ ในอาจจะยังมีตัวบ่งชี้เพิ่มเติมสำหรับ
สภาพป่าชายเลน และ ประสิทธิภาพในการฟื้นฟูร่างกาย ถึงแม้ว่าปลาตีน
ไม่ได้ถูกใช้โดยเฉพาะเพื่อประเมินฟื้นฟูป่าชายเลน
, พวกเขาได้รับการแนะนำสมาชิกที่มีศักยภาพสำหรับ
สุขภาพของระบบนิเวศป่าชายเลน ( โพลเกอร์ , 2009 ) wickramasinghe
et al . ( 2009 ) พบว่าในการตอบสนองพร้อมกับ
ในสภาพแวดล้อมและจึงอาจเป็นตัวแทนของตัวบ่งชี้สถานะถิ่นที่อยู่ภายใต้การกระทำที่เหมาะสม

ตามที่ระบุ มลพิษต่าง ๆแม้จะมีความพยายามมากมายที่จะศึกษาป่าชายเลน
ฟื้นฟูยังไม่มีกำหนดมาตรฐานวิธีการ ในบริบทนี้
, bosire et al . ( 2008 ) ขอแนะนำให้ประเมินตัวชี้วัดหลักสี่
ที่จะกำหนดความสำเร็จของการฟื้นฟูป่าชายเลน การพัฒนา
ของพืชและโครงสร้างการ faunistic สรรหา ;
; วิวัฒนาการของปัจจัยสิ่งแวดล้อมและกระบวนการ และศักยภาพ
เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน งานวิจัยนี้ศึกษาตัวชี้วัดที่ 2
แรก ได้แก่ การพัฒนาโครงสร้างและพืชและต่อเนื่อง
faunistic สรรหาเป็นประเภทตัวบ่งชี้ที่สามารถให้ข้อมูลเชิงลึกในการฟื้นตัวระยะสั้น

ป่าชายเลนฟื้นฟูวิถีของเว็บไซต์ ในขณะที่จำเป็นสำหรับการจัดการระยะยาว
สุดท้ายสองตัวชี้วัดที่ไม่ได้ถูกรวมอยู่ในการศึกษานี้เนื่องจาก
ในเวลาสั้น ๆ แบบของการวิจัย